Minimalisme in actie

Foto door Max Vakhtbovych op Pexels.com

Ja leuk, een rommelvrij huis, maar wat is daar nu het praktisch nut van?

Gemak. En rust. En kalmte. Nou ja, meer dan in een huis vol met rommel en zonder routines.

Minimale garderobes

’s Ochtends sta ik op en pak mijn kleren. Ik heb zo’n 10 – 12 basiskledingstukken, een beetje afhankelijk van het seizoen. Midden in de winter minder dan aan het begin van de herfst. Ik draag meestal jurken en het voordeel is dat zo makkelijk zijn. Jurk aan en hop, aangekleed. Ik heb alleen maar kleding die ik echt graag draag.

Vroeger had ik ook kleding die ik graag droeg, omtrent evenveel als nu. Het verschil was echter dat er een wereld van stijlen en miskopen in mijn kast hing, die me me schuldig deed voelen en zorgde dat ik regelmatig het hele ding weer moest opruimen. Ik had toen bijna niets dat als ‘mij’ voelde maar sinds minimalisme en een kleine garderobe, heb ik mijn eigen stijl waar ik niet van afwijk.

Ontwaken in stilte

Ik zet me aan tafel, doe mijn make up op, maak koffie en schrijf in mijn dagboek. Losse gedachten, de dingen die ik wil doen… Na een half uur tot een uur wordt de rest van de familie wakker. Vroeger stond ik tegelijk met de kinderen op en dan viel ik dus meteen in een zee van mamamamamagikmamamamahijzeimamamamawanneergaanweeten en dat was nogal frustrerend. De dag beginnen in stilte, is een luxe.

Een uniform-ontbijt

We hebben allemaal zo ons standaard ontbijt. Voor de oudste twee allebei twee spiegeleieren op brood, de derde wil havermout met cacao en de jongste wil kulturmelk met havermout, pitten, muesli en rozijnen. Heel eenvoudig en gezond.
Tot een paar jaar geleden, zette ik de tafel vol met van alles. Rijstewafels, crackers, soorten beleg, fruit… Het was een werk om het op te ruimen! Nu zit ik even met de kinderen aan tafel en als ze klaar zijn en hun tanden gaan poetsen, ruim ik de keuken op. Ik ben klaar tegen de tijd dat ze weer beneden staan.

Voor mezelf maak ontbijt met een halve cup overnight oats, een cup cultuurmelk en 4 tsp met gemengde zaden en pitten zoals hennepzaad, chia, lijnzaad en zonnebloempitten, dat ik een uur of drie later eet.

Minimalistisch huishouden

Dan Het Huishouden. Ik vind een makkelijk huis waarin we allemaal kunnen doen wat we willen belangrijker dan allerlei accessoires onderhouden. Als het me plezier zou geven om het huis vol te bouwen met tafeltjes, vloerlampen, beelden en schilderijen dan zou ik dat uiteraard gewoon doen maar zulke dingen doen me niets, dus waarom zou ik er moeite voor doen. Omdat een huis decoratie moet hebben, volgens een of andere malle standaard?

Ik doe elke dag een beetje en heb routines voor de meeste taken, zodat ik nooit echt achterloop. Dat geeft rust in mijn hoofd. Dankzij minimalisme en de rust die dat brengt heb ik tijd voor andere dingen zoals het voorbereiden van fatsoenlijk eten voor mijn gezin. Het plannen, het voorbereiden, vooruit koken: die rust had ik niet toen we ons eerste kind kregen en het heeft ook lang geduurd voor ik een manier had die bij ons paste. En ook dat verandert nu de kinderen groter worden.

Ik doe elke dag in elk geval die dingen, die de chaos buiten de deur houden. De was, de keuken, badkamers, opruimen, vloeren schoon en mijn avondeten plannen. Als dat gedaan is, kan er een boel gebeuren zonder dat het later opstroopt.

Mijn badkamer is vrij van rommel. In de douche hangt een draadmandje met een grote fles shampoo \ douchegel van Sante, een fijn biologisch merk en een fles crèmespoeling van Organic Shop. Een scheermes. In het badkamerkastje liggen de dingen die ik dagelijks gebruik en dat is niet heel veel.
Vroeger werd mijn badkamer bevolkt door half opgebruikte potjes met crèmes en shampoos en andere cosmetica maar omdat ik graag nieuwe dingen kocht, gebruikte ik het oude nooit helemaal op. Eens in de zo veel tijd werd dat dan weer geordend, om een week later weer in chaos te zijn veranderd.

Is dat minimalisme?

Zijn deze dingen per se minimalisme? Nee, natuurlijk niet. Ook met een badkamer vol oude cosmetica, een aanrechtblad vol nutteloze apparatuur en een woonkamer als bruine kroeg kan je je maaltijden plannen, minder kleding in je kast hangen of een schoonmaakroutine hebben.

Maar ik niet. Ik heb die rust gewoon nodig om het overzicht niet te verliezen. Ieders brein werkt anders en het zijn vaak de introverte en prikkelgevoeliger mensen die baat hebben bij een versimpelde leefomgeving.

In mijn geval is het ook gewoon zo dat de dingen om me heen, een boodschap uit lijken te zenden. Heerlijk als je daar geen last van hebt.

Vroeger ruimde ik veel vaker op dan nu. Nu ga ik eens in de paar maanden met mijn vergrootglas op zoek naar rommeltjes. En die vind ik heus nog wel. Vooral veel oud papier in de lades van de kinderen. Kleding waar men uitgegroeid is. Speelgoed dat in de vergeethoek is geraakt. Dingen die we niet langer gebruiken. En in het dagelijks leven is het ook een gewoonte geworden om deze dingen eruit te vissen. Verwassen t-shirts bij het vouwen van de was, een lippenstift in toch de foute kleur gaat gewoon in de vuilnisbak in plaats van achterin de la voor ‘ooit’ (als oranje lippenstift me wel goed gaat staan?) en dvd’s die gekeken zijn, gaan gelijk weer in de bak voor de kringloop.

Waar ik vroeger nog wel eens voor de lol ging winkelen (om helemaal overprikkeld thuis te komen), ga ik nu alleen naar de winkels als ik iets nodig heb. Dat scheelt enorm veel geld en tijd en gedoe.
Hoe minder ik heb, hoe minder ik nodig heb. Dat het zo werkt is bijzonder maar als het dagelijks leven minder gedoe geeft, heb ik meer oog voor de dingen die wel belangrijk zijn. En dat is gewoon niet nog een oogschaduwpalet, meer beddengoed, meer boeken in de kast om slim te lijken, meer ‘makkelijk’ eten in de voorraadkast, 50 kussens en dekens in de bank, een nieuwe loungeset, windowshoppen, kunst aan de muur of andere dingen die anderen noodzakelijk achten.

Het leven is gewoon makkelijker, overzichtelijker, zorgelozer met minimalisme.

En dan ga ik nu fijn met mijn jongste een eindje wandelen. Het huis is schoon, het eten voor vanavond gepland (pizza!) en eindelijk, eindelijk breekt de zon door…

oh hij is al weer weg maar we gaan toch doei