De kracht van begrenzingen.

Foto door cottonbro op Pexels.com

In onze wereld, wordt ons verteld dat hoe minder grenzen en beperkingen er zijn, hoe beter het leven is. Hoe mooi zou het zijn als je de lotto zou winnen. Als je alles kon kopen wat je wilde. Als je overal naartoe kon reizen waar je wilde. Als geld geen beperking was…. Dat leven is wat gepromoot wordt. Waar je naar moet streven: zo veel mogelijk wensen kunnen vervullen.

Er komt geen einde aan.

En dat is het probleem.

Routines, restricties, budgetten en gewoontes worden gezien als saai. Ze zouden je beperken in je vrijheid want je moet toch altijd kunnen doen, eten, kopen, horen wat je zelf wil, op elk moment? Consumeren is vrijheid, dat weet je toch!

Toch, mijn leven is beter en ik voel juist meer vrijheid als ik mezelf wat restricties opleg. Als ik minder consumeer.

Ik voel me beter in mijn vel als ik mezelf niet maar laat eten waar ik denk trek in te hebben maar me beperkt tot twee, drie gezonde maaltijden per dag.

Als ik alleen het hoognodige uitgeef: een beperkt bedrag aan boodschappen, nieuwe kleding en schoenen als we dat nodig hebben en verder niets, groeit ons spaarsaldo en hoewel ik liever niet te veel geld op de bank heb voel ik me goed bij het hebben van een buffer.

Als ik op tijd naar bed ga en op tijd opsta, voel ik me beter dan wanneer ik ‘lalala gezellig’ tot half twee opblijf en er om half negen pas weer uitrol.

Als ik mezelf dwing om mijn huis te poetsen, geef ik mezelf het cadeau van een schoon en aangenaam huis waarin ik mezelf en creatief kan zijn en kan ontspannen, iets wat me niet lukt als overal dingen zijn die me vertellen: ‘ik hoor hier niet’ en ‘ik moet schoongemaakt worden’ en ‘ik zit vol met vette vingerafdrukken’.

En ook: hoe meer ik deze ‘beperkingen’ volg, des te minder ben ik het pingpongballetje van anderen. Als ik gezond eet, laat ik me niet verleiden tot 5 repen chocola voor 100 kronen. Als ik ‘niets kopen’ mijn mantra heb gemaakt, laat ik die leuke theedoeken en afgeprijsde truitjes lekker in de winkel. Als ik besluit niet meer dan 1600 kronen uit te geven aan boodschappen, loop ik voorbij aan aanbiedingen voor lekkere maar alsnog overbodige producten. Als ik besluit om geen mensen te volgen op sociale media die me iets verkopen, krijg ik niet het malle idee dat ik een veganistische geurkaars / nieuwe lippenstift / frisse stapel badhanddoeken nodig heb om mijn bestaan te verrijken.

Ik bepaal zelf waar ik tevreden mee ben en dat is met weinig -steeds minder- materiele zaken.

Hoe heerlijk is het om een uurtje meditatief je huis schoon te maken (jezelf vertellen dat het huishouden vervelend, oneerlijk en ondankbaar is werkt alleen maar tegen je) en de rest van de dag in een schoon huis te kunnen zijn, denken, schrijven, mijmeren, lachen, ontspannen, koken?

Hoe minder je je aantrekt van de buitenwereld, des te meer word je immuun voor alles dat daar verzonnen wordt. Ik hoef geen stofzuig- of grasmaairobot, geen ‘slimme’ apparaten, geen nieuwe kleding. Mijn eigen dingen doen en mijn eigen postzegel netjes houden, geeft me meer voldoening dan welke niet noodzakelijke aankoop dan ook.

Mezelf begrenzen tot drie maaltijden, zorgt dat ik niet meer hoef na te denken of ik ’s avonds nog iets wil eten: ik doe het gewoon niet en daarmee houd ik mijn gedachten vrij van denken aan eten en mijn lijf vrij van laat eten dat niet lekker op de maag valt.

Juist als je je beperkt, vindt je vrijheid.

Deze wereld verkoopt dure leningen als financiële vrijheid, huizen van vijf ton als vrijheid om je leven te leven zoals je wil, suiker en transvet als genieten, vijftien soorten muesli als keuzevrijheid, keuze uit tien soorten slavenbanen om dat huis van vijf ton te betalen als carrièrekansen…

Een eenvoudiger leven, geeft vrijheid. Iets niet willen is vrijheid. Iets niet nodig hebben is vrijheid. De dingen die de maatschappij aanbiedt weigeren, is vrijheid. Zelfopgelegde restricties op dit gebied, geven vrijheid.

Goedkoper koken, duurder leven

Het is raar weer. Het ene moment koud, dan weer heet. Als het ’s avonds enigszins aangenaam is -doorgaans trekken we na zessen allemaal weer een trui aan, ook al was het overdag 30 graden op de thermometer- worden we opgevreten door de knutten. Als je in het gras gaat staan, word je letterlijk aangevallen. Nu ik dit schrijf word ik ook al aangevallen en het is halverwege de middag. Het is een goed jaar voor prikbeesten.

Penger…

Ik ben de laatste tijd bezig om orde op zaken te stellen, financieel. Er was nog een belastingaanslag -aanslag is het juiste woord ja 😀 -, want geen schulden om van de belasting af te trekken. De restskatt van de auto die we importeerden viel hoger uit, ik kocht preps, zeven pallets met hout en meer dingen die nu eenmaal geld kosten.

Gelukkig komt er vakantiegeld aan en krijgen we Nederlandse BPM terug als we in Noorwegen de restskatt hebben betaald. Althans, als we geen komma verkeerd zetten op het formulier. En uiteraard pas na een maand of twee want zo rolt de belasting.

Ik vind het echt geen slecht idee om de auto weer te verkopen. Vermoedelijk kunnen we hem voor een goede prijs kwijt en dan hebben we weer een fatsoenlijke buffer. . Dat hebben we nu niet en dat geeft me onrust. Hebben we alleen -wederom- geen gezinsauto.

Voedselverwerking

Gisteren heb ik alles dat we in de koelkast hadden liggen, verwerkt. Er ligt niets in de groentelade te slingeren, er zijn geen restjes waar iets mee moet anders dan gewoon in een pan of kom ‘gooien’… Ik maakte van alles:

  • Twee broden gesmeerd door de kinderen hun lunches van de week.
  • Groenten voorgesneden.
  • Een heel lekkere Thaise taugésalade gemaakt (ik deed er komkommer zonder zaden en pulp bij en liet de peper achterwege i.v.m. de kinderen)
  • Twee bollen knoflook geperst en in de olie, gember geraspt in olie, zodat ik niet naar de poederversie grijp.
  • Nasi voorbereid: ui en knoflook, ei en ham bakken, rijst koken.
  • Bacon gebakken, voor in een salade of pasta carbonara.
  • De ‘extra’s’ voor een salade gemaakt: croutons, gehakte noten, watermeloen en feta, er hoeft alleen nog salade uit de tuin bij.
  • Havermout voor mij: rode bessen, havermout, water en kulturmelk.
  • Restjes kaas geraspt voor over tortilla’s of op focaccia.
  • De jongen maakte van overrijpe bananen bananenbrood in de airfryer.
  • Chinese tomatensoep gemaakt.
  • Croutons gemaakt van de kapjes van het brood.
  • IJs van rijpe banaan, aardbeien uit de vriezer en slagroom.

Nou ja, zulke dingen. Ik vind het altijd fijn als er geen losse eindjes in de koelkast liggen en het is zo makkelijk voor de komende week. Die wordt druk want een oud-collega uit Nederland komt logeren en vrienden die uit het durp verhuisd zijn komen ook eten en logeren, de kinderen hebben afwijkende schooltijden en donderdag hun laatste schooldag en er is nog een afsluiting van de jongen zijn klas: die gaat na de vakantie naar de ungdomsskole.

Koken in een thermosfles

Ik zocht dingen om geld, energie en gedoe te besparen en kwam op het magische proces van thermos-cooking. Wat je doet: je warmt de thermosfles op met kokend water. Na een paar minuten doe je het water terug in de waterkoker, je doet havermout (of rijst, of quinoa, of tarwekorrels, of pasta, of linzen) in de thermos, voegt de benodigde hoeveelheid water toe en laat het staan. Havermout heeft maar even nodig, quinoa langer en rijst nog langer. Er zijn genoeg goede recepten met de juiste verhouding out there.

Er zijn ‘thermosflessen’ speciaal voor voedsel met een wijdere bovenkant. Ik maak nu op die manier de havermout van de jongste twee. Ze eten het direct uit de thermos en behalve een halve liter water koken, kost het me geen stroom of extra afwas en dus minder geld. Bovendien: eten laten overkoken of aanbranden is praktisch onmogelijk. Ideaal!

Frugal Inspiratie

Soms kom je een website op YouTube-kanaal tegen dat gewoon ‘resoneert’ en dat had ik met Rowena Marie. Frugal financial minimalist, of iets dergelijks.

Ze leven minimalistisch en geven weinig uit maar ze woont niet in een lege ‘pod’, zoals sommige minimalisten. Dat is ook wel een verademing. Ze heeft bijvoorbeeld gewoon een potje met *verslikt* MEERDERE balpennen! En levende boeken. Bloemetjes.

Ze eet al jaren ‘plant based’ en hoewel ik weet dat mijn lijf vegan echt geen goed idee vindt, heeft ze enorm veel appetijtelijke en super goedkope vegan recepten en tips om heel goedkoop te eten die ik echt wil gaan maken met mijn voorraad kikkererwten en linzen.

En deze, Arrow Hill Cottage. Vooral over minimalisme en lezen zonder gedoe.

Weg met nog meer slechte gewoontes…

Ook had ik besloten om ’s avonds geen wijn meer te drinken. Het is een gewoonte en geen een die veel positieve effecten sorteert. Mijn zelfgemaakte wijn heeft weinig alcohol, ongeveer 7% maar wat is het punt? Het smaakt me minder lekker dan dat glas om half vijf ’s avonds (ik typte ’s ochtends… nee, dat niet hoor!) en gratis is het ook niet. Ik houd het nu bij het glas dat me echt plezier doet en dat is dat aan het einde van de middag, met een liflafje en een boek erbij, met de man naast me.

Energiebla deel 973

Ondertussen stijgt de energieprijs hier naar 650 øre per kWh op sommige tijden, zoals morgenochtend. Boven de 80 øre wordt 80% gecompenseerd door de overheid maar dat maakt het in het stroomafhankelijke Noorwegen nog steeds niet goedkoop.

Het enige waar we nog echt op kunnen sparen, is -naast het afschaffen van het aquarium- het uitzetten van de warmwaterbereider. Die staat al lager, op 62 graden. Ik zou het niet zo’n drama vinden, de man echter vindt het het nog wel waard en ik snap dat hij na een dag hard werken een warme douche wel waardeert.

Ik wil nu proberen om hem alleen in de middag te laten verwarmen, zodat er ’s avonds warm water is. ’s Nachts en overdag hoeft er geen paarhonderd liter warm te worden gehouden.

Ik wist wel dat mijn zuinige skillz ooit een keer echt van pas zouden komen 😉 En bijleren voor we ze echt nodig hebben, zo licht mogelijk leven en ondertussen genieten van alle goede dingen, de enige echte voorbereiding.

Huishoudelijke economie.

Foto door Daniil Komov op Pexels.com

Mijn moeder zat in de vormingsklas. Het is zelfs niet heel lang geleden dat dit met de grond werd gelijk gemaakt, vermoedelijk met het oog op ‘vooruitgang’ en ‘gelijkstelling’.

Het was zo eenvoudig. Vader ging eropuit om te werken, moeder regelde de huishoudelijke zaken. En misschien was niet elke vader of moeder daar even blij mee, wat dat betreft is het fijn dat er nu een keuze is maar het probleem nu is dat iedereen de taak van vader wil en heeft en moet hebben en de taken van moeder ondergeschoven kindjes zijn, met alle rampzalige gevolgen van dien.

Veel kinderen die het ouderlijk huis verlaten, hebben geen idee hoe ze een huishouden draaiend moeten houden. Hoe je een huis schoon houdt, gezonde goedkope en makkelijke maaltijden kookt, hoe je zorgt dat je binnen en het liefst onder je stand leeft.

Dat is natuurlijk fijn voor alle kapitalistische instellingen die daarvan profiteren. Creditcardmaatschappijen, verkopers van kant-en-klaar troep, banken, winkels met leuke dingetjes waar mensen zichzelf mee verwennen.

Als je maar geld genereert (belasting betaalt) met hetgeen je doet. Maak je je huis schoon, doe je de administratie en bak je je eigen taart, dan wordt daar op neer gekeken.

‘Ambitieloos’, hoor je dan. Alsof het hebben van een gelukkig en gezond gezin, het creëren van een fijn thuis, het koken van gezonde en gevarieerde maaltijden en je financiële sh’t op orde hebben geen lovenswaardige ambities zijn en je prestaties er alleen toe doen als je ervoor betaald krijgt.

Maak je het huis voor een ander schoon, doe je voor een ander de administratie en bak je voor een ander taart, voor geld, dan ben je een onderneemster, een girlboss en prijzenswaardig simpelweg omdat je doet waar een ander te lui of te stom voor is, ondertussen de staatskas spekkend met de belastingen die je afdraagt. Wat het uiteindelijke doel natuurlijk is.

Het is belachelijk.

Op school zullen kinderen het niet leren en veel ouders zijn gewoon te druk of hebben zelf een te grote financiële en huishoudelijke puinhoop om hun kinderen iets van waarde bij te brengen.

Ik zag het aan mezelf en ik kan daar absoluut mijn moeder niet de schuld van in de schoenen schuiven, maar ik heb pas 13 jaar geleden voor het eerst een aardappel gekookt. Onze financiële situatie was niet om te huilen maar echt inzicht in onze financiële situatie kreeg ik pas toen ik me er daadwerkelijk in ging verdiepen en alles wat we ons hadden laten aanpraten, onder de loep ging leggen.

School is niet meer dan een voorbereiding op het leven als loonslaaf. De lange schooldagen, de gemeen klinkende bel, het afstraffen van jongetjes-gedrag bij jongetjes, het in de rij staat, het stil moeten zijn en doen wat de baas zegt, toestemming moeten krijgen om naar het toilet te mogen, het absolute gebrek aan persoonlijke ontwikkeling en het verbod op buiten de lijntjes kleuren… allemaal bedoeld om de kinderziel in malletje te proppen zodat ze braaf mee kunnen doen in het systeem.

Daarom maken we ze niet slimmer dan ze zijn.

Daarom vertellen we kinderen niet dat ze leningen moeten vermijden als de pest. Daarom vertellen we ze niet dat vrijheid hun grootste goed is.
Daarom vertellen we ze dat ze slagen in het leven als ze maar het hoogst mogelijke opleidingsniveau afronden.
Daarom zeggen we dat je eigen boekhouding doen, stom is, dat je huis poetsen minderwaardig werk is dat je voor veel geld uit moet besteden aan een ander.
Daarom worden studenten aangemoedigd of op zijn minst in staat gesteld om maar lekker veel te lenen, dat houdt ze netjes in het gareel als ze eenmaal gaan werken.
Daarom wordt kinderen niet geleerd hoe ze een schroevendraaier moeten vasthouden of een budget voor zichzelf moeten opstellen.

De machtigen der aarde profiteren van onze collectieve onwetendheid.

Gelukkig kunnen we dit gewoon omdraaien, en wel door te stoppen met overdadig consumeren en ontrommelen en dat kan op alle vlakken maar dat doe ik in een volgende post anders wordt het ook zo’n lang verhaal dat niemand leest.

Hier eraf, daar erbij.

Foto door Alex Fu op Pexels.com

Het vervelende is dat de gewone dingen steeds minder betekenis lijken te krijgen in het licht van wat er allemaal gebeurt. Wat hebben ze nu weer verzonnen om de massa in de gordijnen te krijgen? A ha. Het is zo heerlijk om het mainstream nieuws te negeren, het nadeel is dat ik de mensen nog minder begrijp dan ik al deed en weinig anders meer kan doen dan in lachen uitbarsten als ik er dan een keer wat van meekrijg.

Maar dat hindert niet. Ik zorg dat mijn eigen zaken op orde zijn. En dat zijn ze. Een nadeel is dat het spaargeld in de orde zit, maar dat komt ook wel weer goed.

Ik heb nog meer eten besteld, het meeste decennialang houdbaar, mits goed bewaard. Mezelf voorzien van duurzame leggings. De garderobes voor de kinderen op orde voor nu het komende jaar. 4000 liter berkenhout besteld voor het komend stookseizoen. Ik kocht een interessant apparaat, voor het voorkomen van ziektes en ontgiften van het lichaam.

Ik denk dat angst een slechte raadgever is en echt, ik lig nergens wakker van maar ik denk dat deze man een goed punt heeft. Noorwegen heeft een heel slecht uitgangspunt als het gaat om voedselvoorziening: veel vruchtbare grond is bebouwd met huizen of industrie, Noorwegen importeert ca. 70% van zijn voedsel uit het buitenland en prijzen voor grondstoffen zijn gemiddeld met 300% gestegen. Ik meen dat Noorwegen 3,5% ‘dyrkbar jord‘ heeft, waarvan 6% dan geschikt voor granen. Niet dat we met alle geweld granen moeten eten, maar toch wel iets

Ik doe wat ik kan doen en verder is het buiten mijn macht om er iets aan of tegen te doen en moeten we maar afwachten welk lot de schikgodinnen voor ons gesponnen hebben.

En dan is het nu weer tijd voor…. niets kopen! Oooh, joy!

Na een periode van dingen kopen -nodige dingen-, is het zo heerlijk om weer rust te hebben.

De rust van niets hoeven kopen maar ook de rust van toekomstbestendig zijn. In elk geval voor een tijdje.

Ik weet niet hoe lang ik ‘niets’ ga kopen, maar mijn voornemen is om In elk geval tot de kerst te doen met wat ik heb. Tegen die tijd zien we wel weer verder, of er moeten echt heel vreemde dingen gebeuren. Wat is ‘vreemd’ tegenwoordig he?

Niets kopen maakt me creatief. En blij. En kalm.

Echt, ik zou het liefst alles wat ik heb opgeslagen en bewaard (kinderkleding, laarzen op de groei voor de jongen, eten, olielampen en lampenolie, kaarsen) doneren en gewoon weer mijn oude manier van ‘pas kopen als ik het echt nodig heb’ in ere herstellen, ondanks dat wat er ligt, slechts de basisbehoeften dekt en niets frivools of overbodigs bevat. Maar dat is geen optie momenteel.

We doen het er maar mee he?

En dan ga ik straks maar eens fijn på tur, mijn vriendin M. komt langs en dan kunnen we gezellig zevenblad en wilgenroosjes plukken, want eten uit de natuur is goed.

Doei!

Lichter.

Foto door Ben Mack op Pexels.com

Lichter ‘journalen’

Het is toch zo’n heerlijke dag vandaag. Ik was weer lekker vroeg wakker om 7 uur eruit. Eerst een uurtje alleen met mijn gedachten. Ze op papier zetten helpt me om ze te ordenen. Ik schrijf ze nu gewoon op een los vel en tegen de tijd dat iedereen wakker wordt, gooi ik het blad in de kachel. Geen zorgen om een dagboek met diepe (of gênant ondiepe) gedachten dat door derden gelezen kan worden. Net zoals op mijn blog, heb ik toch nooit de behoefte terug te lezen wat ik eerder heb geschreven.

Lichter koken

Het is weer barbecuetijd…. zo heerlijk makkelijk. Ik snijd groenten en zet ze met een scheut olijfolie en kruiden in een pan. Als we gaan eten, rijg ik ze aan een spies en gaan ze, samen met een paar hamburgers of sateh op de grill. We kopen vlees van Fritt & Vilt en dat komt van varkens die in de bergen rondscharrelen, van biologische kippen, wild en van dieren van hobbyboeren. Eens in de maand krijgen we een pakket van zo’n zeven kilo. Inmiddels zit de vriezer tot zijn nek toe vol want we zijn geen enorme vleeseters…

Lichter opmaken

Na mijn experiment met minder douchen en stoppen met het gebruik van micellair water, shampoo en zeep, was het tijd om weer aan mijn eigen gezicht te wennen. Ik gebruikte bijna altijd wat oogschaduw, eyeliner, lippenstift, mascara en wenkbrauwpotlood maar besloot om ook dat tijdelijk (?) te beperken tot de laatstgenoemde twee producten. Gewoon, omdat ik wil weten dat ik het niet mis als ik het niet gebruik.

Lichter kleden

Langzaamaan verandert ook wat ik draag. Ik heb en draag vooral jurken en rokken met daaronder panty’s. Ik heb een aantal panty’s dat ik al drie jaar heb en bijna wekelijks draag, gewoon van de supermarkt. Helaas is die soort niet meer te krijgen en beginnen ze nu toch een voor een de geest te geven.

Goede panty’s (lang meegaand, brede band aan de bovenkant, dik genoeg voor in de winter, lange benen, comfortabel) heb ik nog niet kunnen vinden….

Met het oog op duurzaamheid en warmte, heb ik daarom een drietal leggings gekocht (GAP pure body leggings). Mijn knielange jurken vind ik niet mooi met leggings, maar de man wilde graag mijn jurken iets korter maken, zodat ze beter staan boven leggings.

Leggings zijn ideaal, zeker voor hier. Warm, comfortabel, ze passen netjes in mijn laarzen dus worden niet baggerig van het bos of nat van sneeuw of regen, ze wegen niets, zijn klein, ze hebben geen vervelende ritsen of knopen, ze zakken niet af en knellen evenmin.

Lichtere inventaris

Ik declutterde nog een aantal dingen. De spiegel uit de slaapkamer bijvoorbeeld, doet niets anders dan stof verzamelen. Ik weet dat alles wat ik in mijn kast heb hangen, me fantastisch staat 😉 dus ik hoef mezelf niet elke morgen vanaf 7 verschillende hoeken te bekijken en me af te vragen of die broek mijn kont dik doet lijken etc. Oh, wat fijn! De spiegel is dus weg.

De laatste spullen van mijn ouders, die toch niet meer komen.

Met de tijden die we tegemoet gaan is het soms verleidelijk om die dingen te bewaren, voor het geval dat. Maar we hoeven geen twee baardtrimmers, drie scheermessen, nog een steelpan, sodastream, twee nagelscharen, wijnglazen, een stapel te grote t-shirts en meer van dat.

Ik kies liever voor de lichtheid van weten dat ik alleen heb wat ik nodig heb en dat wat ik heb een aardig tijdje mee kan. Ik geef nu liever weg wat we niet gebruiken, dan het te bewaren voor ‘ooit’.

Als ik er nu iemand een plezier mee doe, hoeft er nu iemand geen kleding, spiegel, baardtrimmers of wat dan ook te kopen. Ik hoop dat me een beetje karmapunten geeft voor het geval ik zelf eens om iets verlegen zit 😉

In elk geval geeft het me nu een gevoel van kalmte en dat is onbetaalbaar.

Flauwe tips voor een minimalistisch huishouden

Foto door Pixabay op Pexels.com

Want soms heb je gewoon zin om zulke stukjes te schrijven.

Hoe houd je je huis netjes en voorkom je dat spullen wederom als vanzelf lijken te jongen?

Koop gewoon niets.

Makkelijk en toch moeilijk. Ga naar de winkel met een lijstje. Niet alleen een boodschappenlijstje maar zorg ook dat je voor jezelf en huisgenoten en voorraden een overzicht hebt met wat er nodig is. Een goed paar sokken voor 2 euro is zo ‘meegenomen’ maar als je nog tien paar hebt liggen, is het verspilling van geld en materiaal.

Stop met het volgen van media die je dingen laten kopen of die je het gevoel geven te weinig te hebben, je leven niet op orde te hebben enzovoort.

Een erin, een eruit

Als je iets wil aanschaffen, kies dan een vergelijkbaar iets, of iets in het zelfde volume, om te doneren. Wil je een nieuwe spijkerbroek? Doe er dan eentje weg. Zonde? Dan heb je de nieuwe niet nodig. Dat is natuurlijk een glibberige helling naar bingen en purgen en bingen en purgen ad infinitum dus pas op met die regel als je nog hangt aan de neiging tot overconsumptie.

Houd oppervlakken leeg

Als er hier iets op een tafel of kast ligt, ligt ie een paar uur later vol met meuk van iedereen die denkt daar wel even een boek – my little pony – boormachine – tekening – watdanook neer te kunnen leggen. Oppervlakken blijven dus leeg. De man maakt altijd overal stapels van als ie opruimt en ook die groeien exponentieel als ze niet direct worden geëlimineerd.

Ik ruim gewoon direct de dingen op die mensen achterlaten, of ik blaf spreek ze toe dat ze dat zelf moeten doen maar weg moet het. Spullen van de kinderen gaan in een grote tas (eigenlijk voor haardhout) en dat zoeken ze zelf maar lekker uit.

Heb ‘modules’.

In plaats van elke paar weken, maanden of jaren tripjes naar de opbergkastenwinkel te maken (en uiteindelijk naar de huizenboer voor nog een grotere opbergdoos met dak voor je meuk), houd je spullen onder controle door de ruimte die je ze geeft, te beperken. De cd’s in een x aantal kasten (ja, we hebben nog cd’s), niet meer kleding dan met enige tussenruimte aan een roede gehangen kan worden, niet meer schoenen dan drie paar tegelijk in gebruik, niet meer kopjes dan in de onderste helft van een keukenkastje passen of maximaal twee per gezinslid, niet meer voorraad aan shampoo etc. dan past in een schoenendoos, niet meer boeken dan zwaartekracht-verantwoord op een boekenplank of -kast passen, een lade met knutselspullen waar de spullen nog netjes ingezet en uitgehaald kunnen worden etc.

Heb een plek voor spullen ‘on hold’

Rechts bovenin een kledingkast bewaar ik spullen waar de kinderen niet meer mee spelen. Volgeschreven notitieboekjes, verjaardagscadeautjes waar niet naar omgekeken wordt en andere in onmin geraakte voormalige schatten. Als er na een paar maanden niet om gevraagd is, gaat het definitief weg.

Ik doe het zelf ook met dingen. Als er iets is dat ik eigenlijk wel maar toch ook niet weg wil doen, woont het eerst een tijdje daar, zodat ik weet hoe het voelt om het niet meer te hebben.

En een donatiedoos

Kom je dingen tegen die je niet meer nodig hebt, leg ze dan direct daarin. De legging die afzakt, de stomme vaas die je cadeau kreeg, te kleine kinderschoenen, de onpraktische wijnglazen (mijn ouders hadden een doos in de schuur staan met ‘onpraktische veel te grote wijnglazen’ erop :D) en alles waarvan je maar besluit dat het geen plek meer heeft in je leven.

Spaar dingen op

Nee, geen eekhoornbeeldjes en koelkastmagneten, maar losse dingetjes. Zwervende sokken, nachtlampjes, watzijnheteigenlijks, schijnbaarbelangrijkeonderdelenmaarwaarvan, sleutels zonder passend gat, haken, knijpers, elastiekjes etc. Zet een doos neer waar je zulke dingen in gooit. Eens in de zoveel tijd kan je hem in een keer leegmaken en alles effectief opruimen in plaats van elke keer elk dingetje op zijn plek te willen leggen.

Organiseer zo min mogelijk

Waarom organiseren als je iets kan elimineren? Enige organisatie is goed maar zorg dat je geen overbodige spullen organiseert en organiseer pas, als je hebt ontrommeld anders kan je het over een week, een maand of een jaar wederom doen.

Heb routines die bij je passen

Jezelf aanpassen aan het schema van een ander werkt niet. Ik heb een tijd flylady gedaan en in die fase van mijn leven fungeerde het goed voor mij maar later niet meer. Ik heb nog wel de ochtend- en avondroutine maar de rest van het huis doe ik als het mij uitkomt qua tijd en zin en dat is goed. Ik heb niet heel veel te onderhouden, dus dat scheelt ook.

De kinderen doen zondag hun eigen kamer en ik gebruik ongeveer 1 a 2 uur per week om de rest netjes te houden. Jezelf in een schema proppen heeft geen zin en werkt contraproductief. Kijk waar in je eigen leven de dingen opstropen en vereenvoudig die.

Elke dag wassen of eenmaal per week? Voor allebei -en iets er tussenin- is wat te zeggen dus doe wat het minste frictie oplevert.

Wees niet bang voor herhaling

Er is niets mis met het herhalen van recepten om het denkwerk te verminderen. Waarom zou je op maandag pasta, dinsdag en woensdag rijst, donderdag aardappels, vrijdag soep met tosti’s eten, bijvoorbeeld. Of je kinderen elke dag hetzelfde ontbijt geven. Mijn jongste twee eten al twee jaar lang elke dag havermout, de oudste twee brood met spiegelei.

‘Wat eten we’ is een van die lastige en dagelijks terugkerende levensvragen, dus juist daar is het fijn om het giswerk te verminderen, zodat je meer mentale capaciteit overhoudt voor andere dingen. Herhaling en routines geven juist vrijheid. Het is makkelijker spontaan en ontspannen zijn als de basis op orde is dan wanneer je om vijf uur ’s middags weeeeer loopt stressen omdat er nog niets gedaan is aan het onvermijdelijke feit dat gezinsleden straks willen eten.

Idem voor je garderobe. Waarom zou je andere dingen willen proberen als je gewoon weet wat je goed staat en wat lekker zit? Probeer het gewoon niet eens. Stijlvast zijn maakt je bovendien stijlvoller dan met alle modeflaterwinden meewaaien.

Doe het meteen

Uiteindelijk moet het toch, dus de dingen meteen uit de weg ruimen is slimmer dan je er eerst nog honderd keer, bewust of onbewust, aan te ergeren.

Denk aan jezelf als een net iemand

‘Ik ben zo slonzig’ tegen jezelf zeggen helpt niet echt om je huis onder controle te krijgen. Ik ben ook een chaoot maar ik denk aan mezelf als georganiseerd iemand. Die afspraken (note to self: OP DE JUISTE DATUM!) in haar agenda schrijft, weet waar haar pinpas gebleven is, waar de pleisters liggen in de kast en waar mensen onverwacht op de stoep kunnen staan zonder dat ze in de stress schiet om haar ontplofte huis of ongewassen gelaat.

Als je een winkel in loopt en al denkt dat het zo lastig voor je is als door de wol geverfd impulsaankoper, is het weerstaan van die gezellige kaarsen of kussentje lastiger dan wanneer je tegen jezelf zegt dat je een minimalist bent die geen miskopen doet en tevreden is met wat ze heeft.

In plaats van ‘ik ben iemand die geen nee kan zeggen tegen taart’ kan je zeggen ‘ik ben iemand die haar gezondheid boven overbodige calorieën stelt’. We worden degene die we onszelf vertellen te zijn.

Evalueer regelmatig

Ik heb soms ook het idee dat ik alleen maar achter feiten aanloop. Wat ik dan doe -als ik er eindelijk achter kom dat ik dat doe en daarom de dagen niet vloeiend verlopen- is op papier zetten wat er veel tijd kost of frustratie geeft en dat vereenvoudigen. Soms zijn het de spullen van de kinderen, soms een teveel aan spullen in mijn directe leefomgeving, een gebrek aan structuur in hectischer tijden zoals vakantie…. Als je niet weet wat er mis is los je het ook niet op, hoeveel handige tips je ook leest en hoe lang je ook door #minimalisthashtag op instagram scrolt.

Nou dat was weer nuttig he vinden jullie ook niet? Nee? Ook goed. Fijne dag!

Foto’s van een eenvoudig leven.

Omdat plaatjes leuk zijn, toch?

Bij het opruimen van de la waarin het fruit lag, vond ik deze appels. Ja, die worden natuurlijk niet zo snel opgegeten als er appetijtelijker appels naast liggen….

Ik schilde ze en samen met een bakje ingevroren gekookte bramen dat op moest -want al een tijdje in de koelkast- maakte ik er een bramenappelkruimeltaart van.

Gewoon door elkaar mengen, schep suiker en een schep kaneel erbij in een ingevette glazen vorm doen.

Vervolgens een kruimellaagje maken. Dat kan met van alles, ik gebruikte een flinke eetlepel extra vergine kokosolie, een kop havermout, kaneel en nog wat suiker. Kokosolie smelten, de rest erbij, doorroeren en eroverheen.

Vervolgens in de airfryer (ik kocht hem als vervanging van de oven die nogal veel stroom verbruikt) en 20 minuten op 170 graden. Serveren met een beetje slagroom die over was van de verjaardag van de oudste et voila: lekker.

Verder had ik nog een zak wortels in de koelkast liggen. Die waren met 40% korting en ze zagen er slechter uit dan ze uiteindelijk bleken te zijn dus in plaats van ze aan de konijnen te geven, heb ik ze geschild en in een bakje met wat water klaargezet voor de kinderen, en mezelf als snack.

Samen met de klokhuizen van appels aan de konijntjes gegeven en toen waren die ook weer blij. Gelukkig groeit er nu weer van alles zodat we veel minder afhankelijk zijn van eten van de winkel. Paardebloem, fluitekruid, gras en straks esdoornblad en nog veel meer… Vinden ze ook veel lekkerder.

Natuurlijk hangt de was buiten. Het is soms even zoeken naar weggewaaide kledingstukken (het is warm maar het waait zo hard!) maar de was is in een uurtje droog nu. Hoewel ik probeer met zo vol mogelijke trommel te wassen bijhouden belangrijker. Was heeft de vreemde gewoonte om opeens te ontstaan en overal natte kledingstukken op moeten hangen vind ik irritant.

De zee is heel vreemd lichtblauw. Iemand liet me weten dat dat wellicht gebeurde door oesterzaad. Grappig. Ik heb het nog nooit zo gezien maar het ziet er wel heel erg tropisch uit zo… En ondiep terwijl je direct links aan het einde van de steiger al niet meer met je hoofd boven water komt als je op de bodem staat.

Ik wilde langs het pad naar beneden gaan om bieslook te plukken dat nu groot is gegroeid maar de buurvrouw zat er en ik had absoluut geen zin om met haar te praten, voor je het weet moeten we weer bier komen drinken. Heb genoeg mensen gezien de laatste tijd, haha!

Vervolgens deed ik een absoluut onprofessionele kledingreparatie, maar who cares. Alle kinderen lopen hier in oude kleren, ongeacht sociale status van de ouders. Hij kan weer een maandje of twee mee, denk ik. Als ie dan niet definitief uit elkaar gevallen is, is ie er wel uitgegroeid.

Had de slowcooker er even bijgepakt om een curry te maken. Ik had tomaten over, nog wat prei, pompoen en heb alles gesneden en samen met twee blikken tomaten en een paar flinke theelepels van verschillende kruiden in de slowcooker gegooid.
Straks even de staafmixer erop en daarna een pakje linzen erbij en ja, droge linzen zijn goedkoper maar ik had dit nog liggen en om plaats te maken in mijn voorraad is het handig om zulke dingen op te maken.

Alle rommel weer even afwassen… Ik had per ongeluk twee stuks gekocht, maar ik ben erg blij met de ruimte. Ik krijg niet altijd alle afwas op een rekje als we bijvoorbeeld van twee maaltijden moeten afwassen in het weekend, dus ideaal zo.

Even kijken of de kippen nog een beetje productief waren….

Dat kon wel beter he? Een eitje van 14 kippen. Nou ja, van een kip natuurlijk…. maar het enige eitje.

Ze lopen los buiten en ik heb al een keer tussen een oude accu en tuingereedschap een berg eitjes gevonden en ik heb het vermoeden dat ze nog ergens een verstopplek hebben.

Eentje legde een windei, wat we aan de ekster gegeven hebben die hier in de tuin zijn nest heeft. Ik heb wat schelpen klein gestampt en in de ren gestrooid, hopelijk lost dat het probleem op.

In elk geval, de koelkast was weer mooi opgeruimd met alle restjes opgemaakt. Ik heb nog anderhalve kool en een zak wortels, uien en aardappels voor de komende dagen en dat is genoeg. We hebben nog fruit in de vriezer en voor de rest geldt dat als het op is, is het op. Maandag doe ik op zijn vroegst weer boodschappen.

Ik had piccalilly gemaakt en die was echt heel lekker geworden, zij het erg zuur. Ik kwam erachter dat ik eddiksprit had gebruikt, dat is met 12% azijnzuur. Gewone azijn is 4% ofzo.

Wat ik ga doen, aangezien het erg lekker is en zonde om weg te gooien, wederom groenten pekelen maar in plaats van azijn, water koken. Daarin gaan dan de groenten en de kruiden en op het eind de drie bakjes die ik al eerder gemaakt heb. Ja, lekker bezig maar het wordt wel wat.

Nou ja, en zo hobby’en we de dagen een beetje door zeg maar. Ook gezellig.

Ha en fin dag, folkens!

Hoe we ons voorbereiden op inflatie

Foto door Pixabay op Pexels.com

De laatste tijd zijn we extreem zuinig. We kopen nauwelijks nog wat. Uitgaven die eraan komen, heb ik begroot en zijn eenmalig.

Overal om ons heen zien we de wereld zoals we die kenden instorten. De betrouwbare voedselvoorziening, de overheid die voor je zorgt en betaalbare luxe zoals benzine, electriciteit en water.

Oh help, doom & gloom.

We kunnen niets anders doen dan ons aanpassen. Boos worden kost alleen maar energie en met al die negatieve vibraties schieten we niets op. Was het maar zo, het zou opluchten als we De Schuldige gewoon zouden kunnen berechten maar het is een veelkoppig monster: WEF, EU, WHO, Centrale Banken, Vanguard & BlackRock, de waardeloze dollar, oorlogen en zij die daar van profiteren en alle minions bij de overheid die braaf doen wat hen gevraagd wordt, want die moeten ook de hypotheek betalen.

Anyway, wat we doen.

Energieverbruik minimaliseren. De vaatwasser doet niet veel, de droger is al maanden werkeloos. Wassen doe ik doorgaans met koud water, of op 20 graden. We gebruiken lichtsnoeren van 1,5 watt en samen met twee sfeervolle zoutlampen is dat de enige verlichting die we hebben ’s avonds. Ik douche tweemaal per week kort voor wat noodzakelijk onderhoud (haren wassen, ontharen). De was droog ik boven de kachel, of aan een droogrek buiten. Koffie giet ik na het zetten over in een thermosfles (een goedkope mintgroene van ikea. Ik heb te veel ikea)
We gebruiken dunne hamamhanddoeken die supersnel drogen en amper plek innemen in de was. We hebben er een per persoon.

Ik eet nauwelijks nog vlees en zuivel en ben sowieso geen grote eter. De grootste eter is mijn dochter van 14. Ik heb geen idee waar ze het laat. De man en ik ontbijten zelden, ik soms met iets kleins. Wat ongezouten boter of kokosolie in de koffie geeft ook een verzadigd gevoel.

Mijn twee kleinsten zijn gelukkig met havermout elke morgen. De man eet door de weeks op werk, wat hem 200 kronen per maand kost.

We kopen geen frisdrank, vruchtensap, chocola, snoep (alleen voor speciale gelegenheden), speciale schoonmaakmiddelen (alles kan met microvezel en afwasmiddel), kant en klaar, speciale vleeswaren, zuivel behalve biologische volle melk, ontbijtgranen anders dan simpele muesli, zoutjes (chips voor in het weekend in de aanbieding, dat wel) en duur exotische fruit of groenten.

Bijna elke maaltijd wordt opgevuld met kool, wortel of ui. Als ik vulling maak voor wraps, bak ik eerst een berg gesneden ui, knoflook en geraspte wortel met de kruiden en daarna bak ik het vlees. Dat geeft me het dubbele volume. Ik kook van zulke gerechten vaak dubbele batches voor in de vriezer. Ik gebruik meer dingen als rijst (we zijn allemaal gek op rijst) en pasta (ik vervang het door gesneden kool).

Ik ben gestopt met het gebruiken van micellair water en crèmes en ik merk eigenlijk weinig verschil. Mijn kin is wat rustiger qua vlekjes en ik heb het idee dat mee-eters minder worden. Geen megabesparing maar alles wat je niet nodig hebt, is mooi meegenomen. Ook gebruik ik geen shampoo meer, ik was mijn haar eens in de week met kaolin-klei of alleen water en dat werkt prima. Geen zijdezacht maar maar ook geen vet haar meer.

We hebben een auto gekocht uit Nederland, eentje waar de man nog het meeste zelf aan kan doen. Per saldo goedkoper en bovendien: roestvrij!

Voor woon-werk verkeer hebben we een tweedehands hybride VW Golf die precies de afstand werk-huis op de batterij doet. Mocht de batterij iets gaan mankeren, dan denk ik niet dat we die laten vervangen. ZO ongelofelijk slecht voor het milieu. (echt, het belachelijke idee dat alles electrisch = milieuvriendelijk is naast die bloedklontinjecties de grootste ‘scam’ van deze tijd!)

Voor ik boodschappen doe maak ik op wat we nog hebben of ik pas het in gerechten die ik volgende week wil maken. Voor mij werkt heel strikt maaltijdplannen niet, maar als ik een globaal idee heb van wat ik wil maken (minstens vier maaltijden per week kan ik met mijn ogen dicht maken, geen giswerk daar) koop ik niets te veel.
Ik heb nu wat vergeten tomaten en champignons liggen, die bak ik straks met wat knoflookpoeder en oregano en dan gaan ze door de pastasaus die ik heb ontdooid. Weggooien hoeft niet!

Andere dingen deden we toch al niet.

Uit eten: de beste manier om geld weg te gooien. Wat is de lol van doorgaans slecht bereid, overprijsd eten eten waar je om moet vragen, waarvan je maar moet afwachten wat erin zit aan rotzooi-ingrediënten, wat mensen naar je toe moeten komen brengen en waarbij je aan het einde moet vragen of je de (gigantische) rekening mag? Wat is dat met mensen dat ze zo graag bediend worden?

Op vakantie gaan. Lang deden we het zelden, want te veel te kleine kinderen. Toen kwam het hele covid-geëtter en nu wordt het allemaal zo snel duurder dat er weinig overblijft om elders te spazieren. Gelukkig wonen we ‘op vakantie’.

Funshoppen. Fun en shoppen zijn twee woorden die niet bij elkaar in een zin, laat staan in een woord zouden moeten mogen staan. Hoe verveeld en oncreatief ben je, als shoppen je hobby is?

Uitgaan, afgezien van de jaarlijkse Viking Markt op de nabijgelegen Viking-nederzetting in Høvåg.

Sporten. We gaan wel een paar uurtjes wandelen, bedankt.

Tv kijken, op een scherm met een abonnement enzo. Op zo veel manieren nutteloos.

Er zijn zo veel dingen die we niet doen.

Wat we zouden kunnen doen – als het echt moet.

We hebben altijd nog een groot aquarium dat weliswaar geen enorme stroomverbruiker is maar toch… We zouden dat weg kunnen doen.
De tweede auto zou weg kunnen, maar dan hebben we geen auto meer voor het hele gezin en moeten we dingen als boodschappen doen plannen rond de tijd dat de ene auto hier voor de deur staat, of de man moet op weg van werk boodschappen halen. (wegenbelasting is 350 euro per jaar, ongeacht de grootte van de auto)
De oldtimer zou weg kunnen maar dat project nadert zijn voltooiing en het is het enige waar de man geld aan uitgeeft. Toch, mocht het nodig zijn, kan dat altijd nog.
Ik zou buiten kunnen koken op gesprokkeld hout.
Mocht benzine echt naar de 50 kroon per liter gaan, dan kan de man wellicht een paar dagen per week met zijn werkgever meerijden die in het zelfde dorp woont als wij.
Rijst en bonen ons standaard avondeten maken 🙂 (hoewel, zo erg is dat niet)

Het is altijd handig om te bedenken wat je zou kunnen doen, als het echt moet. De dingen niet als een complete verrassing laten komen omdat je nu je kop in het zand steekt en denkt dat het wel over zal waaien. Dat doet het niet, helaas.

Veranderen voordat je moet veranderen en ballast overboord gooien is de beste en enige manier om te blijven drijven!

Foto door Anatolii Kiriak op Pexels.com




7 tips voor zuinig en toch leuk.

Zuinig, niet zurig. Zuinig leven gaat voor mij om financieel ‘gezond’ zijn. We hebben geen bergen spaargeld, geen eigen huis maar ook weinig zorgen. Als we een nieuwe auto nodig hebben, dan kunnen we die kopen zonder te hoeven lenen. Een tegenslag brengt ons niet direct in problemen.

Foto door Pixabay op Pexels.com

We hoeven geen centen om te draaien maar aan de andere kant zijn veel gewoontes ook zo ingesleten, dat we bewust moeten nadenken over die dingen wel doen. Bijvoorbeeld ergens een ijsje eten: voor ons is het de uitzondering om dat te doen, niet de norm. Luxe beleg kopen we zelden, als we het doen is het bewust (en doorgaans met een 40% korting-sticker wegens de houdbaarheidsdatum). Nieuwe kleding kopen we niet omdat het goedkoop is maar omdat we kleding nodig hebben.

Ook als je zuinig leeft, kan je nog steeds genieten van het leven. Sterker nog, ik denk dat als je je eigen plezier creëert, het leven leuker is dan wanneer je daarvoor afhankelijk bent van externe dingen.

Gezellig samen zijn

Zuinig leven saai? Dat hoeft niet. Ja, thuis op de bank gaan zitten en niets uitgeven is saai maar waarom niet je gezellige jurk aantrekken, je gezicht wat bijplekken met mascara en een lipgloss en wandelen… Neem iets te drinken mee voor onderweg en heb oog voor de kleine dingen. Ga ergens heen waar je niet al 100 keer geweest bent.

In plaats van diner te eten in een restaurant (als dat iets is waar je erg van geniet) drink ergens iets en koop iets lekkers om thuis te maken. Ben je niet de beste kok, kijk dan een simpel youtube-filmpje voor tips om betere biefstuk te bakken, sushi te rollen of loempia’s te vouwen.

Maak thuis zijn een aangenamer aangelegenheid. Waarom zou je alleen maar moeite doen als je naar anderen toegaat? Steek kaarsen aan, draag iets moois, pluk wat bloemen voor op tafel, serveer het avondeten mooi -ook al maak je gewoon wraps of pasta- en doe ’s avonds de deur van de woonkamer op slot als de kinderen op bed liggen. Doe de wifi uit en schermen weg.

Bekostig je uitspattingen.

Als je iets buitenissigs wil dat niet je gewone budget past, zorg dan dat je het geld op een of andere manier bij elkaar krijgt door iets te verkopen of op een andere manier extra geld te krijgen. Koopzegels inwisselen? Dingen ruilen? Je oude winterbanden verkopen? Iemand helpen tegen betaling?

Hierdoor zal je je uitspatting ook meer waarderen.

Koop gebruikte dingen.

Ja, duh! Open deuren intrappen, lekker makkelijk maar toch: het scheelt zo veel! Hier is de markt voor gebruikte kinderkleding helaas echt niet veel, maar in Nederland kocht ik bijna alle kleding voor de kinderen op marktplaats. Enig geduld hebben is handig, net als beschikking over een bus of aanhangwagen maar als je zuinig leeft, koop je zelden grote dingen.

Veel mensen vinden kringloopwinkels ‘vies’ maar ik vraag me dan af hoe ze denken over de kleding in gewone winkels, die al zes keer gepast is door een ander. De kleding ruikt alleen niet meer chemisch, die licht zure lucht die we associëren met ‘frisse’ nieuwe spulletjes.

Koop voor de lange termijn

De lage kwaliteit blijft, lang nadat het plezier van de lage prijs is vergeten. Een goedkope winterjas scoren in de uitverkoop is leuk maar als het ding onder je kin schuurt, de mouwen iets te kort zijn en de naden niet waterdicht zijn zodat je elke keer als je hem draagt, geïrriteerd bent? Dan was het geen goede koop. Kwaliteit hoeft niet duur te zijn. Ik heb kledingstukken die ik al jaren heb van de kringloop, schoenen gekregen van een vriendin, een Waterman-vulpen van mijn vader en een leren bank en twee stoelen voor 2000 kronen van finn.no.

Keer op keer dingen moeten vervangen is duurder dan in een keer iets goeds kopen, ook al lijkt de prijs voor iets soms exorbitant. Leer jezelf te kiezen voor kwaliteit, want elke dag fijne spullen gebruiken (en jarenlang dezelfde spullen) is een genot op zichzelf.

We kopen keukens van duizenden euro’s maar vinden 50 euro voor een mes te duur, terwijl een goed mes juist zorgt voor meer plezier en efficiëntie bij het eten maken.

Wees duidelijk over je ‘waarom’.

‘Meer geld overhouden’ is niet echt een duidelijke waarom. Denk na over alle positieve dingen die je kan hebben als je kiest voor een zuiniger leven. ‘Meer geld’ maakt namelijk niet echt gelukkig en als je altijd leeft met het idee dat je te weinig hebt, wordt dat je werkelijkheid.

Ik weet dat mijn leven voor buitenstaanders saai klinkt maar het maakt me echt helemaal niet uit wat een ander van me vindt en dat is een enorme bevrijding. Het is niet dat ik mensen wil kwetsen, het boeit me gewoon niet en ik praat niet mee en verontschuldig me niet voor onze keuzes.

De redenen voor mij om zuinig te leven zijn onder meer het bekostigen van de dingen waar we plezier aan beleven, zo min mogelijk te hoeven werken, rust en vrijheid te hebben in ons leven, omdat het me creatief maakt, omdat het goed is voor de kinderen om de waarde van dingen te leren, omdat het beter is voor de planeet. Als ik me realiseer dat wat ik hier consumeer, ergens anders op de wereld zorgt voor ellende is het makkelijker om mijn verbruik binnen de perken te houden. Ik wil de wereld niet lelijker maken!

Maak het leuk

Echt, zo belangrijk. Zie het als een plezier om nieuwe dingen te leren. Verkoop meuk die je niet meer nodig hebt, en zie je huis kalmer en mooier worden.

Schrijf je uitgaven en je financiële plannen in een mooi notitieboek dat je blij maakt om open te slaan.

Maak van het doen van je administratie iets aangenaams. Maak een fijne koffie, zet een kabbelend achtergrondmuziekje op, ruim de tafel op waaraan je het doet en weet dat het altijd veel meer lijkt dan dat het is. Verheug je op het voldane gevoel dat je hebt als het gedaan is.

Je financiële situatie kan, als je die vakkundig hebt genegeerd, een blik wormen zijn maar het is het zo waard om door de zure appel heen te bijten. Nooit meer een knagend gevoel van onbehagen… nooit meer voor verrassingen staan… overzicht, orde, rust, eenvoud.

Begin een ruilclubje met vriendinnen, buren of andere moeders.

Maak een lijst met gratis, of goedkope dingen die je kan doen voor het leuk. Bijvoorbeeld:

  • Ga fietsen met je kinderen, koop een ijsje bij de supermarkt en eet het op bij een speeltuintje of water
  • Doe stretchoefeningen samen met youtube
  • Zaai wat bloemen in je tuin, in plaats van dure plantjes te kopen
  • Ruil plantenstekjes, tijdschriften of wat dan ook
  • Leer ukelele spelen
  • Herschik je garderobe en bedenk nieuwe kledingcombinaties
  • Leer je eyeliner perfectioneren
  • Vergelijk prijzen in winkels en maak voor zo weinig mogelijk geld boodschappen den een erezaak
  • Zoek op pinterest naar budget-recepten en probeer nieuwe dingen uit
  • Zoek inspiratie voor een zuinig leven dat bij je past… er zijn zo veel leuke blogs, youtubekanalen en andere dingen met de focus op een leuk leven in plaats van afzien en spreekwoordelijke theezakjes drogen (tip: losse thee is goedkoper en lekkerder ;))
  • Schrijf je ‘overwinningen’ op: elke verzekering die je hebt opgezegd, goede kringloopaankopen, dingen die je weerstond, dingen die je hebt geleerd etc.

Vergelijk je niet met anderen

Inspiratie goed, vergelijken slecht. Comparison is the thief of joy en echt, dat is zo waar. Leef je eigen leven, you do you enzo. Met veel bespaartips kan ik echt helemaal niets (stop met dit, stop met dat, drink de goedkoopste koffie getsiederrie) maar ik doe het op mijn eigen imperfecte manier, die past bij hoe ik mijn leven wens te leven en soms is dat radicaal zuinig en soms decadent. Balans enzo. Ik weet wat ik wel en niet belangrijk vind en probeer daar naar te leven. Dat de een minder heeft en de ander meer is daarbij niet zo belangrijk, hoewel ik probeer te leren van mensen die het minder breed hebben.

Ik bedoel maar… in tijden waarin we straks allemaal gedwongen minimalisten worden 😉 is het zaak om ons aan te passen zonder ons miserabel te voelen. Dat kan altijd nog maar zuinig leven hoeft daar geen oorzaak van te zijn. De beste dingen in het leven zijn gratis (en geen dingen).

Loonslaafjes kweken?

Foto door Artem Podrez op Pexels.com

We hebben nu een best goed functionerend systeem waarin de kinderen dingen in het huishouden en hun eigen dingen doen en dan, als alles goed is verlopen die week, hun zakgeld krijgen.

Wat ze moeten doen is hun dagelijks dingen: bed opmaken, wasgoed opruimen, hun was doen, was ophangen, was opvouwen, hun rommel opruimen, de kippen en konijnen voorzien van eten, drinken en een schoon hok, het afval weggooien, de oudste twee moeten de afwas doen ’s avonds, hun kamer stoffen en stofzuigen en wat ik nog meer verzin, maar in elk geval dit.

En met dat geld willen ze dingen kopen. De kleinste twee verheugen zich al op de My Little Pony die ze straks kunnen kopen en de oudste wilde kijken voor broeken terwijl ze al drie broeken heeft, plus nog drie die ze ‘eerst wel leuk vond maar nu niet meer’.

Ja, ze mogen best iets verdienen. Ze moeten er ook dingen van kopen: cadeautjes voor feestjes en kleding in het geval van de oudste, luisterboeken in het geval van de jongen. En voor wat hoort wat, ik ga geen gratis geld uitdelen maar ze mogen ook wel een beloning krijgen als ze netjes doen wat ze moeten doen om te leren dat wij geen pinautomaten zijn en dat ze moeten wachten voor ze hun wensen kunnen vervullen.

Maar ik vroeg me af: ben ik nu niet gewoon ‘consumentisme’ in mijn kinderen aan het laten groeien? Loonslaafjes aan het kweken?

Als je lief bent en doet wat je gezegd wordt, dan krijg je centjes en kan je dingen kopen. En anders niet.

Het voelt heel erg dubbel.

De vraag is ook hoe lang we dit nog vol kunnen houden.

Zoals Sven zei: ‘je wordt wel wakker met de gedachte, als je een bewust bent, wat ga ik eigenlijk doen als wat ik zie gebeuren voor mijn ogen, zich effectueert in mijn leven. Als ik niet meer bij mijn geld kan, als ik een prik moet nemen die ik niet wil.’

Ik heb mijn kinderen nooit verwend, naar westerse maatstaven. Niet met spullen en niet door alles voor ze te doen. Ze moeten hun eigen dingen opknappen en regelen.
Sinds 2009, weet ik een heel klein beetje wat er speelt. Dat het schuldensysteem waarin we leven, rot en kapot is. Dat ons geld niets meer is dan een illusie. Dat iedereen worstelt en vecht met elkaar en de meest vreselijke dingen doet, om meer van datgene te verkrijgen dat alleen maar iets waard is omdat we geloven dat het iets waard is.

En dan laat ik mijn kinderen dingen doen, niet omdat het gewoon normaal is dat ze hun steentje bijdragen en hun eigen rommel opruimen maar om ze waardeloos geld te laten verdienen, waar ze waardeloze speelgoedjes van kunnen kopen.

Hm.

Was zomaar een overdenking….