Huup huup vorkheftruck. En een meeuw.

Gras op het dak. Op oude Noorse huisjes gebruikt als isolatie. Op nieuwe hytter (vrijetijds woningen) een statussymbool omdat de constructie van het huis heel erg solide moet zijn om zo’n berg aarde en planten te kunnen houden. En gewoon omdat de bouwregels vereisen dat een hytte enigszins bij de omgeving moet passen om te voorkomen dat mensen echt de meest ernstige kitschbouwwerken in mooie voorheen ongerepte berggebieden neerpleieren.

Maar op het dak van een heftruck? Dat was nieuw. ’t Was bovendien ook nog al hap snap gedaan allemaal.

Je vraagt je af, wie doet nu zoiets?

Deze dame dus.

Sinds gisteren -het nest was in een dag verrezen- heeft ze een nest, en in elk geval 1 ei op het dak van de heftruck op het werk van de man.

De heftruck is toch echt nodig om af en toe wat boten en motoren te verplaatsen…. maar dat maakt haar niet uit.

Ze rijdt gewoon mee, tenzij het echt te gek wordt en er wel heel rare capriolen boven haar hoofd worden uitgevoerd. Dan vliegt ze even weg, houdt alles nauwlettend in de gaten en zodra de kust weer redelijk veilig is, strijkt ze weer neer, op een al de al dan niet rijdende gaffeltruck.

Ik hoop zo dat het haar lukt om het ei uit te broeden. Vorig jaar zomer hebben er ook weken lang twee kleine meeuwtjes op het terrein rondgestruind, tot ze groot genoeg waren om de vleugels uit te slaan en de wijde wereld te verkennen.

Mooi als de natuur haar rechtmatige plaats in de wereld van de mensen een klein stukje terug pakt…. Ook al is het op het dak van een heftruck.