7 tips voor zuinig en toch leuk.

Zuinig, niet zurig. Zuinig leven gaat voor mij om financieel ‘gezond’ zijn. We hebben geen bergen spaargeld, geen eigen huis maar ook weinig zorgen. Als we een nieuwe auto nodig hebben, dan kunnen we die kopen zonder te hoeven lenen. Een tegenslag brengt ons niet direct in problemen.

Foto door Pixabay op Pexels.com

We hoeven geen centen om te draaien maar aan de andere kant zijn veel gewoontes ook zo ingesleten, dat we bewust moeten nadenken over die dingen wel doen. Bijvoorbeeld ergens een ijsje eten: voor ons is het de uitzondering om dat te doen, niet de norm. Luxe beleg kopen we zelden, als we het doen is het bewust (en doorgaans met een 40% korting-sticker wegens de houdbaarheidsdatum). Nieuwe kleding kopen we niet omdat het goedkoop is maar omdat we kleding nodig hebben.

Ook als je zuinig leeft, kan je nog steeds genieten van het leven. Sterker nog, ik denk dat als je je eigen plezier creëert, het leven leuker is dan wanneer je daarvoor afhankelijk bent van externe dingen.

Gezellig samen zijn

Zuinig leven saai? Dat hoeft niet. Ja, thuis op de bank gaan zitten en niets uitgeven is saai maar waarom niet je gezellige jurk aantrekken, je gezicht wat bijplekken met mascara en een lipgloss en wandelen… Neem iets te drinken mee voor onderweg en heb oog voor de kleine dingen. Ga ergens heen waar je niet al 100 keer geweest bent.

In plaats van diner te eten in een restaurant (als dat iets is waar je erg van geniet) drink ergens iets en koop iets lekkers om thuis te maken. Ben je niet de beste kok, kijk dan een simpel youtube-filmpje voor tips om betere biefstuk te bakken, sushi te rollen of loempia’s te vouwen.

Maak thuis zijn een aangenamer aangelegenheid. Waarom zou je alleen maar moeite doen als je naar anderen toegaat? Steek kaarsen aan, draag iets moois, pluk wat bloemen voor op tafel, serveer het avondeten mooi -ook al maak je gewoon wraps of pasta- en doe ’s avonds de deur van de woonkamer op slot als de kinderen op bed liggen. Doe de wifi uit en schermen weg.

Bekostig je uitspattingen.

Als je iets buitenissigs wil dat niet je gewone budget past, zorg dan dat je het geld op een of andere manier bij elkaar krijgt door iets te verkopen of op een andere manier extra geld te krijgen. Koopzegels inwisselen? Dingen ruilen? Je oude winterbanden verkopen? Iemand helpen tegen betaling?

Hierdoor zal je je uitspatting ook meer waarderen.

Koop gebruikte dingen.

Ja, duh! Open deuren intrappen, lekker makkelijk maar toch: het scheelt zo veel! Hier is de markt voor gebruikte kinderkleding helaas echt niet veel, maar in Nederland kocht ik bijna alle kleding voor de kinderen op marktplaats. Enig geduld hebben is handig, net als beschikking over een bus of aanhangwagen maar als je zuinig leeft, koop je zelden grote dingen.

Veel mensen vinden kringloopwinkels ‘vies’ maar ik vraag me dan af hoe ze denken over de kleding in gewone winkels, die al zes keer gepast is door een ander. De kleding ruikt alleen niet meer chemisch, die licht zure lucht die we associëren met ‘frisse’ nieuwe spulletjes.

Koop voor de lange termijn

De lage kwaliteit blijft, lang nadat het plezier van de lage prijs is vergeten. Een goedkope winterjas scoren in de uitverkoop is leuk maar als het ding onder je kin schuurt, de mouwen iets te kort zijn en de naden niet waterdicht zijn zodat je elke keer als je hem draagt, geïrriteerd bent? Dan was het geen goede koop. Kwaliteit hoeft niet duur te zijn. Ik heb kledingstukken die ik al jaren heb van de kringloop, schoenen gekregen van een vriendin, een Waterman-vulpen van mijn vader en een leren bank en twee stoelen voor 2000 kronen van finn.no.

Keer op keer dingen moeten vervangen is duurder dan in een keer iets goeds kopen, ook al lijkt de prijs voor iets soms exorbitant. Leer jezelf te kiezen voor kwaliteit, want elke dag fijne spullen gebruiken (en jarenlang dezelfde spullen) is een genot op zichzelf.

We kopen keukens van duizenden euro’s maar vinden 50 euro voor een mes te duur, terwijl een goed mes juist zorgt voor meer plezier en efficiëntie bij het eten maken.

Wees duidelijk over je ‘waarom’.

‘Meer geld overhouden’ is niet echt een duidelijke waarom. Denk na over alle positieve dingen die je kan hebben als je kiest voor een zuiniger leven. ‘Meer geld’ maakt namelijk niet echt gelukkig en als je altijd leeft met het idee dat je te weinig hebt, wordt dat je werkelijkheid.

Ik weet dat mijn leven voor buitenstaanders saai klinkt maar het maakt me echt helemaal niet uit wat een ander van me vindt en dat is een enorme bevrijding. Het is niet dat ik mensen wil kwetsen, het boeit me gewoon niet en ik praat niet mee en verontschuldig me niet voor onze keuzes.

De redenen voor mij om zuinig te leven zijn onder meer het bekostigen van de dingen waar we plezier aan beleven, zo min mogelijk te hoeven werken, rust en vrijheid te hebben in ons leven, omdat het me creatief maakt, omdat het goed is voor de kinderen om de waarde van dingen te leren, omdat het beter is voor de planeet. Als ik me realiseer dat wat ik hier consumeer, ergens anders op de wereld zorgt voor ellende is het makkelijker om mijn verbruik binnen de perken te houden. Ik wil de wereld niet lelijker maken!

Maak het leuk

Echt, zo belangrijk. Zie het als een plezier om nieuwe dingen te leren. Verkoop meuk die je niet meer nodig hebt, en zie je huis kalmer en mooier worden.

Schrijf je uitgaven en je financiële plannen in een mooi notitieboek dat je blij maakt om open te slaan.

Maak van het doen van je administratie iets aangenaams. Maak een fijne koffie, zet een kabbelend achtergrondmuziekje op, ruim de tafel op waaraan je het doet en weet dat het altijd veel meer lijkt dan dat het is. Verheug je op het voldane gevoel dat je hebt als het gedaan is.

Je financiële situatie kan, als je die vakkundig hebt genegeerd, een blik wormen zijn maar het is het zo waard om door de zure appel heen te bijten. Nooit meer een knagend gevoel van onbehagen… nooit meer voor verrassingen staan… overzicht, orde, rust, eenvoud.

Begin een ruilclubje met vriendinnen, buren of andere moeders.

Maak een lijst met gratis, of goedkope dingen die je kan doen voor het leuk. Bijvoorbeeld:

  • Ga fietsen met je kinderen, koop een ijsje bij de supermarkt en eet het op bij een speeltuintje of water
  • Doe stretchoefeningen samen met youtube
  • Zaai wat bloemen in je tuin, in plaats van dure plantjes te kopen
  • Ruil plantenstekjes, tijdschriften of wat dan ook
  • Leer ukelele spelen
  • Herschik je garderobe en bedenk nieuwe kledingcombinaties
  • Leer je eyeliner perfectioneren
  • Vergelijk prijzen in winkels en maak voor zo weinig mogelijk geld boodschappen den een erezaak
  • Zoek op pinterest naar budget-recepten en probeer nieuwe dingen uit
  • Zoek inspiratie voor een zuinig leven dat bij je past… er zijn zo veel leuke blogs, youtubekanalen en andere dingen met de focus op een leuk leven in plaats van afzien en spreekwoordelijke theezakjes drogen (tip: losse thee is goedkoper en lekkerder ;))
  • Schrijf je ‘overwinningen’ op: elke verzekering die je hebt opgezegd, goede kringloopaankopen, dingen die je weerstond, dingen die je hebt geleerd etc.

Vergelijk je niet met anderen

Inspiratie goed, vergelijken slecht. Comparison is the thief of joy en echt, dat is zo waar. Leef je eigen leven, you do you enzo. Met veel bespaartips kan ik echt helemaal niets (stop met dit, stop met dat, drink de goedkoopste koffie getsiederrie) maar ik doe het op mijn eigen imperfecte manier, die past bij hoe ik mijn leven wens te leven en soms is dat radicaal zuinig en soms decadent. Balans enzo. Ik weet wat ik wel en niet belangrijk vind en probeer daar naar te leven. Dat de een minder heeft en de ander meer is daarbij niet zo belangrijk, hoewel ik probeer te leren van mensen die het minder breed hebben.

Ik bedoel maar… in tijden waarin we straks allemaal gedwongen minimalisten worden 😉 is het zaak om ons aan te passen zonder ons miserabel te voelen. Dat kan altijd nog maar zuinig leven hoeft daar geen oorzaak van te zijn. De beste dingen in het leven zijn gratis (en geen dingen).

Aankleedblijheid: uniform.

Foto door Liza Summer op Pexels.com

Een kast vol kleding en niets om aan te trekken: ik herinner het nog goed. Het probleem was dat ik kocht wat ik leuk vond. Ik vind veel leuk. Lange Indiase rokken met hysterische prints (ik had zelf een Indiase trouwjurk), bloemetjesjurken, strenge trenchcoats en kokerrokken, hippiebroeken en metalshirtjes: het hing allemaal in mijn kast en ik droeg bijna altijd hetzelfde, omdat ik me in veel dingen die ik weliswaar leuk vond, een soort hysterisch paasei voel. Met strik op de top. En dus nooit droeg.

Ja, nog even een first-world-problemsblogje hoor, zo lang het nog kan.

De oplossing kwam in de vorm van een ‘uniform’. Ik heb -en had, ook toen al- kledingstukken die ik keer op keer op keer draag. Deze zijn bijna altijd eenvoudig van snit, aansluitend aan het lichaam, in een kleur (zwart, donkerrood, teal, donkerpaars) en comfortabel. De stoffen zacht, niet glimmend (behalve soms fluweel) en aan de dikke kant.

Ik heb geen ‘uniform’ voor elke dag hetzelfde. Het lijkt me geweldig om iets te vinden dat ik elke dag zou kunnen dragen, dat nooit gaat vervelen maar ik ‘ben’ niet elke dag dezelfde. Soms voel ik me enorm vrouwelijk en sexy en soms… niet zo 😉 De ene keer wil ik me verstoppen en de andere keer… niet zo 😉

Daarom heb ik twee ‘uniformen’. Niet echt een uniform, maar twee outfits die ik graag draag en waar ik tussen kan afwisselen, met kledingstukken die ook onderling te combineren zijn.

Je hebt al een minimale garderobe (en wellicht ook je eigen uniform)

Ook al hangen we 300 kledingstukken in de kast, we hebben altijd kledingstukken en combinaties die we keer op keer op keer dragen. Dingen waar we ons prettig in voelen, kledingstukken die we dragen tot ze van ellende van ons lijf vallen.

Een garderobe van 20 stuks lijkt extreem weinig maar er is een grote kans dat dat het aantal kledingstukken is dat je draagt in een gemiddelde 2, 3 weken.

Ik heb eigenlijk twee opties:

optie 1: een knielange (zwarte) jurk. Ik heb er drie. In de zomer gewoon zo, in de koudere maanden (augustus tot en met juni :D) met een vest of trui erover en een merinowollen longsleeve eronder.

optie 2: een zwarte broek of korte nepleren rok met een top of trui.

Ook al zijn er heel veel dingen die ik ook erg leuk vind, ik weet dat ik het vermoedelijk niet ga dragen. De flights of fancy belanden altijd ergens achter in mijn kast.

Ik houd van de eenvoud en het gemak ervan. Gisteren zag de man op internet een foto waar ik opstond uit 2006. Met zwarte wijd uitlopende broek en top, die ik tien jaar daarvoor ook al en nu, 16 jaar erna, nog steeds graag draag.

Slecht idee: mode volgen

Toen we in Nederland waren, zag ik een vrouw met langer grijs haar in een knot. Ze droeg een niet heel strakke, nette leren broek, hoge hakken eronder, een mooie stijlvolle wollen getailleerde jas. Ze liep hand in hand met haar man, die er ook licht excentriek maar netjes uitzag. Ik vond ze zo mooi samen en meteen een inspiratie: ook al ben ik straks 65 of 70, je kan er nog steeds bijzonder, tijdloos, netjes en vrouwelijk uitzien.

Ik heb een tante die meent dat ze de mode moet volgen, wat al resulteerde in hysterische Laura Ashley-bloemetjesjurken, gigantische schoudervullingen en van die harembroeken waar je zo’n luierkont in krijgt. Heel chique! 😀 Omdat ze altijd zo ‘up to date’ is, zijn foto’s ouder dan een paar jaar van haar een interessante collectie stijlblunders. Ik bedoel maar: je eigen stijl volgen is gewoon een beter idee dan de mode volgen.

Je houden bij een paar (voor jou) klassieke combinaties, geeft veel rust. 98% of meer in een kledingwinkel valt meteen al af. Je garderobe is niet meer een bron van verwarring maar van inspiratie want echt, ik heb nooit meer moeite om te verzinnen wat ik aan wil, ook al is alles dat in mijn kast hangt, een optie.

Er zal ook niemand zijn die je saai vindt. In tegendeel. Ik vind mensen die stijlvast zijn, veel interessanter omdat je niet wordt afgeleid met waar ze zich nu weer mee hebben opgetuigd. De persoon in de kleding wordt interessanter dan de verpakking.

Ik heb niet de illusie dat ‘stijlvol’ is waar mensen bij mij aan denken als ze me zien en dat hoeft ook niet. Ik wil er gewoon goed en verzorgd uitzien volgens mijn eigen ideeën.

Je eigen uniform

Bekijk waar je je het beste in voelt. Wat voor stof, kleur, details, mouwlengte, broeklengte, roklengte, welke pasvorm, patronen, stoffen spreken je aan? Wat zijn je favoriete kledingstukken in je eigen kledingkast?

Wat vinden andere mensen mooi bij je? Niet dat dat laatste je handleiding zou moeten zijn, maar als je bijvoorbeeld zelf niet weet welke kleuren je goed staan, helpt het misschien om dat als uitgangspunt te nemen, mits je je er goed bij voelt natuurlijk.

Schrijf het op. Wat hebben deze kledingstukken met elkaar gemeen? De felle kleuren? Bloemetjes? De natuurlijke materialen en aardetonen? Het sportieve en relaxte? Gebruik dat als je wegwijzer en koop deze kledingstukken in een goede kwaliteit als ze aan vervanging toe zijn. (ga niet winkelen voor kleding met andere mensen maar focus volledig op wat je zelf wil)

Wat zijn de kernwoorden voor je lievelingskleding? Voor mijzelf heb ik bijvoorbeeld comfortabel – vrouwelijk – minimalistisch (geen nutteloze details, simpele lijnen) – donkere koele kleuren – duurzaam. Als ik een geweldige zwarte jurk met rode rozen vind me goed staat weet ik dat ik hem toch niet moet kopen, want kledingstukken met patronen draag ik puntje bij paaltje gewoon niet.

Als onze garderobe geen struikelpunt meer is waar we de dag mee beginnen maar een vrolijke plek waar alleen onze lievelingskledingstukken wonen, begint de dag niet met stress maar met voldoening. En dat is heerlijk!

Wat ga ik hiervan vinden?

Foto door Anete Lusina op Pexels.com

‘Self-care’ is enorm hip, geloof ik. En terecht, we moeten goed voor onszelf zorgen. Maar dat betekent niet: ons overgeven aan cravings, luiheid en geldsmijterij. In tegendeel. En hoewel het ongetwijfeld heel fijn kan voelen -en het mits met mate ook echt wel een plek mag hebben in het leven- om een keer te veel eten, de boel de boel laten of een extravagante aankoop doen, is het denk ik essentieel om je toekomstige zelf in ogenschouw te nemen hierbij.

Ik kan met veel plezier te veel caramelfudge eten. Nom! Maar mijn toekomstige zelf -die van over een kwartier- heeft buikpijn, een energieniveau van ver beneden het nulpunt en simpelweg spijt dat ze het niet bij twee stukjes heeft gehouden.

De Gerlinde van nu kan besluiten dat ze schapenwollen pantoffels nodig heeft, maar de Gerlinde van eind april heeft daar spijt van omdat ze dan moet besparen op boodschappen.

Ik kan nu besluiten dat ik liever op mijn kont achter de laptop zit, maar Gerlinde van vanavond heeft spijt dat ze niet eerst haar werk heeft gedaan en niet is gaan wandelen in het prachtige weer.

De Gerlinde van morgen is blij dat de Gerlinde van gisteren besloot op tijd naar bed te gaan.

Voor mij is ‘goed voor mezelf zorgen’ voor een groot deel zorgen dat ik in de toekomst tevreden ben met wat ik gedaan heb, ik niet in de knoei kom op de drukkere tijden door goede planning en voorbereiding, een gezond lichaam heb, veel buiten ben en mijn rommel opgeruimd heb.

Je hele huis ontrommelen lijkt een onmogelijk taak maar de mens die je bent over een jaar, wiens huis een oase is van rust in plaats van een oord van chaos, is je intens dankbaar. Orde scheppen in financiële chaos kan zo overweldigend lijken dat de ogen sluiten een beter idee lijkt maar de jij van over een half jaar, die eindelijk goed slaapt omdat ze weet waar ze aan toe is, zou je wel willen zoenen van blijdschap.

We zijn zo gewend aan directe bevrediging van onze behoeften en impulsen en verwachten dat we onze problemen met geld, een app, dieetschema, een gesprek met een adviseur of met wegkijken kunnen oplossen. Je lot in eigen hand nemen, daar is lef voor nodig. Vertrouwen op jezelf.

Er is er echter maar een die de allerbeste bedoelingen met je voor kan hebben en dat ben je zelf.

Bedenk, schrijf op, over hoe je je over een week wil voelen. Wat je over een half jaar gedaan wil hebben. Wie je over een jaar wil zijn. Houd dat jezelf voor. Visualiseer die persoon. Dat gevoel. Die bereikte mijlpalen. Hoe voel je je dan? Wil je dan op de bank blijven zitten met je telefoon in je handen, of ga je je inkomsten en uitgaven op papier zetten? Pak je dat pak koekjes of neem je een glas water en ga je die was ophangen?

Precies.

Kunstig en creatief leven

Foto door Ron Lach op Pexels.com

Het systeem waarin we leven is de vijand van creativiteit, kunst en mooie dingen. Massaproductie, functie ver verheven boven vorm, het menselijke volledig aan de kant geschoven. Vergelijk een historische binnenstad met wat ernaast gebouwd is, een jarendertig-straat met Carnisselanden, een Singer naaimachine van 100 jaar oud met een modern exemplaar, een Jugendstil-dressoir met een plattepakkenhoutpulp-exemplaar.

We zijn kunst over gaan laten aan een select groepje mensen met rare kronkels in hun hoofd… (Een pindakaasvloer? Een opgeplakte banaan? Een standbeeld van een vrouw met mannelijk geslachtsdeel?) en hebben het toegestaan dat zo veel goede en mooie dingen uit ons leven verdwenen. Het maakt niet uit hoe lelijk en hoe slecht de kwaliteit is, als we maar elke x tijd een nieuwe kunnen kopen. We zijn gewend aan lelijkheid en middelmatigheid en door de eenvormigheid en het feit dat altijd alles voor een paar stuivers voor handen is, wordt onze creativiteit ook niet echt meer aangesproken.

Er zijn gelukkig zo veel andere manieren waarop je creatief en kunstig kan zijn, zonder dat het geld kost of een overdaad aan spullen oplevert….

Als je meer creativiteit in je leven wil brengen, dan kan je bijvoorbeeld:

Planten verzorgen en vermeerderen.

Stekjes ruilen, planten leren vermeerderen, je planten de aandacht geven die ze nodig hebben… ‘Geen groene vingers’ betekent vaak gewoon ‘niet genoeg interesse’. Google je plant en hoe hem te verzorgen, kijk wat het betekent als ze bruine vlekken krijgen of hun bladeren verliezen. Zet ze af en toe onder de douche of buiten in de regen als het warmer is.

Goed eten koken.

Ik snap het, er is niet altijd zin om uitgebreid te koken. Ik ga ook door periodes dat ik gewoon vertrouw op mijn ‘altijd goed’-recepten… maar iets maken, ‘from scratch’ is zo leuk om te doen. Bloemtortilla’s bijvoorbeeld. Het resultaat is echt niet te vergelijken met die van de supermarkt (wat me niet weerhoudt die toch te kopen). Of zelf zoetzure saus maken. Een goede curry in de slowcooker, vol met groenten en kruiden.

Het huis schoon en gezellig maken.

Is ook creatief 🙂 Ik vind het altijd leuk te zien op een ‘clean with me’ video, hoe een ruimte opknapt als er wat TLC tegenaan gegooid wordt. Je leefomgeving mooi maken, is voor mij ook een vorm van creativiteit. Ik vind het leuk om alles opgeruimd, netjes en toch gezellig te hebben en de spullen die ik heb, te rouleren.

Een gezellige plek in huis maken.

Ja, soms moet dat he? Lang leve de lege ruimte…. Vind een stoel, een lamp, een geurkaars of wierookhouder, een paar kussens, een schapenvacht of plaid…. Å, så koselig!

Schrijven en tekenen.

Of modelbouwen, houtbewerken, of wat dan ook. Iets doen met je handen, anders dan typen is goed voor je. Voor je handen, je hersens… en het hoeft niet mooi te zijn of ergens op te lijken, maar doe het gewoon en zie maar wat er verschijnt.

Tuinieren & alles.

Dingen zaaien, kiemen, wieden, snoeien, verzorgen, composteren… Hoe heerlijk is het om weer in contact te zijn met de aarde en met dingen die groeien. Plantjes zien opkomen die je zelf hebt gezaaid, doet iets met je.

Inmaken.

Fermenteren, wecken, drogen, roken, zouten…. er zijn vele manieren om voedsel langer houdbaar te maken en het is echt heel leuk om te proberen. Laat je niet verleiden om er meteen van alles voor te kopen want doorgaans kan je van alles maken van spullen die je al hebt, of nagenoeg gratis kan verkrijgen.

Hergebruiken.

Zo veel gooien we weg dat we nog prima kunnen gebruiken. Zoals C.K. Chesterton schreef:

Thrift is the really romantic thing; economy is more romantic than extravagance… thrift is poetic because it is creative; waste is unpoetic because it is waste… if a man could undertake to make use of all the things in his dustbin, he would be a broader genius than Shakespeare.

Creatief zijn met de dingen die je anders in de kliko zou kieperen, is een kunst. Er zijn mogelijkheden te over maar wat ook mooi is….:

Een low-waste leven creëren.

Want minder in de dustbin is sowieso een goed idee. Zelf tandpoeder en shampoo maken, je eigen zakjes meenemen bij het boodschappen doen, plastic vermijden waar mogelijk, kiezen voor natuurlijke en betere materialen voor je alledaagse producten en kleding… er zijn zo veel mogelijkheden en natuurlijk materiaal laat zich ook nog eens veel beter hergebruiken.

Brouwen.

Bier, wijn, kombucha, gemberbier, kefir… de mogelijkheden zijn eindeloos en het plezier groot. Of je het nu met een kant en klaar pakket wil maken (bier en wijn) of helemaal from scratch… het is gewoon leuk om te doen. Voor kombucha of kefir kan je wellicht bij bekenden je licht opsteken. Je kan het ook opsturen met de post, een duur startpakket kopen is niet nodig.

Je lichaam mooier maken, onderhouden, voorzien van zuurstof.

Je voeten mooi en zacht maken, scrubben, body brushing, een zelfgemaakt kleimasker voor je gezicht, wandelen, zwemmen, stretchen… Een goed onderhouden lijf is heerlijk voor je innerlijke en uiterlijke mens.

Make-up en kleding.

Een nieuwe ‘techniek’ proberen voor je eyeliner, nieuwe combinaties verzinnen met wat er in je kledingkast ligt, een capsule wardrobe maken, project 333 uitproberen, een andere ‘look’ maken met make-up die je al hebt, je verdiepen in de juiste kleuren en vormen voor jouw lichaamstype…

Creatief met weinig geld.

Noodzaak is de moeder van inventiviteit, of zoiets. In elk geval, als je minder geld ter beschikking hebt, of gewoon minder wil uitgeven, moet je creatiever worden met wat je hebt of gratis kan verkrijgen. Sommige dingen kosten veel tijd, maar zijn ook weer leuk om te doen. Ik wil graag ‘papier’ maken van oud papier (ooit gezien bij Fairyland Cottage), dus ik zoek naar een stuk fijn gaas hiervoor. De restjes van je eten en oud brood op een andere manier gebruiken dan in de kliko.

Declutteren en minimaliseren.

Is dat creatief? Ik vind van wel, want in lege ruimte ontstaan nieuwe dingen. Lege ruimte biedt mogelijkheden. Niet om het weer vol te stouwen maar om nieuwe dingen te doen, om je tekenspullen en een pot thee neer te zetten en creatief te zijn met inkt en kleur.

Als je weghaalt wat je niet nodig hebt, creëer je je eigen leven, op je eigen voorwaarden. Als je een deel overbodige luxe afwent, ben jij weer degene die ‘in controle’ is. Dat is de ultieme creativiteit: je eigen leven vormgeven op de manier die jij wilt.

Beestjes lokken.

Zoveel dieren hebben het moeilijk door de catastrofale invloed van de mens… geef ze een beetje extra plek door tegels uit je tuin te trekken, bloemen te zaaien, een compostbak te maken, snoeiafval te laten liggen in een rustig hoekje van je tuin, maak een insectenhotel, plant inheemse struiken en bomen en laat een stukje ‘verwilderen’.

De gewone dingen doen met extra aandacht.

Je bed opmaken, koffie drinken, thee maken, de vloer vegen, een lade opruimen, de was netjes opvouwen, de voorraadkast indelen… Ook hiermee creëer je goede dingen. Overzicht, ruimte, iets moois om naar te kijken, een kalme geest, waardering…

Kaartjes en brieven schrijven.

Altijd leuk voor een ander, een kleine attentie in de post. Het is bovendien leuk om te doen. Ik moet zeggen dat ik enorm gemakzuchtig ben met hoe mijn brieven eruit zien. Een voornemen is om er wat mooiers van te maken, en ook weer eens vaker te gaan schrijven!

Ik bedoel dus maar, dat creativiteit niet hoeft te betekenen dat je een atelier vol kwasten en potten met opgedroogde verfresten hoeft te hebben. Zo veel alledaagse dingen zijn een manier om meer creatief te zijn. Of het nu gaat om een zalf maken van je eigen gemaakte goudsbloemen, een salade maken, een kaartje schrijven, iets uit de kliko redden of het beddengoed wassen, bijna alles bevat een mogelijkheid om de dingen met meer aandacht en liefde en creativiteit te doen. Om het meer van jezelf te maken. Authentiek. Om er je eigen draai aan te geven. Om het mooier te maken.

En dat hebben we wel nodig.

Minimalisme voor het dagelijks leven.

Minimalisme maakt het leven mooier. Het zorgt ervoor dat ik me kan richten op de juiste dingen en al het overbodige overboord kan gooien. Dat we flexibel kunnen zijn in veranderende en onzekere tijden. Ik zat vanmorgen met mijn DL2 aan de keukentafel en schreef mijn ‘regels’ voor een minimalistisch leven. Niet dat ik aan regels doe –niet eens aan mijn eigen regels- maar ik houd ervan zulke dingen op een rijtje te zetten, voor latere inspiratie.

Wees tevreden met wat er is. Voor mij het belangrijkste. Het is zo makkelijk om dingen te willen en heel de maatschappij schreeuwt dat we niet genoeg hebben, niet genoeg zijn en moeten veranderen, productiever, beter, rijker. Wel, peop daaraan. Ik ben (doorgaans) tevreden met mezelf en (nagenoeg altijd) tevreden met mijn leven en wat ik heb.

Ontdek de vrijheid van ‘genoeg’. Genoeg eten. Genoeg kleding. Genoeg comfort. Overconsumptie is onze default. Het kan altijd minder en bijna altijd zonder er op achteruit te gaan. Luxe went snel, maar ontwent ook snel.

Koop niets, behalve boeken en essentiele zaken. We hebben inmiddels een flinke bibliotheek, vooral voor de kinderen en de man. Ik lees vooral op mijn e-reader. Wat essentieel is, is natuurlijk afhankelijk van wie je het vraagt. Soms is iets niet echt nodig maar wel heel handig of aangenaam. Mindful zijn met aankopen is essentieel.

Declutter regelmatig en grondig. In een huis met opgroeiende kinderen hoopt de rommel zich snel op. Prioriteiten veranderen, hobby’s zijn leuk tot ze het niet meer zijn, smaken veranderen. Het is zo gemakkelijk om dingen aan de kant te schuiven omdat ze ooit nog eens –maar nooit in een concreet geval- van pas zouden kunnen komen. Ontrommelen doe ik als ik de was terug in kasten leg, als ik wacht tot iets kookt, als ik schoonmaak…

Gebruik zo min mogelijk, van alles. Wasmiddel, shampoo, benzine, electriciteit… We gebruiken vaak veel meer dan nodig, gewoon ‘omdat het kan’. Behandel wat je hebt alsof het het laatste is of hetn nu gaat om water uit de kraan of de theeblaadjes in je warme water. Niet dat ik altijd slappe thee drink of nooit eens een paar onnodige kilometers rijd maar je bewust zijn van alle onnodige consumptie op een dag, is leerzaam.

Houd rekening met de wereld om je heen. Welke impact heeft je consumptiegedrag op andere mensen, de natuur…?

Een is een prachtige hoeveelheid van iets. Als iets perfect is, hebben we geen zes middelmatige exemplaren van iets nodig.

Blijf kalm. (Ja Gerlinde, blijf eens kalm!). Wat stressen of panieken heeft nooit zin. Realistisch zijn, zonder te doemdenken. Voorbereiden, zonder te overdrijven. Rekening houden met een zwart scenario zonder dat het nu te laten overschaduwen. Evenwichtigheid is een mooi iets. Lastig ook. Tot tien tellen, adem halen, focussen en onthouden dat het geen zin heeft me druk te maken over de dingen die ik niet kan controleren.

Niet klagen. Het is nutteloos en het is slecht voor de stemming van iedereen.

Waardeer het leven, niet de spullen.

Vereenvoudig het leven, beetje bij beetje. Elke dag kan je iets laten gaan. Een negatieve gedachte, een versleten paar sokken, een slechte gewoonte afbouwen, afhankelijkheden….

Eet zuinig en met aandacht. Je bent veel helderder in je hoofd als je niet hele spijsverteringskanaal van boven tot onder is volgestouwd, het is veel beter voor je fysieke gezondheid, het maakt dat je je eten echt waardeert en het maakt je minder afhankelijk. Er is niets mis met honger voelen (en negeren), ondanks dat de voedselindustrie ons precies het tegenovergestelde idee heeft dwanggevoederd.

Focus op wat essentieel is, en laat de rest gaan. Wat is belangrijk als de maatschappij die je kent, er niet meer voor je is straks? Als je niet meer kan vertrouwen op dat je medische zorg krijgt? Bij je bankrekening kan?

Houd open armen. Ook al verandert de wereld in razend snel tempo, we hoeven niet gierig te worden of ons als een zeeslak vast te klemmen aan overbodige meuk. Geef en ontvang en deel.

Relax. Wees heerlijk onproductief en nutteloos. Bijna alle problemen in de wereld komen voort uit het feit dat mensen altijd maar dingen moeten doen, bewijzen, produceren, verbeteren en noem maar op. Heel sneu eigenlijk. Er is zo veel moois in nutteloosheid en nutteloze bezigheden (die niet ‘nutteloos’ zijn).

Kijk uit het raam… in plaats van op een scherm. De ironie van dit schrijven op een laptop terwijl ik naar een scherm staar, ontgaat me niet 😉

Wees offline. We zijn nu bijna twee weken internetloos, op wat dure data op mijn telefoon na. Ik heb mijn simkaart in mijn niet-smartphone, dus als ik op internet wil moet ik de simkaart in de smartphone doen en deze als hotspot gebruiken. Dat maakt de drempel vrij hoog. Heerlijk is het. Ik hoef het niet eens terug, weet je dat?

Koop spullen ‘voor het leven’ als het even kan. Zeker de spullen die we elke dag meerdere keren gebruiken. Snijplanken, messen, tassen, drinkflessen…

Vul je ziel met mooie boeken, mooie muziek, fijne mensen, tijd in de natuur, contemplatie en creativiteit, in plaats van aan je lichaam met eten of je huis met meuk.

Realiseer je dat jij en de mensen om je heen sterfelijk zijn. Als jij of de ander er morgen niet meer zou zijn, zou je dan leven zoals je nu leeft? (niet dat je heel de dag zo rond moet lopen maar je bewust zijn van dit feit, zet de dingen in perspectief)

Focus alleen op de dingen die je kan controleren.

Van de wereld.

De zon schijnt uitbundig hier, zo heerlijk! Gisteren was het zelfs 22 graden op mijn balkon. De zon staat ook urenlang op de grote ramen van de woonkamer en de keuken, dus die warmen allebei heerlijk op overdag. Als nadeel heeft het dat het opviel dat we graag kaarsen branden: vijf jaar geleden hebben we voor het laatst geverfd en toen was het plafond groezelig geel vergeleken bij de witte muren maar nu lijken de muren geel vergeleken bij het plafond en daar hebben we echt niets aan gedaan!

Het lijkt me gaaf om een of twee muren een donker teal of donkerder paars te doen en de rest licht lavendel of licht teal nu we toch moeten gaan verven.

Alles wit zou mijn oplossing zijn (heerlijk ruimtelijk en fris) maar dat vindt de man te ziekenhuis -alleen het lichtgroene beddengoed ontbreekt dan nog- en dat ben ik ook wel met hem eens.

Vanavond hebben we weer een ‘møte’ van de wakkere mensen. Er komen ook kinderen mee, dus dat is gezellig. We beginnen wat vroeger dus moeten we ook vroeger eten. Ik heb sushi in de maak. Zo eenvoudig en zo heerlijk, ook omdat de kinderen het volkomen kritiekloos naar binnen stapelen. En nagenoeg geen afwas.

We hebben drie nieuwe kippen erbij, zijdehoenders. De werkgever van de man had er te veel vond hij zelf, dus nu wonen ze bij ons. Ze zijn zo mooi en grappig en de haan liep er vanmorgen meteen omheen te dansen. Hij denkt dat hij heel tof is, maar hij blijft een dansend zijdehoen-haantje met blauwe wangetjes en pluisveertjes.

Verder is ons internet dus weg en beperkt internetten zich tot beperkte mobiele data. Het is heerlijk rustig en de nieuwe gecreëerde hetze tegen Rusland gaat nagenoeg aan me voorbij maar ik had niet anders verwacht dan dat iedereen die zich twee jaar de stuipen op het lijf heeft laten jagen door covid, nu het angstzweet op de rug voelt bij het horen van de naam Putin en wederom niet verder kijkt dan wat de leugenpers ze op de mouw speldt.

Maar, laten we het niet ongezellig maken en gewoon ons focussen op de kleine fijne mooie dingen om ons heen… Als het in de wereld een rommel is -en dat is het al een tijdje- helpt het me om te kijken naar wat er wel goed gaat in mijn leven, nu. En dat is eigenlijk alles.

Het heeft totaal geen zin om me te gaan zitten opvreten over alle vreselijke dingen die zouden kunnen gebeuren, waarmee ik niet zeg dat je je niet moet voorbereiden nu de dingen op losse schroeven staan (in tegendeel, al is het maar voor je eigen gemoedsrust nu!) maar dat het geen zin heeft om het nu te laten verpesten door alle narigheid die misschien wel misschien niet je kant op komt en vermoedelijk toch anders dan je had gevreesd is toch logisch.

Poets het huis op , gebruik de fijne zeep, was je haren, doe je make-up, trek je mooie jurk aan, steek kaarsjes aan bij het diner, speel mooie (vrolijke) muziek, zet de televisie uit, haal nieuwsapps van je telefoon want of je je er nu wel of niet druk om maakt, het is zoals het is en het is niet zoals je denkt. Doe wat stretchoefeningen of maak een wandeling, kook een ander recept (wij aten pasgeleden voor het eerst dumplings, was meteen succes en ideaal om restjes van het een of ander op te maken), was de ramen, lees luchtige boeken, omarm minimalisme en eenvoud, declutter een ‘clutter hotspot’, was je beddengoed een keer extra, maak een lijstje met dingen die je blij maken, knuffel je kinderen, koop als je die niet hebt een echt mooie pen en notitieboek waarin je alleen maar leuke dingen schrijft om te lezen als het je even tegenzit of je dingen om dankbaar voor te zijn op een dag, lucht en maak je bed op zodra je opstaat als cadeautje aan jezelf voor vanavond, doe wat extra moeite voor je man, bak wafels gewoon omdat het vandaag is en maak jezelf mooi ook al is de enige die je overdag gaat zien de peuter en de kat. Schenk een glas wijn en bier in, iets lekkers erbij en ga even zitten voor een heerlijke pauze voor de avonddrukte begint. Smeer wat extra handcrème, omdat zachte handen fijn zijn. Maak het badkamerkastje schoon, lees iets luchtigs, ontrommel je make-up, koop een keer een iets duurdere crème, brand een wierook en een kaarsje ook al ben je maar alleen. Doe de wifi uit, lucht het huis, ruim je handtas en portemonnee op, bel een lief iemand, stuur een aardig berichtje, stuur een kaartje. Maar niet allemaal tegelijk.

We hebben soms het gevoel dat we niet blij ‘mogen’ zijn als de wereld een rommel is en alles zo onzeker lijkt. Alsof we onszelf moeten straffen met het kijken van talkshows met ‘experts’ en constant up to date blijven met alle ellende. Maar waarom? Wat heeft het ooit opgeleverd op zogenaamd op de hoogte te zijn? Als er echt iets gebeurt dat het vermelden waard is, hoor je dat ook wel van onder je steen.

Je kan in deze wereld leven (dat doen we allemaal), maar je hoeft niet aan deze wereld toe te behoren. Je hoeft je niet dag in dag uit bezig te houden met waar de wereld zich mee bezig lijkt te houden, alsof er niets anders meer bestaat dan hetgeen het nieuws domineert.

Je kan ervoor kiezen om zo veel mogelijk je eigen leven vorm te geven en mooier te maken waar mogelijk. Natuurlijk kunnen bepaalde maatregelen, idiote gebeurtenissen op school bij je kinderen en alle andere dingen gebeuren, deze dingen overschaduwen. Maar we hoeven zelf niet nog eens extra bij te dragen aan de ellende. We kunnen kiezen om waar mogelijk, het leven van onszelf en de mensen om ons heen ietsje mooier te maken.

Klein geluk voor de domestic goddess

Foto door Pela Peters op Pexels.com

Want alle huishoudelijke dingen doen met het gemoed van een donderwolk, dat heeft ook geen zin. Het is namelijk nogal een terugkerende taak, dat hele huishouden dus omdenken is veel fijner dan je er tegen verzetten of boos worden op stof, gezin of universum.

Het is hier vakantie, en voorjaar aan het worden dus dat betekent een felle zon in huis die ongenadig duidelijk maakt waar ik niet even effectief ben geweest de laatste tijd. Plus, mijn kinderen maken het er qua netheid niet beter op.

En weet je, dat geeft niets.

Ik heb wel al honderd keer op het punt gestaan om een robotstofzuiger te kopen maar ik ben principieel tegen all things IoT dus de stofzuiger blijft gewoon aan een touw in plaats van de WiFi.

Soms baal ik ervan om elke dag hetzelfde te doen…. tot ik me bedenk dat ik ook op kantoor had kunnen zitten en dan ben ik blij om thuis te zijn, de boel netjes te maken en straks in de zon te kunnen zitten met een koffie met melk zonder dat ik ook maar aan iemand verantwoording hoef af te leggen.

Tot ik heel even denk aan al die vrouwen die dolgraag zouden willen ruilen met me. Fijn huis, gezonde blije familie, zee, bos, warm stromend water, douche, electriciteit… what’s not to love? Precies.

En er zijn ook honderden kleine dingen die we kunnen doen om het huishouden doen iets aangenamer te maken, in plaats van er doorheen te crossen alsof het een complot is tegen ons persoonlijk.

Bijvoorbeeld….

’s Ochtends de slaapkamer luchten. De dekens terugslaan, lakens recht trekken, kussens opkloppen en na een half uurtje het raam weer op een kier, het dekbed netjes recht instoppen en de rommeltjes uit de slaapkamer verwijderen. Een mooi opgemaakt bed ’s avonds is ook zo heerlijk!

Een (geur)kaars en een stokje wierook aansteken, ook al is het overdag en is de kaars niet strikt noodzakelijk voor licht.

Een paar druppels fijne etherische olie op het filter van de stofzuiger druppelen. Lavendel, ylang ylang, citroengras, roos, sinaasappel… Zo fijn als het hele huis lekker ruikt.

Een doorn in het oog ontrommelen. Hier is dat de gang waar altijd spuitbussen, een scala aan boutjes en moertjes en kabelschoentjes en andere rommel ligt. Ik erger me eraan maar eigenlijk kost het me doorgaans niet meer dan vijf minuten om het op te ruimen en het plezier is groot daarna.

De gordijnen in de was doen met een lekker ruikend (natuurlijk) wasmiddel. Het voelt zo fris, de gordijnen knappen ervan op en het ruikt heerlijk daarna. Kost nauwelijks moeite (met mijn gordijnen) maar het plezier is groot.

Tussendoor even een pauze nemen. Ik ga vaak maar door als ik ergens mee bezig ben en dat is goed, maar even iets anders doen, een kop thee drinken buiten of een ommetje maken buiten geeft weer goede zin en maakt de taak in zijn algemeenheid aangenamer om te doen.

Doe een ding en maak het af voor je het volgende begint. Multitasken is zwaar ineffectief en bovendien geeft het veel minder voldoening dan een taak beginnen, uitvoeren en afmaken. Zie het als een mindfulness-oefening in plaats van rotklusje. Het zit allemaal tussen de oren….

De koelkast mooi maken: al het twijfelachtige eten eruit, van de restjes groenten een soep maken in de slowcooker, de planken afvegen of afwassen, de groentenlade opfrissen… het maakt dingen overzichtelijker, de kans op voedselverspilling wordt minder met meer overzicht en hoe veel fijner is het om overzicht te zien als we  hem openen, in plaats van eruit tuimelende pakjes uitgedroogde kaas en restjes waarover we ons schuldig voelen omdat we het niet opeten? Een schone opgeruimde koelkast voelt zo luxe, vind ik.

De theedoeken strijken. Ook niet altijd mijn hobby en vaak zat doe ik het niet, maar een mooi gestreken theedoek uit de la halen, is gewoon fijner dan een verfrommeld exemplaar vol kreukels…

De rommel opruimen die zich heeft verzameld in de loop van een dag (of van een nacht: ik ga soms naar bed in een net huis en een half uur na ik het wakker wordt, ligt er van alles… hoe gek is dat). Ik verzamel alles op een plek en vanaf daar breng ik het terug naar waar het hoort. Het voordeel: instant gratification, want al is het nog zo’n rommel, de dingen verzamelen kost nooit meer dan een paar minuten.

Ook gewoon eens op de bank gaan hangen overdag, met een boek en thee. Ik vind altijd wel iets om te doen en ben altijd wel bezig met ‘iets’…. maar dat hoeft niet altijd. Ik probeer dat nu vaker te doen…

Het huishoudelijk advies van mijn man aannemen: als de zon schijnt ga je niet overal poetsen maar ga je lekker buiten in de zon zitten, dan zie je het niet. Als de zon weg is, is het misschien weer tijd om iets te doen maar word niet te moe, dat is niet gezellig ’s avonds.

De bedjes van de kinderen een beetje ‘pynte’. Mijn moeder heeft de afgelopen jaren voor alle kinderen een zware, grote deken gehaakt. Vaak leg ik ze niet op bed, want ‘gedoe’ maar als ik dat wel doe, vinden de kinderen dat hartstikke leuk. Alsof oma een beetje bij ze is… Het staat net wat eigenzinniger dan de Ikea-dekbedden die je in elke kinderkamer, van Azerbadjan tot Zimbabwe vindt tegenwoordig. Het kost bijna geen moeite, maar het plezier is groot.

Met de hand afwassen. Uiteindelijk hebben we wel de slang van de vaatwasser vervangen, want het irriteerde me om altijd vaat op het aanrecht te hebben maar ik zo nu en dan was ik een ‘makkelijke’ afwas met de hand, gewoon omdat het rustgevend om te doen ’s ochtends.

De badkamer fris en sprankelend maken. Ook al ziet het er niet vies uit, een doekje over de tegelwanden en een extra poetsbeurt voor toilet, een kaarsje aansteken als je gaat douchen en de wildgroei aan shampoo’s en andere flessen inperken geven zo’n fijn schoon gevoel als je de badkamer gebruikt. De badkamer poetsen is wat ik het meest vervelend vind, maar het effect is altijd groots.

Het huis gezellig maken voor als de man thuiskomt. Ik vind het altijd zo fijn om de houtkachel op te stoken, kaarsen aan te doen, alles op te ruimen, het buitenlicht aan te doen in de winter, het avondeten klaar te hebben en mezelf een beetje op te lappen met een vers laagje lippenstift en een watje met micellair water over m’n gezicht en iets stemmigs aan. Ik draag nu een legging met een lange trui omdat ik de stemming was voor iets comfortabels maar om een uur of vier verwissel ik dat voor een mooie kokerrok en een strakkere trui. Het wordt gewaardeerd en dat is fijn om te merken.

Lunch mooi maken, ook al ben ik alleen. Zitten om te eten. Geen schermen erbij. De dingen enigszins netjes op mijn bord draperen. Langzaam eten.

Elke dag een beetje, is beter dan in een keer heel veel. Schoonmaakmarathons zorgen dat je een hekel krijgt aan schoonmaken, terwijl elke dag een kwartiertje extra en bijhouden, voor de meesten van ons zonder enige moeite kan worden ingepland in de dag.

Opschieten. Niet multitasken, maar ook niet lanterfanten. Als ik iets doe, zorg ik dat ik het zo efficient mogelijk doe. Geen andere dingen gaan doen tussendoor, niet op schermen gaan staan turen (een lastige, maar de WiFi uitzetten helpt veel) en zonder te haasten zorgen dat ik wat ik moet doen, zo snel en efficient mogelijk doe.

Lampen aan overdag. Ik ben soms in zo’n bui dat ik alle lampen uitdoe, want verspilling en ik kan alles best zien, maar zeker in de donkere maanden is een klein lampje aan overdag zo gezellig. Ik heb kerstboomverlichting die minder dan 1 watt is maar die heel gezellig licht geeft. Die niet aandoen, is echt verkeerde zuinigheid…

Soms iets ‘overbodigs’ kopen, zoals bijvoorbeeld narcisbolletjes voor op tafel. Ja, ik kan berkentakken plukken in het bos en er veertjes aan binden, dat doen we vermoedelijk ook nog wel zoals elk jaar. Is een Noors paasdingetje. Maar ontluikende bloempjes in vrolijke kleuren maken me blij. Ik koop het zelden dus dan valt het nog eens op.

Me niet slecht voelen als ik eens een paar uur niets doe. Ik doe genoeg, mijn kinderen zijn de helft van het jaar minstens van 8 tot 21 uur om me heen, even opladen als het kan, is essentieel voor iemand die heel graag alleen is en het nodig heeft alleen te zijn.

Mijn huis is mijn ‘happy place’.

Kleurige aandacht.

Foto door Anthony op Pexels.com

Wat nu precies wat beïnvloedt weet ik niet… Het is vermoedelijk een samenspel van dingen in combinatie met de terugkeer van het licht, de sneeuw die alles oogverblindend licht maakt en vogeltjes die overduidelijk ook blij zijn met de langere dagen en naderende lente, op zoek naar een leuke man of vrouw… maar ik had opeens een onweerstaanbare behoefte aan kleurigheid.

Ik schrijf in een roze notitieboek, mijn vorige was grijs. Ik koos voor paarse kaarsen op tafel in plaats van onbestemde beigetinten. Het kleuriger deel van mijn garderobe ziet het daglicht weer. Mijn kleurige hertjesafbeeldingen hangen aan de muur, het licht hysterische tapijt is weer uitgerold, mijn mooiste boeken staan op de plank. We luisteren klassieke muziek bij het ontbijt. Het maakt me blij en de man ook, die ons huis ‘een kunstgalerie zonder kunst noemde’. Dat hoeft ook weer niet.

De laatste maanden zat ik ook in een soort ‘donkere’ energie. Logisch als het om half 10 eindelijk lichter is en om 3 uur alweer begint te schemeren en december is niet mijn maand.

Het is prima, het donkere is net zo goed een deel van me en ook een manier om om te gaan met dingen maar om mezelf eruit te schoppen, voelt ook weer heerlijk en het is iets ik vaker moet doen want in het donkere blijven hangen, is niet goed. Ik wil steeds minder, word steeds strikter voor mezelf, zie van steeds minder het nut… En ja, dat is reuze minimalistisch maar ook dat hoeven we niet te overdrijven, hoe blij ik ook kan worden van zulke leegte.

een stuk of vijftig prachtige pestvogeltjes… wat een geluk!

Het klinkt zo oppervlakkig, m’n huis opfleuren, vrolijker kleuren aan mijn lijf en wat extra onderhoud en dan voel ik me beter, maar het is zo. En weer meer doen van hetgeen me blij maakt in het dagelijks leven. Ik merk dat ik me over de gehele linie anders gedraag als ik de dingen mooier maak.

Het zijn donkere tijden. Van de bijna complete verwoesting van de Europese cultuur (culturen) die al decennialang aan de gang is, het compleet onhoudbare financieel stelsel, energiecrises, massa-vaccinatie en de rampzalige gevolgen tot de tegenstelling die we zien in bijna letterlijk alles)…

Maar die grote gigantische ontwikkelingen, die stoppen we niet in ons eentje. We zijn allemaal te afhankelijk van ‘het systeem’ om het radicaal om te kunnen gooien in een paar maanden.

het verleden is prachtig…

Wat ik wel kan doen is luchtigheid en kleur in mijn eigen leven terugbrengen en tegenwicht bieden aan de lelijkheid die ons omringt. Nu ben ik geenszins een tobber, ik slaap er niet minder om en ik zie wel waar dit schip strandt, maar het zijn de kleine dingen die ervoor zorgen dat ik me lichter voel. Soms is dat het overboord kieperen van een berg overbodige ballast, soms is dat heel simpel wat kleur terugbrengen in mijn leven. De kleine dingen extra aandacht geven.

Hoe je een ding doet, is hoe je alles doet zeggen ze. En daar ben ik het mee eens. Mijn eigen tuin cultiveren, hoe zinloos het ook lijkt in het grote geheel der dingen is absoluut niet zinloos. Hoe ik mijn leven leef, maakt een verschil voor mijn gezin en mijzelf.

Ik wil geen onderdeel zijn van de grijsgrauwe beige eenheidsworst die ‘ze’ van ons willen maken. Ik wil niet kiezen voor de cultuur voor de massa, maar herwaarderen wat onze voorouders voor ons hebben achtergelaten en dat zijn veel mooie en goede zaken. Die hadden het in materieel opzicht stukken minder dan wij, maar klaarden ook om het dagelijks leven zo mooi mogelijk te maken.

Als je schilderijen bekijkt uit de 18e en 19e eeuw, van heel eenvoudige taferelen, dan spreekt daar enorme schoonheid uit. Of zie dingen uit de middeleeuwen. Boeken. Gebouwen. Kleding… Mensen deden moeite om de dingen zo mooi mogelijk te maken. Niet door nieuwe kussentjes ofzo, maar door de moeite die ze deden voor de dingen. Door vakmanschap, aandacht en verbinding met de natuur en de wereld om hen heen.

Ik heb in elk geval zin in de lente 🙂

Uit de negativiteit…

Foto door Max Andrey op Pexels.com

We hebben allemaal wel eens zo’n ‘nah’ gevoel. Mensen doen jippie en hiephoi omdat ‘de regels’ zijn afgeschaft maar ondertussen gaat de regering verder met het uitvoeren van zeer, zeer gevaarlijke plannen, gemodelleerd naar soortgelijke plannen die in de EU worden besproken. Ja, ik weet het wel. Ik had niet anders verwacht. Maar zulke berichten brengen me dan toch weer even uit mijn evenwicht. En dan ben ik langer dan ik wil online, vergeet het feit dat ik veel liever een fijn boek lees of iets nuttig-ish doe.

Tot ik echter kom dat dat ook echt niet werkt…. Ik kan lezen over ‘wat er aan de hand is’ tot ik een ons weeg, de toekomst zal ik niet kennen en mijn gedachten erover, veranderen niet hoe anderen hierover denken en wat ze willen zien, of niet.

Maar serieus: achter de schermen werkt de Noorse regering aan ‘in geval van toekomstige uitbraken van ziektes’ aan het gedwongen vaccineren van volwassenen en (jonge) kinderen, het ontzeggen van de toegang tot horeca, scholen en barnehages, het beperken van de bewegingsvrijheid van ongehoorzamen, het gelijkstellen van tijdelijk goedgekeurde injecties met geteste en reguliere vaccins en het ontzeggen van toegang tot het werk en dus loon (en dus voedsel en onderdak) van ongevaccineerden.

Ondertussen heeft mevrouw Stoltenberg de volgende pandemie alweer aangekondigd in de krant, is Luc Montagnier (de ontdekker van aids, die begin 2020 al claimde dat de natuur Covid-19, dat delen van het aidsvirus bevat, dit nooit had kunnen produceren) overleden, vlak nadat hij mensen die ‘gevaccineerd’ zijn, aanraadde om een aidstest te doen. Zou zo maar eens positief kunnen uitvallen. Is dat de volgende pandemie? Zo veel vragen!

Ja. Ik kan best proberen om in het NU te leven en te genieten van de fijne dingen maar soms is dat lastig. Aan de andere kant, weer een beetje in beweging komen is beter dan het alternatief.

  • Ik verander iets in huis. Ik haal dingen weg of voeg dingen toe, zet dingen anders neer…. verander een organisatiemethode… Zoals net, we hadden nog een plank over uit de kamer van de oudste en ik besloot die op te hangen boven de stoelen. Fotolijstje erop, een kaart van mijn Engelse penvriendin, ons eerste naambordje… sweet.
  • Ik doe mijn nagels. Bakje met warm water, amandelolie en wat etherische lavendelolie, nagelriemen netjes, vijlen en met zo’n blokje polijsten en laten glimmen. Vette crème erop. Nice 🙂
  • Ik lees iets simpels. Gewoon, een boek zonder moord en oorlog, een boek over huishouden, minimalisme, eenvoudig leven, gezondheid….
  • Ik haal alle kleren uit mijn kast, zie wat ik ook al weer allemaal heb, doe de kast af, hang het netjes terug op kleur of soort, gooi dingen met kleine vlekjes in een delicate was met alleen mijn kleding en was het fijn wasmiddel.
  • Ik schrijf blije dingen in mijn dagboek. Dingen waar ik dankbaar voor ben, dingen die het leven mooi maken, dingen die ik wil doen, dingen die we kunnen eten als ik even geen inspiratie heb, enzovoort.
  • Ik maak iets fijns voor mezelf. Irish cream tea is een nieuwe favoriet, dat is zwarte thee met (niet heel sterk) caramel-aroma. Blokje chocola erbij. Kaarsje aan, fijne wierook erbij.. (ik kreeg deze verantwoorde wierook als proefje en het is mijn nieuwe favoriet)
  • Het huis schoonmaken. Is poetsen echt je hobby? Nee, maar het is meditatief, mits in stilte gedaan, ik doe iets nuttigs, het huis knapt ervan op en derhalve ook mijn gemoed. Het is fijn boven komen als ik niet een vloer vol stofvlokken zie, maar mooie opgeruimde en frisse kamers.
  • Ik maak het mooi, gewoon voor mezelf. Kaarsen aan, wierook aan, een gezellig muziekje, water uit een mooi glas in plaats van mijn rvs waterfles….
  • Naar buiten. Bijna altijd goed, de wereld buiten de vier muren. Fijn het bos in, naar zee of gewoon flink doorlopen langs de weg…. of om de boel een beetje op te kuisen. Er is altijd wel afval om weg te gooien, iets voor de kringloop om in de auto te leggen, zand om te vegen, onkruid te wieden, dieren te voeren enzovoort.
  • Ik stuur een brief of kaart of e-mail aan een vriendin…. Dat moet ik meer doen. Ik loop al lang ernstig achter met het beantwoorden van post. Vermoedelijk ook omdat ik het net als blogposts, nooit bij een kort berichtje weet te houden.
  • Ik ga douchen en mezelf opkuisen. Een bakje suiker mee, om te scrubben. Amandelolie met een paar druppels lavendelolie, benen scheren, een masker op mijn gezicht… Ik voel me dan echt een ander mens.
  • Ik schrijf een blog over de aangename dingen in het leven. We zijn bedraad om het negatieve te zien. Als je vroeger het oerwoud doorkruiste, was het handiger om te letten op gifslangen en boze spinnen dan je te verwonderen over de intense bloemenpracht als je wilde blijven leven. Echter, het negatieve brengt ons nergens. Het is goed om te weten waar we tegenover staan maar nog beter om ons leven te leven, hier en nu aangezien dat toch in wezen het enige is, dat we kunnen doen.

Dus. Om te zorgen dat dit een mooie dag wordt, ga ik eens fijn boven stofzuigen, de was ophangen, iets lekkers voor het eten vanavond verzinnen,

Nog meer omarmen…

Foto door Deena op Pexels.com

Wat geldt voor wie we zijn -omarmen wie we zijn en onze ‘foutjes’ zien als positieve kenmerken- , geldt evenzogoed voor ons uiterlijk. Ik las in een boek van Fiona Ferris dat ze altijd een meer bescheiden buste wilde hebben. Bij haar ideaal van een petite Franse dame, past geen BH-maat van 80DD… En daarover voelde ze zich slecht.

Oh, och, wat doen we onszelf aan altijd ook he? Tot ze ergens de term ‘bombshell’ tegenkwam, die haar perfect beschrijft. Bij ‘bombshell’ denk je aan een stralende vrouw met goede rondingen op de juiste plek, niet aan een neurotische Parisienne met maat XS. Ze besloot om zichzelf, haar figuur, haar ‘bombshellheid’ volledig te omarmen.

Ik vond dat mooi.

Nu moet ik zeggen dat sommige dingen erg lastig te accepteren zijn. Na vier zwangerschappen, borstvoeding en wat kilo’s kwijtraken was mijn voorgevel op een dag simpelweg borte vekk. Foetsie. Disappeared into hyperspace!

Ik heb elke mogelijke truc (mooie passende lingerie, de makkelijke kanten bekijken, dankbaarheid) geprobeerd om er vrede mee te hebben maar ik vond het vreselijk en voelde me geen complete vrouw meer. Een handige plastisch chirurg en zijn team knutselden een kleine c-cup terug en ik ben er zo gelukkig mee.

Maar dat was niet het enige natuurlijk, om je druk om te maken. We zijn zo goed in het volledig afbranden van onszelf. Mijn rug is extreem hol, dus mijn buik lijkt al snel ronder dan ie is. Ik moet heel erg letten op mijn houding en wat ik eet, want vet hartje mijn buik en het haat mijn ledematen. Jaren, jaren heb ik dat Heel Erg Vervelend gevonden. Tot ik besloot, dat ik dat niet meer ging doen en besloot dat ik gewoon niet alles kan hebben.

Ik heb het geluk dat ik naast makkelijk aankomen, ook makkelijk kan afvallen en dat mijn lijf, mits is het vooral voorzie van Goede Dingen, ook met het klimmen der jaren slank blijft. Ik heb lange slanke benen, slanke armen, een taille en vrouwelijke vormen. Alles is in verhouding. What’s not to love? Waarom mezelf zo slecht voelen over een klein stukje dat echt niet de berg is die ik van de molshoop maak. De man zegt regelmatig hoe mooi ie me vindt en dat is de enige op wie ik indruk hoef te maken.

En hij heeft ook vele malen liever een vrouw die 100% goed in haar vel zit dan eentje die zich druk maakt over een klein stukje van haar lichaam en alleen dat stukje de macht geeft om te bepalen dat ze niet tevreden is.

Zelfvertrouwen, zelfliefde en acceptatie is alles. Ook al ben je niet tevreden met wie je nu bent of de maat die je hebt of wat ook, je kan wel ook nu goed voor jezelf zijn. Koop kleding die past, die je laat stralen. Benadruk je goede punten, en waarom niet je foutjes extra accenturen als iets van jezelf?

Ik voelde me ook lang slecht in wat nauwsluitender jurken. Nu niet meer. HA! Waarom niet mooie opvallende lippenstift opdoen, ook al heb je een gat tussen je tanden? Een statement-ketting ook al ben je niet tevreden over je hals? Te veel kilo’s naar je zin? Rechtop lopen doet veel meer voor je figuur dan je verstoppen in wijde tops en afhangende schouders.

Hoe zou je je gedragen als je perfect was, als je precies was zoals je wilde zijn? Wees die persoon. Draag wat zij zou dragen, eet wat zij zou eten, doe wat zij zou doen en stop met het wegwensen van je leven omdat het ‘niet goed’ zou zijn.

Maak er het beste van. Nu. Niets mis met jezelf verbeteren, gezonder worden, meer bewegen, maar niet door jezelf de put in te praten elke dag.

Ik vind mijn vriendinnen mooi op hun eigen manier. Stel dat we onszelf eens met zo veel liefde en compassie zouden bekijken als onze vriendinnen, of andere vrouwen die ons na zijn, bekijken. Hoe mooi zou dat zijn.