De kosten van (eenvoudig) leven in Noorwegen

Foto door monicore op Pexels.com

Leven we eenvoudig? Ja en nee. In vergelijking met 95% (of meer) van de mensen wel, in vergelijking met de paar dappere zielen die echt hardcore simpel leven niet.

Het leven is duurder geworden in sommige opzichten, zoals overal. Ik zal een overzicht geven van kosten voor het leven in Noorwegen.

Huur.

We betalen 12.500 kronen voor ons huurhuis. Dat is inclusief 500 kronen voor snel glassfiber internet. DAT IS VEEL. Ja, en nee. In verhouding wonen we hier echt goedkoop: aan zee (er ligt een fiks eiland voor de deur), het bos begint 20 meter achter ons huis, we mogen gratis ons bootje voor de deur leggen en de kade of hoe je dat noemt gebruiken, waar de kinderen in de zomer kunnen zwemmen. Het huis is 130 m2 groot, gok ik. Hier kan je kijken wat je ongeveer huurt tot 12.000 kronen.

Ik werd flauw van de mensen die informatie van me wilden over verhuizen naar Noorwegen. Ze hadden een leuk goedkoop huis gezien op finn.no en al helemaal hun toekomst uitgestippeld hier. Maar ze vergeten een paar dingen:

  • In Noorwegen heb je ook ‘rare dorpjes’. De mentaliteit van mensen verschilt per streek, die in Noord Noorwegen zijn relaxter en opener dan in Zuid Noorwegen. Sommige dorpjes bestaan uit slechts een of twee families die er wonen. In sommige dorpen wonen relatief veel drugs- of alcoholverslaafden. Handig om te weten voor je je opknoopt aan een koophuis!
  • Op het land leven is duur: je hebt een goede liefst 4WD-auto nodig als je ’s winters (van eind september tot eind mei) ergens wil komen. Benzine is duur. Een betaalbare bouwmarkt zo maar 2 of 3 uur rijden bij je vandaan. Voor elk wissewasje moet je de auto nemen. Er is bijna geen OV.
  • Boodschappen doen is heel kostbaar. In de grotere supermarkten is boodschappen doen al niet goedkoop maar ben je aangewezen op de buurtsupers, kan je rustig de helft van het bedrag erbij optellen.
  • Je zal iemand moeten vinden die de sneeuw voor je schuift of zelf iets hiervoor moeten kopen.
  • Je kinderen zijn op zichzelf aangewezen en jij ook.
  • Waar ga je werken?
  • Realiseer je je dat je in de winter op de niet-snelwegen vaak niet harder dan 40 km per uur kan rijden? (en buiten de winter ook niet veel harder?)
  • Besef dat er een reden is dat het huis zo goedkoop is in een huis met behoorlijk hoge huizenprijzen (maar niet zo ernstig als in Nederland meer in verhouding)

Stroom.

Don’t get me started. Hier aan de relatief milde zuidkust valt het mee hoeveel we nodig hebben: we hebben een hout- en gaskachel maar we zijn van rond de 800 kr voor stroom incl. nethuur etc. naar ca. 1600 kr per maand gegaan, terwijl ons verbruik is gekelderd en kosten voor nethuur nihil of negatief zijn voor ons.

Dit heeft ook te maken met een heel milde winter, terwijl het vorig jaar weken achtereen heel hard vroor, zonder dat er een isolerend laagje sneeuw op het dak lag.

Wat stroom meer kost dan 70 øre per kWh, krijg je 80% terug maar we weten allemaal hoe lang voordeeltjes van de overheid duren. In Noord Noorwegen is de stroomprijs op het oude niveau omdat er geen kabels zijn naar Europa maar met nachttemperaturen van makkelijk -30 heb je dat ook nodig.

We koken op gas en laden een el-auto. We stoken vooral op hout en dat is natuurlijk ook niet gratis: 800 a 1000 kronen voor een pallet. In een ouder minder geïsoleerd huis, stook je er makkelijk zeven van op in de winter en dan heb je het echt nog niet lekker warm. Wij gebruikten er deze (milde) winter drie.

Verkijk je er niet op: het wordt hier gewoon koud. Hout is lastig te krijgen nu ook, tenzij je zelf een bos kan uitdunnen.

Verzekeringen

Wat dat kost is vragen hoe lang een stuk touw is. Het is afhankelijk van je situatie maar gemiddeld genomen zijn verzekeringen niet veel duurder dan in Nederland. Bij de autoverzekering zit de wegenbelasting in, die rond de 3500 kronen per jaar ligt, ongeacht of je een Fiat 500 of Volkswagenbus rijdt.

Ziektekosten zijn verzekerd door elke ingezetene van Noorwegen.

Auto’s

Veel mensen hier kopen een auto in midden- of noord Noorwegen omdat die niet zo hard wegroesten als auto’s hier. Finn.no geeft je een goede indicatie van de prijzen en die zijn niet mals. Het kan lonen om je eigen auto te importeren, als deze wat ouder is. Op vegvesen.no zijn hier calculators voor. Onder de 80.000 kronen is er niet veel te vinden dat je op de weg houdt.

Winterbanden voor de echt koude gebieden of spijkerbanden voor hier waar de wegen in de winter vaak spiegelglad zijn, zijn essentieel. Zonder spijkerbanden komen we hier in de winter al geregeld amper de doorgaande weg op. Met spijkerbanden soms niet eens.

Supertoll!

Afhankelijk van waar je woont, betaal je voor het gebruik van ferry’s (vooral aan de fjordenkust) of snelwegen (rond de grote steden en op de nieuwe snelwegen). Dat loopt snel op: elke maand betalen we 1200 kr. voor de snelweg rond Kristiansand. Daarentegen hebben ze het tolpunt hier vlakbij afgeschaft toen de kosten van de snelweg gedekt waren.

School.

Geen kosten en dat is heel erg fijn.

Tegemoetkomingen.

Er zijn tegemoetkomingen voor mensen onder de inkomstensgrens van ik meen 350.000 kronen per jaar. Voor lagere inkomens is er een (gestaffelde) vermindering van kosten voor kinderopvang op barnehage of BSO. Het verschilt volgens mij ook per gemeente. Hier kan iedereen 1000 kronen terug krijgen voor kinderen die op een sport zitten van de gemeente. Ik vergeet dit elk jaar.

Kinderbijslag is er ook: op nav.no kan je berekenen hoeveel barnetrygd je kan krijgen. Ik krijg 4400 kronen per maand voor vier kinderen. Het is lager dan in Nederland.

Verder zijn veel dingen gratis, zoals een buitenspeelgoed-uitleen en activiteiten voor kinderen, hoewel veel dingen natuurlijk vakkundig de nek zijn omgedraaid voor de Nieuwe Wereld Orde. De bibliotheek is ook gratis voor iedereen.

Boodschappen.

Het went vanzelf, die prijzen. We weten inmiddels onze adresjes en wanneer dingen in de aanbieding zijn. We eten veel kool, wortel en ui maar dat maakt ook creatief. Toch, alles wat je echt nodig hebt is nog altijd voor weinig geld te koop, maar luxe is duur. Luxe: buitenlandse kaas, vleeswaren, brood dat niet het brood voor 7 kronen per stuk is, paprika’s en aubergines, alcohol, chips, snoep (behalve op zaterdag bij Europris)….

Zaken als cosmetica en apotheekwaren zijn ook enorm duur, ik heb meestal een voorraadje van dingen die ik in Nederland bestel. 200 kronen voor een flesje met 3 ml oogdruppels, zulke gekkigheid. Zeep e.d. bestel ik op luxplus.no (er is ook een .nl en het scheelt heel veel).

Kleding en meubels

Kleding, meubels en apparatuur zijn niet heel veel duurder dan in Nederland. Het tweedehands aanbod is minder, mensen zijn meer gewend dingen weg te gooien, de verzendkosten zijn hoog en ‘in de buurt’ betekent toch zoiets als ‘op maximaal anderhalf uur rijden hier vandaan’ als je niet in een grote stad woont.

Salarissen.

De salarissen liggen iets hoger hier, maar daarentegen zijn (bij mijn man althans) vakantiedagen voor eigen rekening en is er een heel beperkte reiskostenvergoeding in de belastingaangifte maar niet door de werkgever. Wel is er vakantiegeld.

Als je ergens nieuw komt werken is onderhandelen over je salaris niet echt ‘done’. Je wordt aangenomen om voor een x bedrag x werkzaamheden te doen. Naar behoren. Als je echter meer of andere dingen bent gaan doen, kan je vragen om een loonsverhoging, maar veel Noren vinden dit eng en heel gebruikelijk is het niet echt.

Op utdanning.no kan je vinden wat een gemiddeld salaris is voor een bepaalde beroepsgroep.

Dus….

Het is zoals met alles zo duur of goedkoop als je het zelf wil of kan maken. Niemand verplicht je om een koelkast te hebben, elke dag een kwartier te douchen, met je auto te rijden of tapas te serveren bij de ‘pappvin’ (kartonwijn, de goedkoopste doch alsnog retedure wijn van de staatswinkel). Een standaard bedrag kan ik ook echt niet geven maar:

Je kan een klein ouder huis huren voor 8.000 kronen, of een luxe villa voor 18.000. Je kan al je kleine kacheltjes aanzetten omdat je het koud hebt of wennen aan de kou en alleen je woonkamer of keuken verwarmen zoals mensen vroeger deden hier. Je kan 50 km bij je werk vandaan wonen in een goedkoop huis en het prijsverschil met een huis dichterbij terugbetalen met extra benzine-, tol- en autokosten. Je kan je huis inrichten met kringloop en finn of met Bolia. Je kan aardappels, kool en fiskeboller eten of voorgekruid vlees in stukjes en buitenlandse groenten. Je hoeft je kinderen niet naar drie sporten te brengen. Net zoals in Nederland, eigenlijk 😉

Het leven is hier niet veel duurder en voor ons goedkoper dan in Nederland 8 jaar geleden, ondanks dat we om te wonen het dubbele uitgeven. Heel goedkoop zal het evenmin worden maar waar is het leven dat nog wel in onze contreien. Precies.

Dat ging snel.

Foto door Scott Webb op Pexels.com

Het is nog zo vroeg, maar ik kon niet meer slapen en aangezien het morgen een uur later is, ben ik er maar uit gegaan. We hebben inmiddels snel internet en dat is echt bijzonder snel.

Ik heb de laptop echter nog nauwelijks gezien, ik had zelfs geen tijd om een blog te schrijven. Het was namelijk echt zalig weer deze week. Op het balkon gaf de thermometer meerdere dagen temperaturen boven de 25 graden aan en dat is nu nog heerlijk. Er was ook elke dag wel iets sociaals in de vorm van mensen die bier – koffie – thee kwamen drinken, een ontmoeting met ongeprikte mensen inclusief grill en bål (kampvuur) en gisteren was de man vrij zodat we eens een half dagje in relatieve rust samen konden zijn.

deze kleur

De man verfde de muren die nog niet 100% gedekt waren -het viel met de felle pas op dat het teal er nog doorheen scheen- nogmaals en het is zo mooi geworden. De keuken -die knetterwit was- is nu iets donkerder, de woonkamer -met een hele muur in teal- is lichter en dat is allebei fijn.

Ik heb prachtig ingelijste afbeeldingen gekocht van onze favoriete schilderijen. Drie prints van John Bauer (die de meest magische sprookjesachtige afbeeldingen van oude Zweedse volksverhalen tekende) in de keuken en in de woonkamer ‘Der Wanderer über dem Nebelmeer‘ en ‘Zwei Männer in Betrachtung des Mondes’ van Caspar David Friedrich en ‘The Lady of Shalott‘ van John William Waterhouse. Het kostte wel wat maar het verschil met een goedkoop spaanplaat-met-plastic lijst is enorm.

Ook fijn is dat het huis niet meer zo leeg lijkt, zonder dat ik spullen hoef neer te zetten zodat de man het nog enigszins gezellig eruit vindt zien. Win-win enzo. Decoratie is nu beperkt tot die schilderijen, mijn keltische levensboom en vogeltjes op een tak. (oh, wat een leuke dingen zie ik nu ik ‘mijn’ dingen opzoek op Etsy. Niet kijken!) En twee glazen schaaltjes van iitala op de keukentafel. Zo heerlijk!

Straks gaan we de bril van de oudste ophalen in het durp en ik heb de kinderen een ijsje beloofd. Goed gepland, want twee van de vier hebben een feestje en daar eten ze ook geen broccoli met gestoomde zalm maar vooruit. Ze zullen het wel overleven.

Verder had ik een paar Franse boeken van mijn favoriete minimalistische schrijfster Dominique Loreau gedownload en vertaald naar het Engels met google translate. De vertaling is niet perfect, maar de strekking is duidelijk. Het gaf me weer zo veel inspiratie. Haar combinatie van Frans Joie de Vivre met het Japanse strikt minimalistische, wabi sabi en soberheid en alle aspecten van het leven, vind ik geweldig. Ze is Frans, maar woont al decennialang in Japan.

En zo vloog een week voorbij…

En een uur want ik zit ondertussen van alles op te zoeken. Ooh, het zwarte gat dat (snel) internet heet. Ik ga eens even iets nuttigs doen, de kinderen hebben besloten dat ze naar beneden mochten komen dus mijn aandacht kan ik er toch niet meer bij houden.

Fijne dag allemaal!