Gå sakte.

Ik werd wakker om kwart over zes en stond op om half zeven. Ik maakte koffie voor de man en mij en schreef tien minuutjes in mijn journal (ik vind ‘dagboek’ zo ‘lief dagboek’ klinken, het is iets zakelijker dan dat) nadat ik me had aangekleed en opgemaakt. Mijn paars met zwarte lievelingsjurk van het moment, een dikkere panty, eyeliner, mascara, lippenstift, oogschaduw.

De man kreeg koffie mee, de kinderen ontbeten met havermout en gebakken eieren en daarna deed ik mijn ochtendroutine: bedden opmaken, was verzamelen, wasbakken en toiletten schoonmaken, was wegwerken, vaatwasser inruimen en aanzetten en alle oppervlakken ontdoen van rommel. Ik schreef twee blogs met een kop koffie erbij.

Een van onze katten heeft de nare gewoonte om tussen twee kapotte tegels in de kelder te plassen. Ik maak het elke dag een keer of twee weer schoon maar vandaag rook ik het echt goed, dus ik besloot wat grover geschut in te zetten.
Niet tegen de kat zelf, hoewel ik daar af en toe wel zin in krijg.

Dat ‘inspireerde’ me om mijn hele voorraad, die daar ook gestald is, weer eens op te ruimen en overal eens goed schoon te maken. Open trappen zijn niet relaxed.
De gelijke dingen bij elkaar, alles net iets handiger indelen: Tetris is my superpower: er ligt Heel Veel in de 8- en 16-vaks Kallax-kast. Meteen even bekijken: wat heb ik nog genoeg, wat is handig om nog meer op voorraad te nemen?

Dat is nu klaar en inmiddels schijnt de zon weer maar blijkt dat ik ook nog moet stofzuigen. En ik wil nog bier bottelen, iets wat me ook gauw anderhalf uur kost. Ook ligt er nog een doekjeswas in de droger. Wat eten we vanavond? Ook dat moet ik nog verzinnen. En de douchewand moet gewassen, maar dat kan ik doen als ik toch ga douchen, wat ik ook nog ‘moet’ doen.

In plaats van echter alles met het vervelende gevoel van tijdsdruk te doen en pas te gaan zitten als ik klaar ben met alles, neem ik pauze om een blogje te typen. Want ontspanning. Even een kop Inka-koffie (Poolse nepkoffie van granen, bieten en paardebloemwortel) met een schep cacao en kokosmelk.

Ik schrijf een paar woorden in mijn journal.

Zet een sloom muziekje aan….

Bedenk dat ik met de ingrediënten die ik heb liggen, ook iets eenvoudigs kan maken, waar niemand onder lijdt 😉 En dat jongste kinderen heel goed doekjes kunnen opvouwen. Hout halen voor in de kachel is mooi werk voor de oudste twee.

Doe een kaars aan ook al is het overdag en licht genoeg, en mijn lievelingswierook met vanille.

Vraag de man of hij wat dingen van een winkel mee kan nemen, zodat we het weekend houden voor gezellige dingen…

Ruim drie in drie minuutjes alles op wat me ‘irriteert’… een haarborstel, een koffiekopje, een rondslingerende shopper…

En alles is zen en kalm.

Heerlijk.

Dingen die beter voelen.

Het is vreemd, maar het opschonen van een blog, of verhuizen naar een andere plek, geeft me altijd weer inspiratie om andere dingen te schrijven.

De laatste maanden heb ik veel laten gaan uit mijn leven, tot het eigenlijk voelde als een schone lei. Het is ook tijd mijn leven te vullen met andere dingen. Nieuwe dingen. Nieuwe paden inslaan. En met hervonden vreugde in oude bekende dingen.

En het is niet zo dat we ons leven radicaal om willen gooien. Dat wordt t.z.t. wellicht voor ons gedaan. Het zijn kleine, subtiele veranderingen, in mezelf.

Ik leer om liever te zijn voor mezelf. Ik hoef niet altijd -aan mezelf- te bewijzen hoe sterk ik ben. Ik omarm mijn zachte kant en cultiveer mijn vrouwelijkheid meer. Ik sta het mezelf toe om dingen te voelen en soms down the rabbithole van mijn eigen chaotische gedachten en emoties te gaan. Om weer meer in contact te komen met mijn lichaam door stretchoefeningen en meditatie.

Als ik er over nadenk, kies ik bijna altijd voor wat goed voelt en nooit voor wat rationeel gezien de beste keuze zou zijn. Ik heb een sterk ontwikkelde intuïtie, voor de dingen die ik wil in het leven, voor mensen, voor situaties.

‘Voelen’ is typisch vrouwelijk. Luisteren naar je buikgevoel, je ‘gut-feeling’ is iets dat vaak wordt afgedaan als onzin, als iets ver beneden logisch nadenken. Maar is het dat? Ik denk het niet en zeker niet als deze twee manieren van dingen benaderen, elkaar aanvullen.

De enige weg om voorbij een probleem te gaan, is er dwars doorheen. Het voelen, ‘ermee zitten’, het toelaten, zonder ‘arme ik’. Voelen, de fijne en minder fijne dingen. Maar zoals ik zei, ik ben ook goed in het ontkennen van dat alles. Ik moet daar minder goed in worden 😉

Reflectie.

Ik doe het met mijn leven, mijn blog en mijn journals: na een tijd scheur ik alles eruit, om opnieuw te beginnen. Reflectie is zo belangrijk. Wat wil ik, wat voel ik, wat doe ik, wat moet ik doen, wat kan ik doen, hoe kan ik hiermee omgaan? Als ik de dingen op papier kan zetten, geeft dat helderheid in mijn hoofd. We overvoeren onze hersenen en onze emoties heel de dag met ‘content’ maar het is ook essentieel om deze informatie te verwerken en dat gaat voor mij alleen in stilte, met pen en papier. Al schrijvend kom ik tot nieuwe gedachten.

Creativiteit.

Vroeger was ik heel creatief. Ik tekende veel, verzon verhalen en speelde -het liefst alleen- uren op mijn kamer met mijn knuffelbeesten. Iedereen vertelde altijd hoe goed ik kon tekenen, maar zoals met zo veel mensen en zo veel liefhebberijen, worden ze naarmate je opgroeit -en ik denk: verpulverd door het onderwijssysteem- aan de kant geschoven. Bloggen is ook een vorm van creativiteit, net als schrijven. Tekenen ben ik weer gaan doen. Kleine dingen, illustraties van mijn journals, maar het is fijn om te doen. Verder probeer ik ook meer creativiteit in mijn huis te brengen. Ik heb -behalve een Aloë Vera-plant- niets gekocht maar wel geprobeerd meer sfeer en zachtheid in mijn wat Spartaanse huis toe te voegen, voor zo lang ik alle visuele prikkels kan verdragen 😉

Naar buiten.

Als ik een dag niet buiten ben geweest, voel ik me benauwd en opgesloten. Ik moet naar buiten. De man wordt soms wat kriegel, vooral in de zomer moeten we alles aanraken, bessen en bloemen plukken en proeven, mos aaien en van elk sprietje een foto maken. Maar het is mijn manier om de dingen waar te nemen. Alleen als de regen horizontaal voorbij komt of als het echt te glad is, blijf ik binnen maar ook dan zorg ik dat ik buiten was dingen doe. Hout halen, de dieren wat extra aandacht geven…

Lief zijn voor mezelf.

Ik kan best hard zijn voor mezelf. Lang vasten -dus alleen water en zwarte koffie of thee-, in water van 0,5 graad baden, koud douchen en maanden ‘niets’ kopen. Ik denk dat die dingen allemaal hun plek kunnen hebben in mijn leven. Het is fijn te weten hoe sterk mijn lijf is, hoe je gewoontes kan afwennen, minder afhankelijk kan zijn… maar ik hoef niet altijd Heel Sterk te zijn. Als ik trek heb, kan ik ook gewoon ontbijten. De kachel mag best eens aan overdag. En niet alles in mijn leven hoeft puur functioneel te zijn.

De juiste dingen consumeren.

Wat voeding betreft maar ook absoluut als het gaat om de media die ik bekijk en de boeken die ik lees. Het zijn interessante tijden, er is zo veel te lezen, te bekijken, me over te verbazen, zo veel om te vrezen, als je dat wil toelaten. Ik vrees niets maar ‘hope for the best, prepare for the worst’ en zorg dat de dingen die ik bekijk, grotendeels positief van aard zijn. Het benoemen en analyseren van alles wat er mis is, daarvan is er meer dan genoeg. Voorlopig kunnen we het op onze eigen postzegel altijd nog zo mooi of ellendig maken als we zelf willen.