Je ziet het pas als je het wegdoet.

Soms zijn dingen er gewoon. Altijd waren ze er, ze vallen niet meer op. Ze zijn al zo lang deel van je leven dat je er niet meer echt bij nadenkt dat ze je ruimte en mentale energie innemen.

Er was een tijd dat ik ook op die manier vast dacht te zitten aan mijn spullen. Ze waren er, en hoe ging ik er ooit vanaf komen?

Ik herinner me nog dat we praatten over emigreren naar Noorwegen, ergens in 2005 zal het geweest zijn. Het idee om alles gewoon weg te doen en daar opnieuw te beginnen, klonk me toen ook al heerlijk in de oren maar… wat met oma’s naaimachine, de muziekapparaten, de hobbyspullen, mijn mooie maar ongedragen kleding…?

Ik herinner me dat ik een excelsheet maakte wat het het zou kosten om opnieuw te beginnen. Een bedframe, matras, wat lampen, borden, servies, deurmat, handdoeken… en ik kwam uit op 2500 euro.

Het duurde nog vier jaar voor ik begon met het wegdoen met de bulk van de dingen wat uiteindelijk leidde tot onze emigratie maar ook toen al verkocht ik dingen met het oog op onze emigratie. Het had even tijd nodig, zeg maar. Daarvoor had ik veel dingen die ik gewoon eenmaal had, ofzo. Ik weet niet waarom ik het niet eerder had ingezien, dat ik probleemloos zonder al deze spullen kon.

Had ik een paar jaar eerder dit briljante inzicht gehad 😉 hadden we misschien niet eens naar een groter nieuwbouwhuis verhuisd.

Achteraf snap ik niet dat ik niet begon met echt minimaliseren toen ik mijn excelbestandje zat te maken. Hoe heerlijk zou het zijn geweest om echt met een schone lei te beginnen! Om in een keer de hele bende te doneren en een frisse start te maken met alleen datgene dat we echt nodig hebben.

Maar pas toen ik begon met het ‘echt’ wegdoen van veel spullen -dus niet soms eens schaaltje hier en een jurkje daar- merkte ik hoezeer ze me hadden tegengehouden om het leven te leven dat ik wilde leven.

Want eenmaal verlost van 75% (wilde gok) van mijn spullen, zag ik in hoe weinig we nodig hadden en hoezeer juist het exces eraan bijdroeg dat ik het idee had nooit genoeg te hebben. Dat ik altijd iets wilde toevoegen.

Toen al die spullen er nog gewoon waren, viel dat minder op. Je dingen wegdoen, opent je de ogen voor wat je echt nodig hebt in het leven. En dat is heel weinig.

De kosten van (eenvoudig) leven in Noorwegen

Foto door monicore op Pexels.com

Leven we eenvoudig? Ja en nee. In vergelijking met 95% (of meer) van de mensen wel, in vergelijking met de paar dappere zielen die echt hardcore simpel leven niet.

Het leven is duurder geworden in sommige opzichten, zoals overal. Ik zal een overzicht geven van kosten voor het leven in Noorwegen.

Huur.

We betalen 12.500 kronen voor ons huurhuis. Dat is inclusief 500 kronen voor snel glassfiber internet. DAT IS VEEL. Ja, en nee. In verhouding wonen we hier echt goedkoop: aan zee (er ligt een fiks eiland voor de deur), het bos begint 20 meter achter ons huis, we mogen gratis ons bootje voor de deur leggen en de kade of hoe je dat noemt gebruiken, waar de kinderen in de zomer kunnen zwemmen. Het huis is 130 m2 groot, gok ik. Hier kan je kijken wat je ongeveer huurt tot 12.000 kronen.

Ik werd flauw van de mensen die informatie van me wilden over verhuizen naar Noorwegen. Ze hadden een leuk goedkoop huis gezien op finn.no en al helemaal hun toekomst uitgestippeld hier. Maar ze vergeten een paar dingen:

  • In Noorwegen heb je ook ‘rare dorpjes’. De mentaliteit van mensen verschilt per streek, die in Noord Noorwegen zijn relaxter en opener dan in Zuid Noorwegen. Sommige dorpjes bestaan uit slechts een of twee families die er wonen. In sommige dorpen wonen relatief veel drugs- of alcoholverslaafden. Handig om te weten voor je je opknoopt aan een koophuis!
  • Op het land leven is duur: je hebt een goede liefst 4WD-auto nodig als je ’s winters (van eind september tot eind mei) ergens wil komen. Benzine is duur. Een betaalbare bouwmarkt zo maar 2 of 3 uur rijden bij je vandaan. Voor elk wissewasje moet je de auto nemen. Er is bijna geen OV.
  • Boodschappen doen is heel kostbaar. In de grotere supermarkten is boodschappen doen al niet goedkoop maar ben je aangewezen op de buurtsupers, kan je rustig de helft van het bedrag erbij optellen.
  • Je zal iemand moeten vinden die de sneeuw voor je schuift of zelf iets hiervoor moeten kopen.
  • Je kinderen zijn op zichzelf aangewezen en jij ook.
  • Waar ga je werken?
  • Realiseer je je dat je in de winter op de niet-snelwegen vaak niet harder dan 40 km per uur kan rijden? (en buiten de winter ook niet veel harder?)
  • Besef dat er een reden is dat het huis zo goedkoop is in een huis met behoorlijk hoge huizenprijzen (maar niet zo ernstig als in Nederland meer in verhouding)

Stroom.

Don’t get me started. Hier aan de relatief milde zuidkust valt het mee hoeveel we nodig hebben: we hebben een hout- en gaskachel maar we zijn van rond de 800 kr voor stroom incl. nethuur etc. naar ca. 1600 kr per maand gegaan, terwijl ons verbruik is gekelderd en kosten voor nethuur nihil of negatief zijn voor ons.

Dit heeft ook te maken met een heel milde winter, terwijl het vorig jaar weken achtereen heel hard vroor, zonder dat er een isolerend laagje sneeuw op het dak lag.

Wat stroom meer kost dan 70 øre per kWh, krijg je 80% terug maar we weten allemaal hoe lang voordeeltjes van de overheid duren. In Noord Noorwegen is de stroomprijs op het oude niveau omdat er geen kabels zijn naar Europa maar met nachttemperaturen van makkelijk -30 heb je dat ook nodig.

We koken op gas en laden een el-auto. We stoken vooral op hout en dat is natuurlijk ook niet gratis: 800 a 1000 kronen voor een pallet. In een ouder minder geïsoleerd huis, stook je er makkelijk zeven van op in de winter en dan heb je het echt nog niet lekker warm. Wij gebruikten er deze (milde) winter drie.

Verkijk je er niet op: het wordt hier gewoon koud. Hout is lastig te krijgen nu ook, tenzij je zelf een bos kan uitdunnen.

Verzekeringen

Wat dat kost is vragen hoe lang een stuk touw is. Het is afhankelijk van je situatie maar gemiddeld genomen zijn verzekeringen niet veel duurder dan in Nederland. Bij de autoverzekering zit de wegenbelasting in, die rond de 3500 kronen per jaar ligt, ongeacht of je een Fiat 500 of Volkswagenbus rijdt.

Ziektekosten zijn verzekerd door elke ingezetene van Noorwegen.

Auto’s

Veel mensen hier kopen een auto in midden- of noord Noorwegen omdat die niet zo hard wegroesten als auto’s hier. Finn.no geeft je een goede indicatie van de prijzen en die zijn niet mals. Het kan lonen om je eigen auto te importeren, als deze wat ouder is. Op vegvesen.no zijn hier calculators voor. Onder de 80.000 kronen is er niet veel te vinden dat je op de weg houdt.

Winterbanden voor de echt koude gebieden of spijkerbanden voor hier waar de wegen in de winter vaak spiegelglad zijn, zijn essentieel. Zonder spijkerbanden komen we hier in de winter al geregeld amper de doorgaande weg op. Met spijkerbanden soms niet eens.

Supertoll!

Afhankelijk van waar je woont, betaal je voor het gebruik van ferry’s (vooral aan de fjordenkust) of snelwegen (rond de grote steden en op de nieuwe snelwegen). Dat loopt snel op: elke maand betalen we 1200 kr. voor de snelweg rond Kristiansand. Daarentegen hebben ze het tolpunt hier vlakbij afgeschaft toen de kosten van de snelweg gedekt waren.

School.

Geen kosten en dat is heel erg fijn.

Tegemoetkomingen.

Er zijn tegemoetkomingen voor mensen onder de inkomstensgrens van ik meen 350.000 kronen per jaar. Voor lagere inkomens is er een (gestaffelde) vermindering van kosten voor kinderopvang op barnehage of BSO. Het verschilt volgens mij ook per gemeente. Hier kan iedereen 1000 kronen terug krijgen voor kinderen die op een sport zitten van de gemeente. Ik vergeet dit elk jaar.

Kinderbijslag is er ook: op nav.no kan je berekenen hoeveel barnetrygd je kan krijgen. Ik krijg 4400 kronen per maand voor vier kinderen. Het is lager dan in Nederland.

Verder zijn veel dingen gratis, zoals een buitenspeelgoed-uitleen en activiteiten voor kinderen, hoewel veel dingen natuurlijk vakkundig de nek zijn omgedraaid voor de Nieuwe Wereld Orde. De bibliotheek is ook gratis voor iedereen.

Boodschappen.

Het went vanzelf, die prijzen. We weten inmiddels onze adresjes en wanneer dingen in de aanbieding zijn. We eten veel kool, wortel en ui maar dat maakt ook creatief. Toch, alles wat je echt nodig hebt is nog altijd voor weinig geld te koop, maar luxe is duur. Luxe: buitenlandse kaas, vleeswaren, brood dat niet het brood voor 7 kronen per stuk is, paprika’s en aubergines, alcohol, chips, snoep (behalve op zaterdag bij Europris)….

Zaken als cosmetica en apotheekwaren zijn ook enorm duur, ik heb meestal een voorraadje van dingen die ik in Nederland bestel. 200 kronen voor een flesje met 3 ml oogdruppels, zulke gekkigheid. Zeep e.d. bestel ik op luxplus.no (er is ook een .nl en het scheelt heel veel).

Kleding en meubels

Kleding, meubels en apparatuur zijn niet heel veel duurder dan in Nederland. Het tweedehands aanbod is minder, mensen zijn meer gewend dingen weg te gooien, de verzendkosten zijn hoog en ‘in de buurt’ betekent toch zoiets als ‘op maximaal anderhalf uur rijden hier vandaan’ als je niet in een grote stad woont.

Salarissen.

De salarissen liggen iets hoger hier, maar daarentegen zijn (bij mijn man althans) vakantiedagen voor eigen rekening en is er een heel beperkte reiskostenvergoeding in de belastingaangifte maar niet door de werkgever. Wel is er vakantiegeld.

Als je ergens nieuw komt werken is onderhandelen over je salaris niet echt ‘done’. Je wordt aangenomen om voor een x bedrag x werkzaamheden te doen. Naar behoren. Als je echter meer of andere dingen bent gaan doen, kan je vragen om een loonsverhoging, maar veel Noren vinden dit eng en heel gebruikelijk is het niet echt.

Op utdanning.no kan je vinden wat een gemiddeld salaris is voor een bepaalde beroepsgroep.

Dus….

Het is zoals met alles zo duur of goedkoop als je het zelf wil of kan maken. Niemand verplicht je om een koelkast te hebben, elke dag een kwartier te douchen, met je auto te rijden of tapas te serveren bij de ‘pappvin’ (kartonwijn, de goedkoopste doch alsnog retedure wijn van de staatswinkel). Een standaard bedrag kan ik ook echt niet geven maar:

Je kan een klein ouder huis huren voor 8.000 kronen, of een luxe villa voor 18.000. Je kan al je kleine kacheltjes aanzetten omdat je het koud hebt of wennen aan de kou en alleen je woonkamer of keuken verwarmen zoals mensen vroeger deden hier. Je kan 50 km bij je werk vandaan wonen in een goedkoop huis en het prijsverschil met een huis dichterbij terugbetalen met extra benzine-, tol- en autokosten. Je kan je huis inrichten met kringloop en finn of met Bolia. Je kan aardappels, kool en fiskeboller eten of voorgekruid vlees in stukjes en buitenlandse groenten. Je hoeft je kinderen niet naar drie sporten te brengen. Net zoals in Nederland, eigenlijk 😉

Het leven is hier niet veel duurder en voor ons goedkoper dan in Nederland 8 jaar geleden, ondanks dat we om te wonen het dubbele uitgeven. Heel goedkoop zal het evenmin worden maar waar is het leven dat nog wel in onze contreien. Precies.