Dingen die ik niet meer koop.

Dingen niet nodig hebben is fijn. Er is zo veel dat ik niet (meer) koop en ik heb geloof ik wel eens een overzicht gemaakt met van wat dingen maar och… het is leuk om te lezen bij anderen en om te schrijven. In de loop der tijd is er zo veel overbodig gebleken en soms kostte het me een paar jaar om er vanaf te komen en soms deed ik iets weg om het later opnieuw te kopen (foundation, nagellak) maar uiteindelijk besefte ik dat in de meeste gevallen het leven simpeler, makkelijker en aangenamer was zonder.

Dus, wat ik niet meer koop. Als minimalist, enzo.

Nagellak. Dat is dus iets dat me moeite kostte. Ik weet het, niemand geeft een zier om wat ik op mijn nagels smeer maar het duurde even voordat ik dat zelf ook niet meer deed. Mooie lichtroze, of juist stikruige zwarte of donkerpaarse lak, het is wel net de finishing touch. Tot er een stukje afgaat na een dag of twee en de boel weer eraf of opnieuw moet… Ik laat mijn nagels nu al een hele tijd voor wat te zijn, ik houd ze netjes en dat is het.

Parfum. Vroeger vond ik het heerlijk. Rode Poison van Dior was mijn favoriet. Daarna heb ik nog een tijd Always Red van Elizabeth Arden gedragen. Tot ik dat niet meer deed. De nadelen van parfum wegen toch wel zwaarder dan de voordelen. Hormoonverstorend, slecht voor het milieu etc. Jammer, maar helaas. Soms smeer ik een beetje lavendelolie, gemengd met amandelolie maar ik heb geen behoefte meer aan parfum.

CD’s. We hebben nog wel een cd-speler maar cd’s kopen we heel zelden. Meestal gebruiken we de bluetooth speaker en spotify, hoe veel beter een cd op een goede speler en fijne versterkers ook klinkt. Helaas mogen de cd’s ook echt niet weg, hoewel we al een keer bijna de helft hebben ontrommeld wegens ‘draaien we toch nooit meer’.

Toegangskaartjes. We hadden eens abonnementen op de dierentuin en badeland maar ik kan er niet meer tegen, al die beestjes in hokken. Het was leuk voor de kinderen maar die vinden nu ook dat het zielig is en dat we de dieren beter vrij kunnen laten 😉 Vinden ze leuk in Kristiansand, krokodillen in de Otra. Er is een uil, die zit daar maar. Te zitten. Mijn hart breekt ervan. Verder is hier alles of idioot duur, of gesloten, of veel te druk. Als we iets leuks willen doen nemen we wel een paar houtblokken mee en gaan we worstjes roosteren in het bos.

Tampons. Want wasbare tampons en ja dat is een ding en ja, die functioneren ook in het geval van bloedbaden. Ze zijn van imse vimse  en het is een fijn idee dat ik nooit zonder zal komen te zitten en ze nooit meer hoef te kopen.

Foundation. Het is mooi hoor, een effen laagje over mijn gezicht. Vlekjes weg, alles egal maar mijn huid is licht en misschien verander ik daarom geregeld van kleur maar een foundation die past bij mijn huidskleur heb ik een maand ofzo. Een keer in de felle zon en het is niet meer dezelfde kleur. En als mijn gezicht een andere kleur heeft dan de rest van mijn lijf, is dat ook geen gezicht. Letterlijk. Dus, ook dat is overboord.

Wasverzachter. Chemische rommel, chemische lucht. Als je het niet gewend bent, is het zo vreselijk sterk. Ik ruik vaak kinderen die hier geweest zijn en wiens moeder nogal een enthousiast gebruikster is (of vader, als we modern en geëmancipeerd enzo willen zijn), een half uur na hun vertrek nog steeds. Het is letterlijk nergens goed voor.

Douchegel. Want zeep. Scheerschuim. Want zeep.

Mobiele data. Voor 39 nok per maand kan ik anderhalf uur in de telefoon praten met iemand in Noorwegen en daar kom ik echt nooit aan dus dat is meer dan genoeg.

Apps. Want smartphone is in onbruik, ik heb geen tablet en je schijnt voor een laptop ook apps te kunnen kopen maar behalve typen en surfen doe ik niets met de laptop. Ik begrijp de behoefte van mensen ook niet om zich constant te monitoren met smartwatches en stappentellers etc. Als ik wil lopen ga ik lopen, als ik ’s ochtends moe wakker word hoef ik niet mijn slaap-app te raadplegen om te weten dat ik niet optimaal uitgerust ben. En zeker ga ik niet betalen voor een app.

Pennen. Ik heb een vulpen en een balpen, allebei zijn ze hervulbaar dus op vulling na, hoef ik nooit een zak met 10 bic’s te kopen en er 9 kwijt te raken in de eerste drie dagen dat ik ze heb.

Handtassen. Ik heb drie jaar geleden een mooi exemplaar gekocht bij Nicola Jane op etsy, een handgemaakte, zeer afgeprijsde die er nog als nieuw uit ziet. Ik gebruik hem niet veel meer dus ik weet niet of deze blijft, maar dit was de laatste tas die ik kocht.

Sieraden. Ik heb mijn twee ringen en ketting met zwarte roos die ik van de man kreeg alsmede mijn horloge altijd aan en dat is het. Ik heb een piepklein zakje met wat nostalgische sieraden die ooit van mijn dochters worden maar verder niet. De meeste sieraden, hoe prachtig ik ze ze ook vind, irriteren me al snel. Ringen, armbanden, kettingen… en wat niet irriteert (piercings) daar ben ik –how convenient- allergisch voor geworden.

Haarstylingspul. Ik was mijn haar en laat het drogen in de lucht. Eens in de maand zet ik het in de henna. Ik heb geen føhn, eens in de zoveel tijd koop ik een dik elastiek voor als ik mijn haar niet los wil dragen en verder doe ik er niets mee. Ik ben geen mens voor een kapsel dat onderhouden moet worden, speldjes en doekjes irriteren me en met stylingspullen heb ik geen idee wat ik er mee zou moeten en ik wil het ook niet weten.

Oogschaduw. Zo jaren 80. Ik gebruikte lang een zilveren oogschaduw, tot dat me ook niet meer paste, vond ik. Nu gebruik ik mascara en soms eyeliner. Lekker simpel.

Theetjes’. Ik vind het idee van thee altijd veel leuker dan thee drinken. Het enige dat ik graag drink is losse earl grey. Voor de kinderen heb ik wat cafeïnevrije varianten voor ’s avonds maar ik ben gestopt met het idee dat ik als ik maar leuke thee koop, ik thee ga drinken. Ik houd meer van de atmosfeer en het van thee, dan van thee zelf.

Tijdschriften. Ik kan me echt niet herinneren wanneer ik voor het laatst er eentje las, laat staan dat ik er eentje kocht. Ik krijg de ‘Vår fuglefauna’ van de Noorse vogelbescherming. Dat dan weer wel.

Dingen voor aan de muur. Soms vind ik iets echt intens leuk en wil ik het hebben-hebben, maar als ik even wacht verdwijnt die zin als sneeuw voor de zon. Ik heb een metalen keltische levensboom en een metalen tak met vogeltjes en dat is het enige dat er aan de muur hangt. Ik heb anderhalf jaar geleden twee mooie zwart-wit afbeeldingen gekocht, een met een hert en een met een baby-uiltje. Ik kan ze nog niet wegdoen maar ik heb ook geen zin om er grote lijsten voor te kopen. Dat bedoel ik: alles wat ik koop, ben ik toch vroeg of laat zat, so why bother at all….

Eten buiten de deur. Afgezien van een ijsje bij de ijskiosk, eten we nooit ergens anders dan thuis. Heel soms bij vrienden maar nooit wordt ons eten door iemand die daarvoor betaald wordt, geserveerd. Ik zie de lol niet van wachten op eten dat ik zelf beter maak voor een tiende van de prijs, geveinsde vriendelijkheid van bediening, wachten op een vergeten vork etc. Ik vind het leuk als mensen bij ons komen eten, gezellig en ik geef iedereen het beste dat we hebben maar zelf naar een restaurant gaan is aan mij niet besteed.

Kinderspeelgoed. De kinderen krijgen van mijn ouders zo nu en dan wat opgestuurd. Meestal stiften, knutselspullen of ze mogen iets uitzoeken zoals een spelletje voor de nintendo maar groot speelgoed kopen we niet. Althans, geen poppenhuizen, barbiecampers, schietgeweren, waterpistolen en zulks. Ze hebben wel een (gratis) speelhuisje gekregen en de man heeft een opblaasboot met een klein motortje op de kop getikt voor de oudste twee maar dat is anders 😉 In elk geval kunnen ze daarmee zelf verzinnen wat ze doen, of ze  kunnen zelf de scherenkust ontdekken vanaf het water, hoe tof is dat.

Wegwerpdingen. En dingen in een enkele verpakking. Scheermessen, doekjes, per 1 verpakte snacks… al die dingen waar je tussen een paar seconden tot een paar uur mee doet waarna je het weg moet doen. Ik heb een Hydroflask voor iedereen een, die altijd mee gaat en soms de tegenwoordigheid van geest om een doekje mee te nemen dat we nat kunnen maken in het geval van kleefhanden.

Gadgets. Ik heb een simpele nokia om te bellen en gebruik de smartphone alleen voor dingen die anders veel gedoe zouden zijn, zoals een document doormailen naar iemand bijvoorbeeld. Mijn kindle van drie jaar oud doet het nog prima en het scheelt me tonnen aan papier dat ik die gebruik. Verder doe ik niet aan handige dingen met internetverbinding, of electronische dingen, op het meest gebruikelijke na.

Creditcard. Hier hebben we een visa debitcard, die we gebruiken als we niet cash betalen. Geen credit, ik heb een hekel aan dingen verschuldigd zijn.

Televisie. We hebben een scherm voor de spelcomputer, geen televisie. Ik kijk geen msm, al 12 jaar niet meer. Films kijken we op de laptop.

Speciale kleding voor gelegenheden. Want er zijn niet zo veel gelegenheden, is het wel? 😉 Maar ook daarvoor deed ik al genoeg moeite ze te vermijden. Ik heb een zwarte knielange jurk van stevige stof met een kanten randje die ik kan gebruiken als ik onverhoopt ergens netjes zou moeten verschijnen maar die is ook al jaren onderdeel van mijn capsule wardrobe.

Workout spullen. Ik heb een kettlebell, die ik al lang niet meer heb aangeraakt overigens. Ik ga liever wandelen dan rennen. Soms til ik zware dingen en ik ben bijna altijd wel in beweging, in de tuin of in huis of boodschappen doen voor zes mensen of… Maar aan sport doe ik niet. Als ik dat zou willen trek ik een legging en een groot t-shirt van de man aan en ben ik goed om te gaan. Ik koop niet eerst een yogamat, twee paar schoenen, een top en een hartslagmeter als ik bedenk dat ik eens iets ‘sportiefs’ zou moeten doen.

Giftige cosmetica. Het is zo gekocht, die leuke oogschaduw of lippenstift maar niet zelden komt het uit China, vol met wie weet wat, en ook gemaakt in Europa is geen garantie voor een gifvrije maquillage. Op ewg.org kan je checken wat er in je sminke zit en of het verdacht wordt van vreemde ‘bijwerkingen’. Onthullend, in veel gevallen. Ik houd het bij dr. Hauschka op mijn ogen en Paese voor andere dingen. Verder gebruik ik simpele zeep en shampoo zonder rommel en olie om te smeren.

Sjemiese schoonmaakspullen. Want als je je huis enigszins schoon houdt, hoef je nooit naar chemische rommel te grijpen.

Wijn en bier. Althans, niet kant en klaar. Want 3 x zo duur in het geval van bier, en van wijn nog ernstiger. We betalen genoeg skatt, bedankt.

Bloemen en planten. Ik kocht soms een bos witte tulpen, als ze niet meer dan 30 kr kosten maar ik ben al in geen tijden bij de kea geweest, de enige plek waar ze enigszins betaalbaar groen hebben. Mijn planten overleven meestal de winter niet, wegens te koud en te donker denk ik. Alleen de zamioculas doet het als een gek dus die blijft, zo lang ie het doet.

Laptop. Mijn laptop overleed vorig jaar ofzo. Sindsdien doen de man en ik samen met eentje. Dat betekent dat ik ’s avonds, als de kinderen op bed liggen geen stukjes kan typen over het algemeen, maar och… Ik heb geen zin in om veel geld uit te geven aan iets dat over een paar jaar ook weer kapot is. Het gaat prima zo.

En zo is er nog veel meer. Het leven is makkelijker als je heel veel dingen kan laten voor wat ze zijn.