Minimalistische levenshouding.

Soms voel ik me net het orkest op de Titanic dat blijft spelen terwijl de boot al scheef ligt van het water dat erin gekomen is als ik schrijf over opruimen, besparen en minimalisme maar we moeten toch wat 😀
Ook in veranderende tijden komen principes goed van pas.  Ik pas ze niet altijd even rigide toe maar het is wel een van de leidraden in mijn leven. Juist gekke tijden testen onze principes en overtuigingen. Soms veranderen ze, soms maken ze ons sterker en geven ze houvast. Of gewoon even afleiding.

wie houdt er nu niet van bloemenveldjes…..

Vrijheid?

Als je droomt van een leven zonder ‘moderniteit’ en met alleen het essentiële, dan kan je de toekomst met meer vertrouwen tegemoet zien dan iemand die leeft voor het ophouden van status, een betere auto dan de buren en elke 7 jaar wonen op meer m2 dan daarvoor.
Ik weet dat we praktisch niet kunnen leven zonder moderne rommel omdat de wereld is als hij thans is maar ik had het liever anders gezien.

Is je vrijheid je lief en ben je bereid daarvoor wat op te offeren? Ben je liever onvrij maar comfortabel zoals de meesten?

Ik denk dat het concept van minimalisme, goed van pas komt nu.

Ik vraag me soms af wat er zal gebeuren met onze vrijheid. Onze gezondheid. Lichamelijke integriteit. De samenleving in zijn geheel. Onze natuur. Waar ik me minder druk om maak zijn welvaart, het feit of ik straks nog steeds kan kopen wat ik wil, of ik op reis ‘mag’ en of wij als onreine mensen straks nog welkom zijn in cafés. Dat zijn geen ‘vrijheden’ maar als vrijwillige slavernij verpakte vrijheden want als je eenmaal gaat rekenen wat deze vrijheden je kosten aan uren van je leven, schrik je misschien nog wel. Je werkt wellicht geen maand, maar anderhalve maand voor je zuurverdiende vakantie. Dat avondje uit eten kost misschien geen 4 uur werken, maar bijna een hele dag.

Daadwerkelijke verdiensten

Om te berekenen hoe veel geld je echt verdient, deel je je netto-inkomen door het uren dat je werkt maar dat is lang niet het hele plaatje. Wat houd je over als je alle kosten van je nettoloon aftrekt die je maakt om te kunnen werken? De (tweede) auto, de kinderopvang, de bezorgmaaltijden, het gemaksvoedsel uit pakjes en opwarmfolie, de therapie voor je verpeste rug of de psycholoog voor je burn-out, de werkkleding, de spullen die je voor jezelf koopt omdat je zo hard gewerkt hebt, de vakanties die je nodig hebt om te kunnen ontkoppelen, de extra niet beloonde uren die je meent te moeten maken omdat voor jou drie anderen, een groot huis simpelweg omdat je met een hoger inkomen, hogere schulden kan maken…

Als je je hiervan bewust bent, doe je al minder spontane leuke aankopen dan mensen die hun maandelijkse inkomen zien als iets dat zo snel mogelijk in nieuwe spullen moet worden omgezet.

Wat is genoeg?

Weten wanneer je genoeg hebt, is ook belangrijk. Wat voor mij genoeg is, is voor een ander te veel of te weinig. Ik zie altijd graag van mensen die leven met minder dan ik. Als zij het kunnen, kan ik het ook. Of ik het wil is een tweede. Of het nuttig is of iets ‘toevoegt’, ook. Er zijn dingen waarvan ik weet dat ik ze met de juiste mindset op kan geven, maar die ik nu niet wil opgeven. Wijn, warme douches, koffie (decaf :)) en ons zeer comfortabele matras schieten me te binnen.

Maar af en toe eens kijken of je zonder kan, maakt je minder bezorgd over het feit dat je eventueel ooit zonder moet.

Genoeg hebben is erg eenvoudig. Het is een kwestie van tegen jezelf zeggen: NU heb ik genoeg. Of: misschien heb ik wel te veel. Natuurlijk komt er altijd wel eens iets dat beter of nieuwer kan of moet maar het eindeloze streven en verlangen naar meer spullen die het leven compleet zullen maken, moet stoppen want het is een gebed zonder einde. Het is doodvermoeiend.

Rust en tevredenheid

Altijd maar bezig blijven met beter, meer, schoner, optimaler… Met minimalisme kijk ik naar wat ik moet doen op een dag om mijn gezin, mezelf en huis tevreden te houden en dat doe ik. Wat moet ik op tafel zetten om ons gezond en lekker te laten eten? Hoeveel kleding is genoeg om fatsoenlijk over straat te gaan? Hoe veel paar schoenen heb ik nodig om gepast voor de dag te komen? Hoeveel geld hebben we nodig om aangenaam te kunnen leven? Wat voegt het toe om deze gebeurtenis uit het verleden te herkauwen en hopen dat het anders was gelopen? Hoe nuttig is het om me druk te maken om de toekomst? Hoe veel noodmaatregelen kan en wil ik redelijkerwijs treffen?

Het is fijn om een ‘genoegpunt’ in je hoofd te hebben. Weten wanneer je moet stoppen is zo belangrijk.

Een leven met minder rommel geeft overzicht en rust, op alle fronten.

Laten gaan

Dingen laten gaan wordt makkelijker, want je weet dat je zonder dat ook gelukkig kan zijn. Of het nu gaat om verwachtingen, ideeën, spullen, mensen, vriendschappen, voor- en afkeuren… 😀 Angst om dingen te laten gaan kan ons houden in patronen en situaties waarin we helemaal niet willen zijn.

In plaats van vast te houden aan fouten die we maakten, kunnen we dingen laten gaan. Hoe veel mensen houden niet vast aan de verkeerde partner, een verkeerd gekozen carrière, verkeerde kleding… Accepteren dat fouten maken bij het leven hoort en het lef hebben die fouten om te buigen naar iets beters… De fouten die je maakt, leren je wat je niet wil en niet moet doen. En hoe je het dus wel moet doen.

Betere keuzes

Minimaliseren van bezittingen bracht niet alleen een opgeruimder en makkelijker huis maar ook meer plezier in het leven. Bewustere keuzes. Een andere manier van de wereld bekijken. Ik kon van allerlei dingen makkelijker afstand nemen. Van dingen die ik wilde, dingen die ik altijd had gevonden, mensen, een baan met een leuk inkomen…

Als je een beeld hakt uit een steen, haal je ook steeds iets meer weg. Net zo lang tot er niets meer weg te halen is. Perfectie is bereikt niet als er niets meer toe te voegen is, maar als er niets meer weg te halen is. En: minimalisme is niet minder dingen om het hebben van minder dingen, het is de perfecte hoeveelheid dingen, afgestemd om wie je daadwerkelijk bent en perfect geschikt voor de taak die ze moeten vervullen.