Eigenlijk heel sjemies.

Ik vind mezelf redelijk milieubewust. En ik pas op dat er geen giftige stoffen in huis rondzweven, die worden verkocht als ‘ultraschoon’ en ‘doeltreffend tegen bacteriën’. Het is hier schoon maar niet overdreven schoon. Niet dettol-schoon, zeg maar. Ik geloof ook niet in het dwangmatig ontsmetten van keukenwerkbladen, snijplanken en toiletten. Ik ga echt geen wortels snijden met een mes waarmee ik net rauw vlees heb gesneden maar verder denk ik dat het beter om een beetje weerstand tegen en middels ‘viezigheid’ op te bouwen. Wat volgens Proctor & Gamble en Unilever vies is.

Ik ben nu een eind in het boek van Gil Stephens, Clean(ish). Een deel gaat met name over de Amerikaanse situatie: hier geen High Fructose Corn Syrup in tot en met de hamburgers of GMO- gewassen overal waar we kijken. Maar het zette me wel weer aan het denken over giftstoffen waarmee we ons omringen en die we door de afvoer spoelen.

Ik moet zeggen dat ik, hoewel in het algemeen oplet, ook soms dacht van…. ‘boeiend, dat beetje’… Dus ik kocht een klein flesje met True Red van Elisabeth Arden, mijn favoriete luchtje. Ik spuit het op mijn kleding, niet op mijn huid. Ik had een allesreiniger met -hoewel Nordic Ecolabel- het vage en vaak toxische bestanddeel ‘parfum’. En mijn bodylotion van Biotherm maar die was duur dus oké. Ja, ik kan mezelf goed voor de gek houden….

Tot ik het ging checken: het luchtje scoorde een 10 van 10 qua ‘slechtheid’. De bodylotion een magere 6. En waarom gebruik ik knalgroen opwasmiddel? O.o

Het is allemaal zo vreselijk onnodig. Ik weet dat mijn huis net zo schoon is als ik schoonmaak met wat Sonnet afwasmiddel opgelost in water in een spuitfles. Paar druppels etherische olie erbij… Dat de vaat schoon wordt met datzelfde afwasmiddel. Dat heel veel beter voor mij en het milieu is als ik me ver houd van parfum.

Ik heb het gelukkig allemaal weg kunnen geven aan mensen die het wel gebruiken. Als ze dat toch doen… dan is beter dan dat ik het weggooi en zij het alsnog kopen.

Dus nu ben ik weer volstandig milieuhippie wat dat betreft. En dat voelt vele malen beter.

Ik was met Sonnet waspoeder of met wasnoten. Ik wil van de zomer eens proberen mijn eigen wasmiddel te maken met zeepkruid en klimop maar voor nu is dit prima. Ik doe de afwas met Sonnet afwasmiddel of met een klein beetje los vaatwaspoeder, waarmee ik ongeveer een derde gebruik van zo’n standaard blokje. In de douche hebben we zeep van Urtekram (goedkoop via luxplus.nl), Dr. Bronner of een prachtig stuk zeep uit de winkel van Natuurwijze. Ik was mijn haar met roggebloem. Smeer met amandelolie of hennepolie, wat ik ook gebruik om make-up te verwijderen. De vloer maak ik schoon met een scheutje azijn in warm water en een beetje etherische dennenolie, mijn lievelingsluchtje.

Ik kan een heel verhaal houden over wat er precies slecht is aan wat. Het probleem is: er is weinig gedegen onafhankelijk onderzoek naar de tienduizenden stoffen die ons in een natuurlijke omgeving niet zouden omringen. Wat doet dit met ons? Wat doet de giftige cocktail waarin vele dagelijks verkeren op de lange termijn met onze gezondheid?

Het dekbed waarin je slaapt, gewassen met Omo en Robijntje. Je kleding, idem. De parfum die je opspuit. de medicijnen die je slikt. Het plastic waarin je je eten verpakt. De luchtverfrisser in het stopcontact. De E211 en E621 in je voeding. De geur van plastic in je auto. De Nederlandse frisse lucht. Het dopje Ajax waarmee je de vloer dweilt. De Mr. Muscle op je aangekoekte oven. De Zwitsal die je baby zo lekker naar chemisch parfum doet ruiken. De haarlak die inademt. De make-up met parabenen die je opsmeert. De Teflon in die handige anti-aanbakpannen. De medicijn- en andere gifresten in je kraanwater. Het plastic in het kopje onderwegkoffie, de antibioticaresten in vlees, de zware metalen in vis…

Op de website van EWG, de Environmental Work Group kan je heel veel producten en ingrediënten nakijken op hun (vermeende) schadelijkheid. De uitkomst is soms verrassend: iets dat verkocht wordt als natuurlijk, kan vele malen slechter scoren dan het huismerk van de Aldi ofzo.

Aangezien we eigenlijk nog niets weten over het langetermijneffect van al deze producten en elk niet door de fabrikant betaald onderzoek wijst in de richting van ‘schadelijk’ is het toch beter om aan de veilige kant te gaan zitten dan om het risico te nemen dat het allemaal wel mee zal vallen.

Natuurlijk is het niet handig om al te ‘hysterisch’ te worden want dan kan je letterlijk ‘niets meer’. Zulke stress is vermoedelijk schadelijker dan af en toe iets niet 100% gezonds opeten, smeren of inademen. Maar toch, met een klein beetje moeite, elimineren we een groot deel van de toxische soep om ons heen.

Er is heel veel gedegen informatie out there, onder meer op de website van EWG. Als je iets googelt, let dan even op wie er achter de website zitten. Er is een hele website over schoon wassen en gezondheid in huis die een initiatief is van het Vereenigde Foute Zeepmakers Gilde, met Unilever, GSK en P&G, die uiteraard elk ooit aangetoond risico ‘downplayen’. Trap er niet in.

En (dat geldt ZEKER voor mijzelf!): let op bij wat je koopt. Zonder biologisch (dynamisch) label, is de kans dat je rotzooi koopt, aanzienlijk, hoe groot de koeienletters met ‘Rent Naturprodukt’ of ‘0% parfyme’ ook zijn. Of hoe lekker het luchtje ook ruikt. Ja, vermoedelijk omdat het zo chemisch is. Ik vind benzine en smeerolie ook lekker ruiken (oeps), dat verklaart misschien wat.

Goed. Dat dus.

Lekker fris.