Schoenen, school, stroom.

Dit is de derde keer dat ik aan een bericht begin, laat ik het nu eens afmaken! Ik wilde schrijven over mijn energiebeperkende maatregelen. Natuurlijk, een doorgewinterd bespaarder doet dit al jaren maar ik niet. Ook omdat stroom hier niet heel duur was: vorig jaar november kreeg je op enig moment geld toe als je stroom gebruikte, letterlijk. Hoe anders is dat nu: we gaan hard naar de 1,50 per kWh en dat is zonder alle vastrecht, nethuur etc.

Kippenhok en speelhuisje by night, met bewegingssensorlamp. Så koselig!

Dus. De kost gaat voor de baat en daarom:

  • Kocht ik een waterbesparende douchekop. Een emmer van 10 liter vullen duurt zo’n 25 seconden, door gigantisch hoge waterdruk. Die we nu hebben, laat 8 liter per minuut door. Ik heb het idee dat het helpt want de laatste twee dagen is ons verbruik flink lager dan gemiddeld: 23 kWh per dag.
  • Investeerde ik in een Omnia Ovn, vergelijkbaar met de Wonderpan van WonderTeunie. We hebben een flinke oven en dat is ideaal als ik vier broden of pizza’s tegelijk wil bakken maar niet erg efficiënt als ik wat groenten of een stukje vis wil grillen. Bovendien kan je er broodjes in afbakken of cakes in maken. Een wonderpan kan op het fornuis of op een andere warmtebron. Superhandig!
  • Schafte ik drie ledsnoeren aan met een vermogen van 0.03 watt. Dat is nog vele malen minder dan een gewone ledlamp en is ideaal voor licht dat langere tijd aanstaat of in de winter op de gang, waar je anders geen hand voor ogen ziet.
  • Gooi ik een deken of zomerdekbed over het aquarium als de man niet thuis is. We hebben een flink aquarium en dat is reuzeleuk maar gebruikt wel flink wat stroom. En dat geeft op zich niet, het is een van ’s mans hobby’s maar als er honderden liters water op 25 graden gehouden moeten worden in een woonkamer van 15 graden, scheelt het wellicht als niet alle warmte linea recta naar buiten vliegt via de wanden en de bovenkant.
  • En vond ik een fijne thermosfles voor koffie, zodat het apparaat niet aan hoeft te blijven staan.

Schoenen: eerstewereldprobleem!

Verder maakte ik me druk om mijn schoenen. Ik heb tijden niet meer op hoge hakken gelopen en ik ben het enigszins verleerd: mijn rug en voeten protesteren. Luid! Ik heb prachtige laarzen gekregen van de man en alleen daarom zal ik ze voorlopig niet wegdoen maar wat moet ik met het overig schoeisel dat ik niet meer draag? En ook mijn veterlaarzen -zonder hak- draag ik zelden en ik weet niet waarom. Ik vind ze leuk. Soms heb je dat.

Ik ben net mijn oma. Mijn familie verloor alles bij het bombardement op Rotterdam maar oma werd nooit een hoarder zoals zovelen die dat meemaakten.

Ze leefde heel eenvoudig, had praktisch niets op voorraad, de enorme eikenhouten kast bevatte de tv-gids, een puzzelboekje en wat bordjes en glazen voor verjaardagen. Het enige dat ze op voorraad had was 10 pakken goudmerk-koffie en daarbij had ze een flinke collectie mooie schoenen die ze nooit droeg. Net als ik.

Ik houd niet van ongebruikte spullen in mijn kast maar twijfel nog wat ik ermee moet doen. Het is geen duidelijke ‘ja’ of ‘nee’. Mijn fantasie-zelf draagt altijd hakken maar dat is wat lastig te verenigen met een land dat bijna nergens plat is, rotsige paadjes, een bos naast de voordeur en wanderlust.

En verder….

En verder…. hebben de kinderen veel plezier met het kleine bootje. Elke avond na het eten willen ze varen en dat is ook leuk, natuurlijk. Vooral de jongen heeft wel een goed gevoel van hoe hij de boot moet besturen.

Gisteren was er een kennismakingsgesprek met de contactleraar van de jongste. Ze vertelde dat ze eerst een beetje de kat uit de boom keek (doen we allemaal hier) maar dat ze nu zelf haar hand opsteekt, antwoord geeft, dat ze blij en vriendelijk is tegen de andere kinderen… dus dat was fijn om te horen. Ze gaat ook echt graag naar school, is totaal niet moe (sowieso is dat een groot verschil met Nederland waar mijn kinderen lichtelijk overspannen, moe en prikkelbaar uit school kwamen… hier nooit)

Ik had twee weken geleden geïnformeerd bij een christelijke privéschool in Kristiansand of ze plek hadden. Een kleine school waar kinderen van 6 – 16 zitten en waar niet meegedaan wordt met regenboogkleurige- of al te groengewassen propaganda en waar de normen en waarden wat meer aansluiten bij die van ons.
Er was plek maar helaas bleek het, bij nadere inspectie, veel te veel gedoe te zijn met SFO (BSO), busvervoer, ophalen, brengen, etc. Helaas, helaas. Dus blijven we thuis maar een stevige tegenstem geven tegen de angstpropaganda over stijgende zeespiegels en de ‘normalisering’ van een enorme rij seksuele afwijkingen, die ook hier al in de barnehage begint.

Ja, ik ga eens even wat dingen regelen en doen en nog even genieten van de rust voor het straks weer weekend is.

Fijne dag!