Vieze vette gore dingen wegdoen.

Er zijn van die dingen, die blijven maar terugkomen. Zoals de frituurpan. Soms eten we zelfgemaakte patat. Met oud & nieuw bakt de man oliebollen en ergens in de vriezer ligt nog een pak frikandellen -ieuw- uit Nederland.

Maar wat heb ik een hekel aan dat vieze, vette, gore ding. Of aan het vet, maar zonder dat doet ie het niet. En vooral het schoonmaken ervan. Meurt heel de keuken weer naar vet en sta ik er weer een half uur op te poetsen….. En dat vet wil ook niet van de vloer of het aanrecht zonder een boel sop. Dat moest maar eens afgelopen zijn. Dus nu ligt ie in de auto, voor de kringloop. Als we oliebollen willen bakken kan dat prima in een pan op het gas met olie. Bam bam, ferdig med det.

Wegwezen.

Heerlijk. En zo zijn de laatste obstakels weg. Er waren er meerdere en er komen altijd wel weer nieuwe, in allerlei vormen, maar zo is het leven, dat ik echter niet hoef te laten verrommelen door een frituurpan. Ik wil niet eens denken aan hoe veel mooie uren van mijn leven ik heb stukgeslagen aan dat apparaat.

Is het het gedoe waard, vroeg ik me al meerdere malen af. Frituren is niet echt gezond maar soms best lekker, of makkelijk in elk geval. Aan de andere kant, ik eet veel liever een Griekse salade met haloumi dan een bord patat en oliebollen en snacks kunnen me ook weinig bekoren.

Wat een onzin dan!

Het maken van pizza is ook wel gedoe, maar daar genieten we van en het is onze traditie op vrijdagavond. Bier maken is ook gedoe maar daarmee doe ik de man een groot plezier. Mijn gezicht opmaken is ook ‘gedoe’ maar het zorgt ervoor dat ik de hele dag enigszins toonbaar eruit zie.

Is iets de moeite die je ervoor doet, het waard?

Er is een omslagpunt. Ik gebruik wel make up, maar foundation, poeder en aquariumvis-oogschaduw, daarvan zie ik het nut niet. Rommelen met plantjes en kippen is ook ‘gedoe’ maar het is gedoe waar ik van geniet. Een grote voorraad hebben en bijhouden is gedoe, maar essentieel en daarom vind ik het ook niet erg om af en toe de boel te organiseren. Een broodrooster is ook een apparaat dat schoongemaakt moet worden maar niet een half uur lang na vijf keer gebruiken. Was op een rekje hangen is ook gedoe maar dat levert ten minste nog iets op, of in elk geval kost het me niets.

Dat is de vraag. Wat levert het allemaal op? Al die spullen die we bij ons houden, voor vaak een minimale ‘winst’, of niet eens winst wat mij betreft in het geval van de frituurpan. Ik denk dat ik niet veel in mijn leven heb dat niet klopt, qua kosten en opbrengst maar we hebben allemaal zo onze blinde vlekken.

Ik had het met de hal waar onze schoenen staan en de voorraad. Hier een rekje, daar een bakje, zus een plankje en zo een haakje en altijd gedoe en nooit netjes. Soms maakt dan in een keer de investering doen, of de knoop doorhakken, zo veel verschil! Want als dat eenmaal gedaan is en het is goed, dan kan je dat stuk ‘vergeten’. Figuurlijk, anders is het lang zoeken als je de deur uit moet of een zak macaroni moet hebben.

En nu ga ik maar eens på tur, want de zon schijnt uitbundig en de wereld is zo mooi met alle ijskristallen.

Ha en fin dag, folkens!