De toekomst en dat het goedkomt.

Het is heerlijk weer. Het waait zo hard dat de wind fluit langs de brug. Gisteren heb ik het kippenhok wit geverfd van binnen en vanavond haalt de man tien dwergcochins op. Ik heb er zo veel zin in!

Het grappige is, merk ik nu, dat ik nu de kinderen een deel van de dag op school doorbrengen en ik dus alleen, ik veel meer zin heb om dingen met ze te doen en ik zelf ook actiever ben dan wanneer mijn dag van 7 tot 21 uur grotendeels bestaat uit moeder zijn. Gisteren heb ik een heerlijke wandeling van 7 km gemaakt, heb ik gezwommen met de dametjes en daarna zijn we nog op bramenpluktoer gegaan. Heerlijk 🙂

Het leven gaat zo zijn gewone gang als je je ver houdt van de media en dat is dan ook wat ik een groot gedeelte van de tijd doe. Natuurlijk komt er ongetwijfeld weer een tijd dat we worden geconfronteerd met de gekkigheid maar nu even niet. Ik ben echt zo blij dat we destijds eigenwijs waren, ons koophuis ‘dumpten’ en kozen voor dit land. Dat de man een fijne baan vond en dat we ons geen strop om de nek hebben gelegd in de vorm van twee inkomens en een hierop gebaseerde leen- en leefstijl.

Wat ik eigenlijk zeggen wilde….

Het verbaast me wel hoe weinig veel mensen door (lijken te) hebben na anderhalf jaar van grondrechten afnemen, staatsterreur, medische apartheid en gigantische censuur van alles wat niet binnen het narratief van de corrupte overheid past. En soms word ik daar wel eens moedeloos van. Maar niet te lang, want dat is ook nutteloos. Het heeft geen zin hoe veel tegengeluiden ze ook horen. Ze kiezen voor hun veiligheid en hun comfort. Maar als je daarvoor je vrijheid verkwanselt, verdien je ook die eerste twee niet. Maar wie ben ik om dat te bepalen hè?

Het systeem is rot

Stort ‘de wereld’ in? Wie weet. Het systeem is door en door rot. Wat hebben we te verliezen? Veel. Wat hebben we te winnen? Alles. Laat het maar kapot gaan.

Het financiële systeem, gebaseerd op schulden dat slechts een handjevol superrijken dient en de rest tot slaven maakt.
Het medische systeem, waarbij eeuwenoude werkende methodes worden gedemoniseerd en waarbij mensen over het algemeen alleen maar zieker worden gemaakt, ten faveure van een handjevol monsterlijk grote bedrijven.
De voedselindustrie, die mensen de armen van de bovengenoemde industrie injaagt want het is mooi ‘wat ze allemaal kunnen’ maar 80% ervan hoefde men 150 jaar geleden helemaal niet te kunnen.
De bio-industrie, met al zijn onnodige leed. Het lijden is zo immens, we kunnen ons er geen voorstelling van maken.
De afvalproducten. De inplasticverpakkers. De wegwerpcultuur. De planned obsoletion, alleen maar om meer winst te kunnen maken. De megabedrijven die oerbossen en oerwouden platmaken voor pleepapier en soja voor het vee aan de andere kant van de wereld. De mensen die voor de lol de halve aardkloot overvliegen zonder ook maar een seconde te denken aan het effect dat dit heeft. Mensen met twee, drie huizen in evenzoveel landen. Mensen die geen ziel meer hebben omdat ze altijd zijn verbonden met iedereen en dus met niemand. De cultuur die we hebben gecreëerd waarin elkaar beconcurreren lucratiever is dan samenwerken. De makers van alle pulp die op ons en onze kinderen wordt afgevuurd via schermen. De producenten van de meest ranzige giffen, die vervolgens in ons, in de dieren en de rest van de natuur terecht komt om nooit meer te verdwijnen. Verzekeringsmaatschappijen en banken die woekerwinsten maken over de ruggen van alle anderen. De journalisten en artsen en iedereen die te laf is om zijn mond open te doen, bang voor hun eigen hachje en hypotheekje en reputatie. The powers that be, die bijna de gehele mensheid onderdrukken waardoor 95% van de bevolking niets meer is dan een drone terwijl we zulke ongelofelijk goede dingen zouden kunnen bereiken met zijn allen.

Ja, dat mag van mij vandaag nog allemaal ineenstorten.

Het grotere geheel

Ik heb de laatste tijd veel gelezen en geluisterd over het grotere plaatje. Over de vraag: ‘komt dit goed’. Ik weet het niet maar ik denk van wel. Ik denk echt dat dit de laatste stuiptrekking is een kwaadaardigheid, van een macht die er nooit had mogen zijn maar die zo groot is dat we zijn gaan denken dat het op deze manier hoort. Langzaamaan beginnen meer en meer mensen toch hun mond open te doen, de waarheid te zien, zich uit te spreken.

En dat stuit op verzet van de mensen die liever niet de hand bijten waarvan ze denken dat die hen voedt. Ze denken dat het leven zoals ze het leven, ‘normaal’ is en zijn bang van verandering. Bang om erachter te komen dat er een andere manier is om te leven. Bang te beseffen dat ze hun hele leven achter de verkeerde dingen aan hebben gejaagd. Bang dat het zo veel mooier kan zijn. Bang om aan de andere kant van hun opvattingen te kijken. Bang hun mening bij te stellen. Bang om toe te geven: merde, ik zat er toch naast! Bang om erachter te komen dat ze zo veel sterker zijn dan ze lijken, gekleineerd en gecontroleerd door het systeem dat ze zijn.

En ja, ik weet dat ik zelf ook nog voor een heel groot deel vast zit in dat systeem. Ik heb geen open verbinding met de hogere machten of glazen bol, ik ben net zo vol fouten als de volgende en een kind van mijn tijd zoals iedereen maar NU is de tijd om de dingen anders te gaan doen, als we willen dat het de goede kant op gaat. Straks. Wanneer dat ook moge wezen.

Dit systeem is rot en kapot. Natuurlijk houden de machthebbers vast aan hun positie en maken ze gekke sprongen. Complete controle over alles wat leeft enzo, lijkt ze heerlijk en ze zijn hard bezig om dat te materialiseren maar dat lukt ze niet.

Ik denk dat we er niet bang voor moeten zijn maar wel alle mogelijke weerstand moeten bieden die we kunnen. Niet door het systeem te bevechten, maar zo veel mogelijk te negeren en van onderaf op te bouwen wat we de afgelopen eeuw uit handen hebben gegeven. Je kan zo veel doen, ook al lijkt resistance volkomen futile.

Lokale wakkere ondernemers steunen. Je eten kopen bij de boeren. Lokaal eten kopen dat niet afhankelijk is van liters aardolie. Spullen ruilen met andere mensen: gewoon beginnen met dingen doorgeven en er komt vanzelf iets op gang, is mijn ervaring. Een klein beetje zelfvoorzienender worden, al is het maar met een paar plantenbakken met sla en kruiden. Stoppen met staren naar je scherm en sociale media gebruiken op een manier zodat jij het gebruikt in plaats van dat het jou gebruikt. Stoppen met kopen van overbodige spullen, dingen leren repareren. Een netwerk maken van gelijkgestemden in het land. Gezond eten, heel veel wandelen, wennen aan kou, sterker worden. Mainstream media negeren. Je laten horen tegen scholen met idiote regels. Weigeren mee te doen aan test- en controlesamenleving, ook al betekent dat dat je effe geen ‘leuke dingen’ mag. Maak je eigen vermaak. Spreek je uit. Wees niet bang om voor gekkie te worden uitgemaakt. Besef dat je bijna niets nodig hebt om goed te kunnen leven. Laat je telefoon thuis, verbreek de relatie met je smartphone, trek de wifi eruit, lees een boek of kijk voor je uit. Laat je niet gek maken door anderen. Sta voor je eigen mening ook al maak je je daarmee niet populair. Flikker je tv weg. Laat je geest niet gebruiken als deurmat waarop elke adverteerder zijn vieze voeten mag vegen. Stop met jezelf vergelijken.

Uiteindelijk is het denk ik wel zo dat wat we geloven en denken, in zekere zin materialiseert. Natuurlijk hebben we allemaal een kwetsbaar lichaam en gebeuren er de dingen die gebeuren hier op aarde maar als we allemaal denken dat het naar de klote gaat en dat niets meer zin heeft, dan zal dat ook zo zijn.
Anderzijds als we beseffen dat wij met 7.800.000.000 zijn en ‘zij’ met 3000 en dat WIJ de macht en vrijheid kunnen terugpakken die wij verdienen, dan zal ook dat zo blijken te zijn, ook al is het, wordt het wellicht geen makkelijke strijd. Maar wat is het alternatief?

Precies.

Een nieuw schooljaar.

En daar zit ik dan. Alleen. Thuis. Dat is best bijzonder. Na 13,5 jaar zijn er geen kleine (of grote) kinderen in huis.

De wasmachine staat aan, de koelkast uit want die maakt steeds meer herrie. Gisteren begon de oudste op de ungdomsskole, de jeugdschool, waar ze heen gaan in het jaar dat ze dertien worden. De jongen zit in de laatste klas, de derde begon in een nieuwe klas en de kleinste begon gisteren in de eerste klas, waar kinderen beginnen in het jaar dat ze zes worden.

Na een praatje gingen alle kinderen (64 stuks) met hun leraar mee naar hun klas. De ouders mochten ook even mee de klas in en werden daarna bijeengedreven in de gymzaal om naar een slaapverwekkend praatje te luisteren van de rector, wat overigens een erg leuke en wakkere dame is. Dat het ooit nog eens fijn zou zijn om met zo’n 120 ouders in een gymzaal te zitten (zonder antibac, zonder maskers, zonder enige afstand-idiotie) is bijzonder maar ik vond het geruststellend.

Wel kwam er een brief van school dat als er een kind positief getest wordt, alle kinderen direct getest worden en dan kan wie negatief test, na een dag of twee de lessen hervatten.
Kinderen die niet getest worden kunnen 10 dagen ‘gewone thuisquarantaine’ doorbrengen, waarbij het wel de verantwoordelijkheid is van de school om passende (online) lessen te verzorgen. Testen gebeurt wel met een antistoftest, die niet helemaal achter de neus hoeft.

Aangezien van de 64 kinderen, er 56 naar de SFO (Skole Fritids Ordning, de BSO) gaan, denk ik dat er weinig ouders de zelfgemaakte luxe hebben van hun kind twee weken thuis te kunnen houden. Maar anders dan dat: niets aan de hand.

Vanmorgen ging de kleinste ein-de-lijk ook met de schoolbus. Dat wilde ze al sinds ze groot genoeg was om mee te lopen met de kinderen naar de busstop. Op school is er Ivar, de (allerliefste) buswacht die de kinderen ophaalt van de bus en naar school begeleidt, en weer terug aan het einde van de schooldag.

Allemaal hadden ze hun eerste schooldag leuk gevonden. De eerste week wordt er niet bijster veel gedaan. De hele school gaat naar de sportvelden, er worden worstjes gegrild, tekeningen gemaakt, boeken uitgedeeld en veel gespeeld. Ook op de school van de oudste is elkaar leren kennen en veilig voelen meer een thema dan meteen de toon zetten met lessen en huiswerk.

Het kippenhok begint goed vorm te krijgen. De buitenmuren zijn gemaakt, een deel van het dak zit er al op en opbouwen gaat in dit geval een stuk sneller dan afbreken. De man had verzonnen dat we in plaats van kippen, kwartels konden nemen. Het zijn wel erg praktische vogeltjes. Ze leggen ook eieren (eitjes :)) maar zijn een stuk handzamer en maken minder rotzooi en lawaai dan kippen, hoewel kippenrotzooi en -lawaai ook zo een charme heeft. Ze kunnen alleen niet vrij rondlopen, want ze snappen niet dat ze ’s avonds terug in een hok moeten 😀 Maar we hebben een ren en het hok heeft (dubbelglazige) ramen, dus dat moet wel gaan.

Oh en kijk nou, er arriveren met de dag meer zwaluwen. Oke, het is bijna niet te zien op de foto, haha. Maar gisteren waren het er over de 100 en vandaag lijkt dat aantal verdubbeld. Ik geloof niet dat ik er ooit zo veel bij elkaar heb gezien. Het is zo heerlijk om gewoon te zitten en naar ze te kijken….. Als ze weer weg zijn, mis ik ze altijd wel even.

Straks ga ik eens fijn in het bos wandelen. Alleen. Heerlijk! Door muggen, warmte en kinderen ben ik veel te weinig in het bos geweest. Het begint al aardig herfstig te worden… en de meeste muggen zijn ook op, of weg.

Een nieuw schooljaar voelt ook altijd zo als het begin van een nieuw jaar. We zijn gezegend met -na een verzameling bizarre regenbuien en die complete overstromingen veroorzaakten- heerlijke nazomerdagen de laatste dagen en in het verschiet.
Een graad of 20 overdag en nachttemperaturen die naar de enkele cijfers gaan. Ideaal klus- en tuinopknapweer. Een nieuw begin en dat is het ook. En wat het komend ‘jaar’ ons ook voor de voeten gooit, voor nu is het mooi.

We hebben onze sh’t op orde, het leven is eenvoudig, het leven is goed.

Meebuigen, niet meedoen.

Gisteren viel er brief van de ‘overlege’ in mijn inbox. De opperdokter, van de gemeente. Het coronagevaar heeft hier codes en groen betekent niet dat er niets aan de hand is maar ‘niets aan de hand’ is klaarblijkelijk geen optie meer.

De scholen beginnen allemaal ‘groen’ en men wil een zo gewoon mogelijke schooldag voor de kinderen garanderen. Hoe? Als er iemand in een klas bijvoorbeeld positief getest wordt, moeten alle nærkontakter zich of laten testen (drie maal) of tien dagen in ‘ordinær hjemmekarantene’. Als je als ouder tegen testen bent, moet je dat terstond melden. Niet andersom natuurlijk, dat de school of het kdv moet vragen of er met een wattenstok achter in neus van het kind mag worden gepoerd. Dat stadium zijn we reeds lang gepasseerd.

Ik schreef een giftige e-mail naar school en verwijderde deze weer. Het schrijven ervan, net zoals ik soms een blogpost schrijf om af te reageren, luchtte al op.

Ik stuur vandaag een berichtje naar de scholen dat mijn kinderen onder geen beding getest mogen worden. Verder maken we er gewoon het beste van als ze in ‘gewone thuisquarantaine’ moeten, alsof daar iets gewoon aan is. Ons hebben ze er niet mee, ik heb geen baan waar ik moet verschijnen waardoor ik me in vijftig bochten moet wringen.

Het systeem zo veel mogelijk negeren, in plaats van er tegen te vechten. De brief voor de aankondiging om thuisonderwijs te gaan doen, staat klaar voor als het te gek wordt. Ik moet er echter ook voor waken om niet als een kikker langzaam gekookt te worden en ook mijn idee van ‘normaal’ en ‘mee te leven’ steeds meer op te schuiven.

Zal ook wel niet gebeuren. Ik zei pasgeleden tegen de man dat ik wat minder meegaand zou willen zijn. Hij moest heel hard lachen.

Het heeft geen zin om een leraar begrip voor mijn standpunt te laten opbrengen als deze in de waan is dat NRK hem of haar evenwichtig en objectief nieuws brengt, laat staan een hele school of iedereen bij de gemeente.

Het enige dat ik kan doen is mijn waarheid blijven uitspreken als het zo ter sprake komt, niet meewerken aan de belachelijke maatregelen en de folders van de stichting Vrije Vaccinkeuze uitdelen in de hoop dat meer mensen wakker worden. Vriendelijk blijven lachen, ook al heb ik geen idee of mensen teruglachen achter die verfoeilijke lappen.

Goede verandering komt uiteindelijk nooit omdat wij de mensen de overheid beïnvloeden (als stemmen effect had was het wel verboden) maar omdat we samen verandering eisen door simpelweg weigeren nog langer mee te doen, de beste manier om te protesteren.

En dat is veel relaxter. Makkelijker. Effectiever, vooral.

  • Niet meedoen aan de testmaatschappij. Nu niet, nooit niet.
  • Aardig blijven. Boos zijn kost veel te veel energie. Het niet proberen te veranderen.
  • Geen mondkapjes, antibac, ‘vaccins’ of andere gekkigheid. Geen 1,5 meter. Geen elleboogjes.
  • Genoeg is genoeg: thuisonderwijs is een reële optie en dat was ook een van de redenen om hier te willen wonen.
  • De winkels vermijden die meedoen aan de gekkigheid, van gemondkapt personeel tot allerlei woke-gedrag.
  • Supermarkten en ketenwinkels vermijden waar mogelijk.
  • Zo min mogelijk geld op de bank hebben staan.
  • Minder afhankelijk zijn van het systeem, van stroom, van de input van nieuwe spullen etc.
  • Mijn energie bewaren voor dingen die wel nuttig en fijn zijn.
  • Nuttige dingen doen. Vogels kijken, wandelen, de fijne mensen opzoeken en aandacht geven.

Deze documentaire nog een keer kijken. Ik kan er weinig mee op praktisch niveau maar dat komt misschien nog wel, haha. Echt, aanrader. Gaat ook over regeringen, protesteren, onrecht etc.

Bezig blijven.

De laatste tijd kwam ik niet echt vooruit. Ik weet niet waarom. Alles kostte moeite en ik bleef overal te lang in hangen. Het huishouden frustreerde me, de immer luidruchtige en vaak bezopen idioten in hun motorboten irriteerden me, dat veel mensen geen ene reet geven om de natuur maakte me triest en dat een substantieel deel van de bevolking te lui of dom is om op zijn minst te proberen zelf na te denken is angstaanjagend en de reden van deze hele clvsterfvck.

Maar, we moeten ons daardoor niet op de kop laten zitten. In elk geval moet ik iets doen om mijn gemoed een beetje aan de goede kant te houden… Veel toeristen zijn weer weg. In elk geval is het te fris op het water voor de meesten. In de tuin lopen kleine kwikstaartjes, musjes en andere nieuwe vogeltjes. Een eenzame babymeeuw klinkt als een roestig tuinhekje. Ik telde vanmorgen 28 zwaluwen op de stroomdraden. Het worden er elke dag meer, tot ze ineens met zijn allen de reis naar het zuiden maken.

Ik ben van ellende 😉 maar weer flylady gaan volgen. Niet omdat het hier zo’n rommel is maar omdat ik het lekker overzichtelijk vind. Met iedereen thuis is er altijd wel wat te doen, maar dat moet ik niet doen. Goed is goed genoeg. Verder heb ik mezelf een legging-met-trui-met-laarzen-verbod gegeven. Ik kon mezelf uittekenen in die outfit maar het helpt me niet om me beter te voelen. In elk geval niet voor weken achtereen. Rok of jurk en iets vaker op hakken en ik voel me beter. Anderzijds voelt het vreemd om te blijven doen alsof alles normaal is maar wat moet ik anders?

Soms lijkt het alsof het kaartenhuis in elkaar begint te vallen. Bild die zijn excuses voor de angstpropaganda aanbiedt aan lezers, mensen die zich genaaid voelen als blijkt dat ze na twee vaccinaties echt hun ‘vrijheid’ niet terugkrijgen en hun gezondheid evenmin (dat had ik je ook kunnen vertellen), Florida en Texas waar de BS niet meer gepikt wordt, het CDC dat de PCR-test in de ban doet omdat het ding op zijn zachtst gezegd er nogal eens naast zit. Rechtszaken tegen de minions van de kopstukken. Ik moet binnenkort weer eens een linkjesverzameling doen. Ik heb er zo veel!

Soms denk ik dat het goed is om hoop te hebben op een goede afloop en soms denk ik dat het beter is om me geen enkele illusie te maken, maar meestal probeer ik gewoon bij de dag te leven. Een voet voor de ander, geen voorstellingen over hoe de wereld er over een jaar uit zal zien.

Ik ben gelukkig met man en kinderen, de plek waar we wonen, met ons leven zoals het is. Ik weet dat ik kan leven met weinig. Ik kan genieten van dingen maar weet ook dat ik ze los kan laten als het nodig is.


Zaterdag krijgen we, als het goed is, een kippenhok. Nou nog kippen. De kinderen hebben een speelhuisje gekregen dat nog moet worden voorzien van het dak. Fijn als andere mensen nog eens wat weggeven 😀

De kinderen hebben er heel veel zin in. En ik ook! Dingen zelf doen is goed. Ik heb een voedseldroger gekocht om kruiden, fruit en groenten te kunnen drogen. Dus ik ga maar eens iets doen, want ik had besloten om om 9 uur te stoppen met schermen en dat is bijna een kwartier geleden. Even mijn ochtendrondje doen en alles netjes maken, bier in flessen doen voor de man, de kinderen eropuit sturen om groen voor de konijnen te halen en wellicht even naar de bieb. Zeepkruid plukken dat hier uitbundig groeit en daar mijn eigen natuurlijke zeep van maken. WiFi eruit. Genoeg leuke dingen.

Het allerbelangrijkste (voor mij, in deze tijd) is bezig blijven en mijn leven zo veel mogelijk in eigen hand proberen te houden. Ik kan in mijn eentje niet stoppen wat er komt maar ik kan wel mijn eigen plezier in het leven maken. En in dat van mijn kinderen. Want ja, we moeten er wel wat voor doen 🙂

30 miljoen voor lijkzakken en sushi.

Eergisteren werden we uitgenodigd voor sushi, door de eigenaar van het huis en Thaise vrienden die tijdelijk onder ons logeren. Het was heerlijk er even uit te zijn. Heel gezellig, nieuwe vrienden gemaakt en aangezien het eten was gemaakt door de chefkok van een van Oslo’s betere sushirestaurants,  heerlijk gegeten. De kinderen hebben bijna unaniem besloten dat sushi hun nieuwe lievelingseten. Sushi-fredag in plaats van pizza-fredag dan? Nee, maar we konden wel sushi-søndag in het leven roepen. Toevallig had ik de dag ervoor sushispullen gekocht maar ’t is toch niet hetzelfde denk ik 😉

En bijna alles gemaakt in het piepkleine keukentje in het appartement van mijn ouders met drie pannen en een simpele electrische kookplaat… Grote luxe keukens zijn overrated.

Ja, even normaal. Althans, het gevoel van normaal.

Hoe lang gaan we nog volhouden dat het allemaal weer terug naar normaal gaat? Voor de mensen die denken dat het allemaal wel meevalt: de Noorse regering heeft, ingevolge haar eigen openbare aanbestedingen-database, een aanbesteding uitgezet voor 30.500.000 kronen (gedeeld door tien voor euro’s) aan lijkzakken en ‘plastic vlokken (?)’ voor leger en politie.

https://www.doffin.no/nn/Notice/Details/2021-303528?fbclid=IwAR08jZHwhBvXvT3kQcnYUR5zL26pMkeTxiVVHtoXaiJAhEsilFelwL_dPMg

Wat verwachten ze? Hongersnood? Gigantische ‘bijwerkingen’ van die geweldige vaccins?

In Engeland zijn er soortgelijke openbare aanbestedingen, openbaar, op de website van de overheid aldaar. En ik heb geen verstand van biomassacentrales maar wat kan je daar nog meer in stoken, behalve nat hout uit kapotgemaakte bossen uit verre landen en eens mooie statige lanen? Nee Gerlinde, nu zie je spoken.

En wij zijn de complotdenkers? Blijven we straks volhouden dat het de ongevaccineerden zijn die alle gevaccineerden alsnog doodmaken? Dat het allemaal ergens anders gebeurt? Dat het ons niet zal raken? Dat we wel een manier vinden om er tussendoor te laveren?

Het is een mooie dag, maar dit is wel nieuws dat ik wederom even moet verwerken. Hoe lang willen mensen ons nog ‘complotdenkers’ noemen als heel veel waar we om riepen, waar blijkt te zijn. En meer.

Het WEF. Monsanto. Bayer. Big Pharma. Biotechnologie. Giftige ‘vaccins’ die geen vaccins zijn. Mensen die tegen elkaar opgezet worden. Gecreerde voedseltekorten. Torenhoge inflatie. Digitale gezondheidspassen. Totale controle over alles dat leeft. LGBTQ en andere woke-shit. Censuur. Grote quarantainekampen die uit de grond worden gestampt. Onteigening en opkoping. ‘You will own nothing and you will be happy’.

Mijn eigen preppogingen lijken op zijn best futiel en lachwekkend in het geweld dat op ons afkomt. Ik kan een halve supermarkt binnen leggen, het is een keer op. Er komt een dag dat je niet kan werken als je niet door een fucking APP ‘gezond’ bevonden bent maar hoera voor de moderne technologie dankzij welke deze totale dystopie mogelijk gemaakt wordt.

En het is niet mijn eigen einde of sterfelijkheid waar ik moeite mee heb. Dat is een lot dat bij de bevruchting is bezegeld en dat geldt net zo goed voor alle mensen die ik lief heb. Maar de manier waarop… En ik blijf aardig en beleefd tegen iedereen maar de wegkijkers, de wappieroepers, de nos.-volgers, de mondkapfetisjisten, de gepleisterde armpjes met het deugprikje… Niets tegen de mensen zelf, wel tegen het verschijnsel. Slaap lekker en word wakker in de hel.

Dus. Ik zit al te lang op mijn kont achter de laptop, ik ga eens heel gewoon de keuken een beetje schoonmaken, bier koud zetten, de kinderen hun rommel op laten ruimen, iets verzinnen om te eten vanavond en niet denken aan de toekomst want dat verpest alleen het plezier in de dag van vandaag, ja toch?

Niet dan!

22 jaar.

Vandaag zijn de man en ik 22 jaar samen, sinds mijn 17e en zijn 23e. Ik weet nog dat ik hem 27 jaar geleden voor het eerst zag en meteen verliefd op hem was.
Of, ik had hem ongetwijfeld al vaker gezien maar toen was hij me niet opgevallen, want een van de ‘grote kinderen’ (en ik een van de kleine kinderen ;)) in mijn straat, haha. Hij woonde twee minuutjes lopen bij me vandaan.

Het begin was turbulent, want ik ging vier dagen later op vakantie (naar Noorwegen) en toen ik terug kwam, moest hij na een paar dagen naar zee, voor drie maanden. Er was geen email, mobiel bereik was flut en brieven deden er weken over maar het heeft ons wel voor altijd aan elkaar verbonden. Ik ben echt nog elke dag gelukkig en blij dat ik naast hem wakker word en voel elke dag dat dat wederzijds is en ik denk dat dat het allermooiste is in het leven om te hebben.

Ik vraag me af, hoe is het zo gekomen dat we allemaal zo cynisch zijn geworden over liefde en relaties. Voor je iets positiefs zegt, moet je alles weer relativeren. Ja, ik weet dat vroeger mensen vast zaten in een ongelukkig huwelijk, dat een huwelijk vaak weinig met liefde te maken had en dat alles kapot kan.

Alle verhalen die je leest in de media. Het is een minder groot taboe en het levert minder hoon op te zeggen dat je met twintig man het bed deelde, liever een vibrerend stuk plastic in je daaro hebt dan je eigen man of dat je al jaren geen fysiek contact meer hebt dan dat je gewoon al 22 jaar gelukkig bent, zonder gekkigheid, met je eerste echte grote liefde. ‘Ja natuurlijk’….

Natuurlijk, de media pushen graag een bepaald verhaal. Dat van vreemdgaande mannen, van overspelige en daarvan genietende vrouwen, van gekkigheid die uiteindelijk een huwelijk alleen maar verzwakt. ‘We hebben een open relatie’ lees je dan als kop. De vrouw vertelt hoe heerlijk ze het allemaal vindt en hoe de relatie is opgeknapt.
Geloof je het zelf? Alles om ons ongelukkig, verward en zwak te maken en dus betere consumenten, een beter kneedbare massa voor de adverteerders want het verkopen van advertenties is natuurlijk het echte doel van tijdschriften en tegenwoordig ook van kranten en helemaal van niet-zo-sociale media.

‘Moet je niet wat meer van het leven genieten voor je je zo vastlegt’ zeiden mensen wel eens. Ja, het had me achteraf ook veel fijner geleken om minstens een keer of tien katerig en met een vies, leeg gevoel van binnen wakker te worden in het bed van een vreemde. Dat is toch wat ze ermee bedoelden….

Er is veel meer voor te zeggen om op jonge leeftijd een fijn iemand te vinden met wie je de intentie kan hebben de rest van je leven te delen. Om gewoon samen met niets te beginnen en de belangrijke dingen die je doet, samen te doen.

Maar ik houd maar weer op en ga eens verzinnen wat ik vandaag nu weer op tafel ga zetten.

Gisteren heb ik alles in de koelkast opgemaakt, op een pot mayonaise, zuurkool en kappertjes na. Ik maakte een vegetarische lasagne, wortel’gehakt’, boterkoek, worteltaart, het begin van gefermenteerde gingerale, aardbei-ijs en smoothie-ijs. Uiteindelijk was ik bijna vier uur bezig omdat alles nogal bewerkelijk was. Inmiddels staat er een hele keukenlade vol met potten fermenterend spul. Kefir, kombucha, ginger-ale, groenten, kimchi, firecider…. Het gaat goed, alleen de komkommers zijn lekker, maar zacht. Dat is vast ook de reden dat hiervoor augurken worden gebruikt en geen komkommers. Al doende leert men 🙂

Een gevolg van een lege koelkast is dat ik vandaag boodschappen moet doen. Mijn lievelingshobby, maar we kunnen (wel, willen) niet echt zonder verse groenten en fruit. Ook moet er nieuw bier gemaakt worden en natuurlijk willen de kinderen på bærtur, frambozen en bosbessen en wilde aardbeitjes plukken die nu allemaal tegelijk rijp zijn. En in zee. De dagen raken toch wel vol met allerlei goede dingen, daar hoef ik niets voor te doen en dat is heerlijk. We hebben zelfs niet eens ‘tijd’ om naar de man toe te lopen ’s middags, want dan liggen we meestal in zee.

Wat een leven ook zeg 🙂

Nog een kijktip. Alles van Russell Brand wel, maar deze is fijn kort en bondig als je wil beginnen met wakker worden uit de illusie die deze moderne clusterfuck is. Met Charles Eisenstein, wiens boek (The more beautiful world our hearts know is possible) ik nu aan het lezen ben.

Doei!

Essentieel.

(dit verhaal ging een heel andere kant op maar ik laat het maar zo)

Enigszins voorbereid ben ik al jaren. Wat extra eten, kaarsen, zaklampen, een waterfilter… Het gebeurt de laatste tijd nog zelden maar toen we hier net woonden, viel de stroom geregeld uit en dan weet je opeens hoe vreselijk afhankelijk je ervan bent.

Maar natuurlijk is alles in deze tijden kwetsbaar. Nu alles op globaal niveau via internet elkaar verbonden is, is het leven kwetsbaarder dan toen we onze spullen nog bij de boer haalden.

Mijn oma haalde nog groenten bij Floor (de buurman), vers van het land en een beetje van de veiling en melk bij Jan (de overbuurman). At laatste restje plattelandsidylle onder de rook van Rotterdam is al decennia geleden platgebuldozerd voor de aanleg van Maasvlakte II, ook wel ‘de vooruitgang’. ‘Economische groei’.

Ik weet dat ik, als het moet, best een deel zelf kan maar om te denken dat we het redden op taaie brandnetels, een handje frambozen in juli en de mosselen die hier groeien maar die iedereen weet te vinden als SHTF, is naïef. Dus leg ik een voorraad aan, van dingen die we gebruiken en een klein deel echt voor nood, zoals bonen die je eeuwig kan bewaren, die gezond zijn en weinig kosten maar waar ik in het dagelijks leven niet heel dol op ben.

Het doet me wel denken: wat is essentieel? Wat heb ik ECHT nodig, als het erop aankomt. Als het waarop aankomt dan?

Er wordt enen spel gespeeld met ons. Zoals een kat die met een muis speelt. Even denkt de muis de vrijheid tegemoet te kunnen rennen en hup, daar neemt de kat weer een grote sprong en pakt haar even zo makkelijk weer op met zijn scherpe klauwen. Wat dacht je nou, muisje?

Hier ook, de grote steden zijn gesloten geweest. De winkels en de cafés waren dicht (de mac en staatsslijter waren open) en nu mag het volk even buiten spelen, feesten, zuipen en de kronen laten rollen tot in oktober de gehoorzaamheidskapjes weer op gaan en er verder gegaan wordt waar men gebleven was in deze psychologische oorlogsvoering tegen de eigen bevolking.

Veel mensen beseffen het helaas nog niet dat de overheid of regering niet de wil van het volk uitvoert maar dat van de macht-achter-de-macht. Het idee dat de overheid jouw gezondheid, jouw bescherming voor ogen heeft, is een hele gevaarlijke gedachte. Dat het niet zo is, voor velen een zeer angstaanjagende.

Je bent alleen, of je nu in de sprookjes gelooft of niet. Want ook als je je ‘braaf’ hebt laten prikken en acute medische zorg nodig hebt, zijn er nog maar 1350 IC-bedden. Ook als je braaf je mouw opstroopte, moet je je vernederende masker dragen, je laten testen, in quarantaine als je het land inreist….

Wat denken mensen. Het gaat niet om gezondheid, het gaat om controle.

Wat ik vooral nodig heb, is mezelf. En mijn man en mijn kinderen en familie. En mijn idee van wat goed, juist en rechtvaardig is. We moeten niet alleen weerstand bieden tegen een regering die ons wil voorzien van een ziekmakende injecties maar ook tegen een stortvloed aan inclusieve propaganda die seksuele afwijkingen als de norm verkoopt en een ieder die hier niets van moet hebben als fascist wegzet. Tegen als vrouwenbevrijding verpakte verzwakking van beide geslachten.

Een ieder die zich niet wil laten injecteren wordt gebrandmerkt als ziekteverspreidende egoïst, religekkie of antivaxxer wiens grondrechten je nog verder kan beperken door mensen dan ook maar de toegang tot hun werk, voedsel en onderwijs te ontzeggen, naast hun toch al afgenomen rechten op samen zijn met anderen, het zich vrij mogen verplaatsen en het recht op lichamelijke integriteit.

Ik weet niet hoe veel mensen er aan onze kant staan. Ik lees schattingen dat 20% zeer fanatiek pro-regeringsbeleid, 20% vrij fanatiek tegen en 60% lijkt lont maar boeit het alsnog geen hol zo lang ze comfortabel zijn. Ik weet het niet.

Ik weet wel dat ik geen ziektes verspreid, ook al laat ik me niet injecteren. In tegendeel! Ik weet dat ik als gezond mens geen gevaar ben voor anderen. Ik weet dat LGBTBBQ een verzinsel is om ons en onze kinderen nog verder te verzwakken en tegen elkaar uit te spelen en dus vatbaarder te maken voor nog meer giftigheid. Ik weet dat ik een vrij mens ben en dat er geen overheid is die ook maar enige zeggenschap heeft over waar ik me mee laat injecteren of wat ik voor mijn mond bind.

‘Bij jezelf blijven’ is denk ik de grootste kracht die je kan hebben op dit moment. Meedeinen op de stroom was nog nooit zo gevaarlijk. Alleen dode vissen zwemmen met de stroom mee, toch? Daar kan geen kast vol pasta en tonijn in blik tegen op.

De komende jaren zullen een aanslag worden op onze gezondheid. Niet alleen fysiek maar vooral mentaal, zeker voor de wakkere mensch. Uiteindelijk, stress is the root of all evil. Hoe maak je mensen zwakker? Door ze te laten stressen, of het nu is over c.v.d of een great reset of wat dan ook. Stress die bij je is zodra je je ogen open doet en je zelfs in je dromen niet met rust laat. Dodelijk, letterlijk.

Je eigen kalmte en evenwicht bewaren, wat er ook gebeurt, is essentieel. Wees creatief. Lees stoïcijnen. Doe de telefoon uit, trek de wifi eruit, doe je laptop dicht. Vertrouw op je eigen ideeën, je eigen normen en waarden en je eigen verstand ook al lijkt het alsof heel de wereld juist aan dat van jou twijfelt.

Lang voor 2020 wisten we al dat er iets heel erg grondig mis was met de wereld, hoop ik. Houd een ‘low profile’. Houd een dagboek bij. Gooi je tv met Ab en Eva en Marion weg. Probeer het systeem niet te veranderen want dat is te groot maar maak je eigen systeem.

Vertel je eigen kinderen wat waar en goed is als tegenwicht tegen het nieuwe normaal op school. Wees niet bang om ouderwets of raar of ronduit knettergek gevonden te worden.

Niet bij de massa willen horen is zeer bevrijdend. Zoek alternatieven. Vind gelijkgestemden. Bedenk wat essentieel is voor je en probeer daar je leven omheen te bouwen. Gooi alle ballast overboord want de enige manier om te blijven drijven is het lichter maken van je boot. Goede verandering komt nooit van boven of van de massa. Goede veranderingen en verzet komen van een kleine maar dappere groep mensen die op zoek durft te gaan naar de waarheid en zich uit durft te spreken.

We hebben al onze energie nodig om sterk te blijven de komende tijd. Besteed het aan de goede dingen.

En nou ja, dat wilde ik dus zeggen over voorbereiden en minimalisme: focus op wat essentieel en goed is.

Voorbereid zijn

Foto door Sami Anas op Pexels.com

Wat me de afgelopen maanden (onder meer) heeft verbaasd, is dat veel mensen absoluut, volkomen onvoorbereid zijn op welk onheil dan ook. Alsof de wereld waarin we leven, niet kapot kan gaan. Alsof niet tegelijkertijd de fundamenten waarop onze samenleving is gebouwd, wordt afgebroken.

Als je je een beetje voorbereidt, ben je paranoïde, negatief, een onheilsbode, een complotdenker, een overheidswantrouwer en meer. De Noorse overheid raadt mensen met klem aan om voor minimaal drie dagen eten, brandstof, water en medicijnen in huis te hebben. De run op afbakbrood en toiletpapier vorig jaar toonde ook mooi aan hoe simpel veel mensen zijn. Ik zou mijn karretje vol gooien met noten, vis in blik, olijfolie, peulvruchten en rijst en gewoon de washandjes een extra keertje wassen in plaats van met als het erop aankomt vrij nutteloos en zelfs feitelijk overbodig ‘pleepapier’.

Ik denk absoluut niet dat ik me overal tegen in kan dekken met een voorraadje, ik ben net zo goed afhankelijk van kledingmakers in verre landen, dingen die anderen aan de kringloopwinkel hebben gedoneerd en de globale voedselvoorziening maar zo hulpeloos dat er niets anders rest dan de kop in het zand steken zijn we ook weer niet.

Het geeft mij een goed gevoel om op een positieve manier bezig te zijn met me voorbereiden op een mogelijke gebeurtenis waarbij niet alles meer vanzelfsprekend is. Sinds de bankencrisis, toen pijnlijk duidelijk werd hoe kwetsbaar onze systemen waren, heb ik altijd een redelijke voorraad gehad.

We hebben ons telegramgroepje, waarin we dingen delen over ‘huiselijk preppen’ Preppen, of simpelweg: voorbereid zijn, wordt vaak geassocieerd met doomsday-mafkezen met schuilkelders en blikken spaghetti om het tot 2045 uit te houden onder de grond. Het is het clichébeeld; iedereen die zelf denkt en niet blind vertrouwt op de overheid en hun verlengstuk, de massamedia, wordt afgeschilderd als een gekkie.

Wat ik doe om niet compleet aan de goden overgeleverd te zijn is het volgende:

  • Ik heb andere manieren om te betalen dan alleen mijn pinpas.
  • De auto is altijd voor minstens driekwart vol benzine.
  • We hebben een waterput en waterfilter (van Katadyn, voor 30.000 liter)
  • We kunnen stoken en koken op hout met de bålpanne, houtkachel en de firebox.
  • Ik heb een flinke voorraad houdbaar eten. Met keihard stijgende voedselprijzen sowieso verstandig. Ik koop wat we eten en we eten wat op voorraad is, aangevuld met verse dingen.
  • Ik heb kaarsen, lucifers en olielampen met olie en lont.
  • Ik heb een redelijke huisapotheek. Pijnstillers, etherische olie, emla-zalf, anti-wormmiddelen, siroop en meer. En: huismiddelen werken vaak net zo goed als wat je bij de apotheek koopt maar dan zonder de bijwerkingen.
  • We houden ons gezond door weinig rotzooi te eten en veel te wandelen, bewegen, in de buitenlucht te zijn en op tijd te gaan slapen.
  • De man kan ‘alles’ repareren. Dingen kunnen, anders dan nuttig zijn voor je baas, is altijd handig. Als ruilmiddel of gewoon voor jezelf.
  • Ik kan ook dingen 😀 Brood bakken, dingen fermenteren, beetje tuinieren, eetbare planten herkennen, mijn eigen siroop, zalf, olie en tinctuur maken…
  • Ik kan redelijk goed zonder luxe, mijn leven stort niet in zonder droger of vaatwasser. Zonder wasmachine wel een beetje, maar vooruit.
  • Ik probeer mezelf weerbaarder te maken tegen trek en kou door in half bevroren zeewater te badderen, koud te douchen en alleen te eten tussen pakweg 11-12 en 18 uur en overdag ook in de winter vaak zonder kachel te doen overdag.
  • De spullen die we kopen, zijn veelal gemaakt om langere tijd mee te gaan. Schoenen, jassen, bijlen, messen, sokken…. Fijn als alles niet om het half jaar vervangen hoeft te worden.
  • Ik zorg dat ik voor informatie niet volledig afhankelijk ben van internet.
  • We hebben kinderboeken en naslagwerken en wat fictie. En ik heb papier en inkt, genoeg 🙂
  • Ik heb een zonnelader met een USB-dinges maar de ene auto is een halve batterij (hybride) en ook prima geschikt om dingen mee op te laden.
  • Ik heb geen smartphone die me een afhankelijke zombie maakt. Het aantal mensen dat letterlijk in paniek is zonder wifi of smart(haha)phone, is angstaanjagend.

Verder probeer ik me redelijk afzijdig te houden van de maatschappij (dat is niet mij). Afgezien van het feit dat ik mijn familie al 1,5 jaar niet heb gezien, heb ik geen last van welke maatregelen dan ook omdat ik toch niet houd van reizen, andere mensen bezoeken, winkelen of uit eten gaan. Ik trek mijn eigen plan en leef zo veel mogelijk mijn eigen leven, negeer de mainstream media en laat me niet chanteren tot het opzetten van kontmapjes, het nemen van experimentele gentherapie of het ontsmetten van mijn handen terwijl ik niet vies, ziek of kwetsbaar ben.

Dan maar ‘outcast’ hoewel die spuit hier niet zo’n ‘issue’ is als in Nederland en men er ook niet zo massaal om staat te springen.

Ik vind genoeg blijheid en geluk in mijn eigen leven. In wandelingen met mijn kinderen, rustige gezellige kaarsverlichte avonden met de man, zwemmen in zee, in de dieren die ik om het huis zie, in mooie luchten, dingen zelf maken en zelf doen en zelfs in stukjes typen.

Preppen is voor mij gewoon vooral het leven op mijn eigen voorwaarden. Ik heb een aantal dingen voor nood, wat gewoon gezond verstand is. Ik heb plezier in het leven en de dingen die ik doe.

Ik leef niet in angst voor dingen die kunnen gebeuren maar ben evenmin zo naïef om op de overheid te vertrouwen want die is er echt al lang niet meer voor ons. Als je dat beseft, is je eerste stap naar een vrijer leven gezet 😉

Agenda21: lekker op weg!

Het is een mooie dag. Niet zomers maar evenmin koud, wel droog en dat is in 2021 al heel wat 😉 Het grijze past wel bij mijn gemoed. De laatste paar dagen grijpt het me nogal naar de keel maar ik weet dat ik er beter aan kan toegeven, de dingen kan voelen en accepteren dat het is zoals het is, dan zoals de man suggereert er dan maar niet over te lezen.

Ik weet het, me zorgen maken over de toekomst is absoluut nutteloos maar dat er voor ons een toekomst is uitgestippeld en tot in de puntjes gedirigeerd die absoluut niets met creativiteit, vrijheid, gezondheid, wijsheid en de andere mooie dingen die ons mensen maken te maken heeft, is evident.

Agenda21. De gemiddelde jab-happy maskerdragende msm-kijkende mens heeft geen idee wat het is. De totale controle over alles. De totale afbraak van onze tradities en systemen om van ons een stel wortelloze, cultuurloze, hersenloze, bruikbare idioten te maken. Alles is gepland! Alles wat nu gebeurt, IS Agenda21.

De aanval op (christelijke, heidense maar in elk geval duizenden jaren oude) tradities. Op kerstmis, Sinterklaas, Krampusch, pasen. De ‘dumbing down’ op televisie, het onderwijs, in media. Het overnemen van universiteiten door mensen die maar een geluid dulden en dat is het alles behalve inclusieve, extreem linkse gedachtengoed dat ook maar riekt naar hetgeen zij als ‘rechts’ beschouwen, met hooivorken te lijf gaat. Professoren die hun baan verliezen omdat ze niet meegaan in dat narratief. Het censureren van kritische geluiden. Het ridiculiseren van critici en ze precies beschuldigen van datgeen waar men zichzelf schuldig aan maakt. Het pushen van een ongetest vaccin tot en met aan kinderen. Medische apartheid. Het leren van kinderen dat ze alleen mogen bewegen op de door een autoriteit (de leraar bijvoorbeeld) aangegeven aantal m2. Eerst moeten aantonen dat je geen ongevaarlijke, griep-achtige ziekte hebt voordat je misschien een paar van je grondrechten mag gebruiken. Overal gevolgd worden middels je electronische enkelband oftewel je mobieltje. De kap van bomen op immense schaal misschien niet eens voor energie maar voor ontzieling van het landschap. Het verdwijnen van mooie oude gebouwen voor bordkartonnen mensenhokjes in ‘smart cities’. Het moeten bedekken van het gelaat met een niet-werkend kapje niet ter voorkoming van een ziekte maar voor gedragsverandering. Overal gevolgd kunnen worden met camera’s die precies zien wat je doet, wat je eet, met wie je praat en wat je zegt. Het overbodig worden van miljoenen banen want ‘zo lekker makkelijk die zelfscankassa’s’ en magazijnrobots. Het uitstellen van noodzakelijke operaties met zelfs dood tot gevolg. Het willen afschaffen van cash geld, want ‘besmettelijk’. Het verder afschalen van het aantal IC-bedden. Het meer en meer verbieden van natuurlijke geneesmiddelen en het pushen van medicijnen met een reeks bijwerkingen waar je nog meer medicijnen voor nodig hebt want ‘a patient cured is a customer lost’ en dat moeten we niet willen. De vernedering van mensen insecten laten eten. Het verjagen van de boeren van hun eigen land zodat de voedselvoorziening volledig kan worden gecontroleerd door de overheid. Het verplicht maken van het dragen van een ziekmakend masker. Terreur van politie tegen mensen die gewoon samen op straat zijn. Het verbod op groepsvorming omdat mensen elkaar niet mogen aansteken met revolutionaire ideeën, want men zou eens doorkrijgen wat er echt gebeurt. Het onder het tapijt vegen van de tienduizenden vaccindoden en honderdduizenden ernstige bijwerkingen, het feit dat gevaccineerde zwangeren spontaan hun baby’s verliezen, het door de strot douwen en tot normaal benoemen van seksuele afwijkingen en deze vieren, het met belastingmaatregelen pesten van kostwinnersgezinnen, de afbraak van het traditionele gezin dat tegelijk ook de beste plek is voor kinderen om op te groeien, het kinderen steeds jonger in aanraking brengen met seksualiteit en het normaliseren van ‘abnormale’ dingen voor zeer jonge kinderen, de demonisering van andersdenkenden….

Moet ik nog even doorgaan? Kan ik. Ik ben pas net begonnen maar laten we hopen dat dit even genoeg voorbeelden zijn voor de beeldvorming.

‘Een groot deel van de Nederlanders is voor een CO2-paspoort’ las ik op RTL, denk ik. Wie zijn die mensen? Nee, die bestaan niet. Eet je vlees dan mag je niet vliegen maar leef je een heel jaar op linzen en tofu dan mag je misschien een weekendje naar Berlijn met het vliegtuig. En als er al mensen zijn die hiervoor zijn, hebben ze dan al een seconde nagedacht over de totale controle over alle aspecten van het leven die hiervoor nodig is? Of hebben ze ‘niets te verbergen’?

Dit is de maatschappij die mensen blijkbaar willen. Of, de maatschappij waarvan mensen niet zien dat we hem met zijn allen creëren als we NU niet keihard, met zijn allen, deze gekte stoppen. Maar ik vrees dat de meesten het pas zien als het te laat is. En dan zijn ze misschien zo volledig geherprogrammeerd, dat ze denken dat het goed en fijn is, als drone in de Brave New World zonder cultuur, zonder schoonheid, zonder kunsten, zonder natuur, zonder afkomst, zonder dromen, zonder andere kennis dan die het systeem in je heeft gestopt, zonder leven….

Het lijkt nu allemaal zo gewoon. Op een enkele idioot na zie ik geen mensen meer met gehoorzaamheidsmaskers. De mensen hebben het zoals altijd in de zomer: ze kletsen op straat, ze lachen, varen in bootjes…. maar onder de oppervlakte broeit iets unheimisch en soms denk ik het letterlijk te kunnen voelen net zoals ik me gedesoriënteerd voel in een electronicawinkel.

De plannen zijn er die gaan niet weg. De effecten van de experimentele gentherapie zullen de komende jaren duidelijk worden. De schuld van het ziek worden van mensen die na hun jab wandelende spike-eiwit fabriekjes worden wordt in onze schoenen geschoven. ‘Lockdowns alleen nog voor ongevaccineerden’ las ik, in Duitsland.

Bedankt. Aan iedereen die slaapwandelt en aan iedereen die zijn mond houdt. Jullie hebben geen idee wat jullie ontketenen en wat jullie hebben opgegeven uit angst voor een ziekte die vooral mensen ernstig treft die hun hele leven nog noooit hebben nagedacht over hetgeen ze hun taartgat inschoven en of heel de dag zitten wel een goed idee is, gezondheidstechnisch.

De wereld zoals de machthebbers die voor zich zien, is voor mij pure horror. Het is de wereld waarin ik me afvraag of ik mijn kinderen erin wil laten opgroeien maar waarin ik met de huidige stand van zaken, weinig keuze heb.
Maar, dit is nog om te keren. Als we stoppen met het volgen van de regels. Als we massaal ‘ongehoorzaam’ zijn. Als we onze vrijheid terugclaimen. Stoppen met onze mond houden uit angst ‘raar’ gevonden te worden.

Als we eigen systemen opzetten, die niet gecontroleerd kunnen worden door de overheid. Als we stoppen met het systeem constant te voeren met onze energie. Als we weer menselijk worden. Als we zeggen: tot hier en niet verder en dan weer terug. Als we accepteren dat we ons niet tegen elk onheil kunnen beschermen en dat onze vrijheid, niet onze veiligheid het hoogste goed is.

Uiteindelijk, de wereld van 2019 was evenmin de wereld waarin ik wil leven en mijn kinderen laten opgroeien.

We kunnen weer een wereld vormgeven gebaseerd op het goede, het menselijke en het mooie. Althans, dat hoop ik nog steeds. En misschien is hoop inderdaad niet meer dan uitgestelde teleurstelling. Maar zonder hoop is ook alles verloren. Zonder hoop is er niets meer.

Mijn tip voor vandaag:

Ga naar duckduckgo.com. Typ: ‘agenda21’.

Telegramgroep voor Huiselijke Preppers

Want we moesten er toch een naam aan geven.

nou daar redden we het wel mee. och ja, met een plaatje doet een blogpost het altijd beter zeggen ze….

Ik wilde even laten weten dat we (een vriendin en ik) een clubje hebben opgericht voor mensen met een….

werkend brein 😀

Huiselijk Preppen!

We richten ons op de huiselijke kant van ons voorbereiden…. Op wat komt. Op wat we kunnen doen om ons staande te houden in de gekte nu de overheid zelfs met hun gifspuiten achter onze kinderen aan komt en ons coronapaspoorten door de neus probeert te douwen. Douwt.

Wat doen we eraan? Niet meewerken, vooral. En ons voorbereiden, waar mogelijk. Zorgen dat we een tijdje volhouden als de tijden nog moeilijker worden.

Wij ongevaccineerden worden nu al keihard geframed in de media. We verspreiden de zeer besmettelijke (oh Hans!) deltavariant… Och, het wordt allemaal steeds gekker en de mensen blijven toch in grote getale smeken om de spuit. Soms voel je je dan als de enige nuchtere op een feestje vol dronken mensen maar nooit van zijn leven dat ik toe zal geven aan vaccins, mondkapjes en andere ziekmakende onzin. En gelukkig ken ik wat fijne dames die er hetzelfde instaan.

Medestanders, vooral in de vorm van andere vrouwen, al dan niet met kinderen, zijn fijn om te hebben. Dus vandaar deze groep.

Er komen vreemde tijden aan met kunstmatig gecreëerde voedseltekorten, inflatie, een steeds sterkere druk op de ongevaccineerden om zich toch vooral in te laten spuiten met experimentele gentherapie en in de herfst onvermijdelijk wederom maatregelen voor uw en onze veiligheid’.

Wat we doen? Preppen, maar dan zonder wapens en schuilkelders maar met -vinden we zelf- gezond verstand. Met dingen zelf doen, dingen zelf laten groeien, voorraden aanleggen, ons geestelijk voorbereiden, initiatieven delen die andere weldenkende mensen opzetten en elkaar indien nodig even een schop onder de kont of virtuele arm om de schouders geven.

We zijn nu met zijn zessen, iets meer input is gezellig.

Als je op DEZE link klikt, kom je op de groep, als je Telegram hebt.

Als je geen Telegram hebt kan je dat installeren, ik denk dat je computer erom vraagt. En anders via deze link voor laptops of computers of als app op je telefoon. Het werkt eender als Whatsapp, maar dan zonder dat je al je heimelijke verlangens, fysieke ongemakken en andere privézaken op een presenteerblaadje aan Mr. Zuckerberg ter verdere exploitatie aanbiedt.