Hier eraf, daar erbij.

Foto door Alex Fu op Pexels.com

Het vervelende is dat de gewone dingen steeds minder betekenis lijken te krijgen in het licht van wat er allemaal gebeurt. Wat hebben ze nu weer verzonnen om de massa in de gordijnen te krijgen? A ha. Het is zo heerlijk om het mainstream nieuws te negeren, het nadeel is dat ik de mensen nog minder begrijp dan ik al deed en weinig anders meer kan doen dan in lachen uitbarsten als ik er dan een keer wat van meekrijg.

Maar dat hindert niet. Ik zorg dat mijn eigen zaken op orde zijn. En dat zijn ze. Een nadeel is dat het spaargeld in de orde zit, maar dat komt ook wel weer goed.

Ik heb nog meer eten besteld, het meeste decennialang houdbaar, mits goed bewaard. Mezelf voorzien van duurzame leggings. De garderobes voor de kinderen op orde voor nu het komende jaar. 4000 liter berkenhout besteld voor het komend stookseizoen. Ik kocht een interessant apparaat, voor het voorkomen van ziektes en ontgiften van het lichaam.

Ik denk dat angst een slechte raadgever is en echt, ik lig nergens wakker van maar ik denk dat deze man een goed punt heeft. Noorwegen heeft een heel slecht uitgangspunt als het gaat om voedselvoorziening: veel vruchtbare grond is bebouwd met huizen of industrie, Noorwegen importeert ca. 70% van zijn voedsel uit het buitenland en prijzen voor grondstoffen zijn gemiddeld met 300% gestegen. Ik meen dat Noorwegen 3,5% ‘dyrkbar jord‘ heeft, waarvan 6% dan geschikt voor granen. Niet dat we met alle geweld granen moeten eten, maar toch wel iets

Ik doe wat ik kan doen en verder is het buiten mijn macht om er iets aan of tegen te doen en moeten we maar afwachten welk lot de schikgodinnen voor ons gesponnen hebben.

En dan is het nu weer tijd voor…. niets kopen! Oooh, joy!

Na een periode van dingen kopen -nodige dingen-, is het zo heerlijk om weer rust te hebben.

De rust van niets hoeven kopen maar ook de rust van toekomstbestendig zijn. In elk geval voor een tijdje.

Ik weet niet hoe lang ik ‘niets’ ga kopen, maar mijn voornemen is om In elk geval tot de kerst te doen met wat ik heb. Tegen die tijd zien we wel weer verder, of er moeten echt heel vreemde dingen gebeuren. Wat is ‘vreemd’ tegenwoordig he?

Niets kopen maakt me creatief. En blij. En kalm.

Echt, ik zou het liefst alles wat ik heb opgeslagen en bewaard (kinderkleding, laarzen op de groei voor de jongen, eten, olielampen en lampenolie, kaarsen) doneren en gewoon weer mijn oude manier van ‘pas kopen als ik het echt nodig heb’ in ere herstellen, ondanks dat wat er ligt, slechts de basisbehoeften dekt en niets frivools of overbodigs bevat. Maar dat is geen optie momenteel.

We doen het er maar mee he?

En dan ga ik straks maar eens fijn på tur, mijn vriendin M. komt langs en dan kunnen we gezellig zevenblad en wilgenroosjes plukken, want eten uit de natuur is goed.

Doei!