En nog maar eens ontrommelen.

Er zaten vanmorgen al over de honderd zwaluwen op de stroomleidingen, volgens mij is het echt een heel goed jaar geweest voor ze. Ik houd van alle vogels maar sommigen zijn mijn favorieten. De hele kleintjes zoals de kwikstaartjes, de goudhaantjes en zwaluwen dus, bijvoorbeeld. Vergeleken bij wat die beestjes kunnen zijn wij mensen echt kansloze figuren, haha. Een vogel heeft niets nodig, eet wat ie nodig heeft om de dag door te komen en is tevreden met een slaapplekje ergens in de luwte en wat gezelschap.

Mijn twee kleinsten willen als ze doodgaan daarna een vogel worden. Ik weet niet of dat geregeld kan worden en ik heb ze gewaarschuwd dat dat een hard leven is maar dan gaat hun mama op mijn raam tikken als ze te weinig te eten hebben en dan kan ik ze voeren.

Zo vrij als een vogel, ik zou het ook willen zijn. Vrij van alles wat me tegenhoudt. Kunnen leven uit een kleine koffer. En toen besloot ik dat dat is wat ik ga doen. Niet leven uit een koffer (ik heb geen koffers) maar mezelf bevrijden van alle dingen die me ‘tegenhouden’. Ik heb bijna niets nodig om een aangenaam leven te leven. Ik ben het gelukkigst als ik zo min mogelijk heb. Geef me spullen en ik krijg de behoefte ze te organiseren en dat is echt zonde van mijn tijd.

Welke spullen?

Schoenen waar ik niet lang comfortabel op kan lopen, ik heb daar slechts twee paar van nodig 😉 Zeker nu ik gisteren een paar kreeg van een vriendin dat en netjes en zeer comfortabel is voor langere wandelingen en het ook fatsoenlijk doet bij mijn nettere kleding.

Kleding die ik heel leuk vond toen ik het kocht in wat achteraf gezien een ‘fase’ was en waarvan ik mezelf moet dwingen het te dragen. Overtollig serviesgoed, textiel, alles. Sjaals waarvan ik dacht dat ik dan wat afwisseling in mijn all black everything-outfits kon hebben, om er alleen maar achter te komen dat dat een idee van anderen is, waar ik zelf het nut niet van zie, eigenlijk.

Als de spullen op hun plek liggen, is het lastig hun nutteloosheid te zien. Ze zijn er gewoon en worden in veel gevallen echt nog wel eens gebruikt maar echt essentieel, zijn ze niet. Nu is essentieel natuurlijk een rekbaar begrip. Ik kan prima alles drinken uit een en hetzelfde soort glas maar ik drink liever koffie uit een kopje en thee en water uit een glas maar meer dan zes van elk heb ik niet nodig.  Heb ik mijn schoudertas nog nodig nu ik altijd mijn (hier bijna verplichte J ) Fjellreven rugzak gebruik? Het wegdoen van het koffiezetapparaat zal wel op weerstand en onbegrip stuiten dus dat doe ik voorlopig niet maar ik heb een fijn koffiefilter dat precies hetzelfde doet.

Mijn voorraad eten en nuttige zaken is aangenaam van formaat. Ik vind het een fijn idee dat we warm kunnen zijn en genoeg te eten hebben als systemen het, om wat voor reden dan ook, af laten weten. We hebben boeken, papier, inkt, potloden, Magic the Gathering en Kolonisten van Catan voor het leuk.

Maar juist hiermee, met de focus op de dingen die echt belangrijk zijn en een verschil maken, verandert mijn perspectief nog weer eens. Wat is belangrijk? Echt belangrijk? Niet eens ‘wat is handig’ of ‘wat maakt me blij’ maar ‘wat is essentieel?

Zo licht mogelijk leven maar wel met mijn voeten in de aarde, is mijn doel.

Wel een kruiwagen, kippen en een composthoop, geen vier paar hoge hakken en drie soorten donkerrode lippenstift. Wel voedzaam eten en een goede voorraad haardhout, geen sodastream en smartphone. Wel papier en inkt, geen gelezen boeken in de kast. Wel kleding voor de kinderen op voorraad, geen ongeliefde kleding voor ‘stel dat’.

Ik geloof dat het tijd is voor wederom een ritje naar de kringloop 🙂