Bezig blijven.

De laatste tijd kwam ik niet echt vooruit. Ik weet niet waarom. Alles kostte moeite en ik bleef overal te lang in hangen. Het huishouden frustreerde me, de immer luidruchtige en vaak bezopen idioten in hun motorboten irriteerden me, dat veel mensen geen ene reet geven om de natuur maakte me triest en dat een substantieel deel van de bevolking te lui of dom is om op zijn minst te proberen zelf na te denken is angstaanjagend en de reden van deze hele clvsterfvck.

Maar, we moeten ons daardoor niet op de kop laten zitten. In elk geval moet ik iets doen om mijn gemoed een beetje aan de goede kant te houden… Veel toeristen zijn weer weg. In elk geval is het te fris op het water voor de meesten. In de tuin lopen kleine kwikstaartjes, musjes en andere nieuwe vogeltjes. Een eenzame babymeeuw klinkt als een roestig tuinhekje. Ik telde vanmorgen 28 zwaluwen op de stroomdraden. Het worden er elke dag meer, tot ze ineens met zijn allen de reis naar het zuiden maken.

Ik ben van ellende 😉 maar weer flylady gaan volgen. Niet omdat het hier zo’n rommel is maar omdat ik het lekker overzichtelijk vind. Met iedereen thuis is er altijd wel wat te doen, maar dat moet ik niet doen. Goed is goed genoeg. Verder heb ik mezelf een legging-met-trui-met-laarzen-verbod gegeven. Ik kon mezelf uittekenen in die outfit maar het helpt me niet om me beter te voelen. In elk geval niet voor weken achtereen. Rok of jurk en iets vaker op hakken en ik voel me beter. Anderzijds voelt het vreemd om te blijven doen alsof alles normaal is maar wat moet ik anders?

Soms lijkt het alsof het kaartenhuis in elkaar begint te vallen. Bild die zijn excuses voor de angstpropaganda aanbiedt aan lezers, mensen die zich genaaid voelen als blijkt dat ze na twee vaccinaties echt hun ‘vrijheid’ niet terugkrijgen en hun gezondheid evenmin (dat had ik je ook kunnen vertellen), Florida en Texas waar de BS niet meer gepikt wordt, het CDC dat de PCR-test in de ban doet omdat het ding op zijn zachtst gezegd er nogal eens naast zit. Rechtszaken tegen de minions van de kopstukken. Ik moet binnenkort weer eens een linkjesverzameling doen. Ik heb er zo veel!

Soms denk ik dat het goed is om hoop te hebben op een goede afloop en soms denk ik dat het beter is om me geen enkele illusie te maken, maar meestal probeer ik gewoon bij de dag te leven. Een voet voor de ander, geen voorstellingen over hoe de wereld er over een jaar uit zal zien.

Ik ben gelukkig met man en kinderen, de plek waar we wonen, met ons leven zoals het is. Ik weet dat ik kan leven met weinig. Ik kan genieten van dingen maar weet ook dat ik ze los kan laten als het nodig is.


Zaterdag krijgen we, als het goed is, een kippenhok. Nou nog kippen. De kinderen hebben een speelhuisje gekregen dat nog moet worden voorzien van het dak. Fijn als andere mensen nog eens wat weggeven 😀

De kinderen hebben er heel veel zin in. En ik ook! Dingen zelf doen is goed. Ik heb een voedseldroger gekocht om kruiden, fruit en groenten te kunnen drogen. Dus ik ga maar eens iets doen, want ik had besloten om om 9 uur te stoppen met schermen en dat is bijna een kwartier geleden. Even mijn ochtendrondje doen en alles netjes maken, bier in flessen doen voor de man, de kinderen eropuit sturen om groen voor de konijnen te halen en wellicht even naar de bieb. Zeepkruid plukken dat hier uitbundig groeit en daar mijn eigen natuurlijke zeep van maken. WiFi eruit. Genoeg leuke dingen.

Het allerbelangrijkste (voor mij, in deze tijd) is bezig blijven en mijn leven zo veel mogelijk in eigen hand proberen te houden. Ik kan in mijn eentje niet stoppen wat er komt maar ik kan wel mijn eigen plezier in het leven maken. En in dat van mijn kinderen. Want ja, we moeten er wel wat voor doen 🙂