Mijn carrière

Foto door Kasuma op Pexels.com

Huismuts in outdoorland

Er zijn mensen die wonen in Noorwegen om te sporten. Bergbeklimmen, skiën, kanoën, langlaufen, lange afstanden wandelen van trekkershut naar trekkershut… Maar dat is aan mij niet besteed. Ik ben een huismu(t)s en dat ben ik graag. Het is wat ik altijd al wilde worden!

Een eenvoudig leven is mijn ultieme doel. Een simpel leven. Een minimalistisch leven. Het klinkt gewoon al zo… heerlijk. Zoals ‘Harley Davidson’ of ‘outletcenter’ voor anderen, denk ik.

Roggenverzorgster

Ik heb ook nooit de ambitie gehad om een carrière te hebben. Het enige dat ik graag wilde worden is verzorger van roggen bij het Dolfinarium en dat is nog steeds een van de weinige banen die me leuk lijkt 😀 Na de havo moest ik HBO gaan doen maar ik had geen idee wat ik dan moest gaan leren. Het werd Culturele & Maatschappelijke Vorming.

Schoolziek

Zelf wilde ik in Havo 3 al stoppen en een MBO-opleiding waarbij je vier dagen werkte, gaan volgen. Het leek me heerlijk om meer zelfstandig te zijn en niet meer heel de dag tussen dertig leeftijdsgenoten in een duf hok te zitten.

Op de eerste kennismakingsdag bleek dat ze de richting die ik wilde volgen niet hadden en ik ingedeeld was bij de voltijd-richting. We moesten debiele opdrachten doen in een groepje en blijven overnachten ergens en na een paar uur ben ik met tranen in mijn ogen van ellende weggelopen en ben terug naar huis gegaan.

Een andere school had wel die richting maar oh, het viel zo tegen. In de lessen ging het over waarom we allochtonen geen allochtonen zouden moeten noemen, moesten we acteren dat we een nieuwsgierige paddenstoel of depressief potlood waren en meer van die onzin en tegen de herfstvakantie vertelde ik mijn moeder dat ik liever dood ging dan nog naar school ging.

Dreverhaven

Een paar maanden later ging ik werken bij een ouderwetsche deurwaarder. De baas was nogal een aparte en nam geen blad voor de mond. De eerste dag moest ik dictaat uittypen, vol juridische taal.
’s Middags keek hij alles van iedereen na en ondertekende het. Mijn brieven waren foutloos, op een woord na. Ik schreef ‘rekest’ in plaats van ‘request’. Of andersom.(Ik had het opgezocht in eerdere brieven, maar ik kreeg een donderend ‘HEDDE GIJ GEEN NEDERLANDS GEHAD OP SCHOOL OFZO!’ naar mijn hoofd.
Ik kon altijd wel om hem lachen en hij om mij.

Ik denk omdat ik ook de draak met hem stak dat hij zijn boze pijlen nooit op mij richtte en zelfs soms probeerde een compliment te maken zo af en toe. Dat ik er altijd zo ‘fashion-achtig’ uit zag bijvoorbeeld. Ehm… bedankt? 😀

Sommige collega’s kreeg hij volledig in de gordijnen met een opmerking. Hij liet een collega op haar vrije dag naar werk komen (met bus en trein!) om een dossier te zoeken dat zij kwijtgemaakt zou hebben, dat achteraf in zijn eigen auto bleek te liggen. Zulke capriolen.

Later werd het kantoor overgenomen door een stel blaaskaken uit Rotterdam en vanaf de eerste seconde wist ik: Alex en ik worden nooit vrienden. Al snel vertrok ik naar een ander kantoor waar ik nog twee jaar heb gewerkt. Daarna vertrokken man en ik naar Terneuzen en ging ik een eenjarige MBO-opleiding Juridische Dienstverlening doen om in elk geval naast mijn havo, een diploma te hebben.

Stoppen met werken…

Ik heb behalve het laatste jaar, nooit met tegenzin gewerkt maar stoppen met werken was zo heerlijk. Ik herinner me de eerste ochtend. De man was heel vroeg vertrokken naar Groningen en zou donderdagavond pas weer thuiskomen. Ik zat aan tafel, in het donker. De kinderen, toen twee van 3 en 2 jaar, sliepen nog. Het was donker, afgezien van een klein lampje en een kaarsje. Een stemming black metal-deuntje op de achtergrond. Heerlijk. Ik voelde me relaxter en vrijer dan ik me in jaren had gevoeld.

Hobbyen

En nog steeds doe ik wat ik gewoon het liefste doe. Rommelen maar dan zonder rommel. Mijn eigen gang gaan. De man zei pasgeleden dat ik geen hobby’s had maar dat is niet waar. Of, waar in de zin van dat ik niet voor de lol ga abseilen, dingen verzamelen of een auto compleet strippen en opnieuw bekleden maar ik vind bijna alles wat ik doe, leuk.

Plezier in het leven

Ik vind gewoon veel genoegdoening in kleine dingen. Ik typ graag een stukje. Geniet van ’s ochtends voor iedereen opstaat mezelf netjes maken en in alle rust koffie drinken. Van zorgen dat alle dingen makkelijk blijven verlopen. Van het huis schoonmaken en de was ophangen zonder tijdsdruk. Van verse spullen kopen en daar iets lekkers mee produceren. Van tekenen en schrijven. Van wat dingen zaaien en alles zien doorschieten en een tuin vol hommels hebben. Van hout hakken en het gezellig maken met kaarsen en schapenvachten. Van iedereen zijn klerenkast ontrommelen. Van dingen die we nodig hebben, aanschaffen. Van dingen niet hoeven, dingen niet nodig hebben, dingen niet willen… Van wandelen, vogels kijken (momenteel een stel groenlingen met jongen aan de voedersilo… sweet), lezen…

‘Onambitieus’

De huidige maatschappij bestempelt mijn leven als saai en onambitieus maar het is aan mij om die dingen niet als negatief te interpreteren.

Want ik vind het het mooiste leven dat ik me kan wensen. Ik hoef niet vijf dagen per week te dansen op de muziek van een ander voor het onderhouden van mijn levensstijl die gebaseerd is op leeg consumentisme en escapisme.

disclaimer

(ik bedoel niet dat iedereen die werkt, dat om te consumeren en het leven te ontvluchten, uiteraard. prachtig als mensen een roeping hebben en respect voor iedereen die gewoon moet en het doet. bewondering voor alle moeders en vaders die hun gezin niet ten koste laten gaan voor het werk en het combineren met de best of both worlds. ik bedoel alleen te zeggen dat er een levensstijl, een ideaal aan ons wordt opgelegd, dat geen enkel ander doel heeft dan het dienen van ‘het systeem’; meer belastingen betalen, meer consumeren = nog meer belastingen betalen ten koste van alles)

Mijn ambitie is het creëren van een mooi, kalm en tevreden leven voor mezelf en de mensen om me heen en hoewel het niet altijd rozengeur en maneschijn is lukt het best aardig. En daar gaat het maar om.

Nog veertig tips voor een eenvoudiger leven

Foto door Kristina Paukshtite op Pexels.com
  1. Geef je kinderen ook een uniform. Kinderkleding lijkt te jongen als konijntjes als je het niet streng onder controle houdt en dat komt denk ik omdat we vaak kopen wat we leuk vinden in plaats van wat we nodig hebben, want er is ook zo veel leuks! Mijn oudste kan ik uittekenen in een wijde rechte spijkerbroek met een top, mijn jongste twee nu in een zomerjurkje of een zwarte legging met een top of trui.
  2. Geef je maaltijden ook een uniform. Waarom zou je jezelf het elke keer moeilijk maken? Maandag bloemtortilla’s, dinsdag en woensdag rijst, donderdag pasta, vrijdag pizza, zaterdag liflafjes en zondag voor gekkigheid en restjes, bijvoorbeeld. Als je dan tijd en zin hebt in iets anders kan het altijd maar anders heb je iets om op terug te vallen.
  3. Snack met groenten en fruit, ook voor je kinderen. Gezonder, goedkoper en bovendien hebben kleine kinderen die na een lange dag wat moe zijn en niet zo veel trek hebben, dan voor het avondeten al lekker gezonde dingen op wat de druk weghaalt om alle gezonde dingen er tijdens het avondeten in te stampen.
  4. Maak maaltijden zo eenvoudig mogelijk. Maak in een keer een grote pot Mexicaanse kruiden, rub of Griekse kruiden. Koop geen ingrediënten die je maar een keer zal gebruiken. Zoek het meest eenvoudige recept voor een gerecht dat je wil maken.
  5. Heb je een voorraad, koop dan zo veel mogelijk dezelfde producten. Dus geen zes soorten azijn in zes flesjes, tien soorten tomaat in tien soorten verpakkingen en zulks. Het houdt het simpel en is prettiger aan de ogen, voor het overzicht en bij het winkelen.
  6. Wordt wakker voor de rest van je gezin om jezelf in orde te maken. Met wat fatsoenlijke kleren aan, eventueel wat make up op je hoofd, opgefrist, voorzien van koffie of thee en wat dingen voorbereid loopt heel de dag stukken beter dan wanneer je meteen besproken wordt zodra je uit bed komt.
  7. Loop. Ook al is het maar een half uurtje maar even eruit, de benen strekken en zonder afleiding lopen is weldadig voor lichaam en geest en geeft energie.
  8. Gebruik alles op voor je gaat winkelen. Ligt er ‘alleen’ nog een halve kool en wat aardappels? Maak die dan eerst op. Ga niet winkelen omdat je een ding (melk, brood etc.) niet meer hebt… Wees creatief. Het maakt winkelen makkelijker als ‘alles’ op is, spaart geld en gaat verspilling tegen.
  9. Maak een standaard boodschappenlijst met alles wat je nodig kan hebben van de winkel. Van kattenvoer tot aardbeijam, van tonijn in blik tot maandverband… alles wat je koopt, zet je op de lijst. Als je deze raadpleegt bij het maken van je boodschappenbriefje zit je nooit meer zonder dingen die niet in je systeem zitten om te altijd kopen…
  10. Maak niet meer dan drie gerechten voor het avondeten.
  11. Maak van afval wegbrengen een wekelijks terugkerende taak. Ik doe het elke woensdag of als ik ga boodschappen: glas en metaal, eventuele (gevonden) statiegeldflessen etc. gaan achterin de auto en in de containers.
  12. Heb een vaste dag voor klusjes en doe alles in een keer: tanken, pakjes afleveren en brieven posten, afval weggooien, boodschappen doen etc.
  13. Koop het niet voor de toekomst, behalve als je 100% zeker weet dat je het op gaat eten en gebruiken. Kledingstukken zou je nu aan moeten willen doen als je ze koopt.
  14. Koop meerdere exemplaren van een goed ding. Vind je een Perfecte Spijkerbroek, een t-shirt dat op je lijf gesneden is of eindelijk een geweldig notitieboek en heb je meerdere exemplaren nodig? Overweeg er dan meerdere te kopen, als je meerdere nodig hebt en niet weet of het zal blijven worden gemaakt. Een Levis 501 of Moleskine notitieboek ligt over een jaar ook nog wel in de winkel maar tegenwoordig wisselen collecties zo snel!
  15. Probeer niet meer dan een exemplaar van iets in gebruik te hebben. Een kleur lippenstift voor overdag, een palet oogschaduw, een shampoo, een dagboek… maak eerst op wat je hebt, voor je een nieuw aanbreekt.
  16. Beperk ook de keuze in andere dingen. Een soort ontbijtgranen, wasmiddel, zoet beleg, kaas, ketchup, snoep, koekjes… Voorkomt verspilling en de chaos van een kast vol halflege verpakkingen. Is iets echt niet ‘je ding’, geef of doe het dan weg
  17. Leeg geen dingen achter in kasten. Daar gaan spullen heen om te sterven… Zorg dat je alleen de dingen hebt die je nodig hebt en heel graag wil. Als je kleding (die je nu zou kunnen dragen) of etenswaren achterin een kast legt, betekent dat dat je er niet echt warm voor loopt. Neem een besluit: of je gaat het dragen – eten – gebruiken of het gaat weg. Want als je favoriet op is, ga je echt niet opeens die oude rommel gebruiken.
  18. Idem met andere opbergruimtes in je huis. Zorg dat wat er ligt, een functie heeft in je leven, maar leg er geen dingen omdat je simpelweg niet kan besluiten wat je ermee moet.
  19. Onthoud dat eenvoudiger leven niet betekent alles opgeven wat je plezier brengt. Juist niet. Het is geen wedstrijd wie met het minst heeft, dat verlies je toch van 95% van de rest van de wereld.
  20. Drink water. Het liefst gefilterd.
  21. Koop de beste kwaliteit mogelijk voor de dingen die je dag in dag uit gebruikt (matrassen, messen, handtas, jas, schoenen, koekenpan) en dat betekent niet per definitie het duurste.
  22. Heb zo min mogelijk bankrekeningen bij zo min mogelijk verschillende instanties. Voor de rente hoef je het ook niet meer te doen.
  23. Bekijk wat je ideale frequentie van boodschappen doen is. Voor sommigen is eens per twee weken een grote berg kopen of bestellen ideaal, anderen hebben meer rust en overzicht als ze voor drie, vier dagen maximaal verse dingen in huis halen.
  24. Doe wat bij jou past in plaats van de levensstijl van iemand andere te imiteren.
  25. Leer zelf haar knippen. Met een simpele stijl is dat niet moeilijk.
  26. Laat het idee los dat je elke dag een complete maaltijd op tafel moet zetten. Er is niets mis met zo nu en dan een omelet op toast en een simpele salade zo nu en dan.
  27. Maak DIY’s niet moeilijker dan nodig. Je kan zelf deodorant maken met 15 ingrediënten die vervolgens wegrotten in je kast maar ook gewoon wat baking soda onder je oksels smeren met een poederkwast. Of zonder deodorant doen.
  28. Begin een kruistocht tegen ongewenste reclame. Retourneer het, schrijf je uit, plak nee-nee stickers, installeer een ad-blocker en zet papieren facturen om naar digitale… Al die reclame en post kost ongemerkt veel mentale energie. Het is heerlijk hiervan verlost te zijn.
  29. Midden in een drukke periode in je leven en je huis nooit helemaal bij met alles? Overweeg te investeren in een professionele schoonmaak. Rust in je hoofd en een fris huis, een schone lei, is heel veel waard.
  30. Koop dunne sneldrogende handdoeken. Turkse handdoeken in goede kwaliteit, of handdoeken van wafelstof drogen snel en nemen nauwelijks plek in, in tegenstelling tot die fluffy luxe handdoeken. Vraag je af of die laatstgenoemde het gedoe waard zijn wat je ervan hebt.
  31. Vereenvoudig je verzorgingsroutine. Je komt een heel eind met kokosolie, appelazijn en bakingsoda. Google voor goede ideeën.
  32. Zeg alleen de waarheid, dan hoef je niets te onthouden. Verzin geen excuses maar zeg gewoon dat iets niet past, dat je hebt besloten om zulke dingen niet meer te doen…
  33. Stel voor om niet meer aan cadeaus te doen, anders dan bijvoorbeeld een fles wijn of doos bonbons of iets echt leuks dat op het lijf van de ontvanger geschreven is. Dat doorschuiven van geld en verplichte spullen… waarom. Dat is toch niet het doel van een verjaardag of feestje vieren?
  34. Stap af van het malle idee dat je een kind dure of grote cadeaus moet geven. Een eenjarige die een trapauto krijgt… waarom? Vraag niet aan kinderen of ze een verlanglijstje willen maken. Leer ze niet aan dat ze altijd iets krijgen in een winkel of van een grootouder.
  35. Ga niet met je kind in winkels met speelgoed, geef ze geen Intertoysboeken om in te kijken en vermijd tv-kanalen met reclames. Mijn jongste twee (van 6 en 9) wisten niet eens dat er winkels met alleen speelgoed bestaan. Ze wisten evenmin wat een McDonalds is. De oudste twee wel maar vinden het gelukkig ranzig.
  36. Ga niet naar winkels waar kinderen worden gepaaid met voetbalplaatjes en andere onzin. Winkel bij de bakker, de groenteboer, de kaasboer….
  37. Als je zelf bakt, maak dan kleine hoeveelheden. Een mugcake wellicht, of een kleine cake in de airfryer. Grote hoeveelheden van iets maken wekt alleen verspilling of overeten in de hand.
  38. Als je gasten krijgt die frisdrank drinken en zelf doe je het niet, koop dan blikjes in plaats van 1,5 literflessen die twee weken later halfvol levenloos in je koelkast staan. Of kleine flesjes wijn. Een paar koekjes bij de bakker in plaats van een heel pak. Desnoods individueel verpakte koekjes… Ja, vloeken in de kerk maar als de helft overblijft en je gebruikt het zelf niet is het meer verspilling dan dat piepkleine stukje plastic.
  39. Leg een handdoek voor je douchecabine. Veel minder gedoe om die te wassen dan een enorme badmat.
  40. Neem het allemaal niet te serieus, laat je principes los als de situatie daar om vraagt en doe niet al te moeilijk.

26 Tips om je leven te vereenvoudigen.

Foto door Min An op Pexels.com

En opeens was het grijs, winderig, viel de regen met bakken uit de lucht en voelde het weer aangenaam in huis. Heerlijk. Ik wilde på tur maar met zo veel horizontaal voorbij komende nattigheid verkies ik toch de keukentafel.

kat ook in zondagmiddagmodus maar dat is ie altijd….

Gisteren wilde ik een dag lekker ‘niets’ doen en behalve de buitenren van kippenhok schoonmaken, heb ik ook weinig ondernomen en vind het niet heel erg dat ik nu ook een goed excuus heb om lekker binnen te blijven…

Ik dacht, ik deel nog eens wat ‘eenvoudiger leven’ tips. Ik word er altijd blij van ze te lezen, om nieuwe tips te ontdekken maar ook even ter herinnering aan hoe ik het wil doen… Dit zijn de dingen die ik doe die zo bij me opkwamen.

  1. Meteen mijn bed netjes maken. Ik sla dekens terug, schud kussens op, trek het laken recht en gooi de ramen tegen elkaar open, zomer en winter. Kleding gaat of weer aan, in de kast of in de was.
  2. Maak havermout in een thermosbeker met wijde bovenkant. Havermout in de beker, ruim kokend water op, een kwartiertje laten staan, eten uit de beker en na gebruik de beker in de vaatwasser. Geen extra afwas! Een eventueel restje kan mee naar school.
  3. Verwijder tapijten in de zomer. Met vier kinderen steeds thuis wordt alles sneller vies en als het echt warm is, is tapijten stofzuigen het laatste waar ik zin in heb.
  4. Heb een exemplaar van een soort schoeisel en jas. Een paar zomerschoenen, een paar kaplaarzen, een regenjas etc. Meer dan nodig maakt het huis in- en uitkomen een stressvolle aangelegenheid, vind ik.
  5. Haakjes zijn goed. Aan de binnenkant van deuren voor borstels en doekjes, voor kettingen en sponzen, gereedschap, enzovoort.
  6. Batchcook zonder moeite: maak van dingen als pastasaus, pulled chicken of pork, nasi, soep, gekookte rijst, curry etc. zo veel als je in een keer kan maken en vries het in, of eet het simpelweg tot het op is. Waarom elke avond weer het wiel uitvinden?
  7. In plaats van een mat die je keer op keer moet schoonmaken en stofzuigen en die gek gaat ruiken na verloop van tijd, leg je een handdoek bij de deur. Gewoon in de wasmachine als ie vies is en klaar.
  8. Gebruik babydoekjes voor het dagelijks schoonmaken van wasbakken en toilet. Ik gebruik een doekje per badkamer (we hebben er twee). Werkt perfect (tip van Diane in Denmark)
  9. Snij in een keer alle groenten in je koelkast en bewaar in glazen bakjes met een goed afsluitend deksel. Snijd ook wat uien en knoflook. Veel makkelijker om gezond te koken als je niet eerst een kwartier groenten moet gaan snijden.
  10. Geef je kinderen alleen fruit als tussendoor. Gezonder en zo gaat het tenminste op. Bovendien zeuren ze niet om snoep en koek als ze weten dat het er gewoon niet is.
  11. Elk ding een vaste plaats geven en het daar ook makkelijk terug kunnen leggen scheelt veel rommel en nodeloos gezoek.
  12. Heb een mand waarin je in de loop van de dag alle spullen van de kinderen die slingeren, deponeert. Voor ‘schermtijd’ (hier om half vijf) moeten ze alles uit de mand, hun was en andere spullen opgeruimd hebben.
  13. Bewaar geen verschillende dingen onderop andere dingen want als je ze dan terug moet zetten ben je niet zo netjes om het andere ding op te tillen en hop, rommel.
  14. Organiseer geen dingen, tenzij organiseren je ding is en je gedisciplineerd genoeg bent om alles netjes op zijn plek terug te leggen. Heb zo min mogelijk, dan hoef je ook niet te organiseren.
  15. Leg ook geen dingen achterin kasten, tenzij het dingen zijn die je nu niet, maar straks weer wel gebruikt zoals dikke truien of kerstspullen. Uit het oog uit het hart, als je niet geregeld wordt herinnerd aan het bestaan ergens van, vergeet je dat je het hebt.
  16. Identificeer de knelpunten in je huis: wat geeft keer op keer frustratie? Verzin en investeer in een goede oplossing.
  17. Heb een centrale agenda waarin je alles opschrijft, digitaal of op papier… een koelkast vol briefjes over klikolegingen, oudergesprekken, rommelmarkten die je wil bezoeken, wat afspraken in de mail, een paar in je telefoon, hier en daar een post-it is geen organisatie maar chaos. Schrijf alles op in je agenda, inclusief wat je daarvoor moet doen (als in: 11 augustus rommelmarkt… en op 5 augustus: alles klaarzetten voor rommelmarkt, of verjaardag Piet op 3 april en dan voor een week tevoren noteren dat je een cadeau koopt op je wekelijkse winkelronde)
  18. Zie je ergens heel erg tegenop? Je keuken declutteren, administratie opschonen, badkamer poetsen… Zet een timer van een half uur en doe zo veel als menselijkerwijs mogelijk… en geef jezelf permissie om na dat half uur te stoppen.
  19. Koop geen wit textiel. Ik maakte pas weer de fout om een heel leuk shirt voor de jongen te kopen, in het wit maar in principe koop ik geen witte of heel besmettelijke kleuren. Te veel gedoe met wit houden. Ik vind een witte overhemdblouse prachtig maar waarom zou ik mijn hoofd breken over het withouden van de boorden. Het leven is tekort daarvoor!
  20. Probeer verpakkingen te verminderen. Ik zeg niet jezelf frustreren met het onmogelijke ideaal van zero waste maar hoe minder verpakking er je huis in komt, des te minder er ook weer uit moet.
  21. Kweek wat makkelijke plantjes als je wil iets wilt kweken maar geen zin hebt in een hele investering. Pluksla, een pottomaat, kruiden, niet klimmende peulvruchten… Makkelijk en toch leuk.
  22. Plant makkelijke planten in je tuin. Het liefst inheemse soorten en planten die je niet of zo min mogelijk hoeft te snoeien, bemesten, bespuiten met gif etc. Veel mensen geven je graag stekjes van bijvoorbeeld vrouwenmantel, munt, lavendel… Meerjarigen zijn minder gedoe dan eenjarigen.
  23. Heb een donatiedoos voor spullen die je niet meer nodig blijkt te hebben. De mooie jurk die je wederom toch na een paar uur uittrekt omdat je stof je kriegel maakt, de plastic rommel die je kind kreeg en meteen weer vergat, een kledingstuk van je kind dat definitief niet meer past…. Doe het weg zodra je het opmerkt in plaats van ontrommelen te bewaren tot het een megaproject wordt.
  24. Stap over op e-readers. Ja, echte boeken zijn zo veel fijner en ruiken lekkerder en kunnen voor 50 cent worden gescoord bij de kringloop maar een e-reader heeft zo veel voordelen. Duizenden boeken op een apparaatje ter grootte van een derde tablet! Nooit meer boeken declutteren, maar simpelweg verwijderen van je apparaat als je klaar bent met lezen. En ’s avonds in bed is een e-reader toch echt fijner om te lezen dan de gedrukte versie van de nieuwste Ken Follett.
  25. Doe je spullen die je ’s avonds veel gebruikt bij elkaar in een mandje. Je telefoon, e-reader, tablet, haakwerkje, handcrème, leesbril… zo fijn om alles bij de hand te hebben in plaats van op zes verschillende plekken in huis (waar het ook weer naar terug zou moeten)
  26. Maak je eigen uniform (of twee, of drie). Er zijn zo veel manieren voor! In silhouet: altijd een bootcut broek met een t-shirt of een skinny jeans met een wijde top of vest of een jurk met een legging. In kleur: al je kleding in bruin, blauw en crème. Of zwart. Het verzinnen van combinaties met al die dingen die slechts bij 2 of 3 andere items passen, kost te veel mentale bandbreedte.

Grote Gebeurtenissen

Foto door NEOSiAM 2021 op Pexels.com

Een tijdje terug had ik het met een vriendin over welke gebeurtenissen je leven veranderden. Dingen die achteraf een radicale ommezwaai betekenden. Voor mij waren dat de volgende dingen:

Verkering krijgen en samen gaan wonen met de man.

Ik was 17 toen we verkering kregen en na twee weken, moest hij drie maanden naar zee. Au, au, au. Hij kocht een appartement in de stad waar we allebei waren opgegroeid en al snel installeerde ik mezelf daar. Ik was 19 toen ik bij een deurwaarder ging werken, vlakbij ons huis. Dat waren veel veranderingen in korte tijd maar oh, wat vond ik het geweldig. Als hij thuis was, deden we leuke dingen. Festivals, heel veel films kijken, concerten, muziek luisteren… Het was een tumultueuze tijd met veel ups en downs, want elke keer na zes weken samen zijn weer afscheid nemen echt, echt, echt niet leuk.

Kinderen krijgen.

Of het nu allemaal van een leien dakje gaat of niet, kinderen veranderen je leven. Maar het voelde goed ondanks dat ik daarvoor nooit kinderen wilde en nog steeds de meeste kinderen maar irritant vind. Maar dat vind ik de meeste volwassenen ook dus dat is niet heel vreemd.

Ik wilde er sowieso twee. En toen nog een derde. En een vierde. Een paar jaar geleden had ik nog even het idee dat een vijfde ook leuk was maar ik ben toch blij dat we dat niet hebben gedaan. Zwanger zijn gaat me fysiek prima af maar die hormonen doen iets vervelends met mijn hersens, wat ik niet nog een keer aan wilde gaan.

Ik zag mezelf nooit als moeder en ben ook absoluut geen natuurtalent of zo’n moederkloek. M’n kinderen mogen zichzelf zijn, ik doe niet aan verwachtingen, ben wel streng op goede (tafel)manieren, gezond eten en hun rommel opruimen, laat ze zo veel mogelijk zelf doen en als iemand er lelijk tegen is ben ik in staat diegene aan te vallen. Moeten mensen gewoon niet doen.

Stoppen met werken.

Toen we voor het eerst spraken over naar Noorwegen verhuizen, bijna 20 jaar geleden, bedacht ik al dat ik geen betaalde baan meer wilde maar liever vrijwilligerswerk ging doen. Ik werkte met plezier bij de deurwaarder en kon zelfs de opleiding tot deurwaarder volgen van mijn baas maar ik ben blij dat ik dat niet heb gedaan. Die wereld is echt enorm verruwd en verhard merk ik, als ik nog wel eens een oud-collega spreek. Ik was 29 toen ik stopte met werken en ik heb er geen seconde spijt van gehad.

Achteraf (tja) hadden we niet het mooie nette huis in de fatsoenlijke buurt moeten kopen, een paar maanden voor de huizenmarktcrisis in alle hevigheid losbarstte maar gewoon in ons kleine dijkhuisje moeten blijven, waar ruimte genoeg was voor twee kinderen. Onze buren deden het ook! Uiteindelijk ben ik nog een paar jaar blijven werken om de financiële sh’t op te ruimen…. tot dat niet meer hoefde.

Ik herinner me nog mijn eerste dag thuis, begin januari na de feestdagen. Ik zat in het donker met een enkel lampje aan, koffie erbij, een oude black metal-favoriet op de speakers, de kinderen nog in slaap boven en ik was zo. enorm. opgelucht! En nog altijd ben ik zo gelukkig dat we een leven hebben waarin ik niet uit werken hoef!

Minimalisme….

In 2009 zocht ik, hoogzwanger van de tweede naar manieren om de meuk op zolder te organiseren. We waren verhuisd, ons nieuwe huis was prachtig minimaal met een donker eiken vloer, een hoogglans witte keuken, een mooie grijze hoekbank en nette meubels… maar alle troep uit ons oude huis hadden we op zolder gegooid. En er bleef maar spul komen uit tuinhuisjes, de vliering, de garagebox…

Het punt echter was: het viel niet te organiseren. Het was van alles wat en niets dat we echt gebruikten. Oude tuinkussens, ongelezen boeken, kussens van de slaapbank, knuffelbeesten, beelden, kandelaars, babykleding, hobbyspullen, oud textiel, tassen, koffers meubels, muziekapparatuur….

Tot ik las: You don’t need all that crap. Just get rid of it.

Nu denk ik ja, duh maar toen was dat echt een openbaring ofzo, haha. Doos na doos na doos verdween naar de kringloop en ik voelde me zo veel lichter en beter. Ik had nogal een behoeftige baby maar waar ik tijd had, declutterde ik. Terwijl ik mijn tanden poetste gooide ik oude cosmetica weg, bij het uitruimen van de vaatwasser zette ik alles in keukenlades dat ik niet echt gebruikte apart, als ik met mijn kinderen speelde, sorteerde ik ondertussen hun speelgoed…

En toen kwam er ruimte voor andere dingen. Een moestuin. Het versneld aflossen van de hypotheek want die schuld benauwde me.

Verhuizen naar Noorwegen.

Het is bijna acht jaar geleden en ik kan niet geloven hoe de tijd is gevlogen! We hebben hier een leven op poten gezet met nog een thuis in bad geboren baby, een fijne baan voor de man, een school waar de kinderen graag heen gaan, een paar fijne vrienden en kennissen, een heerlijk huis met een relaxte huisbaas en een leven waarin man en ik de taken naar beider tevredenheid hebben verdeeld.

Ik houd van de lange donkere winters, van de sneeuw, de natuur, het overweldigende, de lange lichte nachten rond de zomerzonnewende, de kleuren van het landschap, de zee, de stormen, houtkachels, bossen, stilte, de taal, de sprookjes en volksverhalen, de mythologie, de meestal toch rustige en relaxte mensen hier op het platteland…

Hoewel de kinderen denken dat Nederland een soort luilekkerland is, zouden ze ook niet terug willen. We doen in Nederland alleen maar leuke dingen natuurlijk: naar oude bekenden en familie, uit eten (wel, tot 2020 en nu kunnen ze hun rotzooi houden aangezien ze zo lekker dienstbaar aan de overheid waren met hun QR-codes), naar de Hema, de bakker, de multivlaai waar ze lekkere macarons hebben, naar de winkel met 50 soorten hagelslag…

We hadden het er gisteren nog over, dat het zo fijn is dat we de stap acht jaar geleden hebben gemaakt. Nu zou ik het veel moeilijker vinden: de kinderen zouden hun neefjes en nichtje missen, mijn ouders zijn niet meer de jongste en mijn pa begint wat na te laten dus dat maakt het ook niet eenvoudiger…

Dat waren de dingen 🙂

Iets niet hebben.

Ik las dat een Japans spreekwoord is: ‘te weinig is beter dan te veel’. Of: 少なすぎる方が多すぎるよりはましです, of: Sukuna sugiru kata ga ō sugiru yori wa mashidesu

Foto door Pixabay op Pexels.com

De vertaling slaat vast nergens op 😀

Maar wat een heerlijk verschil met onze ‘nooit genoeg’-mentaliteit, ook in onze taal. Gisteren bedacht ik er meer, maar nu kom ik alleen op deze:

‘Beter mee verlegen dan om verlegen’.
‘Beter een vogel in de hand dan tien in de lucht’.

Wat is te weinig. Je moet als westerling die niet op straat leeft, veel doen om te weinig te hebben. We hebben geen idee van ‘te weinig’. Evenmin van ‘genoeg’, wat dat betreft.

Als ik alleen zou leven en echt, dat zou ik absoluut nooit willen, maar als ik dat zou zijn, dan zou ik vermoedelijk leven zoals Anja.

Als ik alleen thuis ben, zit ik altijd in de keuken of op het balkon, ik zou elke dag min of meer hetzelfde eten want ik zou geen rekening hoeven houden met de voorkeuren van nog vijf mensen, ik zou een garderobe hebben bestaand uit een handvol jurken en leggings… Een tiny house lijkt me claustrofobisch in de koude maanden en niet tof als het echt warm is, maar ik vind het idee prachtig. Meer heb ik niet nodig!

Is het zo erg om iets niet te hebben? Natuurlijk niet. Hoe meer spullen je laat gaan, des te minder je nodig hebt. En gek genoeg is het omgekeerde waar: hoe meer je hebt, hoe meer je het idee hebt dat je niet genoeg hebt, wat je oplost met nog meer kopen. Idem met je huis schoonmaken: mensen die dat geregeld doen, hebben weinig nodig om het echt schoon te houden maar hoe viezer het huis, hoe meer flessen Ajax, Jif en Mr. Muscle de keukenkastjes bevolken.

Gisteren legde ik de laatste hand aan een grote opruimronde hier in huis. Ik had ook dingen die aan mijn aandacht waren ontsnapt, die in dozen en bakken lagen zonder dat ik me daar echt bewust van was. Dingen waar ik alsnog een vervanger voor kocht als het kapot ging omdat ik niet in mijn hoofd heb zitten dat we nog 15 paar wollen sokken in een bak achterin een kast hebben liggen, bijvoorbeeld. Bakken waar altijd als ik er iets in zocht, alsnog niet kon vinden wat ik nodig had.

Ik denk dat de hoeveelheid inventaris die ik kan managen (zoals Dawn van Minimal Mom altijd zegt) zeer beperkt is. Wie heeft zin en tijd om voorraden te onderhouden die in dozen en in kasten zijn weggestopt, wie heeft het geheugen vrij om te onthouden wat er allemaal in zit? Ik niet, in elk geval. Ik heb geen talent voor organisatie.

Uit het oog, uit het hart. We vergeten dat het er is en vervolgens voegen we alleen maar toe aan de berg die we vervolgens weer moeten ontrommelen, organiseren… Of in het ergste geval gewoon negeren, decennialang.

Als we hebben wat we nodig hebben, is alles meer dan dat alleen maar ballast dat een serene, kalme en georganiseerde dag in de weg staat. Ik vind het niet zo erg om dingen niet te hebben.


Zomeropruiming

Ook al vind ik altijd van mezelf dat we weinig overbodige spullen hebben, soms is het goed om alles even op zijn kop te zetten en je af te vragen of je het echt nodig hebt, echt nog gaat gebruiken, echt wil eten, of het echt nog een functie heeft…

De dingen staan op hun plek omdat ze daar staan, we doen de dingen die we doen omdat we ze doen zoals we ze doen… Ook al is dat niet altijd nuttig. Of noodzakelijk. Er zijn aannames over dingen en daarom komen ze niet van hun plek….

Kinderkleding…. altijd kinderkleding

De voorraad met kinderkleding bijvoorbeeld. Ik kocht bij de kringloop en in de uitverkoop wat truien voor DL2 maar in de voorraad lagen nog twee vesten uit een kledingpakket alsmede de truien die ik van de oudste had bewaard. Het gevolg was dat ze negen truien in haar kast had liggen toen ik ging kijken wat er op voorraad lag voor komende herfst…

We hielden 2 dunnere en 4 dikkere exemplaren over, de rest -wat geen favorieten waren-, ging naar de kringloop.

Ook lagen er ongebruikte spijkerbroeken in de kast bij de ‘kleintjes’. Die ze nooit dragen. Maar ik deed ze niet weg, want…

Net als ik vinden ze spijkerbroeken niet mooi en ook niet lekker zitten. De oudste draagt alleen nog maar een hoog model met wijde pijpen, nooit meer de skinny- of bootcutmodellen die ze hiervoor droeg. Waarom ik ze dan toch bewaar? Ik heb nog genoeg leggings en thermoleggings op voorraad, dus de spijkerbroeken bewaren was echt niet nodig. Niemand die ze draagt!

Knuffelbeesten, boeken….

Door naar de knuffelbeesten. Ik kon die vroeger zelf echt niet wegdoen en ging er vanuit dat de kinderen daar hetzelfde over dachten. Maar het waren er wel veel! En ze hebben er ook heel veel mee gespeeld. Nog steeds. Met vier kinderen die knuffels leuk vinden, telt het hard op, ook al ben ik al jaren geleden gestopt met het kopen ervan. Het merendeel was van de kringloop ook.

Maar er waren van die exemplaren die nooit het daglicht zagen. Ze zijn ze uit gaan zoeken en dat leverde naast het nodige blije weerzien met oude favorieten twee enorme vuilniszakken vol voor de kringloop op.

Alle gelezen boeken die door niemand zouden worden herlezen, gingen retour naar de kringloop.

Voorraad

Toen het warm was, ben ik in de kelder de voorraad netjes gaan maken en de vriezer op gaan ruimen. De meeste losse eindjes zijn opgegeten en gebruikt en dat voelt heel fijn. Idem met de koelkast: het maakt me blij om hem vol te zien liggen met gezonde verse producten maar een ‘lege’ koelkast, zonder dingen waar ik nog wat mee moet, is heerlijk rustgevend.

Zoet beleg ging met de man mee naar werk. Ik heb het idee dat zich clandestiene hagelslageters onder ons bevinden en echt, ze eten al genoeg suiker.

Ik ga liever een keer met ze een ijsje eten ergens dan dat het hier altijd beschikbaar is.

Restjes maakte ik zo veel mogelijk op maar ik ga mezelf niet dwingen om dingen op te maken die ik echt niet met plezier eet. Ik ben de kliko niet, uiteindelijk. Soms is mezelf permissie geven om dingen weg te mogen doen, aangenaam bevrijdend.

Ik heb mezelf voorgenomen om eerst de ‘afwijkende’ dingen op te maken, voor meer eenheid in mijn voorraadkast. Het is ook makkelijker om minder opties te hebben, vind ik. Niet zes soorten tomaat-dingen, maar alleen gehakte tomaat in pakjes, bijvoorbeeld.

Dingen als olijfolie, maplesyrup, sojasaus, azijn e.d. goot ik over in glazen halveliterflessen. Mooi!

Min of meer dezelfde dingen (twee flessen ketchup, drie soorten woksaus, vier soorten hete saus) deed ik bij elkaar. Bijt elkaar niet en het ruimt heerlijk op, in de kast en in mijn hoofd.

En de rest…

Handdoeken die na dertig keer wassen nog niet echt lekker afdrogen.
Klei waar nooit meer mee gespeeld wordt.
Dingen die ik nu alweer vergeten ben.

En dan… organiseren wat er over is

En toen was het tijd voor wat extra organisatie. Oh, zo fijn! Ik kocht goede opbergbakken voor muesli, pitten, havermout, koffie, nepkoffie en noten en nu neemt alles veel minder plek in beslag en het is een plezier om naar te kijken.

Bovendien is het een mooie beperking van de dingen die we in gebruik hebben: er wordt niets meer open gemaakt (ook niet door mij) dan dat er in die bakken past.

Wat extra glazen bakjes die altijd in gebruik zijn. Twee wasmanden. Grote picardieglazen voor warme en koude dingen. Zo veel makkelijker!

Als het even kan, kies ik ervoor om zonder te doen wat betreft de meeste dingen. Maar soms is het leven stroomlijnen en makkelijker maken met een paar welgekozen spullen, gewoon aangenaam. Zeker als ‘alles’ wat geen functie meer heeft, een functie elders heeft gekregen.

(En soms vind je in de outletafdeling van de grote supermarkt twee prachtige windlichten voor 1.95 per stuk en moeten ze mee naar huis 😀 )

Hittegolf

Gisteren was het eindelijk weer lekker weer, dus ik ging på tur. Dat was even geleden want ik vond het steeds te warm en zonnig en ik houd daar niet zo van en zeker niet in combinatie met bewegen.

Het was al een klein beetje herfstig en dat maakt me altijd blij. Ik plukte heel veel bessen en genoot van de stilte.

Vanmorgen ging ik ook weer fijn wandelen, voor het warm werd. Heb ook lekker alles laten doorluchten maar toen zat heel het huis vol met van die zwarte rotvliegjes. Argh. Ik zet de warmtepomp wel even op blazen als ik het frisser wil hebben. Ik haat vliegen.

Budgetsushi

Ik had nog een tip voor budgetsushi. Ik maak dat af en toe en iedereen vindt het lekker maar met speciale sushi midloin-zalm en sushirijst, wordt het gauw prijzig.

Toen de man vlak voor kerst de ‘verkeerde’ zalm (gewoon zalm om te bakken) had meegenomen en we geen zin hadden om nogmaals naar de winkel te gaan, besloten we dat te gebruiken en dat ging prima. Kies het pakje met de mooiste, gelijkmatige stukjes en klaar. En ja, je kan het rauw eten maar op eigen risico natuurlijk.

Ook kan je de ‘sushirijst’ vervangen door risotto- of rijstebrijrijst. Het is niet helemaal hetzelfde, echter de zalm kost een derde en de rijst een vijfde van de ‘sushiprijs’, zodat het daarmee in de categorie ‘budgetmaaltijd’ valt.

Nee nee, het is niet zoals bij de echte Japanner, maar in onze beleving goed genoeg, goedkoop, gezond en zonder gezeur, dus perfect. Bovendien kan je het in een grote hoeveelheid maken en invriezen, de ideale simpele maaltijd voor op warme dagen en nul zin in eten maken. (ik vond dit een goede video om te kijken hoe je het maakt.)

Vanmorgen vroeg…

Omdat het vanmorgen lekker fris was, heb ik van alles gedaan. Restjes-soep gepureerd en in de vriezer (ik snijd groenten vaak allemaal in een keer en gebruik de restjes als slappe preiblaadjes, eindjes van wortels en ui etc. als extra vulling in een tomatensoep in de slowcooker), eten voor de komende drie dagen klaargezet, de keuken mooi opgeruimd en schoongemaakt…. Barbara F. is mijn absolute inspiratie hierbij! De rest van het huis ook even een zwaai en toen was het alweer bijna lunchtijd.

Daarna ging ik met de dames boodschappen doen. Er lag het nodige dat ik nodig had in de 40%-kortingbak, we deden luxe en kochten een tube ‘facemask’ dat op je gezicht verandert in zo’n vel dat je eraf kan trekken. De kleinste twee vinden dat absolute decadentie, vooral indien voorzien van twee plakjes komkommer op de ogen.

Bij de kringloop vond ik een soort grote ronde schapenvacht voor een tientje. Een rondje in de was en hop. We hadden al bedacht dat de man er een kussen voor kon maken maar dit is veel goedkoper en simpeler, want het ding kan in de was, in de winter in een stoel… en bedekt mooi de versleten tuinkussens die eronder liggen. Zero-effort. Mooi!

Een van de kippen heeft gehoord van shrinkflation ofzo, kijk nu wat we terugkregen voor kost, inwoning en veel liefde. Ik weet het niet hoor… dit vond DL2 in het leghok… Bedankt he! 😀

Vanavond is een van die normaal gesproken zeldzame dagen dat je ’s avonds als de zon weg is, zonder trui kan buiten zitten. Maar je moet wel een trui aan, anders wordt je opgegeten door knotten en muggen. Dus zitten we alsnog maar binnen 😀

Morgen gaan we, als het echt zo heet moet worden ons gemak houden. Alles is fris en schoon, het eten staat klaar, de zee is nog verrassend koud…. Hoe minder je er tegen verzet, hoe minder vervelend het is. Dus vooruit. Nog heel even volhouden…

Watvoorcore?

Foto door Ron Lach op Pexels.com

Op een blog zag ik een nieuwe trend; na cottagecore is er nu cluttercore en dat betekent niet je huis vol zetten met op elkaar afgestemde gebloempatroonde Engelse jaren vijftig-frutsels zoals het eerstgenoemde maar meer alsof je alle onverkochte spullen na de vrijmarkt je huis in hebt gekiepwagend.

‘Gezellig, bedoel je?’ zei de man. ‘Een niet aflatende aanval op je zintuigen en de goede smaak’ vond ik.

We werden het niet eens en dat hoeft ook niet. De man kan buiten met auto en bootje zijn gang gaan en ik binnen. Bovendien, alsnog is het leeuwendeel van de spullen in huis, van de man.

Toch, spullen zijn vervelende huisgenoten zodra ze hun basisfunctie zijn verloren: nuttig zijn, of mooi en het liefst allebei. Er is, ook bij ons, een gat tussen de spullen die we hebben en de spullen die we nodig hebben. Ik kan dingen prima verantwoorden om te hebben als ik ze heb maar is het nodig? Nee. Niets van dat alles is nodig. Ik kan alles maken dat ik wil in twee koekenpannen en drie gewone pannen. Geen moeilijke keukenapparaten nodig. Echt niet.

We beseffen het zelden maar al deze dingen hebben hun invloed op ons leven. Ook al zien we ze niet elke dag, hun aanwezigheid -of het feit dat we niet eens meer weten wat zich allemaal achter schotten en boven valse plafonds bevindt- drukt op ons.

Hoewel, er zijn mensen die het allemaal prima vinden. Die nooit enige hinder zouden vinden van een zolder, garage en tuinhuis afgeladen met voor ooit, altijd handig, eens geliefd, kapot maar ga ik maken en wie weet hoe het nog eens van pas komt. Ik ben al 23 jaar samen met zo een 😀

We moeten de dingen schoonmaken, onderhouden, voorzien van nieuwe batterijen, ze synchroniseren, updaten, de ruimte om ze heen schoonhouden, er accessoires voor kopen, ze vervangen en onderzoeken waarmee als we dat gaan doen. We moeten kasten of planken voor ze kopen en uiteindelijk grotere huizen met meer kamers met bijbehorende leningen. En meer. En meer.

Dingen weg doen is makkelijk maar moeilijk tegelijk. Het is veel gedoe om een goed thuis te zoeken of ze te verkopen. Zelfs het in de achterbak doen om af te geven bij de kringloop is ‘gedoe’. Dus laten we het vaak maar zoals het is. ‘Ik heb die dingen nu eenmaal’.

En dat is dan nog voor de dingen die we gebruiken. Hoeveel dode dingen, die nooit het daglicht zien, hebben we in onze huizen… Waar de energie stagneert in plaats van stroomt, die onze ruimtes bedompt en muf maken. Waarvan we niet hopen dat vreemden het te zien krijgen want wie weet wat voor gênante dingen zich in de loop der jaren hebben verstopt, achterin kasten, in dozen, achter schotten… brieven, foto’s, dagboeken, andere correspondentie, miskopen, kapotte apparaten, vergeten bewijzen van onze overconsumptie en onze chronische ontevredenheid met onze levens en onze bezittingen…

Dingen die ervoor zorgen dat we niet naar een kleinere woning kunnen verhuizen, ondanks dat dat ons vele honderden euro’s per maand zou kunnen schelen, of meer.

En dat terwijl het zo heerlijk is je te ontdoen van al  die overbodige rommel. Je kan altijd je eigen situatie veranderen. Je leven veranderen.

En ik denk dat je leven veranderen, begint met je omgeving veranderen. Verlichten. Ontdoen van overbodige ballast. Eenmaal vrij van al die ankers die je vasthouden, komt er een licht en lucht in je leven die je nooit voor mogelijk had kunnen houden.

Leven als in een vakantiehuis

Foto door Joris Neyt op Pexels.com

De beste manier om het leuk te hebben in de zomer is de dingen zo simpel mogelijk houden. Niemand wil lang in de keuken staan, grote klussen doen in de hitte en ander ‘gedoe’.

Ik vind het altijd bijzonder om te zien dat mensen heel het jaar hard werken voor hun mooie huis. Ze bouwen er nog een serre aan of een knappe terrasoverkapping, vuurkorf, loungeset en noem maar op en zodra ze drie weken vrij hebben, gaan ze in een krappe stacaravan aan het Gardameer zitten om even helemaal bij te komen.

Het Gardameer lijkt me ongelofelijk mooi. Sowieso, meren en natuur en bergen: what’s not to love! Net als er even helemaal tussenuit zijn want het gewone dagelijks leven is al druk en ingewikkeld genoeg. Ik snap ook dat mensen even een pauze nodig hebben van Nederland. Zich weer even mens willen voelen buiten de mensenboerderij die vooral de randstad is.

Maar afgezien daarvan, ik denk dat mensen ook een pauze nodig hebben van hun spullen. Van hun zelf ingewikkeld gemaakte dagelijks leven. Van hun kasten vol kleren, hun 15 paar schoenen, van hun keukenlades vol met keuzes, hun huizen zo groot dat de ramen alleen gezeemd worden als het kan worden uitbesteed, van kelders vol met nukkige spullen die niet gebruikt worden maar die wel veel geld kostten. Van kasten vol met dingen die ze nog wel eens uit gaan zoeken. Van gras maaien of onkruid verwijderen. Van vitrinekasten vol met glazen. Van al die duizenden kleine dingen die op een dag om hun aandacht vragen. Van een leven waarin alles ingewikkelder is dan nodig.

Wat een verspilling van de tijd hier op aarde, om ons zo bezig te houden met spullen. Hoe zorgeloos zou het leven zijn als we elke dag konden leven alsof we op vakantie waren!

Op vakantie hebben we twee of drie paar schoenen, afhankelijk van hoe actief de vakantie is. Een kleine koffer met kleding, onze cosmetica, een e-reader, telefoon en wellicht een papieren boek en dat is genoeg om de vakantie door te komen.

In een vakantiehuis vind je zelden een blender, een keukenmachine, broodbakmachine, cocktailshakers, champagneglazen, luxe grote wijnglazen en vijftien verschillende koffiemokken en toch eten en drinken we beter dan thuis. Wat brood van de bakker, verse groenten en fruit, iets voor op de barbecue en klaar zijn we.

In een vakantiehuis (of hotel, of stacaravan) vind je geen bijzettafels, voeteneindbanken, stylinghoekjes en toch hebben we het er heerlijk naar ons zin.

In een vakantiehuis vind je meestal geen luxe badkamers met massagedouches, stoomcabines, jacuzzi’s en zulke zaken die in de showroom prachtig zijn maar die je rug meer verpesten met het schoonmaken ervan dan dat ze hem ooit zullen ontspannen.

In een vakantiehuis zijn er nauwelijks zaken om je om te bekommeren dus gaan we doen wat we graag doen. Wandelen, musea bezoeken, siësta’s houden, markten bezoeken, een keer wildwatervaren… en vooral ontspannen.

Thuiskomen is altijd een deceptie. Een stapel post, een berg was, stof en vooral weer al. die. dingen. Al die beslissingen te nemen, elke dag, over futiliteiten als welke tas bij welke schoenen, welke koffiemok, welk nespressosmaakje, welke outfit voor de kinderen en al die spullen die we niet meer bewust opmerken, maar die ons onderbewustzijn wel degelijk registreert en wat ons onbewust uitput. Uit gewoonte gaat de televisie weer aan met dezelfde lelijke rotkoppen en leugens die zo mijlen ver weg waren op vakantie.

Waarom niet je huis wat meer vakantiegevoel geven? Er zijn zo veel kleine en grote manieren om het leven makkelijker te maken, en het vrije en onbezorgde gevoel van vakantie, thuis ook een beetje te hebben….

  • Houd alleen de kleding in je kast die je zou meenemen als je drie weken op vakantie zou gaan. Kleding die je mooi staat, comfortabel is en makkelijk schoon te houden. Doe dit ook voor je kinderen.
  • Verwijder alles wat niet essentieel is om eten te maken, uit je keuken. (veel meer dan een snijplank, een goed mes en een paar pannen heb je niet nodig!)
  • Houd je tuin eenvoudig. Potten met planten zijn prachtig maar hebben veel zorg nodig. Zet in de grond wat je kan of timmer een grote bak waarin planten niet snel uitdrogen.
  • Verwijder overbodige meubelen en nutteloze objecten uit je kamer.
  • Maak het aanrecht leeg. Koken in een vakantiehuisje is zo makkelijk omdat het aanrecht niet vol staat met bakjes met sauzen, verlepte kruidenplantjes, vaasjes, kookboeken en weet ik wat mensen allemaal op hun aanrecht zetten.
  • Houd eten simpel: snijd in een keer een grote berg groenten en bewaar die in de koelkast. De ene dag serveer je het met feta, olijfolie en oregano, de dag erna met chilidressing, daarna met gedroogde tomaten en mozzarella. Maak wat rubs en kruidenmixen voor op vis en vlees….
  • Doe wat je moet doen, ’s ochtends als het nog fris is en neem de rest van de dag vrij van het huishouden.
  • Elimineer ergernissen. Zoek oplossingen voor de dingen die je frustreren in het dagelijks leven. Niet elke hindernis kan worden platgestampt maar meestal kan het allemaal veel makkelijker als we eenvoud in gedachten houden bij de dingen die we doen.
  • Komt er geen eind aan het huishouden, aan schoonmaakklussen, aan eten maken? Wellicht kan je voor de vakantie een professioneel schoonmaakbedrijf laten komen die alles in een keer voor je poetsen. Kost wat, maar hoe belangrijk is een onbezorgde zomer waard? Voor de prijs van twee spijkerbroeken die je niet blijkt te dragen kan je je huis voor weken fris hebben.
    Koop voorgesneden, voorgekruid of voorgebakken eten als dat het leven veraangenaamt. Het is vakantie!
  • Houd geen opruimmarathon als dat je energie kost die je niet hebt… echter elke dag een half uurtje ontrommelen geeft een goed gevoel en na een paar weken kan je een enorme slag geslagen hebben. Slow & steady wins the race!

En dan is nu DL2 beneden, dus ik ga de laptop dichtdoen en ontbijt met haar eten op de schommelbank. Ik zag zojuist twee putters in mijn bak met wilde bloemen. Wat een klein gelukje 🙂

Foto door Laszlo Fatrai op Pexels.com

Fijne vakantie!

Gulden middenwegen.

Foto door Johannes Plenio op Pexels.com

Het vinden van de ‘sweet spot’ in de dingen die ik doe: ik kan dat steeds een beetje beter. Strikte regels, ook al vind ik ze in eerste instantie nuttig, zijn niets voor mij. Niet op lange termijn. Ze kunnen wel helpen om een goede gewoonte te installeren. Zoals bijvoorbeeld:

  • Een ochtend- en avondroutine van Flylady, waar ik niet vanaf wijk. Uit bed = wassen, aankleden, opmaken, koffie voor ik iets anders doe. Daarna heb ik een uurtje voor mezelf in stilte in vakanties, daarbuiten begin ik direct aan het schoonmaken van badkamer en toiletten, bedden opmaken, een was, opruimen van de ontbijtspullen en wat er verder gedaan moet worden. ’s Avonds ruim ik alle laatste dingen op, verwijder mijn make-up, poets mijn tanden, zet mijn wekker op de juiste alarmtijd en drink wat water en ga naar bed.
  • Na een tijd op redelijk strikt paleo: weinig lege koolhydraten eten. Ik eet zelden brood, witte rijst, pasta, suiker of andere snelle koolhydraten of tarwe. Weinig zuivel. Wel gefermenteerde dingen, veel groenten….
  • Wandelen. Deze maand minder want te heet, maar elke dag minimaal een uur uit wandelen is verslavend op een goede manier.
  • Minder eten, na het lezen van ‘French Women Don’t Get Fat’. Na het lezen van dit boek ging ik beter opletten op hoeveel ik eigenlijk at. Ik viel redelijk wat af –mijn jongste was ook drie en ik hoor en lees zo vaak dat dat voor veel vrouwen het moment is dat afvallen veel makkelijker gaat, wellicht omdat tot die leeftijd het kind biologisch gezien nog zeer afhankelijk is van de moeder ?) Ik eet waar ik trek in heb en stop daarmee als ik genoeg heb gehad. Het verloren gewicht is nooit meer teruggekomen.

Sommige mensen zijn meesters in het volgen van een routine of het vasthouden van goede gewoontes. Ik vind dat knap maar besef steeds meer dat ik dat niet hoef. Niet van mezelf, van niemand niet. Waarom zou ik, als het me niet meer brengt wat het eerder wel deed?

Elke dag, dag in dag uit alle door Flylady uitgestippelde schema’s afwerken, is niets voor mij. Ik heb het gebruikt toen ik na een wat chaotische tijd de dingen weer op de rit wilde zetten. Het was geenszins een chaos in mijn huis maar ik had behoefte aan structuur.

De rest van mijn leven geen carbs meer eten, of alleen die paar goedgekeurde in slablaadjes en komkommers, is ook niets voor mij. Ik wil watermeloen, wortels, havermout en zoute chips eten als ik er zin in heb en kan me doorgaans prima beheersen. En waarom zou ik me in een Low-Carb mal laten persen terwijl ik er op zich wel de voordelen van zien, maar absoluut geen gewicht kwijt hoef, houd van fruit, havermout en soms een stroopwafel en denk dat het echt ook oke is om zo nu en dan iets te eten voor het lekker, al is het niet 100% ‘gezond’. De gulden middenweg….

Ik besef: ik hoef niet alles te doen, alles te zijn, heel de tijd. Ik hoef niet de rest van mijn leven lowcarb te eten, noch ben ik een loser als ik de handdoek even in de ring gooi. Ik hoef niet het schema van een ander te volgen om mijn huis netjes te houden maar ik kan eruit pikken wat werkt voor mij en dat toepassen, op een manier dat het geen slavenarbeid wordt.

Het gaat erom dat ik doe wat voor mij werkt en wat mij blij maakt. Een schoon huis maakt me blij en relaxed maar er zijn vele manieren om dat te bereiken. Gezond eten vind ik belangrijk, dus ik eet een handje chips en geen halve zak en koop het ook niet te vaak. Gewoon, precies genoeg om van te genieten.

Bewegen vind ik belangrijk maar wandelen in juli is kiezen tussen overal toeristen langs de weg, of lekgeprikt worden door muggen en ik houd van geen van beiden. Ik houd evenmin van zweten of oefeningen doen op een mat, dus ik heb er vrede mee dat mijn lichaamsbeweging op een laag pitje staat deze maanden. Ik voel me niet slecht omdat ik niet in de plaats daarvoor yoga ofzo doe.

Och ja, een van de vele geneugten van ouder worden denk ik 😉