De toekomst en dat het goedkomt.

Het is heerlijk weer. Het waait zo hard dat de wind fluit langs de brug. Gisteren heb ik het kippenhok wit geverfd van binnen en vanavond haalt de man tien dwergcochins op. Ik heb er zo veel zin in!

Het grappige is, merk ik nu, dat ik nu de kinderen een deel van de dag op school doorbrengen en ik dus alleen, ik veel meer zin heb om dingen met ze te doen en ik zelf ook actiever ben dan wanneer mijn dag van 7 tot 21 uur grotendeels bestaat uit moeder zijn. Gisteren heb ik een heerlijke wandeling van 7 km gemaakt, heb ik gezwommen met de dametjes en daarna zijn we nog op bramenpluktoer gegaan. Heerlijk 🙂

Het leven gaat zo zijn gewone gang als je je ver houdt van de media en dat is dan ook wat ik een groot gedeelte van de tijd doe. Natuurlijk komt er ongetwijfeld weer een tijd dat we worden geconfronteerd met de gekkigheid maar nu even niet. Ik ben echt zo blij dat we destijds eigenwijs waren, ons koophuis ‘dumpten’ en kozen voor dit land. Dat de man een fijne baan vond en dat we ons geen strop om de nek hebben gelegd in de vorm van twee inkomens en een hierop gebaseerde leen- en leefstijl.

Wat ik eigenlijk zeggen wilde….

Het verbaast me wel hoe weinig veel mensen door (lijken te) hebben na anderhalf jaar van grondrechten afnemen, staatsterreur, medische apartheid en gigantische censuur van alles wat niet binnen het narratief van de corrupte overheid past. En soms word ik daar wel eens moedeloos van. Maar niet te lang, want dat is ook nutteloos. Het heeft geen zin hoe veel tegengeluiden ze ook horen. Ze kiezen voor hun veiligheid en hun comfort. Maar als je daarvoor je vrijheid verkwanselt, verdien je ook die eerste twee niet. Maar wie ben ik om dat te bepalen hè?

Het systeem is rot

Stort ‘de wereld’ in? Wie weet. Het systeem is door en door rot. Wat hebben we te verliezen? Veel. Wat hebben we te winnen? Alles. Laat het maar kapot gaan.

Het financiële systeem, gebaseerd op schulden dat slechts een handjevol superrijken dient en de rest tot slaven maakt.
Het medische systeem, waarbij eeuwenoude werkende methodes worden gedemoniseerd en waarbij mensen over het algemeen alleen maar zieker worden gemaakt, ten faveure van een handjevol monsterlijk grote bedrijven.
De voedselindustrie, die mensen de armen van de bovengenoemde industrie injaagt want het is mooi ‘wat ze allemaal kunnen’ maar 80% ervan hoefde men 150 jaar geleden helemaal niet te kunnen.
De bio-industrie, met al zijn onnodige leed. Het lijden is zo immens, we kunnen ons er geen voorstelling van maken.
De afvalproducten. De inplasticverpakkers. De wegwerpcultuur. De planned obsoletion, alleen maar om meer winst te kunnen maken. De megabedrijven die oerbossen en oerwouden platmaken voor pleepapier en soja voor het vee aan de andere kant van de wereld. De mensen die voor de lol de halve aardkloot overvliegen zonder ook maar een seconde te denken aan het effect dat dit heeft. Mensen met twee, drie huizen in evenzoveel landen. Mensen die geen ziel meer hebben omdat ze altijd zijn verbonden met iedereen en dus met niemand. De cultuur die we hebben gecreëerd waarin elkaar beconcurreren lucratiever is dan samenwerken. De makers van alle pulp die op ons en onze kinderen wordt afgevuurd via schermen. De producenten van de meest ranzige giffen, die vervolgens in ons, in de dieren en de rest van de natuur terecht komt om nooit meer te verdwijnen. Verzekeringsmaatschappijen en banken die woekerwinsten maken over de ruggen van alle anderen. De journalisten en artsen en iedereen die te laf is om zijn mond open te doen, bang voor hun eigen hachje en hypotheekje en reputatie. The powers that be, die bijna de gehele mensheid onderdrukken waardoor 95% van de bevolking niets meer is dan een drone terwijl we zulke ongelofelijk goede dingen zouden kunnen bereiken met zijn allen.

Ja, dat mag van mij vandaag nog allemaal ineenstorten.

Het grotere geheel

Ik heb de laatste tijd veel gelezen en geluisterd over het grotere plaatje. Over de vraag: ‘komt dit goed’. Ik weet het niet maar ik denk van wel. Ik denk echt dat dit de laatste stuiptrekking is een kwaadaardigheid, van een macht die er nooit had mogen zijn maar die zo groot is dat we zijn gaan denken dat het op deze manier hoort. Langzaamaan beginnen meer en meer mensen toch hun mond open te doen, de waarheid te zien, zich uit te spreken.

En dat stuit op verzet van de mensen die liever niet de hand bijten waarvan ze denken dat die hen voedt. Ze denken dat het leven zoals ze het leven, ‘normaal’ is en zijn bang van verandering. Bang om erachter te komen dat er een andere manier is om te leven. Bang te beseffen dat ze hun hele leven achter de verkeerde dingen aan hebben gejaagd. Bang dat het zo veel mooier kan zijn. Bang om aan de andere kant van hun opvattingen te kijken. Bang hun mening bij te stellen. Bang om toe te geven: merde, ik zat er toch naast! Bang om erachter te komen dat ze zo veel sterker zijn dan ze lijken, gekleineerd en gecontroleerd door het systeem dat ze zijn.

En ja, ik weet dat ik zelf ook nog voor een heel groot deel vast zit in dat systeem. Ik heb geen open verbinding met de hogere machten of glazen bol, ik ben net zo vol fouten als de volgende en een kind van mijn tijd zoals iedereen maar NU is de tijd om de dingen anders te gaan doen, als we willen dat het de goede kant op gaat. Straks. Wanneer dat ook moge wezen.

Dit systeem is rot en kapot. Natuurlijk houden de machthebbers vast aan hun positie en maken ze gekke sprongen. Complete controle over alles wat leeft enzo, lijkt ze heerlijk en ze zijn hard bezig om dat te materialiseren maar dat lukt ze niet.

Ik denk dat we er niet bang voor moeten zijn maar wel alle mogelijke weerstand moeten bieden die we kunnen. Niet door het systeem te bevechten, maar zo veel mogelijk te negeren en van onderaf op te bouwen wat we de afgelopen eeuw uit handen hebben gegeven. Je kan zo veel doen, ook al lijkt resistance volkomen futile.

Lokale wakkere ondernemers steunen. Je eten kopen bij de boeren. Lokaal eten kopen dat niet afhankelijk is van liters aardolie. Spullen ruilen met andere mensen: gewoon beginnen met dingen doorgeven en er komt vanzelf iets op gang, is mijn ervaring. Een klein beetje zelfvoorzienender worden, al is het maar met een paar plantenbakken met sla en kruiden. Stoppen met staren naar je scherm en sociale media gebruiken op een manier zodat jij het gebruikt in plaats van dat het jou gebruikt. Stoppen met kopen van overbodige spullen, dingen leren repareren. Een netwerk maken van gelijkgestemden in het land. Gezond eten, heel veel wandelen, wennen aan kou, sterker worden. Mainstream media negeren. Je laten horen tegen scholen met idiote regels. Weigeren mee te doen aan test- en controlesamenleving, ook al betekent dat dat je effe geen ‘leuke dingen’ mag. Maak je eigen vermaak. Spreek je uit. Wees niet bang om voor gekkie te worden uitgemaakt. Besef dat je bijna niets nodig hebt om goed te kunnen leven. Laat je telefoon thuis, verbreek de relatie met je smartphone, trek de wifi eruit, lees een boek of kijk voor je uit. Laat je niet gek maken door anderen. Sta voor je eigen mening ook al maak je je daarmee niet populair. Flikker je tv weg. Laat je geest niet gebruiken als deurmat waarop elke adverteerder zijn vieze voeten mag vegen. Stop met jezelf vergelijken.

Uiteindelijk is het denk ik wel zo dat wat we geloven en denken, in zekere zin materialiseert. Natuurlijk hebben we allemaal een kwetsbaar lichaam en gebeuren er de dingen die gebeuren hier op aarde maar als we allemaal denken dat het naar de klote gaat en dat niets meer zin heeft, dan zal dat ook zo zijn.
Anderzijds als we beseffen dat wij met 7.800.000.000 zijn en ‘zij’ met 3000 en dat WIJ de macht en vrijheid kunnen terugpakken die wij verdienen, dan zal ook dat zo blijken te zijn, ook al is het, wordt het wellicht geen makkelijke strijd. Maar wat is het alternatief?

Precies.