Zomer in Sørlandet.

Maar verder gaat het lekker hoor. De oudste twee zijn op padvinderkamp en hebben het heel leuk. Althans, ik heb niets gehoord dat het tegendeel bewijst. Hier zijn ze onderweg. Ze snorkelen, varen, zwemmen, grillen en ruimen eilandjes op. Ze komen vrijdag weer terug en ik vind het wel heel fijn dat het wat stiller is in huis. Ik heb veel minder te doen!

De man was vier dagen vrij en dat was gezellig. Even kijken of hij nu weer een lang weekend kan nemen. Hij ging uit varen met de kinderen met de donut in het bootje van werk dat hier ligt als reclame. (‘Nieuwe boot voor 477.000’ staat erop, delen door tien voor euro’s. Ongelofelijk!)

Gaat net iets harder dan ons eigen bootje. Hand omhoog betekent ‘harder’. Het is de meeste dagen eigenlijk te koud voor zulke dingen maar zodra de zon schijnt rent iedereen naar het water. De enigen die stug blijven doorvaren zijn de mensen met een zeilboot.

We maakten ook nog een klein boottochtje naar Brekkestø, voor een ijsje voor de dametjes.

En verder houd ik me maar een beetje bezig met van alles. Mijn voorraden op orde en netjes georganiseerd. Het huis netjes. Naar de zee. In de zee. Koekjes bakken. Ik heb soms dagen waarop ik het liefst alleen langzame -of juist razendsnelle- ‘TEOTWAWKI’ van achter een scherm wil bekijken maar dat levert natuurlijk helemaal niets op.

Ik houd van simpel en minimalistisch leven. Het is mijn hobby en laat dat nou handig zijn. Nooit geweten dat ik zo op mijn wenken bediend zou worden 😉 Hoe meer gedoe er om me heen is, des te simpeler wil ik dat mijn leven is. Het hebben van een grote voorraad met ‘alt mulig’ voelt dan ook een beetje tegenstrijdig maar door het netjes te organiseren, kan ik er mee leven.

Gisteren had ik het met een vriendin over het hebben van hoop omdat ik schreef dat zonder hoop, er niets meer is. Maar heb ik eigenlijk hoop? Ik weet het niet. Ik heb niet de hoop dat ‘Q’ ons komt redden. Of dat mensen opeens allemaal gaan twijfelen aan het sprookje waar ze in geloven. Of gaan onderzoeken wat zo’n injectie precies doet, wat Agenda21…. dat ze inzien waar ze ‘ja’ tegen zeggen.

Mijn ‘hoop’ is dat het anders zal lopen dan het scenario dat er nu voor ons (tegen ons) is klaargelegd. Dat is namelijk een wereld waar ik niet in wil leven maar wel gedwongen word, met dank aan de slaapwandelaars. Misschien kan ik zo veel mogelijk ‘onder de radar’ blijven, afgezien van het feit dat ik mijn mond opendoe hier en op twitter.

Ik kan er net zo goed mee stoppen, want iedereen zit toch in zijn eigen kamp. De meeste mensen gaan echt niet na anderhalf jaar nog zeggen: ‘wow, ik ben wel dom geweest door me al die leugens op de mouw te laten spelden, maar NU loop ik over naar de zijde die ik een week geleden nog beschimpte en corona toewenste’. Of: ‘wellicht had ik als zwangere even moeten wachten me te laten injecteren met iets dat in een tijd korter dan een zwangerschap op de markt is gebracht.’ Nee, de meesten zullen hun gemaakte keuzes met hand, tand en tegen beter weten in verdedigen.

Zojuist lees ik dat door ‘stikstofregels’ de boeren nagenoeg weg zullen moeten uit Gelderland, Brabant en Overijssel. Verder niets aan de hand, het is vast veel beter voor het klimaat, hè? Overigens hier in Noorwegen ook protesten. Een paar weken geleden nog werd een grote lading ‘møkk’ voor het kantoor van het provinciebestuur geleverd. En terecht. Maar het is de Great Reset in volle actie en de mensen die hier op wijzen, zijn complotgekkies.

Ondertussen gaan prijzen hier ook hard omhoog. Keihard. En ik kan het redelijk ondervangen: we hebben het goed, we laten wat van het een en doen wat meer van het ander en na 12 jaar weet ik redelijk goed hoe ik voor zo min mogelijk geld zo veel mogelijk goede dingen koop maar het erge is dat het natuurlijk allemaal niet nodig is. Er is eten genoeg als we niet de helft vlak na het produceren en van wat er verkocht wordt ook nog eens de helft weg zouden flikkeren maar dat is niet. het. plan.

Inmiddels is het droog na een gigantische hoosbui vannacht. De dametjes willen naar ‘de overkant’ lopen. Dat is gewoon naar het uitzicht vanuit de keuken en weer terug maar het is een van de favoriete wandelingen. Dus dat gaan we maar eens doen. Ik heb weinig te doen met maar twee kinderen in huis!

Ja. Hup hup, naar buiten. Misschien zijn er al rijpe frambozen of wilde aardbeitjes. Dat zou een tractatie zijn!