Wat is dit voor zomer?

Is het de laatste zomer met achterlijke maatregelen? Is het de laatste zomer dat we ons nog enigszins vrij kunnen bewegen, als ongevaccineerde mondkapweigeraars? Geen van het bovenstaande? Ik weet het natuurlijk ook niet maar ”aim for the best and prepare for the worst” is mijn motto de laatste tijd.

Ik voorzie nog veel meer misinformatie. Nog meer rare sprongen van de katten in het nauw. Ze beginnen wat voor ons de kopstukken zijn, onder de trein te duwen. Fauci, bijvoorbeeld. In de herfst beginnen de mensen met vaccinatie ongetwijfeld te sterven en de vraag is in wat voor tempo. Nu al zijn de berichten talrijk van covid-afdelingen waar exclusief mensen liggen die volledig gevaccineerd zijn en een dramatisch hogere IFR van mensen die De Prik hebben gehad, ten opzichte van de mensen die dat niet hebben gehad.

Natuurlijk zullen de ongevaccineerden de schuld krijgen. Die denken alleen maar aan zichzelf en niet aan de medemens, zoals alle gevaccineerden zichzelf en anderen voorhouden. ‘Je doet het ook voor de ander’. Wat een martelaarschap! Hoe nobel!

Zeg gewoon dat je bang bent voor een ziekte met de fataliteit van een flinke griep, dat je je liever laat voorlichten door Ab en Marion dan dat je je eigen onderzoek doet, dat je graag op vakantie wil of wat dan ook maar niet dat je mij beschermt door je te laten vaccineren dat het virus sterker en dodelijker maakt op zijn best en een ware ravage zal veroorzaken in het meest zwarte geval.
Zeg gewoon dat je in 2016 en 2018 (en daarvoor) geen idee had wie met welke leeftijd en welke condities de eveneens de IC”s (over)bevolkten: dat waren ook mensen met kapotte longen, jonge mensen en ogenschijnlijk gezonde mensen met zeer ernstige griep, maar dan zonder de propagandamachine van ‘covid19’ die je nu laat geloven dat er een killervirus rondwaart waarvoor je experimentele gentherapie toegediend dient te krijgen.

De haat, de onverdraagzaamheid neemt toe. En dat is de bedoeling. Er is een reden dat vreedzame demonstraties tegen de maatregelen worden neergeslagen door de politie en ME, terwijl even verderop het Marxistische, blanken hatende volk van BLM door knielende politieagenten wordt vergezeld en geen strobreed in de weg gelegd wordt. Verdeel en heers.

Als hardnekkig vaccinweigeraars, zal ons het leven niet makkelijker gemaakt worden. Ik voorzie het en bereid me er op voor. Geestelijk. En mijn voorraden schommelen niet, maar worden op peil gehouden of verder aangevuld, ook met het oog op sterk stijgende prijzen, inflatie.
En dat is eigenlijk het enige dat ik kan doen. Me druk maken is nutteloos, we zien wel hoe het loopt. Ik denk niet dat onze groep nog verder groeit, de meeste mensen blijven slapen of zullen simpelweg niet toegeven dat ze fout zaten en zelfs als Rutte naar ze toekomt om de hele hoax te verklaren, zullen ze blijven vasthouden aan wat ze geloven.

Echt, ik heb zo’n oom en tante. Zelfs nu vinden ze Rutte nog de held die het land zo heldhaftig door de crisis loodst. Tja, wat moet je dan nog hè? Nu was de liefde voor mijn (enige) oom en tante toch al bekoeld jaren geleden toen mijn oom zei dat een kapot geschoten kleuterklasje met dode en verminkte kindjes in Irak gewoon collateral damage was van een nu eenmaal noodzakelijke oorlog, maar dat is een ander verhaal. We doen wel gewoon tegen elkaar hoor, geen ruzie. Maar sinds zo’n anderhalf jaar ook weinig gelegenheid dat te maken 😉 Als mijn ouders hen zien, vermijden ze elk politiek- of covidgerelateerd onderwerp inmiddels zeer behendig, haha.

In elk geval weten we nu waar iedereen staat. Dat schept duidelijkheid.

Het wordt een bijzondere herfst, dat denk ik wel. En winter.

Ik ben blij dat ik me hier redelijk aan de wereld kan onttrekken en dat ik de mogelijkheid heb mijn kinderen thuisonderwijs te geven als de gekkigheid -die toch steeds wordt opgevoerd- op school te hoog wordt.

En verder: gaan we gewoon een heerlijke zomer vieren. Vieren. Boottochtjes, picknicken op eilandjes, ’s avonds met het bootje naar Brekkestø voor Noorwegens Grootste IJsbolletje, varen met de ‘donut’ achter de boot, baden in zee zes keer per dag, grillen, marshmallows grillen, niets hoeven, wandelingen maken, lange weekenden vieren met de man thuis, jam maken van de vruchten die we plukken als de kinderen niet meteen alles opmuilen, lange avonden rond de bålpanne (kampvuurpan) en zo veel mogelijk weg van Das Leben der Anderen.

‘Ik kan er toch geen pokke aan doen’ zou opaatje zeggen.

Ik ook niet opa.

‘Laten we er dan nog maar eens om lachen’.

Ok opa 😀