Oh nee, dinsdagochtend.

Echt, al die gekke dagen sturen me helemaal in de war, haha!

Negen uur en het meeste van mijn ochtendroutine was gedaan. Ik had mijn wekker niet gezet maar werd alsnog om half zeven wakker. Aankleden, opmaken, een was in de wasmachine doen en koffie maken voor de man die om kwart voor zeven opstaat en om zeven uur naar zijn werk vertrekt.
De kinderen voorzien van gebakken eieren, havermout en kulturmelk met pitten en muesli. Vervolgens de bedden opmaken, wasbakken en toiletten schoonmaken, de rommel uit slaapkamers plukken en beneden alles aan kant maken. Bierflessen omspoelen en nieuw bier in de koelkast. Nog even de puntjes op de i in de woonkamer en in een kwartiertje even met een doekje langs plinten en randen op de vloer waar ik met dweil of stofzuiger niet makkelijk bij kom en voilà.

Het avondeten is ook gepland en straks gaan we wat pakjes inleveren (mijn KitchenAid wilde alleen nog maar uit of vol aan en zonder ben ik best een beetje onthand dus die wordt omgeruild) en wat boodschappen doen. We hebben onder meer onderlakens nodig voor de bedden van de kinderen, en een nieuw dekbedhoes. Het onhandige is dat we er bijna geen hoezen te koop zijn van 240 x 220 behalve bij Ikea en ik kom niet meer bij Ikea, dus moet het dekbed zelf ingekort. Van het oude hoes maak ik iets anders leuks.

Gisteren werden we best wel opgeschrikt. Er vloog een ambulancehelicopter over. Dat gebeurt wel vaker want het ‘lokale’ ziekenhuis is 45 minuten hier vandaan maar deze helicopter probeerde in de tuin te landen. Wat een geweld!

Ik was meteen bang dat er misschien iets was gebeurd met mijn buurman die al een interessante reeks kwalen heeft.
Hij is nu alleen omdat mijn buurvrouw (waarmee ik in zee zwem enzo) sinds twee weken bezig is te bekomen van een dubbele beroerte, die in eerste instantie niet door de huisarts als zodanig werd erkend maar dat is een ander verhaal.

De helicopter werd op een grindplek bij de weg geparkeerd en vervolgens gingen ze (gelukkig) naar de andere buren, mensen van in de 70 uit Oslo die hier een zomerhuisje hebben. Er bleken ook al twee ambulances te staan en vervolgens kwam ook nog de legevakt (een soort mobiele HAP), de politie en vervolgens de technische recherche en mannen in witte pakken. En ik heb heb geen idee wat er gebeurd is! Mensen vroegen het zelfs aan ons, wat wel wil zeggen dat echt niemand een idee heeft. Ze zijn zes uur lang binnen geweest daar.

Ik vind het maar unheimisch. En ik wil weten wat er is gebeurd, haha. Ze hadden volgens mij geen contact met andere mensen. Ze waren erg op zichzelf, erg formeel. We hebben eenmaal met ze gesproken toen ze bladeren in de fik staken, wat oversloeg naar het bos waarna we ze onze brandblusser hebben geleend.

De kleinste moet vanmiddag gaan kijken op school en haar leraar en toekomstige klasgenootjes ontmoeten en anderhalf uur later moeten de oudste twee naar de padvinders, dus de man is iets eerder thuis zodat ik nog enigszins op het gemak de dingen hier glad kan laten verlopen. Fijn is dat.

Ook fijn: na woensdag lijkt het weer eindelijk iets beter te worden. Oh, ik heb echt zin in zonnetjes en buiten zitten en grillen en blauwe luchten en lange lichten nachten en zelfs in blote benen. Ik draag nog steeds mijn dikke gevoerde winterjas en die is echt niets te warm buiten.

Verder wilde ik vandaag nog wat dingen doen:

  • kipcurry maken in de slowcooker voor morgen en in de vriezer
  • weer eens een zuurdesemstarter maken met de handige aanwijzingen van Farmhouse on Boone
  • kamillezalf maken: iets meer dan een maand geleden heb ik kamille in amandelolie gezet, straks filter ik de kamille eruit en maak met bijenwas een zalf voor huid-auwtjes en geïrriteerdheid

Ja, dus dan helpt het niet om op mijn kont te blijven zitten. Ik ga de was ophangen boven en dan gaan we er eens op uit voordat de dag weer om is 🙂