De kracht van begrenzingen.

Foto door cottonbro op Pexels.com

In onze wereld, wordt ons verteld dat hoe minder grenzen en beperkingen er zijn, hoe beter het leven is. Hoe mooi zou het zijn als je de lotto zou winnen. Als je alles kon kopen wat je wilde. Als je overal naartoe kon reizen waar je wilde. Als geld geen beperking was…. Dat leven is wat gepromoot wordt. Waar je naar moet streven: zo veel mogelijk wensen kunnen vervullen.

Er komt geen einde aan.

En dat is het probleem.

Routines, restricties, budgetten en gewoontes worden gezien als saai. Ze zouden je beperken in je vrijheid want je moet toch altijd kunnen doen, eten, kopen, horen wat je zelf wil, op elk moment? Consumeren is vrijheid, dat weet je toch!

Toch, mijn leven is beter en ik voel juist meer vrijheid als ik mezelf wat restricties opleg. Als ik minder consumeer.

Ik voel me beter in mijn vel als ik mezelf niet maar laat eten waar ik denk trek in te hebben maar me beperkt tot twee, drie gezonde maaltijden per dag.

Als ik alleen het hoognodige uitgeef: een beperkt bedrag aan boodschappen, nieuwe kleding en schoenen als we dat nodig hebben en verder niets, groeit ons spaarsaldo en hoewel ik liever niet te veel geld op de bank heb voel ik me goed bij het hebben van een buffer.

Als ik op tijd naar bed ga en op tijd opsta, voel ik me beter dan wanneer ik ‘lalala gezellig’ tot half twee opblijf en er om half negen pas weer uitrol.

Als ik mezelf dwing om mijn huis te poetsen, geef ik mezelf het cadeau van een schoon en aangenaam huis waarin ik mezelf en creatief kan zijn en kan ontspannen, iets wat me niet lukt als overal dingen zijn die me vertellen: ‘ik hoor hier niet’ en ‘ik moet schoongemaakt worden’ en ‘ik zit vol met vette vingerafdrukken’.

En ook: hoe meer ik deze ‘beperkingen’ volg, des te minder ben ik het pingpongballetje van anderen. Als ik gezond eet, laat ik me niet verleiden tot 5 repen chocola voor 100 kronen. Als ik ‘niets kopen’ mijn mantra heb gemaakt, laat ik die leuke theedoeken en afgeprijsde truitjes lekker in de winkel. Als ik besluit niet meer dan 1600 kronen uit te geven aan boodschappen, loop ik voorbij aan aanbiedingen voor lekkere maar alsnog overbodige producten. Als ik besluit om geen mensen te volgen op sociale media die me iets verkopen, krijg ik niet het malle idee dat ik een veganistische geurkaars / nieuwe lippenstift / frisse stapel badhanddoeken nodig heb om mijn bestaan te verrijken.

Ik bepaal zelf waar ik tevreden mee ben en dat is met weinig -steeds minder- materiele zaken.

Hoe heerlijk is het om een uurtje meditatief je huis schoon te maken (jezelf vertellen dat het huishouden vervelend, oneerlijk en ondankbaar is werkt alleen maar tegen je) en de rest van de dag in een schoon huis te kunnen zijn, denken, schrijven, mijmeren, lachen, ontspannen, koken?

Hoe minder je je aantrekt van de buitenwereld, des te meer word je immuun voor alles dat daar verzonnen wordt. Ik hoef geen stofzuig- of grasmaairobot, geen ‘slimme’ apparaten, geen nieuwe kleding. Mijn eigen dingen doen en mijn eigen postzegel netjes houden, geeft me meer voldoening dan welke niet noodzakelijke aankoop dan ook.

Mezelf begrenzen tot drie maaltijden, zorgt dat ik niet meer hoef na te denken of ik ’s avonds nog iets wil eten: ik doe het gewoon niet en daarmee houd ik mijn gedachten vrij van denken aan eten en mijn lijf vrij van laat eten dat niet lekker op de maag valt.

Juist als je je beperkt, vindt je vrijheid.

Deze wereld verkoopt dure leningen als financiële vrijheid, huizen van vijf ton als vrijheid om je leven te leven zoals je wil, suiker en transvet als genieten, vijftien soorten muesli als keuzevrijheid, keuze uit tien soorten slavenbanen om dat huis van vijf ton te betalen als carrièrekansen…

Een eenvoudiger leven, geeft vrijheid. Iets niet willen is vrijheid. Iets niet nodig hebben is vrijheid. De dingen die de maatschappij aanbiedt weigeren, is vrijheid. Zelfopgelegde restricties op dit gebied, geven vrijheid.

Inflatie, lekker boeiend en je eigen leven.

Foto door Min An op Pexels.com

Alles is zo heerlijk rustig nu. Lijkt zo heerlijk rustig. Ik kom zo min mogelijk onder de mensen, pluk de dag door vroeg op te staan -hoewel er nu eentje voorbij vaart met een motorboot met keiharde muziek…. om half acht ’s ochtends- en lees en kijk amper naar dingen die te maken hebben met actualiteiten. Maar ondertussen bereid ik me wel voor op wat er komt want de rust is schijn, daarvan ben ik overtuigd.

Het ergste wat je kan gebeuren als je je voorbereid is dat je… voorbereid bent. Het zal je leven niet redden maar het geeft net wel wat gemak, wat ademruimte in geval van nood.

tot de creditcard moet betaald…

Ja, schulden aflossen, het allerbelangrijkste als je het mij vraagt. Schulden maken je een slaaf. Net als leven als ‘iedereen’: strevend naar groter, nieuwer, mooier, meer, verder, hogerop, sneller… Wiens leven leef je dan?

Ik denk dat het nu van vitaal belang is, te weten wat je echt blij maakt. Er zijn tientallen studies die aantonen dat zelfs het winnen van de loterij, mensen niet gelukkiger maakt. In tegendeel. Te weinig geld om in de basis van je levensonderhoud te kunnen voorzien, dat maakt ongelukkig en gestrest maar meer dan nodig, net zo goed. Althans, het streven naar meer dan nodig (de essentiële zaken plus een beetje extra, voor het leuk, het gemak, comfort)…

Een leven dat draait om consumentisme, is leeg en zal nooit een vervullend leven zijn. Waarom zou je het überhaupt proberen? Als het ons gelukkig zou maken, zouden we na 70 jaar van meer meer meer en alles kopen wat onze hartjes begeren, toch dronken van geluk en met hartjes in de ogen rond moeten lopen?

Maar nee, in tegendeel. Nooit waren we zo ongelukkig, zo gestrest en zo totaal niet meer in staat om met tegenvallers, kritiek en verandering om te gaan.

Ik denk dat nu, vrijwillig, teruggaan naar een simpeler leven, een van de beste ‘verzekeringen’ is tegen komende economische malaise. Leer minder energie gebruiken want hoe rot deze prijzen ook zijn, klagen helpt ook niet.
Leer je favoriete gerecht van de Chinees thuis maken (deze recepten zijn vaak kinderlijk eenvoudig). Waardeer eenvoudig eten. Gebruik wat je hebt. Maak je huis schoon met water en azijn. Verkoop al je overbodige spullen. Beëindig je televisie-abonnement en wellicht ook je internet als je geen groot dataverbruiker bent: wellicht heb je genoeg aan data op je telefoon. Leer een aantal recepten maken met goedkope ingrediënten: kool, peulvruchten, uien, gehakt, rijst. Stel een budget in voor kleding, eten, communicatie.

Gebruik op wat je hebt, voor je nieuw koopt en koop spullen die zo duurzaam en veelzijdig mogelijk zijn. Koop tweedehands en koop functionele dingen: een warme plaid voor op de bank, een voedselthermos om granen, rijst en pasta in te koken met minimale energie, warme sokken, een goede winterjas en schoenen. Hergebruik glazen potten in plaats van ze te kopen. Schrap extra’s beetje bij beetje: stop met het kopen van accessoires, snoep en koek, plantjes puur voor het mooi (mooi en lekker kan ook!), van kleding die niet echt nodig is…. Waardeer je spullen, ook al zijn ze licht versleten, afgebladderd, verwassen…. Wabi sabi enzo.

Weet wat je zelf mooi vindt. Stop met het luisteren naar marketeers, advertenties, influencers… Blokkeer ze de toegang met adblockers, unsubscribe en ontvolg. Doe meer van wat je echt blij maakt, van binnen.

Je hoeft niet ‘up to date’ te zijn met alles. Je hoeft het nieuws niet te volgen. Je hoeft niet met mensen om te gaan die je energie kosten. Het is prima om een leven te leven waar de massa niets van begrijpt. Sterker nog: het zal je meer genoegdoening geven je eigen pad te volgen dan je hele leven het speelballetje te blijven van anderen.

Wil je je leven radicaal omgooien? Waarom niet. Als mensen dat niet accepteren, is dat hun probleem. Mensen maken zich overal druk om, wat anderen zeggen, wat anderen doen. Dan ga je naar de Aldi in plaats van de AH, de kringloop in plaats van het outletcentrum en stop je met leven voor de bühne. Als dat voor anderen dingen zijn die jouw waarde als mens bepalen, is het maar beter dat ze je niet meer moeten.

Als het te mooi lijkt om waar te zijn en je je afvraagt ‘waar mensen het van doen’, dan is de kans groot dat het allemaal niet zo mooi is als het lijkt, achter de vergulde deur. Stop met jezelf vergelijken met die mensen. En misschien hebben ze het allemaal perfect voor elkaar, zijn hun auto’s en boten en dure huizen hun eigen bezit. Fijn voor die mensen en niets meer dan dat.

Geen zin meer om met anderen dure uitjes te maken? Stop ermee. Klaar met de eeuwige uitwisseling van nutteloze cadeaus op verjaardagen? Stap eruit. Auto te duur? Doe hem weg en koop een kleine tweedehands. Laat het idee los dat je voor elke gelegenheid een nieuwe, passende outfit zou moeten kopen.

Waarom zou je je iets aantrekken van de mening van mensen, die je ook niet om advies zou vragen?

Altijd al willen emigreren? Maak er werk van zo lang het nog kan en je je huis voor goud geld kan verkopen. Als je zelf niet doet wat je wil, bepalen anderen wat je doet en dat is een recept voor ontevredenheid.

Besef dat er maar weinig is waar je controle over hebt en probeer dat te accepteren. Hoe moeilijk het ook is. Er zijn dingen die je wel in de hand hebt. Wat je eet en drinkt. Hoe gezond je leeft. Hoe je bent tegenover je kinderen. Hoe schoon je huis is en hoe netjes je kastjes. We kunnen allemaal een paar bakken met kruiden en bloemen planten. Hoe je je kleren opvouwt, je bed opmaakt aan het begin van de dag, hoe je je lichaam onderhoudt. Hoe je reageert (ik laat me soms nog te veel meeslepen, zeker als aan het einde van een lange, warme, luidruchtige dag mijn bandbreedte een beetje op is). Wat je achterlaat mocht je er *poef* opeens niet meer zijn. De aandacht die je geeft aan anderen. Hoe schoon je omgeving is.

Het is iets waar ik mezelf keer op keer aan moet herinneren. Als ik mijn dagen doorbreng met boos zijn op alles en iedereen -en er is genoeg waar ik boos over kan worden- dan geef ik dat andere te veel macht over mijn leven. En dat is niet hoe ik mijn korte moment op deze aarde in menselijke vorm door wens te brengen, uiteindelijk.

Waarmee ik maar wil zeggen: maak er iets moois van 🙂

Waar een schuld toe kan leiden.

Foto door Johannes Plenio op Pexels.com

Ik ben nu erg blij met de kennis van besparen, zuinig leven en minimalisme die ik de afgelopen dertien jaar heb opgedaan. Want het is bijna dertien jaar geleden dat we, niet in ons nieuwe huis maar ons oude huis nog niet verkocht, werden geconfronteerd met de streken die een bank kan leveren.

De Rabobank ging destijds uit van WOZ-waarde = verwachte verkoopwaarde en leende dat ons als overbrugging. Ik maakte echter bezwaar tegen de WOZ-waarde: die was in vier jaar 40% gestegen. De gemeente zei: ‘Gerlinde, wat een goed verhaal’ en paste hem aan. De Rabobank zei toen: ‘dan willen wij het verschil van 25.000 euro over twee maanden op onze rekening. Mijn ouders zeiden toen: ‘jullie kunnen het van ons lenen’ en daar was ik enorm dankbaar voor.

Sowieso, met twee hypotheken en een instortende huizenmarkt voelde ik enige urgentie om orde op zaken te stellen en dat zorgde er uiteindelijk voor dat mijn leven heel snel veranderde.

Ondertussen maakte ik kennis met minimalisme, toen nog een obscuur hoekje op het internet met Miss Minimalist, Joshua Becker, ZenHabits en een handjevol anderen. Ik keek de Zeitgeistfilms en die openden mijn ogen voor wat er werkelijk speelt, achter de schermen.

Ik leerde besparen. Ik leerde aardappels koken, zelf patat maken, eetbare planten herkennen, goedkoper boodschappen doen, minder consumeren, prijzen vergelijken, meer doen met minder, euro’s omdraaien, dingen gewoon niet kopen…. Vooral dat laatste.

Ik heb eigenlijk altijd wel geweten dat de klap ging komen want het systeem is door en door verrot. We worden door hoge prijzen, angstporno, ‘dumbing down’ en digitalisering dermate in een hoek gedreven dat we straks geen keuze meer hebben dan een Universal Basic Income en alle voorwaarden die daaraan worden gesteld door zij die de touwtjes in handen hebben, te accepteren. Of anders….

Lekker vooruitzicht wel maar zoals ik zei: nu ben ik blij dat ik al niet zo veel van deze wereld wil. En het ook niet mis, als het er niet meer is. Het zal mij een zorg zijn dat er geen vliegtuigen vliegen, je geen paspoort kan krijgen, dat een biertje zeven euro kost op een terrasje (dat doet het hier al jaren en dan kreeg je tenminste nog een halve liter) of dat heel Noorwegen in de file staat omdat hun electrische auto’s moeten worden opgeladen maar het aantal laadpunten buiten de grote steden niet berekend is op een miljoen mensen die in eigen land vakantie vieren.

Hogere benzineprijzen zijn vervelend maar voor ons geen drama, want we rijden zelden op benzine. Hoge energieprijzen zijn evenmin leuk maar we hebben nog de mogelijkheden ze het hoofd te bieden.

Man en (doorgaans ook) ik vinden het geen probleem om twee in plaats van drie maaltijden per dag te eten. We zijn al niet gewend aan vakanties. Sterker nog: ik vind thuisblijven de ultieme luxe. Hoe heerlijk is het om op de plek te zijn waar je alles hebt, waar je zon en zee en strand onder handbereik hebt, waar de kipjes pittoresk door de tuin dartelen en waar er niet al 75 man voor je in je bed hebben liggen zweten, ruften, huidschilfers shedden en copuleren. En dat alles, zonder dat we op de klok hoeven letten.
Ik hoef niets in te pakken, geen oppas voor de dieren te vinden, niet in de file te staan met nog 100.000 andere vakantiegangers en bij thuiskomst geen wasmonster te temmen.

Ik probeer op te maken wat we hebben en als ik twee keer per week de koelkast inspecteer en ook echt op tafel zet wat op moet -en niet iets anders erbij- dan gaat het ook op en sparen we geld en afval. Als ik een pak kulturmelk of yoghurt leeg maak (een soort fermenteerde melk) gebruik ik een flessenlikker en spoel het pak uit met een beetje water dat ik weer overgooi in een volgend pak. Ketchupflessen idem.

Als iets een goede aanbieding is, neem ik genoeg mee voor een paar weken of maanden. Boeken kopen we zelden tot nooit nieuw. We hebben geen televisieabonnement, geen tablets of smartwatches of zulke gekkigheid.

Al die dingen worden je opgedrongen. 120 jaar geleden verkochten ze ook al wasmiddel dat nog schoner zou wassen, nog beter zou ruiken en nog zachtere was zou geven. Niemand zou ooit verzinnen dat ze een horloge nodig hadden waarmee je overal gevolgd, gebeld en uitgelezen kon worden. Elke mascara doet het zelfde -je wimpers verven- maar elke mascara maakt je wimpers nog langer en verleidelijker. Elke paar maanden zijn er weer nieuwe trendkleuren en musthaves. Natuurlijk.

De meest stijlvolle mensen dragen tijdloze kleding, de mooiste huizen zijn niet die volstaan met meuk van de Intratuin en uit de VT-wonen.

Laat die shit gewoon niet toe in je hoofd en je huis. Natuurlijk zijn er overal leuke dingen te koop maar zie ze gewoon voor wat ze zijn: leuke dingen. Houd je geld in je zak voor belangrijke dingen. Voor eten, ofzo. Je hoeft niet alles wat je ziet en wat je aanspreekt, in je huis te hebben.

Er is schoonheid in eenvoud. In afwas op een afdruiprek, in was aan de lijn, in een wollen deken op frisse avonden, in slijtplekken op je favoriete plek van de bank, in hier en daar afgebladderde verf, in simpel eten, in een glas water, in stekjes opkweken tot mooie plantjes, in een lievelingsoutfit en die keer op keer op keer dragen, in bibliotheekboeken, in lege muren, in rommelige moestuintjes waar insecten te keer gaan en vogels hun jongen grootbrengen, in een wandeling naar het park en op een bankje zitten, in offline en onbereikbaar zijn, in een goed gesprek met echte vrienden, in iets aardigs doen zonder iets terug te verwachten, in iets kunnen hergebruiken, iets weggeven, iets krijgen, in onkruid, in niet meer bezitten dan je nodig hebt, in kwaliteit boven kwantiteit, in stoppen met eten als je geen trek meer hebt, in vroeg opstaan en de zonsopgang zien, in iets repareren, iets zelf doen, in aandacht in plaats van afleiding, in iets maken in plaats van consumeren, in tevreden zijn met wat je hebt ook al hebben de mensen om je heen, meer. In je kinderen de waarde leren van dingen, in plaats van slechts de prijs. In stilte, in contemplatie. In je gedachten op papier zetten, in plaats van heel de tijd andere mensen hun gedachten en meningen absorberen via het internet. In het voelen van kou en warmte, zonder deze te bestempelen als slecht of vervelend (ik werk hieraan wat warmte betreft ;))

Goedkoper koken, duurder leven

Het is raar weer. Het ene moment koud, dan weer heet. Als het ’s avonds enigszins aangenaam is -doorgaans trekken we na zessen allemaal weer een trui aan, ook al was het overdag 30 graden op de thermometer- worden we opgevreten door de knutten. Als je in het gras gaat staan, word je letterlijk aangevallen. Nu ik dit schrijf word ik ook al aangevallen en het is halverwege de middag. Het is een goed jaar voor prikbeesten.

Penger…

Ik ben de laatste tijd bezig om orde op zaken te stellen, financieel. Er was nog een belastingaanslag -aanslag is het juiste woord ja 😀 -, want geen schulden om van de belasting af te trekken. De restskatt van de auto die we importeerden viel hoger uit, ik kocht preps, zeven pallets met hout en meer dingen die nu eenmaal geld kosten.

Gelukkig komt er vakantiegeld aan en krijgen we Nederlandse BPM terug als we in Noorwegen de restskatt hebben betaald. Althans, als we geen komma verkeerd zetten op het formulier. En uiteraard pas na een maand of twee want zo rolt de belasting.

Ik vind het echt geen slecht idee om de auto weer te verkopen. Vermoedelijk kunnen we hem voor een goede prijs kwijt en dan hebben we weer een fatsoenlijke buffer. . Dat hebben we nu niet en dat geeft me onrust. Hebben we alleen -wederom- geen gezinsauto.

Voedselverwerking

Gisteren heb ik alles dat we in de koelkast hadden liggen, verwerkt. Er ligt niets in de groentelade te slingeren, er zijn geen restjes waar iets mee moet anders dan gewoon in een pan of kom ‘gooien’… Ik maakte van alles:

  • Twee broden gesmeerd door de kinderen hun lunches van de week.
  • Groenten voorgesneden.
  • Een heel lekkere Thaise taugésalade gemaakt (ik deed er komkommer zonder zaden en pulp bij en liet de peper achterwege i.v.m. de kinderen)
  • Twee bollen knoflook geperst en in de olie, gember geraspt in olie, zodat ik niet naar de poederversie grijp.
  • Nasi voorbereid: ui en knoflook, ei en ham bakken, rijst koken.
  • Bacon gebakken, voor in een salade of pasta carbonara.
  • De ‘extra’s’ voor een salade gemaakt: croutons, gehakte noten, watermeloen en feta, er hoeft alleen nog salade uit de tuin bij.
  • Havermout voor mij: rode bessen, havermout, water en kulturmelk.
  • Restjes kaas geraspt voor over tortilla’s of op focaccia.
  • De jongen maakte van overrijpe bananen bananenbrood in de airfryer.
  • Chinese tomatensoep gemaakt.
  • Croutons gemaakt van de kapjes van het brood.
  • IJs van rijpe banaan, aardbeien uit de vriezer en slagroom.

Nou ja, zulke dingen. Ik vind het altijd fijn als er geen losse eindjes in de koelkast liggen en het is zo makkelijk voor de komende week. Die wordt druk want een oud-collega uit Nederland komt logeren en vrienden die uit het durp verhuisd zijn komen ook eten en logeren, de kinderen hebben afwijkende schooltijden en donderdag hun laatste schooldag en er is nog een afsluiting van de jongen zijn klas: die gaat na de vakantie naar de ungdomsskole.

Koken in een thermosfles

Ik zocht dingen om geld, energie en gedoe te besparen en kwam op het magische proces van thermos-cooking. Wat je doet: je warmt de thermosfles op met kokend water. Na een paar minuten doe je het water terug in de waterkoker, je doet havermout (of rijst, of quinoa, of tarwekorrels, of pasta, of linzen) in de thermos, voegt de benodigde hoeveelheid water toe en laat het staan. Havermout heeft maar even nodig, quinoa langer en rijst nog langer. Er zijn genoeg goede recepten met de juiste verhouding out there.

Er zijn ‘thermosflessen’ speciaal voor voedsel met een wijdere bovenkant. Ik maak nu op die manier de havermout van de jongste twee. Ze eten het direct uit de thermos en behalve een halve liter water koken, kost het me geen stroom of extra afwas en dus minder geld. Bovendien: eten laten overkoken of aanbranden is praktisch onmogelijk. Ideaal!

Frugal Inspiratie

Soms kom je een website op YouTube-kanaal tegen dat gewoon ‘resoneert’ en dat had ik met Rowena Marie. Frugal financial minimalist, of iets dergelijks.

Ze leven minimalistisch en geven weinig uit maar ze woont niet in een lege ‘pod’, zoals sommige minimalisten. Dat is ook wel een verademing. Ze heeft bijvoorbeeld gewoon een potje met *verslikt* MEERDERE balpennen! En levende boeken. Bloemetjes.

Ze eet al jaren ‘plant based’ en hoewel ik weet dat mijn lijf vegan echt geen goed idee vindt, heeft ze enorm veel appetijtelijke en super goedkope vegan recepten en tips om heel goedkoop te eten die ik echt wil gaan maken met mijn voorraad kikkererwten en linzen.

En deze, Arrow Hill Cottage. Vooral over minimalisme en lezen zonder gedoe.

Weg met nog meer slechte gewoontes…

Ook had ik besloten om ’s avonds geen wijn meer te drinken. Het is een gewoonte en geen een die veel positieve effecten sorteert. Mijn zelfgemaakte wijn heeft weinig alcohol, ongeveer 7% maar wat is het punt? Het smaakt me minder lekker dan dat glas om half vijf ’s avonds (ik typte ’s ochtends… nee, dat niet hoor!) en gratis is het ook niet. Ik houd het nu bij het glas dat me echt plezier doet en dat is dat aan het einde van de middag, met een liflafje en een boek erbij, met de man naast me.

Energiebla deel 973

Ondertussen stijgt de energieprijs hier naar 650 øre per kWh op sommige tijden, zoals morgenochtend. Boven de 80 øre wordt 80% gecompenseerd door de overheid maar dat maakt het in het stroomafhankelijke Noorwegen nog steeds niet goedkoop.

Het enige waar we nog echt op kunnen sparen, is -naast het afschaffen van het aquarium- het uitzetten van de warmwaterbereider. Die staat al lager, op 62 graden. Ik zou het niet zo’n drama vinden, de man echter vindt het het nog wel waard en ik snap dat hij na een dag hard werken een warme douche wel waardeert.

Ik wil nu proberen om hem alleen in de middag te laten verwarmen, zodat er ’s avonds warm water is. ’s Nachts en overdag hoeft er geen paarhonderd liter warm te worden gehouden.

Ik wist wel dat mijn zuinige skillz ooit een keer echt van pas zouden komen 😉 En bijleren voor we ze echt nodig hebben, zo licht mogelijk leven en ondertussen genieten van alle goede dingen, de enige echte voorbereiding.

Wat we niet meer kopen deel zoveel.

Oh, zo leuk altijd: ‘wat ik niet meer koop’ lijstjes. Want er is zo veel dat we niet nodig hebben en dat is een heel rustgevende wetenschap. Iets niet hebben of hoeven is een verrijking van het leven, geen stap terug in welvaart. Het is heerlijk om in een winkel alleen te kopen wat je echt nodig hebt en dat de rest niet eens een optie is.

Met hoe minder ik tevreden kan zijn, des te gelukkiger ik ben. Ik ben net lekker wezen wandelen in het bos waar na twee dagen regen de zon door kwam en dat was magisch. Ik maakte ontbijt met twee eieren -van eigen kippen-, een berg door de slakken aangevreten-doch-smaakvolle sla en een paar stukjes biologische brie (waren afgeprijsd naar 10 kronen dus ik sloeg groot in). Ik zit nu op de schommelbank, uitzicht op m’n scharrelende kipjes en de zee…. Het leven is goed.

Wat we niet kopen….

  1. Wattenschijfjes. Ik heb herbruikbare van Imse Vimse als ik ze nodig heb, maar gebruik meestal gewoon doekjes, olie en warm water om mijn gezicht schoon te maken.
  2. Crèmes, gezichtwas, tonic, toner…. Ik ben een paar maanden geleden gestopt met die onzin en merk geen verschil, behalve dat het goedkoper en makkelijker is.
  3. Blush, poeder, foundation, lippenstift en andere ingewikkelde make-up.
  4. Nagellak en nagellakremover. Ik heb altijd binnen drie minuten een stuk eraf en dan schreeuwt het slons, in plaats van chique, dus zonder doen is makkelijker.
  5. Wegwerpscheermessen. Ik heb een keer uit nood een Gilette gekocht en doe maanden met een mesje (tegen de scheerrichting in over je arm bewegen houdt ze scherp)
  6. Bodylotion, bodywash, crèmespoeling. Shampoo gebruik ook zelden, het maakt m’n haar veel te snotterig en zacht sinds ik grotendeels gestopt ben met het gebruik ervan.
  7. Deodorant. Als je deodorant gebruikt, heb je het nodig maar als je stopt met het gebruik ervan, past je lichaam zich vanzelf aan.
  8. Stylingproducten voor haar: haarlak, gel, krultangen… We hebben wel een haardroger, die gebruik ik vooral voor de kinderen zodat ze als het vriest niet met nat haar naar buiten hoeven.
  9. Extra meubels. Ik hoef geen nachtkastjes, commodes, bijzettafels, dressoirs en nog meer lastige en grote spullen in huis.
  10. Tafelkleden, placemats en andere tafeldecoratie. Ik heb een groot stuk leisteen waar soms twee waxinelichthouders op staan en als we gaan eten, de hete pannen. Verder vind ik de houten planken van onze door de man gemaakte eettafel gewoon het mooiste.
  11. Speciale borden en koppen voor bijzondere gelegenheden. Het goedkoopste witte Ikea-servies voldoet perfect.
  12. Dingen die maar een ding kunnen: olijvenontpitters, meloenballetjesmakers, rijstkokers….
  13. Keukenapparaten. Ik wilde heel lang een KitchenAid, kocht een KitchenAid, bleek toen helemaal niet zo veel met het apparaat te doen als ik had verwacht en gelukkig voor mij ging de motor kapot en kreeg ik al mijn geld terug….
  14. Keukendecoratie en keukenopbergspullen.
  15. Eengangsbestek en -borden
  16. Seizoensgebonden decoratie. Met Halloween hebben we een pompoen en knutselen we wat, met kerst knip ik wat hulst buiten, met Pasen verven we eieren en die hangen we in een tak, dus alles kan na gebruik in de soep of op de composthoop.
  17. Seizoensgebonden kleding. Geen kersttruien, kerstmanjurkjes of zulks.
  18. Al te zomerse kleding. Mijn jurken die ik in de zomer draag kan ik ook in de winter aan, met een vest erover en legging eronder. Met een roze jurk met gele ananassen ziet dat er toch wat typisch uit.
  19. Kerstkaarten en verjaardagskaarten.
  20. Cadeautjes ‘omdat het moet’. Als ik iets leuks tegenkom dat echt past bij iemand, dan koop ik het maar ik kom niet zo vaak in winkels, dus dat gebeurt zelden. Ik verwacht ook geen gaven als ik jarig ben of met kerst. Het houdt het allemaal wat overzichtelijker…
  21. Uitbundige verjaardagsdecoratie. We hebben al jaren de zelfde stoffen en papieren vlaggetjes en blazen een paar ballonnen op.
  22. Gadgets, telefoons, electronica. Wat we hebben, is al jaren oud.
  23. Speciaal speelgoed. We komen nooit in speelgoedwinkels, krijgen geen reclamefolders en hebben geen tv die heel de dag reclame blert, dus mijn kinderen komen ook niet echt in contact met de ‘must haves’. Ze vragen er ook gewoon niet om. Ze hebben Lego, wat My Little Pony’s van de kringloop, knuffeldieren en knutselspullen en dat is het. Genoeg.
  24. Schoolfoto’s. Oplichters 😉
  25. Disney-dingen, behalve de Donald Duck… Gelukkig houden de dames ook niet van Frozen en andere prinsessenmeuk en kijken ze liever naar Buurman & Buurman of Keepvogel.
  26. Snijbloemen. Ik vind ze prachtig hoor, maar ik kom ook nooit meer bij Ikea, de enige plek waar ik wel eens een bos betaalbare tulpen kocht.
  27. Electronisch speelgoed. Niets dat geluid maakt, geen electrische stepjes, niets dat op batterijen werkt.
  28. Fastfood… Geen McDrek. Het is dik vier jaar geleden dat we er voor het laatst waren (alleen halverwege de reis naar Nederland) en ik denk dat ze drie keer een fastfood’restaurant’ van binnen hebben gezien…
  29. Mondkapjes. Duh!
  30. Dingen waar je iets bij krijgt. Nu is marketing gericht op kinderen hier strenger geregeld, dus we hebben er ook weinig last van, maar ik heb een hekel aan zulke ‘freebies’.
  31. Grappige sokken. Als ik sokken koop, koop ik ze groot in zodat ik geen sokkenmemory hoef te doen en elke zwarte sok, bij elke zwarte sok past.
  32. BH’s. Ze irriteren me vreselijk, ik draag eigenlijk altijd een strak hemdje onder mijn kleding en dat is genoeg steun. Geen bh dragen is beter voor je circulatie en zou juist hangen voorkomen. Ik snap dat sommige mensen de steun nodig hebben of aangenaam vinden maar ik niet en ben blij zonder te doen.
  33. Bijzondere panty’s en maillots. Ik probeer het zo veelzijdig mogelijk te houden en ga voor effen zwarte panty’s of leggings die ik eigenlijk het hele jaar kan dragen, afgezien van een handjevol zomerse dagen.
  34. Oorbellen, piercings kettingen, armbanden en ringen. Er was een tijd dat ik ervoor leefde me op te tuigen als een kerstboom maar die dagen liggen lang achter me. Het irriteert me al snel. Ik heb een ketting die ik van de man kreeg en mijn trouwring en dat is het.
  35. Wasverzachter, speciale wasmiddelen, etc. Ik gebruik altijd waspoeder van Sonnet en dat maakt alles schoon. Soms een beetje azijn waarin ik wat etherische olie heb gedaan in het wasverzachterbakje en hop, schone was.
  36. Handzeep. Ik vul het zeeppompje met wat we op dat moment hebben: afwasmiddel, groene zeep of shampoo die niet fijn gevonden wordt.
  37. Allesreiniger. Azijn, water, etherische olie, spuitfles en hop, schoon huis.
  38. Wat voor speciaal reinigingsmiddel dan ook.
  39. Kleding met moeilijke stofjes. Het moeilijkste is mijn jas met dons (verantwoord dons) maar dat is een kwestie van wassen op delicaat en liggend laten drogen, eens in het jaar. Ik doe niet aan handwas en koop geen wol die kan krimpen in de was. We hebben geen witte kleding.
  40. Accessoires. Ik doe al jaren met de zelfde leren tas en leren handschoenen  en ben van plan er nog jaren mee te doen.
  41. Hobbyspullen, afgezien van een notitieboek. Ik houd van lezen, wandelen, schrijven en vogels kijken en daar heb ik eigenlijk niets voor nodig dat ik niet al heb.
  42. Tuinplanten. Nog afgezien van dat de huiseigenaar alles afkapt dat verder dan 5 cm boven de grond komt… planten zijn hier zo gruwelijk duur! Bovendien groeit er allerlei moois en lekkers (wilde aardbei, framboos, braam, bosbes, bieslook etc) rond het huis in het bos en in de bermen. De randen van de tuin maai ik niet, dus daar komt ook genoeg moois op.
  43. Nieuwe auto’s. Hebben we nog nooit gehad, zelf.
  44. Tuinmeubels. Wat we hebben is oud, zelfgemaakt of gekregen.
  45. Bijzondere koffie. Geen George Clooney-machine of andere ingewikkeldheden.
  46. Bier, wijn en andere alcoholische dranken. We maken het wel zelf
  47. Creditcards. We hebben een debitcard die je gebruikt zoals je ook een creditcard gebruikt maar die heeft geen krediet, alleen je eigen geld.
  48. Leningen.
  49. Vakanties. Naar Nederland reizen valt onder werken 😉
  50. DVD’s. Ik heb ook geen idee of er nog DVD’s gemaakt worden. Hm… Wel kopen we heel soms, als we een bandje echt heel leuk vinden een CD ervan maar dat is twee maal per jaar ofzo.
  51. Grote plastic dingen zoals opblaaszwembaden of speeltoestellen. Toen de kinderen kleiner waren, gebruikten we een speciekuip als ze in het water wilden, nu kunnen ze zo de zee in.
  52. Nieuw buitenspeelgoed. Dingen als inlineskates, badmintonrackets etc. kopen we altijd tweedehands.
  53.  Een huis.
  54. Eten van een merk. Geen Knorr, Lays Chips of Heinz Ketchup hier.
  55. Nieuwe boeken die we niet meer dan eens gaan lezen. Ik koop soms een naslagwerk nieuw maar leesboeken die slechts een keer worden gelezen, nooit.
  56. Koffiefilters. Want metalen filter.
  57. Concertkaartjes. We gingen weliswaar onlangs naar een concert maar dat was al 25 maanden daarvoor betaald.
  58. Eten in een restaurant. Ik snap de lol niet van bediend worden en van 10 x zo veel betalen voor matig, opgewarmd kant en klaar eten. (oké, er zijn uitzonderingen: Grieks en goed Oosters eten maar hier in Noorwegen zijn beiden niet aanwezig dus we komen nooit in eetgelegenheden.)
  59. Geurkaarsen. Verleidelijk, maar nee.
  60. Snoep. De kinderen krijgen genoeg mee van feestjes.
  61. Kaartjes voor het OV.
  62. Frisdrank.
  63. Magnetrons. Het zou makkelijk zijn voor het verwarmen van melk voor in de koffie en de havermout van de kinderen maar de grootte van het apparaat en het potentiele gevaar met de straling maakt het een nee.
  64. Smarte dingen. Het enige dat verbonden mag met wifi is de laptop en telefoons, verder wil ik niets dat zelf ‘nadenkt’ en Joost mag weten welke gegevens naar welke servers stuurt.
  65. Oncomfortabele schoenen. Ik heb nog twee paar, vooral om mee te zitten 😀 maar om gewoon mee rond te lopen en boodschappen te doen etc. heb ik nu platte schoenen. De horror, maar mijn rug waardeert het!
  66. Abonnementen op een sportschool. Gruwel!
  67. Plastic bakjes en plastic folie. Ik heb een stapel glazen bakjes van Ikea en daarin bewaar ik restjes, extra maaltijden, gesneden groenten etc. Zo schuiven kleine restjes van iets ook nooit naar achteren in de koelkast, en ik vind eten bewaard in plastic gewoon ieuw.
  68. Kapsels. Ik knip het haar van iedereen hier. Had ik al gezegd geloof ik.
  69. Parfum. Toen mijn lievelingsluchtje de allerslechtste score bleek te hebben in de EWG-database heb ik het naar de kringloop gebracht en gezworen nooit meer parfum te kopen.
  70. Tijdschriften. Ik lees boeken op mijn e-reader of artikelen online.

Plezier in gematigdheid

Foto door Chee Huey Wong op Pexels.com

Een van mijn grootste inspiratiebronnen om minimalistisch te leven is Francine Jay. Toen zij begon met bloggen over minimalisme, ontdekte ik net het hele idee ervan. Ze is gestopt met bloggen maar ik neus graag in haar oude posts en haar boeken. Haar laatste boek, Lightly, is minder praktisch van aard dan Joy of Less maar ik vind het heerlijk om af en toe even in te kijken en herinnerd te worden aan het plezier van leven met minder spullen, aankopen, zorgen, stress en verplichtingen.

Een van de mooiste ideeen vind ik het stuk over Sophrosyne, een oud- Grieks woord dat de deugd beschrijft van plezier vinden in een meer gematigde manier van leven. Het is gematigdheid, maar dan niet op de ‘ik ontzeg mezelf alles nu om straks in de hemel te komen’ maar gewoon voor het plezier dat een lichter, gematigder en evenwichtiger leven nu eenmaal geeft.

Er zijn drie ‘pijlers’: mindfulness, zelfcontrole en evenwicht.

Gematigdheid is nogal een vaag begrip. Tien kilo extra op je lijf terwijl de gemiddelde mens er twintig heeft, is geen gematigdheid. Slechts twee uur Netflix in plaats van vier, evenmin.

Sophrosyne gaat om je persoonlijke balans. Waar voel je je het beste bij? Wat is je optimale staat, de optimale hoeveelheid eten, entertainment, schermtijd, kleding voor jou? Meer van iets goeds is doorgaans niet meer in plezier. Een glas wijn is heerlijk maar een fles is te veel. Af en toe een stukje chocola is fijn maar niemand voelt zich lekker na de hele reep. Meer kleding dan we kunnen ‘managen’ in onze kledingkast en ons hoofd, is al gauw een bron van stress in plaats van plezier.

Je kan weten wanneer je genoeg heb, daadwerkelijk stoppen met kopen, eten, drinken of kijken en vervolgens tevreden zijn met dat je je wensen hebt vervuld.

Het gaat er niet om dat je geen reep chocola mag eten van jezelf maar dat je weet hoe goed je je voelt als je het bij die paar blokjes houdt en daar ook echt de tijd voor neemt om er van te genieten.
Het gaat er niet om dat je niets mag kopen van jezelf, maar genieten van het lichte, vrije gevoel dat komt met de winkels links laten liggen voor alles behalve de meest essentiele aankopen.
Het gaat er niet om dat je geen schermen mag kijken, maar dat je beseft dat een kwartiertje instagram waardevoller is dan drie uurtjes.

Bepaald eten laten staan is soms lastig maar het gevoel dat komt van een lichter en actiever lichaam is vele malen aangenamer dan extra kilo’s meesjouwen. Soms is iets in de winkel laten liggen lastig maar een huis zonder overbodige spullen en genoeg geld op de bankrekening is onbetaalbaar.

Sophrosyne gaat om genieten van de goede dingen terwijl je je leven licht houdt.

Ik vind het een prachtig idee. Ik ben van mezelf niet even gematigd –alles of niets is soms meer mijn idee- maar met het *kuch* klimmen der jaren, word ik er beter in omdat het ook gewoon zo waar is. Wat we echt willen in het leven, moeten we niet opofferen voor wat we nu willen. Ik wil slank blijven, dus eet ik niet te veel. Ik wil geen stress in mijn leven, dus ik kijk uit waar ik ja tegen zeg. Ik wil een huis dat makkelijk onder controle te houden is, dus ik laat alle leuke spulletjes in de winkel staan.

En ik geniet daar het meest van, uiteindelijk.

Besparen op boodschappen

Foto door Rene Asmussen op Pexels.com (Noorse staples… lol. Doe dat dus niet)

Gewoon, omdat het altijd handig is om het nog eens te lezen, toch?

  • Doe boodschappen zonder je kinderen.
  • Laat je man boodschappen doen (tenzij hij juist het type is dat met 30 euro aan liflafjes thuiskomt)
  • Plan je maaltijden. Zelf geloof ik niet in een heel strak schema, wel in alleen kopen wat je nodig hebt.
  • Kijk goed wat dingen waar kosten. Als je elke week min of meer hetzelfde koopt, heb je die prijzen na een tijdje wel in je hoofd.
  • Koop elke week min of meer hetzelfde, varieer met groenten en fruit.
  • Koop geen wegwerp.
  • Koop geen voorgeproduceerde rommel. Een pot jam ofzo. Of tomatensaus. Maar laat het verder staan waar het staat en
  • Concentreer je op verse waren
  • Eet van het seizoen
  • Omarm ‘staples’: aardappels, rijst, linzen, pasta… Wat je voorkeur heeft.
  • Val niet voor luxe verpakkingen. Gedroogde pasta met een gezellige Italiaanse mamma en tomaten op de verpakking smaakt hetzelfde als die met ‘BUDGETPASTA’
  • Val ook niet voor groenwasserij met ‘duurzaam’ en al die onzin. Leuk dat 2% van je cacao 5 cent per zak meer oplevert door de cacaoboer tussenhandel maar dat maakt het nog niet heel veel beter he?
  • Hoewel ik denk dat er absoluut een plek is voor verwennerij, is het raadzaam voor portemonnee, gezondheid en tailleomvang om het te beperken tot eenmaal per week.
  • Doe slechts eenmaal per week boodschappen en maak alles op voor je boodschappen doet. Zorg voor wat diepvriesgroenten en -fruit en lang houdbare melk voor nood, bijvoorbeeld zodat je niet voor een pak melk of een paar bananen naar de winkel moet want dan koop je meer dan nodig.
  • Eet minder vlees.
  • Eet beter vlees. Gehakt van een koe die hier in de bergen heeft rondgewandeld is totaal niet te vergelijken met de waterige muffe zooi die je bij de AH koopt. Je hebt er ook veel minder van nodig.
  • Eet minder populaire stukken van het dier.
  • Als je spinazie toch kookt, neem dan de diepgevroren variant.
  • Eet op wat je hebt liggen, ook al heb je daar misschien niet het meest trek in op dat moment. Wees niet zo’n slaaf van je smaakpapillen.
  • Leg groenten en fruit dat rijp is in de koelkast. Dan blijft het langer goed en voorkomt fruitvliegexplosies.
  • Zoek een paar low-budgetrecepten en maak ze tot je vaste kookroutine. Of vervang in gewone recepten de duurdere ingrediënten door goedkopere. Pijnboompitten door amandelen, serranoham door gebakken bacon, pardano door gistvlokken, sugar snaps door diepvriesdoperwten… enfin, zulke dingen. Wees creatief.
  • Wees niet merkentrouw.
  • Bespaar echter niet op goed eten, ziek zijn is nog veel duurder.
  • Koop wat je 100% zeker op gaat maken binnen een afzienbare tijd, in bulk. Hier heb ik havermout, meel, pitten, rozijnen, gedroogde vijgen, suiker (voor bier maken) en zulke dingen altijd in grote verpakkingen van de biologische groothandel en dat is goedkoper dan regulier in de supermarkt.
  • Eet minder. De meesten van ons eten veel meer -van de verkeerde dingen- dan we nodig hebben. Weeg je eten eens af, verminder je porties gaandeweg en compenseer uitspattingen.
  • Ga niet naar luxe winkels. Want verleidingen overal.
  • Geef je kinderen nooit iets anders te eten dan je zelf eet. Kost meer tijd, geld en uiteindelijk gezeur. Hier eten ze alles. Ze lusten het niet allemaal even graag en ze mogen hun voorkeuren hebben maar ik ben geen restaurant.
  • Maak onderscheid tussen willen hebben en moeten hebben. Ik houd van kalamata-olijven, rauwe ham en extra pure chocola zoals zo veel mensen maar ik heb het niet nodig. Wat wel? Veel groenten, fruit, eieren, wat vlees of vis, kulturmelk, zaden en noten, rijst, aardappels… Laat het idee los dat je jezelf iets ontzegt als je het niets koopt maar zie het als verwennerij als je het dan een keertje wel koopt.
  • Koop geen drinken. Investeer in een waterfilter, dat laatste vooral voor je gezondheid want zo schoon is kraanwater echt niet. Frisdrank is echt obscene rommel als je het niet gewend bent te drinken.
  • Alles waar je aan gewend bent, kan je ook afwennen.
  • Vervang chips door zelfgemaakte popcorn. Genoeg lekkere recepten op pinterest.
  • Kick af van je snackgewoontes, met name die ’s avonds laat.
  • Vervang kant en klare snacks door gezondere zaken. Een paar blokjes kaas en een appel, een handje rozijnen en een paar (!) noten….
  • Leer te variëren met kool, aardappel, ui en wortel. Want altijd goedkoop.
  • Dat je geen voorgesneden groenten en vlees of ander gemaksvoedsel zou moeten kopen is logisch maar als het je weerhoudt van een pizza bestellen is het natuurlijk beter.
  • Ken jezelf. Je zwakheden en je sterke kanten. Zo maar 1 op 1 de tips en routines van een ander opvolgen is vragen om mislukken.
  • Let op de grootte van porties. Voor je lijn en je portemonnee. De 30 gram cornflakes met 150 ml melk is echt bijna niets. De meeste mensen gebruiken veel te veel afwasmiddelen.
  • Wen af van zoetige smaken. Je zal je verse groenten en fruit meer waarderen, je gezondheid wordt er beter van en het is goedkoper.
  • Maak dingen zelf. Chocolademelk, koekjes, pizzabodem… zelf maken is goedkoper, lekkerder, je waardeert het meer en bovendien is het een barrière tegen gedachteloos snacken.
  • Wees creatief met oud brood. Of bewaar brood in de vriezer en ontdooi wat je die dag nodig hebt.

Lui of lui.

Foto door Leonie Fahjen op Pexels.com

Mensen die besluiten minder of niet meer te werken voor een baas of klant, worden vaak met argwaan bekeken. Ik denk omdat anderen hierdoor opeens geconfronteerd worden met hun eigen zelfgemaakte gevangenissen.

Hoe durft iemand om zo maar te stoppen met geld genereren voor Het Systeem, de Overheid en Onze Publieke Voorzieningen!

De meeste mensen die stoppen met werken, maken zich nuttig op andere manieren. Ze zijn er voor hun kinderen, steunen lokale boeren omdat ze tijd hebben om bij hen aan huis te kopen, ze plukken zwerfafval als ze gaan wandelen, ze doen vrijwilligerswerk en doen meer dingen zelf, zoals het maken van goed eten, het repareren in plaats van weggooien en vervangen van kleding, ze hebben tijd voor bibliotheek en kringloopwinkel in plaats van alleen voor klikkerdeklik op bol en amazon. Ze rijden minder of geen auto en hebben minder nood aan gemaksvoedsel, snelle oplossingen en geld tegen problemen smijten die met enige tijd en creativiteit ook opgelost zouden zijn.

En daarbij, ‘niets’ doen is therapeutisch en zeer milieuvriendelijk. Als je in het gras ligt en kevers bekijkt, een ommetje maakt of vogels observeert, dan rijd je niet rond in je auto, je genereert geen geld voor de overheid die er windmolens, biomassacentrales en terroristische organisaties mee financiert en je koopt geen onzin.

Er zijn en ik ken van die mensen die overal een app voor hebben, zelfs om ze te vertellen hoe veel water ze op een dag hebben gedronken. Serieus?
Mensen die in hun handen klappen voor de verlichting. Mensen die de basis, dingen die elk piepsig diertje kan en doet (zorgen voor gezond eten en hun eigen sh’t schoonmaken) uitbesteden aan anderen. Een betaling doen via de computer is al lastig, want alles moet tegenwoordig met een klik gefixt zijn.

Wie is er lui, wie er is vrij, wie is er afhankelijk?

Hoe minder er is waar je afhankelijk van bent voor een tevreden leven, hoe beter.

Huishoudelijke economie.

Foto door Daniil Komov op Pexels.com

Mijn moeder zat in de vormingsklas. Het is zelfs niet heel lang geleden dat dit met de grond werd gelijk gemaakt, vermoedelijk met het oog op ‘vooruitgang’ en ‘gelijkstelling’.

Het was zo eenvoudig. Vader ging eropuit om te werken, moeder regelde de huishoudelijke zaken. En misschien was niet elke vader of moeder daar even blij mee, wat dat betreft is het fijn dat er nu een keuze is maar het probleem nu is dat iedereen de taak van vader wil en heeft en moet hebben en de taken van moeder ondergeschoven kindjes zijn, met alle rampzalige gevolgen van dien.

Veel kinderen die het ouderlijk huis verlaten, hebben geen idee hoe ze een huishouden draaiend moeten houden. Hoe je een huis schoon houdt, gezonde goedkope en makkelijke maaltijden kookt, hoe je zorgt dat je binnen en het liefst onder je stand leeft.

Dat is natuurlijk fijn voor alle kapitalistische instellingen die daarvan profiteren. Creditcardmaatschappijen, verkopers van kant-en-klaar troep, banken, winkels met leuke dingetjes waar mensen zichzelf mee verwennen.

Als je maar geld genereert (belasting betaalt) met hetgeen je doet. Maak je je huis schoon, doe je de administratie en bak je je eigen taart, dan wordt daar op neer gekeken.

‘Ambitieloos’, hoor je dan. Alsof het hebben van een gelukkig en gezond gezin, het creëren van een fijn thuis, het koken van gezonde en gevarieerde maaltijden en je financiële sh’t op orde hebben geen lovenswaardige ambities zijn en je prestaties er alleen toe doen als je ervoor betaald krijgt.

Maak je het huis voor een ander schoon, doe je voor een ander de administratie en bak je voor een ander taart, voor geld, dan ben je een onderneemster, een girlboss en prijzenswaardig simpelweg omdat je doet waar een ander te lui of te stom voor is, ondertussen de staatskas spekkend met de belastingen die je afdraagt. Wat het uiteindelijke doel natuurlijk is.

Het is belachelijk.

Op school zullen kinderen het niet leren en veel ouders zijn gewoon te druk of hebben zelf een te grote financiële en huishoudelijke puinhoop om hun kinderen iets van waarde bij te brengen.

Ik zag het aan mezelf en ik kan daar absoluut mijn moeder niet de schuld van in de schoenen schuiven, maar ik heb pas 13 jaar geleden voor het eerst een aardappel gekookt. Onze financiële situatie was niet om te huilen maar echt inzicht in onze financiële situatie kreeg ik pas toen ik me er daadwerkelijk in ging verdiepen en alles wat we ons hadden laten aanpraten, onder de loep ging leggen.

School is niet meer dan een voorbereiding op het leven als loonslaaf. De lange schooldagen, de gemeen klinkende bel, het afstraffen van jongetjes-gedrag bij jongetjes, het in de rij staat, het stil moeten zijn en doen wat de baas zegt, toestemming moeten krijgen om naar het toilet te mogen, het absolute gebrek aan persoonlijke ontwikkeling en het verbod op buiten de lijntjes kleuren… allemaal bedoeld om de kinderziel in malletje te proppen zodat ze braaf mee kunnen doen in het systeem.

Daarom maken we ze niet slimmer dan ze zijn.

Daarom vertellen we kinderen niet dat ze leningen moeten vermijden als de pest. Daarom vertellen we ze niet dat vrijheid hun grootste goed is.
Daarom vertellen we ze dat ze slagen in het leven als ze maar het hoogst mogelijke opleidingsniveau afronden.
Daarom zeggen we dat je eigen boekhouding doen, stom is, dat je huis poetsen minderwaardig werk is dat je voor veel geld uit moet besteden aan een ander.
Daarom worden studenten aangemoedigd of op zijn minst in staat gesteld om maar lekker veel te lenen, dat houdt ze netjes in het gareel als ze eenmaal gaan werken.
Daarom wordt kinderen niet geleerd hoe ze een schroevendraaier moeten vasthouden of een budget voor zichzelf moeten opstellen.

De machtigen der aarde profiteren van onze collectieve onwetendheid.

Gelukkig kunnen we dit gewoon omdraaien, en wel door te stoppen met overdadig consumeren en ontrommelen en dat kan op alle vlakken maar dat doe ik in een volgende post anders wordt het ook zo’n lang verhaal dat niemand leest.

Hier eraf, daar erbij.

Foto door Alex Fu op Pexels.com

Het vervelende is dat de gewone dingen steeds minder betekenis lijken te krijgen in het licht van wat er allemaal gebeurt. Wat hebben ze nu weer verzonnen om de massa in de gordijnen te krijgen? A ha. Het is zo heerlijk om het mainstream nieuws te negeren, het nadeel is dat ik de mensen nog minder begrijp dan ik al deed en weinig anders meer kan doen dan in lachen uitbarsten als ik er dan een keer wat van meekrijg.

Maar dat hindert niet. Ik zorg dat mijn eigen zaken op orde zijn. En dat zijn ze. Een nadeel is dat het spaargeld in de orde zit, maar dat komt ook wel weer goed.

Ik heb nog meer eten besteld, het meeste decennialang houdbaar, mits goed bewaard. Mezelf voorzien van duurzame leggings. De garderobes voor de kinderen op orde voor nu het komende jaar. 4000 liter berkenhout besteld voor het komend stookseizoen. Ik kocht een interessant apparaat, voor het voorkomen van ziektes en ontgiften van het lichaam.

Ik denk dat angst een slechte raadgever is en echt, ik lig nergens wakker van maar ik denk dat deze man een goed punt heeft. Noorwegen heeft een heel slecht uitgangspunt als het gaat om voedselvoorziening: veel vruchtbare grond is bebouwd met huizen of industrie, Noorwegen importeert ca. 70% van zijn voedsel uit het buitenland en prijzen voor grondstoffen zijn gemiddeld met 300% gestegen. Ik meen dat Noorwegen 3,5% ‘dyrkbar jord‘ heeft, waarvan 6% dan geschikt voor granen. Niet dat we met alle geweld granen moeten eten, maar toch wel iets

Ik doe wat ik kan doen en verder is het buiten mijn macht om er iets aan of tegen te doen en moeten we maar afwachten welk lot de schikgodinnen voor ons gesponnen hebben.

En dan is het nu weer tijd voor…. niets kopen! Oooh, joy!

Na een periode van dingen kopen -nodige dingen-, is het zo heerlijk om weer rust te hebben.

De rust van niets hoeven kopen maar ook de rust van toekomstbestendig zijn. In elk geval voor een tijdje.

Ik weet niet hoe lang ik ‘niets’ ga kopen, maar mijn voornemen is om In elk geval tot de kerst te doen met wat ik heb. Tegen die tijd zien we wel weer verder, of er moeten echt heel vreemde dingen gebeuren. Wat is ‘vreemd’ tegenwoordig he?

Niets kopen maakt me creatief. En blij. En kalm.

Echt, ik zou het liefst alles wat ik heb opgeslagen en bewaard (kinderkleding, laarzen op de groei voor de jongen, eten, olielampen en lampenolie, kaarsen) doneren en gewoon weer mijn oude manier van ‘pas kopen als ik het echt nodig heb’ in ere herstellen, ondanks dat wat er ligt, slechts de basisbehoeften dekt en niets frivools of overbodigs bevat. Maar dat is geen optie momenteel.

We doen het er maar mee he?

En dan ga ik straks maar eens fijn på tur, mijn vriendin M. komt langs en dan kunnen we gezellig zevenblad en wilgenroosjes plukken, want eten uit de natuur is goed.

Doei!