Inflatie, lekker boeiend en je eigen leven.

Foto door Min An op Pexels.com

Alles is zo heerlijk rustig nu. Lijkt zo heerlijk rustig. Ik kom zo min mogelijk onder de mensen, pluk de dag door vroeg op te staan -hoewel er nu eentje voorbij vaart met een motorboot met keiharde muziek…. om half acht ’s ochtends- en lees en kijk amper naar dingen die te maken hebben met actualiteiten. Maar ondertussen bereid ik me wel voor op wat er komt want de rust is schijn, daarvan ben ik overtuigd.

Het ergste wat je kan gebeuren als je je voorbereid is dat je… voorbereid bent. Het zal je leven niet redden maar het geeft net wel wat gemak, wat ademruimte in geval van nood.

tot de creditcard moet betaald…

Ja, schulden aflossen, het allerbelangrijkste als je het mij vraagt. Schulden maken je een slaaf. Net als leven als ‘iedereen’: strevend naar groter, nieuwer, mooier, meer, verder, hogerop, sneller… Wiens leven leef je dan?

Ik denk dat het nu van vitaal belang is, te weten wat je echt blij maakt. Er zijn tientallen studies die aantonen dat zelfs het winnen van de loterij, mensen niet gelukkiger maakt. In tegendeel. Te weinig geld om in de basis van je levensonderhoud te kunnen voorzien, dat maakt ongelukkig en gestrest maar meer dan nodig, net zo goed. Althans, het streven naar meer dan nodig (de essentiële zaken plus een beetje extra, voor het leuk, het gemak, comfort)…

Een leven dat draait om consumentisme, is leeg en zal nooit een vervullend leven zijn. Waarom zou je het überhaupt proberen? Als het ons gelukkig zou maken, zouden we na 70 jaar van meer meer meer en alles kopen wat onze hartjes begeren, toch dronken van geluk en met hartjes in de ogen rond moeten lopen?

Maar nee, in tegendeel. Nooit waren we zo ongelukkig, zo gestrest en zo totaal niet meer in staat om met tegenvallers, kritiek en verandering om te gaan.

Ik denk dat nu, vrijwillig, teruggaan naar een simpeler leven, een van de beste ‘verzekeringen’ is tegen komende economische malaise. Leer minder energie gebruiken want hoe rot deze prijzen ook zijn, klagen helpt ook niet.
Leer je favoriete gerecht van de Chinees thuis maken (deze recepten zijn vaak kinderlijk eenvoudig). Waardeer eenvoudig eten. Gebruik wat je hebt. Maak je huis schoon met water en azijn. Verkoop al je overbodige spullen. Beëindig je televisie-abonnement en wellicht ook je internet als je geen groot dataverbruiker bent: wellicht heb je genoeg aan data op je telefoon. Leer een aantal recepten maken met goedkope ingrediënten: kool, peulvruchten, uien, gehakt, rijst. Stel een budget in voor kleding, eten, communicatie.

Gebruik op wat je hebt, voor je nieuw koopt en koop spullen die zo duurzaam en veelzijdig mogelijk zijn. Koop tweedehands en koop functionele dingen: een warme plaid voor op de bank, een voedselthermos om granen, rijst en pasta in te koken met minimale energie, warme sokken, een goede winterjas en schoenen. Hergebruik glazen potten in plaats van ze te kopen. Schrap extra’s beetje bij beetje: stop met het kopen van accessoires, snoep en koek, plantjes puur voor het mooi (mooi en lekker kan ook!), van kleding die niet echt nodig is…. Waardeer je spullen, ook al zijn ze licht versleten, afgebladderd, verwassen…. Wabi sabi enzo.

Weet wat je zelf mooi vindt. Stop met het luisteren naar marketeers, advertenties, influencers… Blokkeer ze de toegang met adblockers, unsubscribe en ontvolg. Doe meer van wat je echt blij maakt, van binnen.

Je hoeft niet ‘up to date’ te zijn met alles. Je hoeft het nieuws niet te volgen. Je hoeft niet met mensen om te gaan die je energie kosten. Het is prima om een leven te leven waar de massa niets van begrijpt. Sterker nog: het zal je meer genoegdoening geven je eigen pad te volgen dan je hele leven het speelballetje te blijven van anderen.

Wil je je leven radicaal omgooien? Waarom niet. Als mensen dat niet accepteren, is dat hun probleem. Mensen maken zich overal druk om, wat anderen zeggen, wat anderen doen. Dan ga je naar de Aldi in plaats van de AH, de kringloop in plaats van het outletcentrum en stop je met leven voor de bühne. Als dat voor anderen dingen zijn die jouw waarde als mens bepalen, is het maar beter dat ze je niet meer moeten.

Als het te mooi lijkt om waar te zijn en je je afvraagt ‘waar mensen het van doen’, dan is de kans groot dat het allemaal niet zo mooi is als het lijkt, achter de vergulde deur. Stop met jezelf vergelijken met die mensen. En misschien hebben ze het allemaal perfect voor elkaar, zijn hun auto’s en boten en dure huizen hun eigen bezit. Fijn voor die mensen en niets meer dan dat.

Geen zin meer om met anderen dure uitjes te maken? Stop ermee. Klaar met de eeuwige uitwisseling van nutteloze cadeaus op verjaardagen? Stap eruit. Auto te duur? Doe hem weg en koop een kleine tweedehands. Laat het idee los dat je voor elke gelegenheid een nieuwe, passende outfit zou moeten kopen.

Waarom zou je je iets aantrekken van de mening van mensen, die je ook niet om advies zou vragen?

Altijd al willen emigreren? Maak er werk van zo lang het nog kan en je je huis voor goud geld kan verkopen. Als je zelf niet doet wat je wil, bepalen anderen wat je doet en dat is een recept voor ontevredenheid.

Besef dat er maar weinig is waar je controle over hebt en probeer dat te accepteren. Hoe moeilijk het ook is. Er zijn dingen die je wel in de hand hebt. Wat je eet en drinkt. Hoe gezond je leeft. Hoe je bent tegenover je kinderen. Hoe schoon je huis is en hoe netjes je kastjes. We kunnen allemaal een paar bakken met kruiden en bloemen planten. Hoe je je kleren opvouwt, je bed opmaakt aan het begin van de dag, hoe je je lichaam onderhoudt. Hoe je reageert (ik laat me soms nog te veel meeslepen, zeker als aan het einde van een lange, warme, luidruchtige dag mijn bandbreedte een beetje op is). Wat je achterlaat mocht je er *poef* opeens niet meer zijn. De aandacht die je geeft aan anderen. Hoe schoon je omgeving is.

Het is iets waar ik mezelf keer op keer aan moet herinneren. Als ik mijn dagen doorbreng met boos zijn op alles en iedereen -en er is genoeg waar ik boos over kan worden- dan geef ik dat andere te veel macht over mijn leven. En dat is niet hoe ik mijn korte moment op deze aarde in menselijke vorm door wens te brengen, uiteindelijk.

Waarmee ik maar wil zeggen: maak er iets moois van 🙂

Besparen met een gezin: tips

Foto door Vidal Balielo Jr. op Pexels.com

Besparen met kinderen is natuurlijk anders dan besparen in je eentje, zeker als je kinderen -en partner- heel anders gewend zijn. Het is enerzijds lastiger, anderzijds zijn de effecten ook groter. Ik denk dat zuinig, eenvoudig leven, een positieve uitwerking heeft op de ontwikkeling van een kind. Daarbij, ik snap echt niets van de mensen die nu nog wel op vakantie gaan met het gezin, maar geen voorbereiding treffen verder op wat voor manier. En dat is vermoedelijk wederzijds 😉

Ik ging verder kijken in 2009, met de bankencrisis. Ik las toen ergens de tip van de Zeitgeist documentaires. Nog steeds zijn deze documentaires actueel en ik kwam er toen achter waar onze economie op is gebaseerd. Hoe geld wordt ‘gemaakt’. Ik heb altijd wel geweten dat er een systeemcrash zou komen… En dat is waar we nu middenin zitten, vermomd als pandemie en gecreëerde inflatie.

Heel veel bespaartips zijn natuurlijk ‘duh’. Dat snap ik. Maar: je moet het wel doen. Wat dan? Dit zijn de dingen die wij doen. Meestal, niet altijd. Maar ik denk dat het leuker is om heel soms iets wel te doen en dat het dan wordt gewaardeerd, dan iets altijd te doen waarbij het gezeur en gedram niet van de lucht is als het een keertje niet kan.

Wat ik doe:

  • Stop met de kinderen snacks geven, zeker van het verpakte en suikerrijke soort. Hier mogen ze iets kleins als ze uit school komen, maar in principe eten we drie keer per dag en tussen die momenten in is de keuken gesloten. Ze kunnen ‘honger’ hebben maar 1) deze honger is meer geestelijk dan fysiek, 2) dan hebben ze in elk geval nog trek in hun avondeten en 3) ze verhongeren niet als er vijf uur tussen een goede lunch en avondeten zit.
  • Drink water. Mijn kinderen drinken nu alleen maar water. Soms een half glaasje melk. Heel soms koop ik drinkyoghurt, maar dat is een traktatie. ‘Lust ik niet’ vind ik zo raar. Iedereen lust water. Als je maar dorst hebt. Geef ze gewoon niets anders meer en geef zelf het goede voorbeeld.
  • Leer ze dat ze hun spullen opgebruiken voor ze nieuwe dingen krijgen. Of het gaat om schoenen, opschrijfboekjes, pennen of wat dan ook. Er komt toch al genoeg het huis binnen zonder dat we er iets voor doen.
  • Koop heel beperkt dingen voor de lol. Het kost allemaal ‘niets’ bij de action of de kringloop maar dat wil niet zeggen dat je het allemaal moet kopen. Kinderen weten niet dat die spullen weinig kosten, het enige dat ze leren als ze altijd iets mogen uitzoeken is dat ze altijd iets mogen uitzoeken. En dat ze niet tevreden moeten zijn met wat ze hebben omdat er in de winkel altijd iets beters ligt.
  • Leer ze eten wat op tafel staat. Mijn oudste at sinds ze vijf was, echt bijna alles maar begint nu ze bijna 15 is weer te emmeren. Kool te hard, aardappels vies, herregud. Ze eten wat er op hun bord ligt, ze moeten van alles drie happen proberen, mogen daarna iets wat ze niet lusten ruilen voor iets anders -mits gezond: geen salade voor kruidenstokbrood- en krijgen absoluut niets anders: als ik daar aan was begonnen had ik vier kinderen die alleen maar brood met hagelslag zouden eten.
  • Neem ze niet mee uit boodschappen doen. Het is sneller, het scheelt gevraag om dingen, het scheelt geld als je ze niet geeft wat ze willen.
  • Onthoud dat de ouders de baas zijn. De politiek mag je willen vertellen dat kinderen eigenlijk staatseigendom of ‘van ons allemaal’ zijn, dat zijn ze niet en als ouder beslis je wat er wel of niet gebeurt. Wees niet bang om te zeggen dat ergens gewoon geen geld voor is of dat iets niet kan. Ook daar wennen ze aan.
  • Laat oudere kinderen zelf geld verdienen. Als ze hier iets willen, kunnen ze klusjes doen. Als ze vragen om iets, verwijs ik daarnaar. Als ze zelf niet de discipline hebben om uit zichzelf hun dingen te doen -waar ze best rijkelijk voor kunnen worden beloond-, zie ik niet waarom ik ze geld zou moeten geven. Het grappige is dat ze die dingen vervolgens alsnog voor me moeten doen maar dat ze er niets voor krijgen als ik erom moet vragen. Weten ze. Niet mijn probleem.
  • Word gewoon immuun voor gezeur. Natuurlijk is dat met kinderen van zes anders dan met kinderen van 16 maar dan nog. Vinden ze iets maar niet leuk. Als je zelf al moeite hebt met rondkomen, hoef je je kind geen schoenen van 90 euro per paar te geven waar schoenen van 30 euro het zelfde werk verrichten.
  • Leer ze dat iets niet hebben of doen, ook leuk kan zijn. Met kleine kinderen zijn honderden dingen te verzinnen die leuker zijn dan in een kudde zombies door de dierentuin sjokken of naar een pretpark gaan. Een stukje fietsen, een ijsje eten (neem ze mee van thuis in een thermosfles met wat ijsblokjes) en zwaaien naar de eendjes vinden ze net zo leuk, of leuker.
    Idem met dingen hebben. Hier krijgen kinderen gewoon Macbook’s en de nieuwste iPhones voor kerst. Vooral gescheiden ouders -en dat zijn er nogal wat- hebben last van zulke compensatiedrang. Mijn kinderen? Nope. Ik vraag ze dan hoe ze het gevonden hadden als wij elke dag om vijf, zes uur of later thuis zouden zijn, als ze op de SFO hadden gemoeten, als ze op een koude decemberdag in een donker en koud huis moeten aankomen en zichzelf maar moesten vermaken. Wordt dat gecompenseerd met een telefoon die het zelfde doet als die je hebt? Nah…
  • Repareer hun spullen. ‘Ja maar ik wil niet rondlopen met een gerepareerde broek’. Wel, dan ga je in je onderbroek. Dus.
  • Maak ze geen merkfans. Mijn zoon zei pasgeleden: ‘al die mensen denken dat sportschoenen meer waard zijn omdat er een swuush op staat, die zijn echt hjernevaska’. (Noren spreken een Engelse oo uit als uu, vraag me niet waarom). Ja, al je het dubbele of meer betaalt voor een logootje, ben je inderdaad gehersenspoeld. Zorg dat je kinderen niet gehecht raken aan een AH, Nike of ander merk dat geen kwaliteit maar een imago verkoopt. Ze mogen kleding van een bepaald merk, als dat lang meegaat. Een winterjas van Reima waar nu drie meisjes mee gedaan hebben, Converse gympen die praktisch niet verslijten, een Fjellreven rugzak… prima.
  • Leer ze de leuke dingen zien van geld besparen: al wat je niet koopt, hoef je ook niet te verdienen, ergo meer tijd voor leuke dingen. Nu moeten velen van ons tegenwoordig misschien wel besparen simpelweg om de vaste lasten en noodzakelijke uitgaven te kunnen doen maar dan nog is besparen beter dan het alternatief.
  • Er is niets mis met een beetje harder worden. Mijn kinderen zijn gewend dat er geen verwarming is in de slaapkamer, ook niet als het buiten -12 is. Ze vinden het net zo aangenaam als ik om op te staan in een ijskast maar och… we kunnen wel tegen een stootje. Het heeft ook wel wat, langzaam warm worden bij de houtkachel op een donkere dag in januari…. En als ze ergens heen willen, kunnen ze fietsen. Niet altijd, we zijn ook geen onmensen 😉 maar kom op. Die suikerbeestjes die voor 2 kilometer naar school worden gereden, ik snap het niet.
  • Leer ze georganiseerd te zijn. Of, doe een poging en maak het zo makkelijk mogelijk voor ze om dat te zijn, ook al zijn ze het 😉
    Ook voor kinderen geldt dat ze vaak niet meer weten wat ze hebben en meer tevreden zijn als ze in een opgeruimde omgeving leven met hun lievelingsdingen om zich heen.
  • Doe dingen die geen of weinig geld kosten. Tekenen, wandelen, een ijsje eten, picknicken, zonsondergang kijken, sterren kijken, film kijken, popcorn bakken, focaccia bakken (lekker makkelijk en snel klaar en lekker, vooral!), ijsjes maken, gewoon buiten zitten en lezen of praten…. aandacht is het belangrijkste!
  • Geef ze tweedehands dingen voor hun verjaardag. Misschien niet als enige, maar het idee dat een cadeau nieuw moet zijn om gewaardeerd te worden, is idioot.
  • Heroverweeg cadeaus voor heel kleine kinderen. Waarom willen mensen een baby voor zijn eerste verjaardag een ‘bijzonder cadeau’ geven? Het boeit het kind echt helemaal niets.
  • Geef kinderen geen ipads enzo. Kleine kinderen helemaal niet, ze leren dat alles wat ze willen gebeurt door met hun vinger te schuiven. En dat is misschien een wereld die ons gepromoot wordt maar geen wereld waarin we moeten zouden willen leven.
  • Beperk schermtijd. Wij hebben max. 1 uur per dag en alleen beneden in huiskamer.
  • Verban commerciële televisie: je kinderen worden gehersenspoeld met onzinnige reclame voor onzinnige dingen en denkbeelden.
  • Voor kleinere kinderen: bewaar cadeaus, haal ze weg voor ze het herkennen en bewaar het voor kerst of sinterklaas om wederom te geven, of geef het cadeau aan een ander kind. Wat moet een (klein) kind met 20 cadeautjes op een verjaardag?
  • Denk een beetje buiten de doos. Iets hoeft niet altijd op een bepaalde manier omdat iedereen het zo doet.

Ik bedoel maar: houd het simpel en wen je kinderen niet aan al te veel luxe. Wen ze overbodige luxe af om ze voor te bereiden op wat komt. Kinderen hebben toch al luxe, en wij allemaal: schone kleren, lieve ouders, familie en vrienden, genoeg eten en een warm bed (ook al moeten ze het soms zelf eerst even opwarmen ;))

Stop ermee ze te verwennen met geld en materiele zaken en afhankelijk te maken van de winkels. Leer samen problemen creatief oplossen. Vind plezier en genoegdoening in kleine dingen.

Goedkoper koken, duurder leven

Het is raar weer. Het ene moment koud, dan weer heet. Als het ’s avonds enigszins aangenaam is -doorgaans trekken we na zessen allemaal weer een trui aan, ook al was het overdag 30 graden op de thermometer- worden we opgevreten door de knutten. Als je in het gras gaat staan, word je letterlijk aangevallen. Nu ik dit schrijf word ik ook al aangevallen en het is halverwege de middag. Het is een goed jaar voor prikbeesten.

Penger…

Ik ben de laatste tijd bezig om orde op zaken te stellen, financieel. Er was nog een belastingaanslag -aanslag is het juiste woord ja 😀 -, want geen schulden om van de belasting af te trekken. De restskatt van de auto die we importeerden viel hoger uit, ik kocht preps, zeven pallets met hout en meer dingen die nu eenmaal geld kosten.

Gelukkig komt er vakantiegeld aan en krijgen we Nederlandse BPM terug als we in Noorwegen de restskatt hebben betaald. Althans, als we geen komma verkeerd zetten op het formulier. En uiteraard pas na een maand of twee want zo rolt de belasting.

Ik vind het echt geen slecht idee om de auto weer te verkopen. Vermoedelijk kunnen we hem voor een goede prijs kwijt en dan hebben we weer een fatsoenlijke buffer. . Dat hebben we nu niet en dat geeft me onrust. Hebben we alleen -wederom- geen gezinsauto.

Voedselverwerking

Gisteren heb ik alles dat we in de koelkast hadden liggen, verwerkt. Er ligt niets in de groentelade te slingeren, er zijn geen restjes waar iets mee moet anders dan gewoon in een pan of kom ‘gooien’… Ik maakte van alles:

  • Twee broden gesmeerd door de kinderen hun lunches van de week.
  • Groenten voorgesneden.
  • Een heel lekkere Thaise taugésalade gemaakt (ik deed er komkommer zonder zaden en pulp bij en liet de peper achterwege i.v.m. de kinderen)
  • Twee bollen knoflook geperst en in de olie, gember geraspt in olie, zodat ik niet naar de poederversie grijp.
  • Nasi voorbereid: ui en knoflook, ei en ham bakken, rijst koken.
  • Bacon gebakken, voor in een salade of pasta carbonara.
  • De ‘extra’s’ voor een salade gemaakt: croutons, gehakte noten, watermeloen en feta, er hoeft alleen nog salade uit de tuin bij.
  • Havermout voor mij: rode bessen, havermout, water en kulturmelk.
  • Restjes kaas geraspt voor over tortilla’s of op focaccia.
  • De jongen maakte van overrijpe bananen bananenbrood in de airfryer.
  • Chinese tomatensoep gemaakt.
  • Croutons gemaakt van de kapjes van het brood.
  • IJs van rijpe banaan, aardbeien uit de vriezer en slagroom.

Nou ja, zulke dingen. Ik vind het altijd fijn als er geen losse eindjes in de koelkast liggen en het is zo makkelijk voor de komende week. Die wordt druk want een oud-collega uit Nederland komt logeren en vrienden die uit het durp verhuisd zijn komen ook eten en logeren, de kinderen hebben afwijkende schooltijden en donderdag hun laatste schooldag en er is nog een afsluiting van de jongen zijn klas: die gaat na de vakantie naar de ungdomsskole.

Koken in een thermosfles

Ik zocht dingen om geld, energie en gedoe te besparen en kwam op het magische proces van thermos-cooking. Wat je doet: je warmt de thermosfles op met kokend water. Na een paar minuten doe je het water terug in de waterkoker, je doet havermout (of rijst, of quinoa, of tarwekorrels, of pasta, of linzen) in de thermos, voegt de benodigde hoeveelheid water toe en laat het staan. Havermout heeft maar even nodig, quinoa langer en rijst nog langer. Er zijn genoeg goede recepten met de juiste verhouding out there.

Er zijn ‘thermosflessen’ speciaal voor voedsel met een wijdere bovenkant. Ik maak nu op die manier de havermout van de jongste twee. Ze eten het direct uit de thermos en behalve een halve liter water koken, kost het me geen stroom of extra afwas en dus minder geld. Bovendien: eten laten overkoken of aanbranden is praktisch onmogelijk. Ideaal!

Frugal Inspiratie

Soms kom je een website op YouTube-kanaal tegen dat gewoon ‘resoneert’ en dat had ik met Rowena Marie. Frugal financial minimalist, of iets dergelijks.

Ze leven minimalistisch en geven weinig uit maar ze woont niet in een lege ‘pod’, zoals sommige minimalisten. Dat is ook wel een verademing. Ze heeft bijvoorbeeld gewoon een potje met *verslikt* MEERDERE balpennen! En levende boeken. Bloemetjes.

Ze eet al jaren ‘plant based’ en hoewel ik weet dat mijn lijf vegan echt geen goed idee vindt, heeft ze enorm veel appetijtelijke en super goedkope vegan recepten en tips om heel goedkoop te eten die ik echt wil gaan maken met mijn voorraad kikkererwten en linzen.

En deze, Arrow Hill Cottage. Vooral over minimalisme en lezen zonder gedoe.

Weg met nog meer slechte gewoontes…

Ook had ik besloten om ’s avonds geen wijn meer te drinken. Het is een gewoonte en geen een die veel positieve effecten sorteert. Mijn zelfgemaakte wijn heeft weinig alcohol, ongeveer 7% maar wat is het punt? Het smaakt me minder lekker dan dat glas om half vijf ’s avonds (ik typte ’s ochtends… nee, dat niet hoor!) en gratis is het ook niet. Ik houd het nu bij het glas dat me echt plezier doet en dat is dat aan het einde van de middag, met een liflafje en een boek erbij, met de man naast me.

Energiebla deel 973

Ondertussen stijgt de energieprijs hier naar 650 øre per kWh op sommige tijden, zoals morgenochtend. Boven de 80 øre wordt 80% gecompenseerd door de overheid maar dat maakt het in het stroomafhankelijke Noorwegen nog steeds niet goedkoop.

Het enige waar we nog echt op kunnen sparen, is -naast het afschaffen van het aquarium- het uitzetten van de warmwaterbereider. Die staat al lager, op 62 graden. Ik zou het niet zo’n drama vinden, de man echter vindt het het nog wel waard en ik snap dat hij na een dag hard werken een warme douche wel waardeert.

Ik wil nu proberen om hem alleen in de middag te laten verwarmen, zodat er ’s avonds warm water is. ’s Nachts en overdag hoeft er geen paarhonderd liter warm te worden gehouden.

Ik wist wel dat mijn zuinige skillz ooit een keer echt van pas zouden komen 😉 En bijleren voor we ze echt nodig hebben, zo licht mogelijk leven en ondertussen genieten van alle goede dingen, de enige echte voorbereiding.

Wat we niet meer kopen deel zoveel.

Oh, zo leuk altijd: ‘wat ik niet meer koop’ lijstjes. Want er is zo veel dat we niet nodig hebben en dat is een heel rustgevende wetenschap. Iets niet hebben of hoeven is een verrijking van het leven, geen stap terug in welvaart. Het is heerlijk om in een winkel alleen te kopen wat je echt nodig hebt en dat de rest niet eens een optie is.

Met hoe minder ik tevreden kan zijn, des te gelukkiger ik ben. Ik ben net lekker wezen wandelen in het bos waar na twee dagen regen de zon door kwam en dat was magisch. Ik maakte ontbijt met twee eieren -van eigen kippen-, een berg door de slakken aangevreten-doch-smaakvolle sla en een paar stukjes biologische brie (waren afgeprijsd naar 10 kronen dus ik sloeg groot in). Ik zit nu op de schommelbank, uitzicht op m’n scharrelende kipjes en de zee…. Het leven is goed.

Wat we niet kopen….

  1. Wattenschijfjes. Ik heb herbruikbare van Imse Vimse als ik ze nodig heb, maar gebruik meestal gewoon doekjes, olie en warm water om mijn gezicht schoon te maken.
  2. Crèmes, gezichtwas, tonic, toner…. Ik ben een paar maanden geleden gestopt met die onzin en merk geen verschil, behalve dat het goedkoper en makkelijker is.
  3. Blush, poeder, foundation, lippenstift en andere ingewikkelde make-up.
  4. Nagellak en nagellakremover. Ik heb altijd binnen drie minuten een stuk eraf en dan schreeuwt het slons, in plaats van chique, dus zonder doen is makkelijker.
  5. Wegwerpscheermessen. Ik heb een keer uit nood een Gilette gekocht en doe maanden met een mesje (tegen de scheerrichting in over je arm bewegen houdt ze scherp)
  6. Bodylotion, bodywash, crèmespoeling. Shampoo gebruik ook zelden, het maakt m’n haar veel te snotterig en zacht sinds ik grotendeels gestopt ben met het gebruik ervan.
  7. Deodorant. Als je deodorant gebruikt, heb je het nodig maar als je stopt met het gebruik ervan, past je lichaam zich vanzelf aan.
  8. Stylingproducten voor haar: haarlak, gel, krultangen… We hebben wel een haardroger, die gebruik ik vooral voor de kinderen zodat ze als het vriest niet met nat haar naar buiten hoeven.
  9. Extra meubels. Ik hoef geen nachtkastjes, commodes, bijzettafels, dressoirs en nog meer lastige en grote spullen in huis.
  10. Tafelkleden, placemats en andere tafeldecoratie. Ik heb een groot stuk leisteen waar soms twee waxinelichthouders op staan en als we gaan eten, de hete pannen. Verder vind ik de houten planken van onze door de man gemaakte eettafel gewoon het mooiste.
  11. Speciale borden en koppen voor bijzondere gelegenheden. Het goedkoopste witte Ikea-servies voldoet perfect.
  12. Dingen die maar een ding kunnen: olijvenontpitters, meloenballetjesmakers, rijstkokers….
  13. Keukenapparaten. Ik wilde heel lang een KitchenAid, kocht een KitchenAid, bleek toen helemaal niet zo veel met het apparaat te doen als ik had verwacht en gelukkig voor mij ging de motor kapot en kreeg ik al mijn geld terug….
  14. Keukendecoratie en keukenopbergspullen.
  15. Eengangsbestek en -borden
  16. Seizoensgebonden decoratie. Met Halloween hebben we een pompoen en knutselen we wat, met kerst knip ik wat hulst buiten, met Pasen verven we eieren en die hangen we in een tak, dus alles kan na gebruik in de soep of op de composthoop.
  17. Seizoensgebonden kleding. Geen kersttruien, kerstmanjurkjes of zulks.
  18. Al te zomerse kleding. Mijn jurken die ik in de zomer draag kan ik ook in de winter aan, met een vest erover en legging eronder. Met een roze jurk met gele ananassen ziet dat er toch wat typisch uit.
  19. Kerstkaarten en verjaardagskaarten.
  20. Cadeautjes ‘omdat het moet’. Als ik iets leuks tegenkom dat echt past bij iemand, dan koop ik het maar ik kom niet zo vaak in winkels, dus dat gebeurt zelden. Ik verwacht ook geen gaven als ik jarig ben of met kerst. Het houdt het allemaal wat overzichtelijker…
  21. Uitbundige verjaardagsdecoratie. We hebben al jaren de zelfde stoffen en papieren vlaggetjes en blazen een paar ballonnen op.
  22. Gadgets, telefoons, electronica. Wat we hebben, is al jaren oud.
  23. Speciaal speelgoed. We komen nooit in speelgoedwinkels, krijgen geen reclamefolders en hebben geen tv die heel de dag reclame blert, dus mijn kinderen komen ook niet echt in contact met de ‘must haves’. Ze vragen er ook gewoon niet om. Ze hebben Lego, wat My Little Pony’s van de kringloop, knuffeldieren en knutselspullen en dat is het. Genoeg.
  24. Schoolfoto’s. Oplichters 😉
  25. Disney-dingen, behalve de Donald Duck… Gelukkig houden de dames ook niet van Frozen en andere prinsessenmeuk en kijken ze liever naar Buurman & Buurman of Keepvogel.
  26. Snijbloemen. Ik vind ze prachtig hoor, maar ik kom ook nooit meer bij Ikea, de enige plek waar ik wel eens een bos betaalbare tulpen kocht.
  27. Electronisch speelgoed. Niets dat geluid maakt, geen electrische stepjes, niets dat op batterijen werkt.
  28. Fastfood… Geen McDrek. Het is dik vier jaar geleden dat we er voor het laatst waren (alleen halverwege de reis naar Nederland) en ik denk dat ze drie keer een fastfood’restaurant’ van binnen hebben gezien…
  29. Mondkapjes. Duh!
  30. Dingen waar je iets bij krijgt. Nu is marketing gericht op kinderen hier strenger geregeld, dus we hebben er ook weinig last van, maar ik heb een hekel aan zulke ‘freebies’.
  31. Grappige sokken. Als ik sokken koop, koop ik ze groot in zodat ik geen sokkenmemory hoef te doen en elke zwarte sok, bij elke zwarte sok past.
  32. BH’s. Ze irriteren me vreselijk, ik draag eigenlijk altijd een strak hemdje onder mijn kleding en dat is genoeg steun. Geen bh dragen is beter voor je circulatie en zou juist hangen voorkomen. Ik snap dat sommige mensen de steun nodig hebben of aangenaam vinden maar ik niet en ben blij zonder te doen.
  33. Bijzondere panty’s en maillots. Ik probeer het zo veelzijdig mogelijk te houden en ga voor effen zwarte panty’s of leggings die ik eigenlijk het hele jaar kan dragen, afgezien van een handjevol zomerse dagen.
  34. Oorbellen, piercings kettingen, armbanden en ringen. Er was een tijd dat ik ervoor leefde me op te tuigen als een kerstboom maar die dagen liggen lang achter me. Het irriteert me al snel. Ik heb een ketting die ik van de man kreeg en mijn trouwring en dat is het.
  35. Wasverzachter, speciale wasmiddelen, etc. Ik gebruik altijd waspoeder van Sonnet en dat maakt alles schoon. Soms een beetje azijn waarin ik wat etherische olie heb gedaan in het wasverzachterbakje en hop, schone was.
  36. Handzeep. Ik vul het zeeppompje met wat we op dat moment hebben: afwasmiddel, groene zeep of shampoo die niet fijn gevonden wordt.
  37. Allesreiniger. Azijn, water, etherische olie, spuitfles en hop, schoon huis.
  38. Wat voor speciaal reinigingsmiddel dan ook.
  39. Kleding met moeilijke stofjes. Het moeilijkste is mijn jas met dons (verantwoord dons) maar dat is een kwestie van wassen op delicaat en liggend laten drogen, eens in het jaar. Ik doe niet aan handwas en koop geen wol die kan krimpen in de was. We hebben geen witte kleding.
  40. Accessoires. Ik doe al jaren met de zelfde leren tas en leren handschoenen  en ben van plan er nog jaren mee te doen.
  41. Hobbyspullen, afgezien van een notitieboek. Ik houd van lezen, wandelen, schrijven en vogels kijken en daar heb ik eigenlijk niets voor nodig dat ik niet al heb.
  42. Tuinplanten. Nog afgezien van dat de huiseigenaar alles afkapt dat verder dan 5 cm boven de grond komt… planten zijn hier zo gruwelijk duur! Bovendien groeit er allerlei moois en lekkers (wilde aardbei, framboos, braam, bosbes, bieslook etc) rond het huis in het bos en in de bermen. De randen van de tuin maai ik niet, dus daar komt ook genoeg moois op.
  43. Nieuwe auto’s. Hebben we nog nooit gehad, zelf.
  44. Tuinmeubels. Wat we hebben is oud, zelfgemaakt of gekregen.
  45. Bijzondere koffie. Geen George Clooney-machine of andere ingewikkeldheden.
  46. Bier, wijn en andere alcoholische dranken. We maken het wel zelf
  47. Creditcards. We hebben een debitcard die je gebruikt zoals je ook een creditcard gebruikt maar die heeft geen krediet, alleen je eigen geld.
  48. Leningen.
  49. Vakanties. Naar Nederland reizen valt onder werken 😉
  50. DVD’s. Ik heb ook geen idee of er nog DVD’s gemaakt worden. Hm… Wel kopen we heel soms, als we een bandje echt heel leuk vinden een CD ervan maar dat is twee maal per jaar ofzo.
  51. Grote plastic dingen zoals opblaaszwembaden of speeltoestellen. Toen de kinderen kleiner waren, gebruikten we een speciekuip als ze in het water wilden, nu kunnen ze zo de zee in.
  52. Nieuw buitenspeelgoed. Dingen als inlineskates, badmintonrackets etc. kopen we altijd tweedehands.
  53.  Een huis.
  54. Eten van een merk. Geen Knorr, Lays Chips of Heinz Ketchup hier.
  55. Nieuwe boeken die we niet meer dan eens gaan lezen. Ik koop soms een naslagwerk nieuw maar leesboeken die slechts een keer worden gelezen, nooit.
  56. Koffiefilters. Want metalen filter.
  57. Concertkaartjes. We gingen weliswaar onlangs naar een concert maar dat was al 25 maanden daarvoor betaald.
  58. Eten in een restaurant. Ik snap de lol niet van bediend worden en van 10 x zo veel betalen voor matig, opgewarmd kant en klaar eten. (oké, er zijn uitzonderingen: Grieks en goed Oosters eten maar hier in Noorwegen zijn beiden niet aanwezig dus we komen nooit in eetgelegenheden.)
  59. Geurkaarsen. Verleidelijk, maar nee.
  60. Snoep. De kinderen krijgen genoeg mee van feestjes.
  61. Kaartjes voor het OV.
  62. Frisdrank.
  63. Magnetrons. Het zou makkelijk zijn voor het verwarmen van melk voor in de koffie en de havermout van de kinderen maar de grootte van het apparaat en het potentiele gevaar met de straling maakt het een nee.
  64. Smarte dingen. Het enige dat verbonden mag met wifi is de laptop en telefoons, verder wil ik niets dat zelf ‘nadenkt’ en Joost mag weten welke gegevens naar welke servers stuurt.
  65. Oncomfortabele schoenen. Ik heb nog twee paar, vooral om mee te zitten 😀 maar om gewoon mee rond te lopen en boodschappen te doen etc. heb ik nu platte schoenen. De horror, maar mijn rug waardeert het!
  66. Abonnementen op een sportschool. Gruwel!
  67. Plastic bakjes en plastic folie. Ik heb een stapel glazen bakjes van Ikea en daarin bewaar ik restjes, extra maaltijden, gesneden groenten etc. Zo schuiven kleine restjes van iets ook nooit naar achteren in de koelkast, en ik vind eten bewaard in plastic gewoon ieuw.
  68. Kapsels. Ik knip het haar van iedereen hier. Had ik al gezegd geloof ik.
  69. Parfum. Toen mijn lievelingsluchtje de allerslechtste score bleek te hebben in de EWG-database heb ik het naar de kringloop gebracht en gezworen nooit meer parfum te kopen.
  70. Tijdschriften. Ik lees boeken op mijn e-reader of artikelen online.

Waarom zou je dat willen`?

Foto door Pixabay op Pexels.com

Wanneer heb je genoeg? Wat is genoeg eigenlijk? Waarom heeft de een genoeg aan een piepklein huisje en tot op de draad versleten meubels en is een ander… Jeff Bezos ofzo. En waarom willen we bijna allemaal altijd meer dan we hebben?

Pasgeleden nog. Ik dacht: ik heb geen jurken met korte mouwen dus ik moet een jurk met korte mouwen. Twee tellen later besefte ik dat wel twee jurken zonder mouwen heb, en een met korte mouwen (oh ja…) alsmede een lange rok waar ik een top op kan dragen en gezien de lengte van de zomer hier… die is even lang als de maand juli dus dat kom ik toch wel door met vier outfits. Duh.

Een bedenktijd bij nieuwe aankopen is handig en wenselijk…. maar het is ook jezelf inprenten dat je iets wil, ook al vergeten we de meeste dingen als we ze niet op een lijstje zetten.

Ik draai het nu om.

In plaats van een bepaalde tijd wachten of ik het ‘ding’ nog steeds leuk vind, doe ik nu mijn best om het ding niet eens te willen.

Waar komt nu elke keer de zin vandaan om dingen toe te voegen, andere dingen te proberen?

Ik vertel mezelf dat het onzin is om het ding te willen, ga verder met waar ik mee bezig was en vergeet het.

Dat scheelt me overdenken, aanschaffen, betalen, het ophalen (pakjes aan de deur laten bezorgen is hier een erg dure hobby), het hebben, onderhouden, schoonhouden en uiteindelijk, zoals met 90% van de dingen die we kopen, ontrommelen, weggooien of recyclen.

Vroeger kwam het meeste dat ik wilde, uit mezelf. Ik las de Aardschok en dat was nu niet echt een blad dat zich richtte op tienermeisjes. Ik luisterde de muziek die ik zelf ontdekte.

Tegenwoordig worden verlangens gecreëerd, op steeds geniepiger wijze. En misschien worden we er ook wel gevoeliger voor nu de verleiding zo alomtegenwoordig is. Zoals je vroeger tussen de rokers zat en ten lange leste besloot ook maar eens een haal te nemen. En nog een, tot je de smaak te pakken kreeg.

We leven in een maatschappij waarin ons constant, via alle kanten, verteld wordt dat we niet genoeg hebben, zijn en doen. Ik denk nu dat het koesteren van verlangens door ze op te schrijven, naar een bepaalde datum toe te leven waarop je ze ‘mag’ kopen, voor mij niet de juiste manier is.

Bijna alles dat ik ooit kocht, is weer uit mijn leven verdwenen, hoe verrijkend, mooi, aangenaam of interessant de dingen me ook initieel leken te zijn. Ook de dingen die ik vaak lang had overwogen.

De man zegt vaak: ‘waarom zou je dat willen?’. Of het nu gaat om visite ontvangen, een ‘vaccin’, een vakantie naar China of een doos champagneglazen en ik vind het een goede vraag. Waar komt dat plotselinge idee vandaan iets nodig te hebben? Waarom wil ik iets?

Omdat ik me verveel?
Omdat ik uitgekeken ben ik op wat heb heb?
Omdat dat banksaldo naar beneden moet?

Of… omdat ik het echt nodig heb. Dat paar schoenen omdat het huidige paar versleten is. Een winterjas die me echt warm houdt bij -10. Een koffiekop omdat mijn laatste exemplaar ook z’n enige oor is verloren.

Minimalisme is de ‘why before you buy’… maar wat mij betreft ook de ‘why before you want’. Sluimerende verlangens naar meer materiele zaken dan nodig, verdienen geen plek meer in mijn leven. En mijn leven voelt alleen maar lichter dan ooit.

Besparen op boodschappen

Foto door Rene Asmussen op Pexels.com (Noorse staples… lol. Doe dat dus niet)

Gewoon, omdat het altijd handig is om het nog eens te lezen, toch?

  • Doe boodschappen zonder je kinderen.
  • Laat je man boodschappen doen (tenzij hij juist het type is dat met 30 euro aan liflafjes thuiskomt)
  • Plan je maaltijden. Zelf geloof ik niet in een heel strak schema, wel in alleen kopen wat je nodig hebt.
  • Kijk goed wat dingen waar kosten. Als je elke week min of meer hetzelfde koopt, heb je die prijzen na een tijdje wel in je hoofd.
  • Koop elke week min of meer hetzelfde, varieer met groenten en fruit.
  • Koop geen wegwerp.
  • Koop geen voorgeproduceerde rommel. Een pot jam ofzo. Of tomatensaus. Maar laat het verder staan waar het staat en
  • Concentreer je op verse waren
  • Eet van het seizoen
  • Omarm ‘staples’: aardappels, rijst, linzen, pasta… Wat je voorkeur heeft.
  • Val niet voor luxe verpakkingen. Gedroogde pasta met een gezellige Italiaanse mamma en tomaten op de verpakking smaakt hetzelfde als die met ‘BUDGETPASTA’
  • Val ook niet voor groenwasserij met ‘duurzaam’ en al die onzin. Leuk dat 2% van je cacao 5 cent per zak meer oplevert door de cacaoboer tussenhandel maar dat maakt het nog niet heel veel beter he?
  • Hoewel ik denk dat er absoluut een plek is voor verwennerij, is het raadzaam voor portemonnee, gezondheid en tailleomvang om het te beperken tot eenmaal per week.
  • Doe slechts eenmaal per week boodschappen en maak alles op voor je boodschappen doet. Zorg voor wat diepvriesgroenten en -fruit en lang houdbare melk voor nood, bijvoorbeeld zodat je niet voor een pak melk of een paar bananen naar de winkel moet want dan koop je meer dan nodig.
  • Eet minder vlees.
  • Eet beter vlees. Gehakt van een koe die hier in de bergen heeft rondgewandeld is totaal niet te vergelijken met de waterige muffe zooi die je bij de AH koopt. Je hebt er ook veel minder van nodig.
  • Eet minder populaire stukken van het dier.
  • Als je spinazie toch kookt, neem dan de diepgevroren variant.
  • Eet op wat je hebt liggen, ook al heb je daar misschien niet het meest trek in op dat moment. Wees niet zo’n slaaf van je smaakpapillen.
  • Leg groenten en fruit dat rijp is in de koelkast. Dan blijft het langer goed en voorkomt fruitvliegexplosies.
  • Zoek een paar low-budgetrecepten en maak ze tot je vaste kookroutine. Of vervang in gewone recepten de duurdere ingrediënten door goedkopere. Pijnboompitten door amandelen, serranoham door gebakken bacon, pardano door gistvlokken, sugar snaps door diepvriesdoperwten… enfin, zulke dingen. Wees creatief.
  • Wees niet merkentrouw.
  • Bespaar echter niet op goed eten, ziek zijn is nog veel duurder.
  • Koop wat je 100% zeker op gaat maken binnen een afzienbare tijd, in bulk. Hier heb ik havermout, meel, pitten, rozijnen, gedroogde vijgen, suiker (voor bier maken) en zulke dingen altijd in grote verpakkingen van de biologische groothandel en dat is goedkoper dan regulier in de supermarkt.
  • Eet minder. De meesten van ons eten veel meer -van de verkeerde dingen- dan we nodig hebben. Weeg je eten eens af, verminder je porties gaandeweg en compenseer uitspattingen.
  • Ga niet naar luxe winkels. Want verleidingen overal.
  • Geef je kinderen nooit iets anders te eten dan je zelf eet. Kost meer tijd, geld en uiteindelijk gezeur. Hier eten ze alles. Ze lusten het niet allemaal even graag en ze mogen hun voorkeuren hebben maar ik ben geen restaurant.
  • Maak onderscheid tussen willen hebben en moeten hebben. Ik houd van kalamata-olijven, rauwe ham en extra pure chocola zoals zo veel mensen maar ik heb het niet nodig. Wat wel? Veel groenten, fruit, eieren, wat vlees of vis, kulturmelk, zaden en noten, rijst, aardappels… Laat het idee los dat je jezelf iets ontzegt als je het niets koopt maar zie het als verwennerij als je het dan een keertje wel koopt.
  • Koop geen drinken. Investeer in een waterfilter, dat laatste vooral voor je gezondheid want zo schoon is kraanwater echt niet. Frisdrank is echt obscene rommel als je het niet gewend bent te drinken.
  • Alles waar je aan gewend bent, kan je ook afwennen.
  • Vervang chips door zelfgemaakte popcorn. Genoeg lekkere recepten op pinterest.
  • Kick af van je snackgewoontes, met name die ’s avonds laat.
  • Vervang kant en klare snacks door gezondere zaken. Een paar blokjes kaas en een appel, een handje rozijnen en een paar (!) noten….
  • Leer te variëren met kool, aardappel, ui en wortel. Want altijd goedkoop.
  • Dat je geen voorgesneden groenten en vlees of ander gemaksvoedsel zou moeten kopen is logisch maar als het je weerhoudt van een pizza bestellen is het natuurlijk beter.
  • Ken jezelf. Je zwakheden en je sterke kanten. Zo maar 1 op 1 de tips en routines van een ander opvolgen is vragen om mislukken.
  • Let op de grootte van porties. Voor je lijn en je portemonnee. De 30 gram cornflakes met 150 ml melk is echt bijna niets. De meeste mensen gebruiken veel te veel afwasmiddelen.
  • Wen af van zoetige smaken. Je zal je verse groenten en fruit meer waarderen, je gezondheid wordt er beter van en het is goedkoper.
  • Maak dingen zelf. Chocolademelk, koekjes, pizzabodem… zelf maken is goedkoper, lekkerder, je waardeert het meer en bovendien is het een barrière tegen gedachteloos snacken.
  • Wees creatief met oud brood. Of bewaar brood in de vriezer en ontdooi wat je die dag nodig hebt.

Huishoudelijke economie.

Foto door Daniil Komov op Pexels.com

Mijn moeder zat in de vormingsklas. Het is zelfs niet heel lang geleden dat dit met de grond werd gelijk gemaakt, vermoedelijk met het oog op ‘vooruitgang’ en ‘gelijkstelling’.

Het was zo eenvoudig. Vader ging eropuit om te werken, moeder regelde de huishoudelijke zaken. En misschien was niet elke vader of moeder daar even blij mee, wat dat betreft is het fijn dat er nu een keuze is maar het probleem nu is dat iedereen de taak van vader wil en heeft en moet hebben en de taken van moeder ondergeschoven kindjes zijn, met alle rampzalige gevolgen van dien.

Veel kinderen die het ouderlijk huis verlaten, hebben geen idee hoe ze een huishouden draaiend moeten houden. Hoe je een huis schoon houdt, gezonde goedkope en makkelijke maaltijden kookt, hoe je zorgt dat je binnen en het liefst onder je stand leeft.

Dat is natuurlijk fijn voor alle kapitalistische instellingen die daarvan profiteren. Creditcardmaatschappijen, verkopers van kant-en-klaar troep, banken, winkels met leuke dingetjes waar mensen zichzelf mee verwennen.

Als je maar geld genereert (belasting betaalt) met hetgeen je doet. Maak je je huis schoon, doe je de administratie en bak je je eigen taart, dan wordt daar op neer gekeken.

‘Ambitieloos’, hoor je dan. Alsof het hebben van een gelukkig en gezond gezin, het creëren van een fijn thuis, het koken van gezonde en gevarieerde maaltijden en je financiële sh’t op orde hebben geen lovenswaardige ambities zijn en je prestaties er alleen toe doen als je ervoor betaald krijgt.

Maak je het huis voor een ander schoon, doe je voor een ander de administratie en bak je voor een ander taart, voor geld, dan ben je een onderneemster, een girlboss en prijzenswaardig simpelweg omdat je doet waar een ander te lui of te stom voor is, ondertussen de staatskas spekkend met de belastingen die je afdraagt. Wat het uiteindelijke doel natuurlijk is.

Het is belachelijk.

Op school zullen kinderen het niet leren en veel ouders zijn gewoon te druk of hebben zelf een te grote financiële en huishoudelijke puinhoop om hun kinderen iets van waarde bij te brengen.

Ik zag het aan mezelf en ik kan daar absoluut mijn moeder niet de schuld van in de schoenen schuiven, maar ik heb pas 13 jaar geleden voor het eerst een aardappel gekookt. Onze financiële situatie was niet om te huilen maar echt inzicht in onze financiële situatie kreeg ik pas toen ik me er daadwerkelijk in ging verdiepen en alles wat we ons hadden laten aanpraten, onder de loep ging leggen.

School is niet meer dan een voorbereiding op het leven als loonslaaf. De lange schooldagen, de gemeen klinkende bel, het afstraffen van jongetjes-gedrag bij jongetjes, het in de rij staat, het stil moeten zijn en doen wat de baas zegt, toestemming moeten krijgen om naar het toilet te mogen, het absolute gebrek aan persoonlijke ontwikkeling en het verbod op buiten de lijntjes kleuren… allemaal bedoeld om de kinderziel in malletje te proppen zodat ze braaf mee kunnen doen in het systeem.

Daarom maken we ze niet slimmer dan ze zijn.

Daarom vertellen we kinderen niet dat ze leningen moeten vermijden als de pest. Daarom vertellen we ze niet dat vrijheid hun grootste goed is.
Daarom vertellen we ze dat ze slagen in het leven als ze maar het hoogst mogelijke opleidingsniveau afronden.
Daarom zeggen we dat je eigen boekhouding doen, stom is, dat je huis poetsen minderwaardig werk is dat je voor veel geld uit moet besteden aan een ander.
Daarom worden studenten aangemoedigd of op zijn minst in staat gesteld om maar lekker veel te lenen, dat houdt ze netjes in het gareel als ze eenmaal gaan werken.
Daarom wordt kinderen niet geleerd hoe ze een schroevendraaier moeten vasthouden of een budget voor zichzelf moeten opstellen.

De machtigen der aarde profiteren van onze collectieve onwetendheid.

Gelukkig kunnen we dit gewoon omdraaien, en wel door te stoppen met overdadig consumeren en ontrommelen en dat kan op alle vlakken maar dat doe ik in een volgende post anders wordt het ook zo’n lang verhaal dat niemand leest.

Geen zeep enzo: een update

Iets meer dan een maand geleden besloot ik om geen crème en zeepachtige substanties meer op mijn gezicht en lijf te gebruiken. Ik zou graag willen vertellen dat ik geen enkel vlekje op mijn gezicht meer heb en dat de sporen van vijftien jaar moederschap mijn gelaat hebben verlaten, maar dat is niet het geval.

Foto door Karolina Grabowska op Pexels.com

Het tegenovergestelde evenmin.

In het begin was mijn gezicht best droog. Niet vreemd, het weer is ook kurkdroog. Ik smeerde af en toe wat goudsbloemzalf van Natuurwijze en nu is het weg.

Ik gebruik nog wel make-up: wenkbrauwpotlood, eyeliner, wat lichte oogschaduw, kohlpotlood en lippenstift. Ik haal het er weer af met hennepzaadolie en water. En verder niets. Ik heb een keer gescrubd met suiker, waar ik wat water bij deed want suiker ‘zo’ is te grof.

Ik heb nagenoeg geen mee-eters meer op mijn gezicht. Dat is echt een groot verschil. Verder is mijn kin -de plek waar als ik eens een vlekje of dingetje had, zich dergelijke zaken plegen te manifesteren- nagenoeg rustig.

Per saldo ben ik dus echt wel tevreden met het resultaat en ik denk niet dat ik nog terug ga naar het gebruik van zeep, micellair water, crèmes of wat dan ook. Hoe eenvoudig is dat!

Douchen doe ik ook minder, in elk geval in tijd. Kattewas aan de kraan vond ik voor elke dag… nah, dus nu douche ik bijna elke dag maar wel supersnel. Ik was wat ik fris wil hebben maar sta er niet echt onder, zeg maar.

Zo’n tweemaal per week douche ik iets langer en maak dan snel de douchewand schoon en scheer wat ik wil scheren want fris en fruitig is nog wel het doel, alleen denk ik dat het beter is om je huid zo veel mogelijk met rust te laten, wat betreft het gebruik van uitdrogende zeep en vocht inbrengende crème betreft, en heet water, wat ook je huid zijn eigen beschermlaag effectief wegwast.

Mijn huid is ook niet trekkerig of droog en de man is nog altijd geïnteresseerd. Ik kreeg onlangs bij het ontmoeten van iemand een knuffel en toen ze weg ging wederom dus dat was ook positief 😀

Dus per saldo: goed! Ik blijf het gewoon zo doen want het is eenvoudiger, sneller, makkelijker, gezonder, goedkoper en nadelen zijn nihil.

Moeiteloos besparen op boodschappen

Allereerst: ik schrijf dit absoluut ook als herinnering aan mezelf, omdat ik absoluut steken laat vallen op dit vlak. Een van de meest effectieve manieren om te besparen op boodschappen is -helaas, het is zo saai- gewoon opeten wat je koopt.

ik vind zijn lieve gezichtje ook bijna onweerstaanbaar…

Eten weggooien is voor velen van ons een tweede natuur. Het gaat zo makkelijk, want het kost toch bijna niets. Althans, we voelen het niet echt als er weer een paar boterhammen, een halve komkommer en een stuk uitgedroogde kaas in de vuilnisbak verdwijnen. Hier ook vorige week: het is weer warmer in de keuken en dan beschimmelt brood een stuk sneller. Een stukje vlees dat over was, gaven we aan de meeuw en twee appels die meer rimpel dan appel waren, vlogen naar buiten voor de andere vogels.

En daar gaat het dus mis. Bij mijn eigen onachtzaamheid en gemakzucht. Ik kan ook het brood in de vriezer bewaren en eruit halen wat we nodig hebben. Voordat het beschimmelt, croutons of siciliaanse broodsoep maken. Ik maakte dit vroeger geregeld en het was altijd wel een succes.

En dat geldt voor alles. Minder kopen en meer gebruiken van hetgeen we wel kopen. Het binnenste van de steel van een broccoli of bloemkool is het lekkerste deel van die hele groente. Wortelloof kan je eten. Een vriendin maakte eens heel goed gelukte chips van (biologische) aardappelschillen. Wegkwijnende groenten kan je prima verstoppen in een pastasaus of tomatensoep. Het laatste restje van kaas van je raspen met een heel fijne rasp. Een stukje al te geurige schimmelkaas kan nog prima in een ovengerecht of saus. Sommige mensen bewaren de eindjes van wortels en schillen van uien in de vriezer om er later groentenbouillon van te maken.

Ik heb een airfryer (ik wilde er echt geen een, tot de energieprijzen zo omhoog gingen en ik de oven nooit meer gebruikte) maar hij is ideaal om restjes op te gebruiken. Het stroomverbruik is minimaal zodat het zich loont om iets creatiefs met de restjes te ondernemen…. Die rimpelige appels kunnen namelijk prima een kleine appel-kruimeltaart worden. Brood kan erin gedroogd en verwerkt tot broodkruimels die je voor allerlei dingen kan gebruiken. Bananenschillen kan je drogen (in de lucht of oven of airfryer) en ze maken een perfecte voeding voor je tuin. (Als je een echte tuin hebt in plaats van zo’n gruwelijke betegelde gevangenisluchtplaats)

Het is iets dat ik zelf ook beter in de gaten moet houden en ik heb me voorgenomen om mijn boodschappen nog beter te plannen. Heb ik nog een halve kool over? Dan eten we de komende week coleslaw, ik gooi het door de vulling voor de wraps, we vouwen het in Vietnamese loempia-vellen, ik eet het als lunch onder een omelet enzovoort.

Brood gaat in de vriezer en per dag halen we eruit wat we willen eten. Nog meer trek? Dan maar een cracker.

Half dood fruit gaat in een smoothie en we kopen niets voordat alles op is. Fruit op in de loop van de week? Dan liggen er bessen in de vriezer en doen we het daarmee.

We gooien niet veel eten weg en weggooien betekent meestal alsnog: het aan de kippen of de konijnen geven maar beter opletten kan altijd. Net als beter plannen. Geen champignons of spinazie meenemen als ik geen plannen heb om het de komende dagen te gebruiken, want voor je het weet is het snot.

Dat is ook belangrijk: om gestress tot een minimum te beperken, zorgen dat je zo min mogelijk creatief met restjes hoeft te zijn. Want echt, ik vind het veel makkelijker om appels gewoon op te maken, dan er dingen mee te verzinnen. Ik koop liever iets te weinig dan iets te veel. Met wat groenten en fruit in de vriezer, kan je het doen van boodschappen een paar dagen uitstellen.

Het is zo veel makkelijker om boodschappen te gaan doen als je koelkast simpelweg leeg is, dan wanneer je om allerlei losse eindjes heen moet plannen. In een toch al druk leven is het alleen maar extra stress als je je druk moet maken om een verlopen pak melk: voor je het weet sta je een half uur pannekoeken te bakken of kaas te maken. Leuk, maar alleen als je de tijd en zin er in hebt. Koop liever iets minder en houd een pak houdbare (planten)melk achter de hand voor nood, bijvoorbeeld.

Ik heb in het verleden gemerkt dat als ik echt moeite doe om onze verspilling tot een minimum te beperken, de kosten van boodschappen verminderen. Creatief zijn met wat je hebt is essentieel. Zorgen dat je niet al te creatief hoeft te wezen door iets minder te kopen en goed te plannen, net zo goed.

Foto’s van een eenvoudig leven.

Omdat plaatjes leuk zijn, toch?

Bij het opruimen van de la waarin het fruit lag, vond ik deze appels. Ja, die worden natuurlijk niet zo snel opgegeten als er appetijtelijker appels naast liggen….

Ik schilde ze en samen met een bakje ingevroren gekookte bramen dat op moest -want al een tijdje in de koelkast- maakte ik er een bramenappelkruimeltaart van.

Gewoon door elkaar mengen, schep suiker en een schep kaneel erbij in een ingevette glazen vorm doen.

Vervolgens een kruimellaagje maken. Dat kan met van alles, ik gebruikte een flinke eetlepel extra vergine kokosolie, een kop havermout, kaneel en nog wat suiker. Kokosolie smelten, de rest erbij, doorroeren en eroverheen.

Vervolgens in de airfryer (ik kocht hem als vervanging van de oven die nogal veel stroom verbruikt) en 20 minuten op 170 graden. Serveren met een beetje slagroom die over was van de verjaardag van de oudste et voila: lekker.

Verder had ik nog een zak wortels in de koelkast liggen. Die waren met 40% korting en ze zagen er slechter uit dan ze uiteindelijk bleken te zijn dus in plaats van ze aan de konijnen te geven, heb ik ze geschild en in een bakje met wat water klaargezet voor de kinderen, en mezelf als snack.

Samen met de klokhuizen van appels aan de konijntjes gegeven en toen waren die ook weer blij. Gelukkig groeit er nu weer van alles zodat we veel minder afhankelijk zijn van eten van de winkel. Paardebloem, fluitekruid, gras en straks esdoornblad en nog veel meer… Vinden ze ook veel lekkerder.

Natuurlijk hangt de was buiten. Het is soms even zoeken naar weggewaaide kledingstukken (het is warm maar het waait zo hard!) maar de was is in een uurtje droog nu. Hoewel ik probeer met zo vol mogelijke trommel te wassen bijhouden belangrijker. Was heeft de vreemde gewoonte om opeens te ontstaan en overal natte kledingstukken op moeten hangen vind ik irritant.

De zee is heel vreemd lichtblauw. Iemand liet me weten dat dat wellicht gebeurde door oesterzaad. Grappig. Ik heb het nog nooit zo gezien maar het ziet er wel heel erg tropisch uit zo… En ondiep terwijl je direct links aan het einde van de steiger al niet meer met je hoofd boven water komt als je op de bodem staat.

Ik wilde langs het pad naar beneden gaan om bieslook te plukken dat nu groot is gegroeid maar de buurvrouw zat er en ik had absoluut geen zin om met haar te praten, voor je het weet moeten we weer bier komen drinken. Heb genoeg mensen gezien de laatste tijd, haha!

Vervolgens deed ik een absoluut onprofessionele kledingreparatie, maar who cares. Alle kinderen lopen hier in oude kleren, ongeacht sociale status van de ouders. Hij kan weer een maandje of twee mee, denk ik. Als ie dan niet definitief uit elkaar gevallen is, is ie er wel uitgegroeid.

Had de slowcooker er even bijgepakt om een curry te maken. Ik had tomaten over, nog wat prei, pompoen en heb alles gesneden en samen met twee blikken tomaten en een paar flinke theelepels van verschillende kruiden in de slowcooker gegooid.
Straks even de staafmixer erop en daarna een pakje linzen erbij en ja, droge linzen zijn goedkoper maar ik had dit nog liggen en om plaats te maken in mijn voorraad is het handig om zulke dingen op te maken.

Alle rommel weer even afwassen… Ik had per ongeluk twee stuks gekocht, maar ik ben erg blij met de ruimte. Ik krijg niet altijd alle afwas op een rekje als we bijvoorbeeld van twee maaltijden moeten afwassen in het weekend, dus ideaal zo.

Even kijken of de kippen nog een beetje productief waren….

Dat kon wel beter he? Een eitje van 14 kippen. Nou ja, van een kip natuurlijk…. maar het enige eitje.

Ze lopen los buiten en ik heb al een keer tussen een oude accu en tuingereedschap een berg eitjes gevonden en ik heb het vermoeden dat ze nog ergens een verstopplek hebben.

Eentje legde een windei, wat we aan de ekster gegeven hebben die hier in de tuin zijn nest heeft. Ik heb wat schelpen klein gestampt en in de ren gestrooid, hopelijk lost dat het probleem op.

In elk geval, de koelkast was weer mooi opgeruimd met alle restjes opgemaakt. Ik heb nog anderhalve kool en een zak wortels, uien en aardappels voor de komende dagen en dat is genoeg. We hebben nog fruit in de vriezer en voor de rest geldt dat als het op is, is het op. Maandag doe ik op zijn vroegst weer boodschappen.

Ik had piccalilly gemaakt en die was echt heel lekker geworden, zij het erg zuur. Ik kwam erachter dat ik eddiksprit had gebruikt, dat is met 12% azijnzuur. Gewone azijn is 4% ofzo.

Wat ik ga doen, aangezien het erg lekker is en zonde om weg te gooien, wederom groenten pekelen maar in plaats van azijn, water koken. Daarin gaan dan de groenten en de kruiden en op het eind de drie bakjes die ik al eerder gemaakt heb. Ja, lekker bezig maar het wordt wel wat.

Nou ja, en zo hobby’en we de dagen een beetje door zeg maar. Ook gezellig.

Ha en fin dag, folkens!