Wat we niet meer kopen deel zoveel.

Oh, zo leuk altijd: ‘wat ik niet meer koop’ lijstjes. Want er is zo veel dat we niet nodig hebben en dat is een heel rustgevende wetenschap. Iets niet hebben of hoeven is een verrijking van het leven, geen stap terug in welvaart. Het is heerlijk om in een winkel alleen te kopen wat je echt nodig hebt en dat de rest niet eens een optie is.

Met hoe minder ik tevreden kan zijn, des te gelukkiger ik ben. Ik ben net lekker wezen wandelen in het bos waar na twee dagen regen de zon door kwam en dat was magisch. Ik maakte ontbijt met twee eieren -van eigen kippen-, een berg door de slakken aangevreten-doch-smaakvolle sla en een paar stukjes biologische brie (waren afgeprijsd naar 10 kronen dus ik sloeg groot in). Ik zit nu op de schommelbank, uitzicht op m’n scharrelende kipjes en de zee…. Het leven is goed.

Wat we niet kopen….

  1. Wattenschijfjes. Ik heb herbruikbare van Imse Vimse als ik ze nodig heb, maar gebruik meestal gewoon doekjes, olie en warm water om mijn gezicht schoon te maken.
  2. Crèmes, gezichtwas, tonic, toner…. Ik ben een paar maanden geleden gestopt met die onzin en merk geen verschil, behalve dat het goedkoper en makkelijker is.
  3. Blush, poeder, foundation, lippenstift en andere ingewikkelde make-up.
  4. Nagellak en nagellakremover. Ik heb altijd binnen drie minuten een stuk eraf en dan schreeuwt het slons, in plaats van chique, dus zonder doen is makkelijker.
  5. Wegwerpscheermessen. Ik heb een keer uit nood een Gilette gekocht en doe maanden met een mesje (tegen de scheerrichting in over je arm bewegen houdt ze scherp)
  6. Bodylotion, bodywash, crèmespoeling. Shampoo gebruik ook zelden, het maakt m’n haar veel te snotterig en zacht sinds ik grotendeels gestopt ben met het gebruik ervan.
  7. Deodorant. Als je deodorant gebruikt, heb je het nodig maar als je stopt met het gebruik ervan, past je lichaam zich vanzelf aan.
  8. Stylingproducten voor haar: haarlak, gel, krultangen… We hebben wel een haardroger, die gebruik ik vooral voor de kinderen zodat ze als het vriest niet met nat haar naar buiten hoeven.
  9. Extra meubels. Ik hoef geen nachtkastjes, commodes, bijzettafels, dressoirs en nog meer lastige en grote spullen in huis.
  10. Tafelkleden, placemats en andere tafeldecoratie. Ik heb een groot stuk leisteen waar soms twee waxinelichthouders op staan en als we gaan eten, de hete pannen. Verder vind ik de houten planken van onze door de man gemaakte eettafel gewoon het mooiste.
  11. Speciale borden en koppen voor bijzondere gelegenheden. Het goedkoopste witte Ikea-servies voldoet perfect.
  12. Dingen die maar een ding kunnen: olijvenontpitters, meloenballetjesmakers, rijstkokers….
  13. Keukenapparaten. Ik wilde heel lang een KitchenAid, kocht een KitchenAid, bleek toen helemaal niet zo veel met het apparaat te doen als ik had verwacht en gelukkig voor mij ging de motor kapot en kreeg ik al mijn geld terug….
  14. Keukendecoratie en keukenopbergspullen.
  15. Eengangsbestek en -borden
  16. Seizoensgebonden decoratie. Met Halloween hebben we een pompoen en knutselen we wat, met kerst knip ik wat hulst buiten, met Pasen verven we eieren en die hangen we in een tak, dus alles kan na gebruik in de soep of op de composthoop.
  17. Seizoensgebonden kleding. Geen kersttruien, kerstmanjurkjes of zulks.
  18. Al te zomerse kleding. Mijn jurken die ik in de zomer draag kan ik ook in de winter aan, met een vest erover en legging eronder. Met een roze jurk met gele ananassen ziet dat er toch wat typisch uit.
  19. Kerstkaarten en verjaardagskaarten.
  20. Cadeautjes ‘omdat het moet’. Als ik iets leuks tegenkom dat echt past bij iemand, dan koop ik het maar ik kom niet zo vaak in winkels, dus dat gebeurt zelden. Ik verwacht ook geen gaven als ik jarig ben of met kerst. Het houdt het allemaal wat overzichtelijker…
  21. Uitbundige verjaardagsdecoratie. We hebben al jaren de zelfde stoffen en papieren vlaggetjes en blazen een paar ballonnen op.
  22. Gadgets, telefoons, electronica. Wat we hebben, is al jaren oud.
  23. Speciaal speelgoed. We komen nooit in speelgoedwinkels, krijgen geen reclamefolders en hebben geen tv die heel de dag reclame blert, dus mijn kinderen komen ook niet echt in contact met de ‘must haves’. Ze vragen er ook gewoon niet om. Ze hebben Lego, wat My Little Pony’s van de kringloop, knuffeldieren en knutselspullen en dat is het. Genoeg.
  24. Schoolfoto’s. Oplichters 😉
  25. Disney-dingen, behalve de Donald Duck… Gelukkig houden de dames ook niet van Frozen en andere prinsessenmeuk en kijken ze liever naar Buurman & Buurman of Keepvogel.
  26. Snijbloemen. Ik vind ze prachtig hoor, maar ik kom ook nooit meer bij Ikea, de enige plek waar ik wel eens een bos betaalbare tulpen kocht.
  27. Electronisch speelgoed. Niets dat geluid maakt, geen electrische stepjes, niets dat op batterijen werkt.
  28. Fastfood… Geen McDrek. Het is dik vier jaar geleden dat we er voor het laatst waren (alleen halverwege de reis naar Nederland) en ik denk dat ze drie keer een fastfood’restaurant’ van binnen hebben gezien…
  29. Mondkapjes. Duh!
  30. Dingen waar je iets bij krijgt. Nu is marketing gericht op kinderen hier strenger geregeld, dus we hebben er ook weinig last van, maar ik heb een hekel aan zulke ‘freebies’.
  31. Grappige sokken. Als ik sokken koop, koop ik ze groot in zodat ik geen sokkenmemory hoef te doen en elke zwarte sok, bij elke zwarte sok past.
  32. BH’s. Ze irriteren me vreselijk, ik draag eigenlijk altijd een strak hemdje onder mijn kleding en dat is genoeg steun. Geen bh dragen is beter voor je circulatie en zou juist hangen voorkomen. Ik snap dat sommige mensen de steun nodig hebben of aangenaam vinden maar ik niet en ben blij zonder te doen.
  33. Bijzondere panty’s en maillots. Ik probeer het zo veelzijdig mogelijk te houden en ga voor effen zwarte panty’s of leggings die ik eigenlijk het hele jaar kan dragen, afgezien van een handjevol zomerse dagen.
  34. Oorbellen, piercings kettingen, armbanden en ringen. Er was een tijd dat ik ervoor leefde me op te tuigen als een kerstboom maar die dagen liggen lang achter me. Het irriteert me al snel. Ik heb een ketting die ik van de man kreeg en mijn trouwring en dat is het.
  35. Wasverzachter, speciale wasmiddelen, etc. Ik gebruik altijd waspoeder van Sonnet en dat maakt alles schoon. Soms een beetje azijn waarin ik wat etherische olie heb gedaan in het wasverzachterbakje en hop, schone was.
  36. Handzeep. Ik vul het zeeppompje met wat we op dat moment hebben: afwasmiddel, groene zeep of shampoo die niet fijn gevonden wordt.
  37. Allesreiniger. Azijn, water, etherische olie, spuitfles en hop, schoon huis.
  38. Wat voor speciaal reinigingsmiddel dan ook.
  39. Kleding met moeilijke stofjes. Het moeilijkste is mijn jas met dons (verantwoord dons) maar dat is een kwestie van wassen op delicaat en liggend laten drogen, eens in het jaar. Ik doe niet aan handwas en koop geen wol die kan krimpen in de was. We hebben geen witte kleding.
  40. Accessoires. Ik doe al jaren met de zelfde leren tas en leren handschoenen  en ben van plan er nog jaren mee te doen.
  41. Hobbyspullen, afgezien van een notitieboek. Ik houd van lezen, wandelen, schrijven en vogels kijken en daar heb ik eigenlijk niets voor nodig dat ik niet al heb.
  42. Tuinplanten. Nog afgezien van dat de huiseigenaar alles afkapt dat verder dan 5 cm boven de grond komt… planten zijn hier zo gruwelijk duur! Bovendien groeit er allerlei moois en lekkers (wilde aardbei, framboos, braam, bosbes, bieslook etc) rond het huis in het bos en in de bermen. De randen van de tuin maai ik niet, dus daar komt ook genoeg moois op.
  43. Nieuwe auto’s. Hebben we nog nooit gehad, zelf.
  44. Tuinmeubels. Wat we hebben is oud, zelfgemaakt of gekregen.
  45. Bijzondere koffie. Geen George Clooney-machine of andere ingewikkeldheden.
  46. Bier, wijn en andere alcoholische dranken. We maken het wel zelf
  47. Creditcards. We hebben een debitcard die je gebruikt zoals je ook een creditcard gebruikt maar die heeft geen krediet, alleen je eigen geld.
  48. Leningen.
  49. Vakanties. Naar Nederland reizen valt onder werken 😉
  50. DVD’s. Ik heb ook geen idee of er nog DVD’s gemaakt worden. Hm… Wel kopen we heel soms, als we een bandje echt heel leuk vinden een CD ervan maar dat is twee maal per jaar ofzo.
  51. Grote plastic dingen zoals opblaaszwembaden of speeltoestellen. Toen de kinderen kleiner waren, gebruikten we een speciekuip als ze in het water wilden, nu kunnen ze zo de zee in.
  52. Nieuw buitenspeelgoed. Dingen als inlineskates, badmintonrackets etc. kopen we altijd tweedehands.
  53.  Een huis.
  54. Eten van een merk. Geen Knorr, Lays Chips of Heinz Ketchup hier.
  55. Nieuwe boeken die we niet meer dan eens gaan lezen. Ik koop soms een naslagwerk nieuw maar leesboeken die slechts een keer worden gelezen, nooit.
  56. Koffiefilters. Want metalen filter.
  57. Concertkaartjes. We gingen weliswaar onlangs naar een concert maar dat was al 25 maanden daarvoor betaald.
  58. Eten in een restaurant. Ik snap de lol niet van bediend worden en van 10 x zo veel betalen voor matig, opgewarmd kant en klaar eten. (oké, er zijn uitzonderingen: Grieks en goed Oosters eten maar hier in Noorwegen zijn beiden niet aanwezig dus we komen nooit in eetgelegenheden.)
  59. Geurkaarsen. Verleidelijk, maar nee.
  60. Snoep. De kinderen krijgen genoeg mee van feestjes.
  61. Kaartjes voor het OV.
  62. Frisdrank.
  63. Magnetrons. Het zou makkelijk zijn voor het verwarmen van melk voor in de koffie en de havermout van de kinderen maar de grootte van het apparaat en het potentiele gevaar met de straling maakt het een nee.
  64. Smarte dingen. Het enige dat verbonden mag met wifi is de laptop en telefoons, verder wil ik niets dat zelf ‘nadenkt’ en Joost mag weten welke gegevens naar welke servers stuurt.
  65. Oncomfortabele schoenen. Ik heb nog twee paar, vooral om mee te zitten 😀 maar om gewoon mee rond te lopen en boodschappen te doen etc. heb ik nu platte schoenen. De horror, maar mijn rug waardeert het!
  66. Abonnementen op een sportschool. Gruwel!
  67. Plastic bakjes en plastic folie. Ik heb een stapel glazen bakjes van Ikea en daarin bewaar ik restjes, extra maaltijden, gesneden groenten etc. Zo schuiven kleine restjes van iets ook nooit naar achteren in de koelkast, en ik vind eten bewaard in plastic gewoon ieuw.
  68. Kapsels. Ik knip het haar van iedereen hier. Had ik al gezegd geloof ik.
  69. Parfum. Toen mijn lievelingsluchtje de allerslechtste score bleek te hebben in de EWG-database heb ik het naar de kringloop gebracht en gezworen nooit meer parfum te kopen.
  70. Tijdschriften. Ik lees boeken op mijn e-reader of artikelen online.

Hier eraf, daar erbij.

Foto door Alex Fu op Pexels.com

Het vervelende is dat de gewone dingen steeds minder betekenis lijken te krijgen in het licht van wat er allemaal gebeurt. Wat hebben ze nu weer verzonnen om de massa in de gordijnen te krijgen? A ha. Het is zo heerlijk om het mainstream nieuws te negeren, het nadeel is dat ik de mensen nog minder begrijp dan ik al deed en weinig anders meer kan doen dan in lachen uitbarsten als ik er dan een keer wat van meekrijg.

Maar dat hindert niet. Ik zorg dat mijn eigen zaken op orde zijn. En dat zijn ze. Een nadeel is dat het spaargeld in de orde zit, maar dat komt ook wel weer goed.

Ik heb nog meer eten besteld, het meeste decennialang houdbaar, mits goed bewaard. Mezelf voorzien van duurzame leggings. De garderobes voor de kinderen op orde voor nu het komende jaar. 4000 liter berkenhout besteld voor het komend stookseizoen. Ik kocht een interessant apparaat, voor het voorkomen van ziektes en ontgiften van het lichaam.

Ik denk dat angst een slechte raadgever is en echt, ik lig nergens wakker van maar ik denk dat deze man een goed punt heeft. Noorwegen heeft een heel slecht uitgangspunt als het gaat om voedselvoorziening: veel vruchtbare grond is bebouwd met huizen of industrie, Noorwegen importeert ca. 70% van zijn voedsel uit het buitenland en prijzen voor grondstoffen zijn gemiddeld met 300% gestegen. Ik meen dat Noorwegen 3,5% ‘dyrkbar jord‘ heeft, waarvan 6% dan geschikt voor granen. Niet dat we met alle geweld granen moeten eten, maar toch wel iets

Ik doe wat ik kan doen en verder is het buiten mijn macht om er iets aan of tegen te doen en moeten we maar afwachten welk lot de schikgodinnen voor ons gesponnen hebben.

En dan is het nu weer tijd voor…. niets kopen! Oooh, joy!

Na een periode van dingen kopen -nodige dingen-, is het zo heerlijk om weer rust te hebben.

De rust van niets hoeven kopen maar ook de rust van toekomstbestendig zijn. In elk geval voor een tijdje.

Ik weet niet hoe lang ik ‘niets’ ga kopen, maar mijn voornemen is om In elk geval tot de kerst te doen met wat ik heb. Tegen die tijd zien we wel weer verder, of er moeten echt heel vreemde dingen gebeuren. Wat is ‘vreemd’ tegenwoordig he?

Niets kopen maakt me creatief. En blij. En kalm.

Echt, ik zou het liefst alles wat ik heb opgeslagen en bewaard (kinderkleding, laarzen op de groei voor de jongen, eten, olielampen en lampenolie, kaarsen) doneren en gewoon weer mijn oude manier van ‘pas kopen als ik het echt nodig heb’ in ere herstellen, ondanks dat wat er ligt, slechts de basisbehoeften dekt en niets frivools of overbodigs bevat. Maar dat is geen optie momenteel.

We doen het er maar mee he?

En dan ga ik straks maar eens fijn på tur, mijn vriendin M. komt langs en dan kunnen we gezellig zevenblad en wilgenroosjes plukken, want eten uit de natuur is goed.

Doei!

Lekker overzichtelijk: niets kopen.

Foto door Marta Dzedyshko op Pexels.com

Vanmorgen deed ik betalingen en de Noorse belastingaangifte. Laat ik zeggen dat we er niet rijker op geworden zijn.

Het is wel makkelijk: de komende tijd kopen we niets behalve wat we echt absoluut nodig hebben. We hadden een auto die duizenden euro’s in reparatie zou kosten en dat is als de man alles zelf zou doen. Dag, weekends tot aan oktober. Nei takk, dus een ‘nieuwe’ en de kosten van het invoeren en transporteren. De bril en lenzen van de oudste. De belasting (je kan hier na het doen van je selvangivelse direct afrekenen als je wil).

Natuurlijk heb ik een kies die ‘een beetje vreemd’ doet, dus een afspraak daarvoor is gemaakt. Sinds op mijn veertiende de tandarts er wat later bleek een rommeltje van maakte, geeft die kant af en toe problemen.

Wat hebben we nu uiteindelijk echt, echt nodig?

Wel, een paar kuub hout voor in de kachel want ik heb nog drie zakken, voor nood. Ik wil de warmtepomp niet aanzetten want dure stroom maar het sneeuwt buiten en het is gewoon echt niet lekker binnen zonder kachel.

Maar verder….

Ik had een bestelling open staan bij de biologische groothandel waar ik met een vriendin mee kan bestellen, ik heb wat luxe dingen afbesteld, zoals de chocola met 85% cacao. Eens in de maand eet ik elke dag een paar blokjes, maar ik kan net zo goed een grote schep cacao door de (nep)koffie roeren. Zijn we er ook, qua goede stoffen uit cacao (en ik vind het net zo lekker als chocola in een blokje eigenlijk).

Ook de instant decaf-koffie heb ik uit mijn handlekurv verwijderd. Ik heb nog meer dan genoeg earl grey-thee staan dat ik eigenlijk net zo lekker vind.

Mijn ogentest zeg ik maar even af; ik doe toch al zeven jaar zonder bril en heb verder nergens last van. Even wachten tot het weer zonder andere zaken te moeten budgetteren, kan.

We zijn zo gewend om dingen te willen en te kunnen kopen en nee, het water staat ons niet aan de lippen maar ik ben ook niet voornemens om het zo ver te laten komen, en daarom is het beter om even alles te ‘resetten’, behalve dat wat echt nodig is.

Och ja, het is wel lekker overzichtelijk, al het geld op en geen andere optie dan een ‘buy nothing’ periode tot we het spaarsaldo weer een beetje hebben kunnen aanvullen.

Ook bij mij zit de ‘ik heb het nodig&klik’ nog best goed ingeprogrammeerd maar het is slimmer om dat zo veel mogelijk af te wennen. Ik heb niet de illusie dat het de tijden van weleer zullen herleven.

‘Niets’ kopen is makkelijker als je hebt wat je nodig hebt. Veel dingen heb ik de afgelopen tijd gekocht voor de langere termijn en nu ben ik daar blij mee. Een Miele wasmachine, Bergans donzen jas (met verantwoord dons), het meeste wegwerp is vervangen door wasbaar, schoenen van Panama Jack voor 10 jaar, een schaar met levenslange garantie, stevig linnen textiel, een Waterman vulpen (gekregen), een Debuyere pan met levenslange garantie enzovoort. Iets aanschaffen en er dan heeel lang niet meer aan hoeven denken is fijn.

Niets kopen is ook makkelijker als je wegblijft van sociale media, youtube en alle andere kanalen die je op sneaky wijze aan het kopen zetten. Of het nu gaat om esthetisch verantwoorde zero-waste spulletjes, nagellak of een de zoveelste minimalist organising tool op een visitmyamazonestore-linkindescription door een SAHM-met youtubekanaal: weersta het.

Vraag je af: waar komt mijn zin om dingen te verkopen, vandaan? Soms wil ik iets nieuws. Jurk. Lippenstift. Maar waarom? Meestal omdat ik me niet op mijn allerbest voel. Maar hoe komt dat? En waarom denk ik dat een jurk of potje nagellak daarbij gaat helpen? Ik kan beter op mijn eten letten, een paar glazen water drinken, een kleimasker op mijn gezicht smeren, een stevige bodybrush-sessie doen, mijn haar wassen en føhnen en iets leuks aantrekken dat ik al heb dan er 500 kronen tegenaan gooien.

Iets niet hebben, is vaak fijner dan iets wel hebben. Ook al lijkt het nog zo leuk, vaak zijn dingen alleen maar extra verantwoordelijkheden, die ik helemaal niet wil.

Experimenteren met minder of zonder is leuk!

Ieder zijn hobby 😉

Ik ben altijd blij als ik ergens zonder blijk te kunnen. Ik heb nu besloten om een maand te proberen zonder shampoo en crèmes, micellair water en aanverwante artikelen.

Hoe fijn zou het zijn als ik die dingen gewoon nooit meer hoef aan te schaffen? Nooit? Wat een bevrijding! En wat een fijne aanblik is dat in het badkamerkastje. Leegte. Aaah.

Vaak blijkt dat ik prima zonder kan. Willen is een tweede natuurlijk, maar gewoon weten dat iets opgeven niet zo vervelend is als het in eerste instantie lijkt en er vaak achter komen dat het leven simpeler en dus (doorgaans) beter is zonder, is fijn.

En uiteindelijk, zonder al die opsmuk, franje en dingen die je meent of verteld wordt nodig hebben, wordt het leven aangenamer.