De toekomst en dat het goedkomt.

Het is heerlijk weer. Het waait zo hard dat de wind fluit langs de brug. Gisteren heb ik het kippenhok wit geverfd van binnen en vanavond haalt de man tien dwergcochins op. Ik heb er zo veel zin in!

Het grappige is, merk ik nu, dat ik nu de kinderen een deel van de dag op school doorbrengen en ik dus alleen, ik veel meer zin heb om dingen met ze te doen en ik zelf ook actiever ben dan wanneer mijn dag van 7 tot 21 uur grotendeels bestaat uit moeder zijn. Gisteren heb ik een heerlijke wandeling van 7 km gemaakt, heb ik gezwommen met de dametjes en daarna zijn we nog op bramenpluktoer gegaan. Heerlijk šŸ™‚

Het leven gaat zo zijn gewone gang als je je ver houdt van de media en dat is dan ook wat ik een groot gedeelte van de tijd doe. Natuurlijk komt er ongetwijfeld weer een tijd dat we worden geconfronteerd met de gekkigheid maar nu even niet. Ik ben echt zo blij dat we destijds eigenwijs waren, ons koophuis ‘dumpten’ en kozen voor dit land. Dat de man een fijne baan vond en dat we ons geen strop om de nek hebben gelegd in de vorm van twee inkomens en een hierop gebaseerde leen- en leefstijl.

Wat ik eigenlijk zeggen wilde….

Het verbaast me wel hoe weinig veel mensen door (lijken te) hebben na anderhalf jaar van grondrechten afnemen, staatsterreur, medische apartheid en gigantische censuur van alles wat niet binnen het narratief van de corrupte overheid past. En soms word ik daar wel eens moedeloos van. Maar niet te lang, want dat is ook nutteloos. Het heeft geen zin hoe veel tegengeluiden ze ook horen. Ze kiezen voor hun veiligheid en hun comfort. Maar als je daarvoor je vrijheid verkwanselt, verdien je ook die eerste twee niet. Maar wie ben ik om dat te bepalen hĆØ?

Het systeem is rot

Stort ‘de wereld’ in? Wie weet. Het systeem is door en door rot. Wat hebben we te verliezen? Veel. Wat hebben we te winnen? Alles. Laat het maar kapot gaan.

Het financiƫle systeem, gebaseerd op schulden dat slechts een handjevol superrijken dient en de rest tot slaven maakt.
Het medische systeem, waarbij eeuwenoude werkende methodes worden gedemoniseerd en waarbij mensen over het algemeen alleen maar zieker worden gemaakt, ten faveure van een handjevol monsterlijk grote bedrijven.
De voedselindustrie, die mensen de armen van de bovengenoemde industrie injaagt want het is mooi ‘wat ze allemaal kunnen’ maar 80% ervan hoefde men 150 jaar geleden helemaal niet te kunnen.
De bio-industrie, met al zijn onnodige leed. Het lijden is zo immens, we kunnen ons er geen voorstelling van maken.
De afvalproducten. De inplasticverpakkers. De wegwerpcultuur. De planned obsoletion, alleen maar om meer winst te kunnen maken. De megabedrijven die oerbossen en oerwouden platmaken voor pleepapier en soja voor het vee aan de andere kant van de wereld. De mensen die voor de lol de halve aardkloot overvliegen zonder ook maar een seconde te denken aan het effect dat dit heeft. Mensen met twee, drie huizen in evenzoveel landen. Mensen die geen ziel meer hebben omdat ze altijd zijn verbonden met iedereen en dus met niemand. De cultuur die we hebben gecreƫerd waarin elkaar beconcurreren lucratiever is dan samenwerken. De makers van alle pulp die op ons en onze kinderen wordt afgevuurd via schermen. De producenten van de meest ranzige giffen, die vervolgens in ons, in de dieren en de rest van de natuur terecht komt om nooit meer te verdwijnen. Verzekeringsmaatschappijen en banken die woekerwinsten maken over de ruggen van alle anderen. De journalisten en artsen en iedereen die te laf is om zijn mond open te doen, bang voor hun eigen hachje en hypotheekje en reputatie. The powers that be, die bijna de gehele mensheid onderdrukken waardoor 95% van de bevolking niets meer is dan een drone terwijl we zulke ongelofelijk goede dingen zouden kunnen bereiken met zijn allen.

Ja, dat mag van mij vandaag nog allemaal ineenstorten.

Het grotere geheel

Ik heb de laatste tijd veel gelezen en geluisterd over het grotere plaatje. Over de vraag: ‘komt dit goed’. Ik weet het niet maar ik denk van wel. Ik denk echt dat dit de laatste stuiptrekking is een kwaadaardigheid, van een macht die er nooit had mogen zijn maar die zo groot is dat we zijn gaan denken dat het op deze manier hoort. Langzaamaan beginnen meer en meer mensen toch hun mond open te doen, de waarheid te zien, zich uit te spreken.

En dat stuit op verzet van de mensen die liever niet de hand bijten waarvan ze denken dat die hen voedt. Ze denken dat het leven zoals ze het leven, ‘normaal’ is en zijn bang van verandering. Bang om erachter te komen dat er een andere manier is om te leven. Bang te beseffen dat ze hun hele leven achter de verkeerde dingen aan hebben gejaagd. Bang dat het zo veel mooier kan zijn. Bang om aan de andere kant van hun opvattingen te kijken. Bang hun mening bij te stellen. Bang om toe te geven: merde, ik zat er toch naast! Bang om erachter te komen dat ze zo veel sterker zijn dan ze lijken, gekleineerd en gecontroleerd door het systeem dat ze zijn.

En ja, ik weet dat ik zelf ook nog voor een heel groot deel vast zit in dat systeem. Ik heb geen open verbinding met de hogere machten of glazen bol, ik ben net zo vol fouten als de volgende en een kind van mijn tijd zoals iedereen maar NU is de tijd om de dingen anders te gaan doen, als we willen dat het de goede kant op gaat. Straks. Wanneer dat ook moge wezen.

Dit systeem is rot en kapot. Natuurlijk houden de machthebbers vast aan hun positie en maken ze gekke sprongen. Complete controle over alles wat leeft enzo, lijkt ze heerlijk en ze zijn hard bezig om dat te materialiseren maar dat lukt ze niet.

Ik denk dat we er niet bang voor moeten zijn maar wel alle mogelijke weerstand moeten bieden die we kunnen. Niet door het systeem te bevechten, maar zo veel mogelijk te negeren en van onderaf op te bouwen wat we de afgelopen eeuw uit handen hebben gegeven. Je kan zo veel doen, ook al lijkt resistance volkomen futile.

Lokale wakkere ondernemers steunen. Je eten kopen bij de boeren. Lokaal eten kopen dat niet afhankelijk is van liters aardolie. Spullen ruilen met andere mensen: gewoon beginnen met dingen doorgeven en er komt vanzelf iets op gang, is mijn ervaring. Een klein beetje zelfvoorzienender worden, al is het maar met een paar plantenbakken met sla en kruiden. Stoppen met staren naar je scherm en sociale media gebruiken op een manier zodat jij het gebruikt in plaats van dat het jou gebruikt. Stoppen met kopen van overbodige spullen, dingen leren repareren. Een netwerk maken van gelijkgestemden in het land. Gezond eten, heel veel wandelen, wennen aan kou, sterker worden. Mainstream media negeren. Je laten horen tegen scholen met idiote regels. Weigeren mee te doen aan test- en controlesamenleving, ook al betekent dat dat je effe geen ‘leuke dingen’ mag. Maak je eigen vermaak. Spreek je uit. Wees niet bang om voor gekkie te worden uitgemaakt. Besef dat je bijna niets nodig hebt om goed te kunnen leven. Laat je telefoon thuis, verbreek de relatie met je smartphone, trek de wifi eruit, lees een boek of kijk voor je uit. Laat je niet gek maken door anderen. Sta voor je eigen mening ook al maak je je daarmee niet populair. Flikker je tv weg. Laat je geest niet gebruiken als deurmat waarop elke adverteerder zijn vieze voeten mag vegen. Stop met jezelf vergelijken.

Uiteindelijk is het denk ik wel zo dat wat we geloven en denken, in zekere zin materialiseert. Natuurlijk hebben we allemaal een kwetsbaar lichaam en gebeuren er de dingen die gebeuren hier op aarde maar als we allemaal denken dat het naar de klote gaat en dat niets meer zin heeft, dan zal dat ook zo zijn.
Anderzijds als we beseffen dat wij met 7.800.000.000 zijn en ‘zij’ met 3000 en dat WIJ de macht en vrijheid kunnen terugpakken die wij verdienen, dan zal ook dat zo blijken te zijn, ook al is het, wordt het wellicht geen makkelijke strijd. Maar wat is het alternatief?

Precies.

Meebuigen, niet meedoen.

Gisteren viel er brief van de ‘overlege’ in mijn inbox. De opperdokter, van de gemeente. Het coronagevaar heeft hier codes en groen betekent niet dat er niets aan de hand is maar ‘niets aan de hand’ is klaarblijkelijk geen optie meer.

De scholen beginnen allemaal ‘groen’ en men wil een zo gewoon mogelijke schooldag voor de kinderen garanderen. Hoe? Als er iemand in een klas bijvoorbeeld positief getest wordt, moeten alle nƦrkontakter zich of laten testen (drie maal) of tien dagen in ‘ordinƦr hjemmekarantene’. Als je als ouder tegen testen bent, moet je dat terstond melden. Niet andersom natuurlijk, dat de school of het kdv moet vragen of er met een wattenstok achter in neus van het kind mag worden gepoerd. Dat stadium zijn we reeds lang gepasseerd.

Ik schreef een giftige e-mail naar school en verwijderde deze weer. Het schrijven ervan, net zoals ik soms een blogpost schrijf om af te reageren, luchtte al op.

Ik stuur vandaag een berichtje naar de scholen dat mijn kinderen onder geen beding getest mogen worden. Verder maken we er gewoon het beste van als ze in ‘gewone thuisquarantaine’ moeten, alsof daar iets gewoon aan is. Ons hebben ze er niet mee, ik heb geen baan waar ik moet verschijnen waardoor ik me in vijftig bochten moet wringen.

Het systeem zo veel mogelijk negeren, in plaats van er tegen te vechten. De brief voor de aankondiging om thuisonderwijs te gaan doen, staat klaar voor als het te gek wordt. Ik moet er echter ook voor waken om niet als een kikker langzaam gekookt te worden en ook mijn idee van ‘normaal’ en ‘mee te leven’ steeds meer op te schuiven.

Zal ook wel niet gebeuren. Ik zei pasgeleden tegen de man dat ik wat minder meegaand zou willen zijn. Hij moest heel hard lachen.

Het heeft geen zin om een leraar begrip voor mijn standpunt te laten opbrengen als deze in de waan is dat NRK hem of haar evenwichtig en objectief nieuws brengt, laat staan een hele school of iedereen bij de gemeente.

Het enige dat ik kan doen is mijn waarheid blijven uitspreken als het zo ter sprake komt, niet meewerken aan de belachelijke maatregelen en de folders van de stichting Vrije Vaccinkeuze uitdelen in de hoop dat meer mensen wakker worden. Vriendelijk blijven lachen, ook al heb ik geen idee of mensen teruglachen achter die verfoeilijke lappen.

Goede verandering komt uiteindelijk nooit omdat wij de mensen de overheid beĆÆnvloeden (als stemmen effect had was het wel verboden) maar omdat we samen verandering eisen door simpelweg weigeren nog langer mee te doen, de beste manier om te protesteren.

En dat is veel relaxter. Makkelijker. Effectiever, vooral.

  • Niet meedoen aan de testmaatschappij. Nu niet, nooit niet.
  • Aardig blijven. Boos zijn kost veel te veel energie. Het niet proberen te veranderen.
  • Geen mondkapjes, antibac, ‘vaccins’ of andere gekkigheid. Geen 1,5 meter. Geen elleboogjes.
  • Genoeg is genoeg: thuisonderwijs is een reĆ«le optie en dat was ook een van de redenen om hier te willen wonen.
  • De winkels vermijden die meedoen aan de gekkigheid, van gemondkapt personeel tot allerlei woke-gedrag.
  • Supermarkten en ketenwinkels vermijden waar mogelijk.
  • Zo min mogelijk geld op de bank hebben staan.
  • Minder afhankelijk zijn van het systeem, van stroom, van de input van nieuwe spullen etc.
  • Mijn energie bewaren voor dingen die wel nuttig en fijn zijn.
  • Nuttige dingen doen. Vogels kijken, wandelen, de fijne mensen opzoeken en aandacht geven.

Deze documentaire nog een keer kijken. Ik kan er weinig mee op praktisch niveau maar dat komt misschien nog wel, haha. Echt, aanrader. Gaat ook over regeringen, protesteren, onrecht etc.

Essentieel.

(dit verhaal ging een heel andere kant op maar ik laat het maar zo)

Enigszins voorbereid ben ik al jaren. Wat extra eten, kaarsen, zaklampen, een waterfilter… Het gebeurt de laatste tijd nog zelden maar toen we hier net woonden, viel de stroom geregeld uit en dan weet je opeens hoe vreselijk afhankelijk je ervan bent.

Maar natuurlijk is alles in deze tijden kwetsbaar. Nu alles op globaal niveau via internet elkaar verbonden is, is het leven kwetsbaarder dan toen we onze spullen nog bij de boer haalden.

Mijn oma haalde nog groenten bij Floor (de buurman), vers van het land en een beetje van de veiling en melk bij Jan (de overbuurman). At laatste restje plattelandsidylle onder de rook van Rotterdam is al decennia geleden platgebuldozerd voor de aanleg van Maasvlakte II, ook wel ā€˜de vooruitgangā€™. ā€˜Economische groeiā€™.

Ik weet dat ik, als het moet, best een deel zelf kan maar om te denken dat we het redden op taaie brandnetels, een handje frambozen in juli en de mosselen die hier groeien maar die iedereen weet te vinden als SHTF, is naĆÆef. Dus leg ik een voorraad aan, van dingen die we gebruiken en een klein deel echt voor nood, zoals bonen die je eeuwig kan bewaren, die gezond zijn en weinig kosten maar waar ik in het dagelijks leven niet heel dol op ben.

Het doet me wel denken: wat is essentieel? Wat heb ik ECHT nodig, als het erop aankomt. Als het waarop aankomt dan?

Er wordt enen spel gespeeld met ons. Zoals een kat die met een muis speelt. Even denkt de muis de vrijheid tegemoet te kunnen rennen en hup, daar neemt de kat weer een grote sprong en pakt haar even zo makkelijk weer op met zijn scherpe klauwen. Wat dacht je nou, muisje?

Hier ook, de grote steden zijn gesloten geweest. De winkels en de cafƩs waren dicht (de mac en staatsslijter waren open) en nu mag het volk even buiten spelen, feesten, zuipen en de kronen laten rollen tot in oktober de gehoorzaamheidskapjes weer op gaan en er verder gegaan wordt waar men gebleven was in deze psychologische oorlogsvoering tegen de eigen bevolking.

Veel mensen beseffen het helaas nog niet dat de overheid of regering niet de wil van het volk uitvoert maar dat van de macht-achter-de-macht. Het idee dat de overheid jouw gezondheid, jouw bescherming voor ogen heeft, is een hele gevaarlijke gedachte. Dat het niet zo is, voor velen een zeer angstaanjagende.

Je bent alleen, of je nu in de sprookjes gelooft of niet. Want ook als je je ā€˜braafā€™ hebt laten prikken en acute medische zorg nodig hebt, zijn er nog maar 1350 IC-bedden. Ook als je braaf je mouw opstroopte, moet je je vernederende masker dragen, je laten testen, in quarantaine als je het land inreist….

Wat denken mensen. Het gaat niet om gezondheid, het gaat om controle.

Wat ik vooral nodig heb, is mezelf. En mijn man en mijn kinderen en familie. En mijn idee van wat goed, juist en rechtvaardig is. We moeten niet alleen weerstand bieden tegen een regering die ons wil voorzien van een ziekmakende injecties maar ook tegen een stortvloed aan inclusieve propaganda die seksuele afwijkingen als de norm verkoopt en een ieder die hier niets van moet hebben als fascist wegzet. Tegen als vrouwenbevrijding verpakte verzwakking van beide geslachten.

Een ieder die zich niet wil laten injecteren wordt gebrandmerkt als ziekteverspreidende egoĆÆst, religekkie of antivaxxer wiens grondrechten je nog verder kan beperken door mensen dan ook maar de toegang tot hun werk, voedsel en onderwijs te ontzeggen, naast hun toch al afgenomen rechten op samen zijn met anderen, het zich vrij mogen verplaatsen en het recht op lichamelijke integriteit.

Ik weet niet hoe veel mensen er aan onze kant staan. Ik lees schattingen dat 20% zeer fanatiek pro-regeringsbeleid, 20% vrij fanatiek tegen en 60% lijkt lont maar boeit het alsnog geen hol zo lang ze comfortabel zijn. Ik weet het niet.

Ik weet wel dat ik geen ziektes verspreid, ook al laat ik me niet injecteren. In tegendeel! Ik weet dat ik als gezond mens geen gevaar ben voor anderen. Ik weet dat LGBTBBQ een verzinsel is om ons en onze kinderen nog verder te verzwakken en tegen elkaar uit te spelen en dus vatbaarder te maken voor nog meer giftigheid. Ik weet dat ik een vrij mens ben en dat er geen overheid is die ook maar enige zeggenschap heeft over waar ik me mee laat injecteren of wat ik voor mijn mond bind.

ā€˜Bij jezelf blijvenā€™ is denk ik de grootste kracht die je kan hebben op dit moment. Meedeinen op de stroom was nog nooit zo gevaarlijk. Alleen dode vissen zwemmen met de stroom mee, toch? Daar kan geen kast vol pasta en tonijn in blik tegen op.

De komende jaren zullen een aanslag worden op onze gezondheid. Niet alleen fysiek maar vooral mentaal, zeker voor de wakkere mensch. Uiteindelijk, stress is the root of all evil. Hoe maak je mensen zwakker? Door ze te laten stressen, of het nu is over c.v.d of een great reset of wat dan ook. Stress die bij je is zodra je je ogen open doet en je zelfs in je dromen niet met rust laat. Dodelijk, letterlijk.

Je eigen kalmte en evenwicht bewaren, wat er ook gebeurt, is essentieel. Wees creatief. Lees stoĆÆcijnen. Doe de telefoon uit, trek de wifi eruit, doe je laptop dicht. Vertrouw op je eigen ideeĆ«n, je eigen normen en waarden en je eigen verstand ook al lijkt het alsof heel de wereld juist aan dat van jou twijfelt.

Lang voor 2020 wisten we al dat er iets heel erg grondig mis was met de wereld, hoop ik. Houd een ā€˜low profileā€™. Houd een dagboek bij. Gooi je tv met Ab en Eva en Marion weg. Probeer het systeem niet te veranderen want dat is te groot maar maak je eigen systeem.

Vertel je eigen kinderen wat waar en goed is als tegenwicht tegen het nieuwe normaal op school. Wees niet bang om ouderwets of raar of ronduit knettergek gevonden te worden.

Niet bij de massa willen horen is zeer bevrijdend. Zoek alternatieven. Vind gelijkgestemden. Bedenk wat essentieel is voor je en probeer daar je leven omheen te bouwen. Gooi alle ballast overboord want de enige manier om te blijven drijven is het lichter maken van je boot. Goede verandering komt nooit van boven of van de massa. Goede veranderingen en verzet komen van een kleine maar dappere groep mensen die op zoek durft te gaan naar de waarheid en zich uit durft te spreken.

We hebben al onze energie nodig om sterk te blijven de komende tijd. Besteed het aan de goede dingen.

En nou ja, dat wilde ik dus zeggen over voorbereiden en minimalisme: focus op wat essentieel en goed is.

Problem-creep en pet-peeves.

Dat is ook eigenlijk wel grappig, we hebben veel minder problemen dan ooit in de geschiedenis van de mensheid en toch maken we ons drukker dan ooit, hebben we meer chronische stress dan ooit, plegen we meer zelfmoord dan ooit, zijn we angstiger en depressiever dan ooit en geven we ons leven en masse in rap tempo een steeds lager cijfer.

De moderne wereld is natuurlijk niets voor ons mensen. Vanaf dat de eerste mensachtigen ontstonden, zoā€™n 2,5 miljoen jaar geleden en sinds onze soort, 300.000 jaar geleden tot een jaar of 150 geleden, was echt comfort een zeldzaamheid, een veel gezochte luxe waar weinig toegang toe hadden. En dat gaf niet want op een koning of keizer na, kon toch bijna niemand zich echte luxe veroorloven.

We zijn gebouwd om lange stukken te wandelen, lange perioden zonder eten te gaan, ons lichaam kan zich prachtig aanpassen aan kou en hitte en onze hoofden gedijen wanneer we ze niet 24-7 proberen vol te stoppen met informatie ondanks dat we geprogrammeerd zijn om constant informatie te zoeken. Het verschil is dat het vroeger van levensbelang was om te weten of er een kudde bisons je wigwam kwam bestormen en nu de informatie die we tot ons nemen voor 99,9% volstrekt overbodig is voor ons overleven. Sterker nog, het maakt ons alleen maar meer miserabel.

Ik zeg niet dat we geen oog moeten houden op de ontwikkelingen in de wereld want in tegenstelling tot vroeger zijn de ontwikkelingen die in de wereld gaande zijn, dingen die ons allemaal zullen raken en enig anticiperen is gewoon slim.

En toch maken we ons druk om de meest idiote zaken. Echt. Over een stoeprandje dat te hoog is. Over een boom van de buurman die blaadjes in de tuin laat vallen. Over een pictogram op de deur van een luierverschoonruimte (want dat is een vrouw en geen onzijdig ding). Over de aanspreektitel van de reizigers want stel dat iemand zich als man noch vrouw identificeert. Over een ziekte die je mits enigszins gezond en niet boven de 80, een overlevingskans geeft van 99,98%. Over de opmerking van een collega over je nieuwe haarkleur. Over dat de friet in het restaurant slap was. Over de nieuwe verpakking van de hagelslag. Over alles, eigenlijk.

Nou hebben we bijna allemaal onze pet-peeves natuurlijk. De mijne is mensen en vooral in de zomer. En mensen die zich druk maken over het geslacht van de poppetjes van pictogrammen of de als virusmaatregelen vermomde wereldwijde staatsgreep. Ja, de ironie ontgaat mij ook niet.

Maar, het zijn creeps. Problem-creep. Als we ons niet meer hoeven druk te maken om of we wel te eten hebben en of we niet zelf op het menu van een wild dier hoeven staan, als machines onze was doen en als we voor elk denkbaar ongemak een oplossing kopen, slikken, drinken of spuiten dan gaan we ons druk maken om geslachtsloze aanspreektitels,  of onze nieuwe auto wel een automatisch sluitende kofferbak heeft, of de kussentjes wel matchen met de rustieke kaarsen en of de buurman toevallig niet meer verdient dan wij.

Ja, waar slaat het op he?

We zijn allemaal geboren in deze wereld en dus gemankeerd. Opgevoed en opgegroeid in een wereld met een verkeerde overvloed. We willen niet terug naar een hardere, maar eerlijkere wereld waarin we weer onderworpen zullen zijn aan de wetten van de natuur en blootgesteld aan de elementen.
We willen zelfs niet 100 jaar terug in de tijd, ondanks dat een leven met minder comfort, gemak en gemaksvoedsel maar meer schone lucht en water maar een meer intacte lokale voedselvoorziening en sociale structuren ons wellicht gelukkiger en gezonder zouden maken op de lange termijn dan vol stress zitten te twitteren met je rechterhand terwijl je met je rechterhand cheetos naar binnen kiepert en je met een scheef oog  netflix kijkt op een tijd dat je al lang in je bedje had moeten liggen.

Toch is het goed om af en toe jezelf een beetje te pesten. Omdat naar buiten in de regen voor een uurtje wandelen zoveel beter voelt dan thuis voor de tv blijven zitten. Stoppen met eten na zes uur ā€™s avonds zodat je lichaam de tijd krijgt zich te herstellen. Zwemmen in natuurwater. Met je handen in de aarde zitten. Een echt lange wandeling maken. Eens wat eten in de natuur plukken. Vroeg opstaan om een zonsopgang te bekijken. Je kachel uitzetten. Niet je telefoon of computer pakken in een verloren moment maar zitten met je eigen gedachten. Buiten eten maken. Iets eten dat je misschien niet heel graag lust maar wat wel gezond is. Een boek lezen in plaats van tv te kijken. In plaats van te gaan zitten bedenken hoe perfect je leven zou zijn als je niet dit -insert idioot zelf verzonnen non-probleem- zou hebben.

Om eens te denken: is het eigenlijk wel zo erg? Gaat dit niet ook gewoon voorbij? Is dit nog relevant over 5 minuten, 5 uur, 5 dagen, of 5 jaar? Is dit belangrijk? Is dit mijn energie waard?

Het is makkelijker jezelf te veranderen dan de maatschappij te veranderen, hoe graag ik dat laatste ook zou willen. Het probleem is dat er nog 7 miljard mensen zijn die dat ook wel zien zitten (en dat het een klein groepje ook nog daadwerkelijk lukt maar dat hun ideeen niet echt in lijn zijn met de mijne).

Dus voordat ik van de verkeerde dingen problemen maak, probeer ik me bovenstaande vragen te stellen. En soms wil ik me gewoon even druk maken over iets dat niet echt belangrijk is in het grote geheel der dingen. Maar meestal probeer ik mijn schouders op te halen en me af te vragen of het nuttig is om me er druk over te maken. De laptop dicht en het bos of de zee in, helpt ook altijd uitstekend.

Want voor we het weten, zitten we ons een leven lang te ergeren aan en druk te maken om dingen die werkelijk, totaal, compleet niets te maken hebben met het creĆ«ren van een beter leven, terwijl er om ons heen dingen gebeuren die juist dat goede leven ā€“wat we tot heden altijd min of meer vrij waren voor onszelf te creĆ«ren- onmogelijk maken.

Agenda21: lekker op weg!

Het is een mooie dag. Niet zomers maar evenmin koud, wel droog en dat is in 2021 al heel wat šŸ˜‰ Het grijze past wel bij mijn gemoed. De laatste paar dagen grijpt het me nogal naar de keel maar ik weet dat ik er beter aan kan toegeven, de dingen kan voelen en accepteren dat het is zoals het is, dan zoals de man suggereert er dan maar niet over te lezen.

Ik weet het, me zorgen maken over de toekomst is absoluut nutteloos maar dat er voor ons een toekomst is uitgestippeld en tot in de puntjes gedirigeerd die absoluut niets met creativiteit, vrijheid, gezondheid, wijsheid en de andere mooie dingen die ons mensen maken te maken heeft, is evident.

Agenda21. De gemiddelde jab-happy maskerdragende msm-kijkende mens heeft geen idee wat het is. De totale controle over alles. De totale afbraak van onze tradities en systemen om van ons een stel wortelloze, cultuurloze, hersenloze, bruikbare idioten te maken. Alles is gepland! Alles wat nu gebeurt, IS Agenda21.

De aanval op (christelijke, heidense maar in elk geval duizenden jaren oude) tradities. Op kerstmis, Sinterklaas, Krampusch, pasen. De ‘dumbing down’ op televisie, het onderwijs, in media. Het overnemen van universiteiten door mensen die maar een geluid dulden en dat is het alles behalve inclusieve, extreem linkse gedachtengoed dat ook maar riekt naar hetgeen zij als ‘rechts’ beschouwen, met hooivorken te lijf gaat. Professoren die hun baan verliezen omdat ze niet meegaan in dat narratief. Het censureren van kritische geluiden. Het ridiculiseren van critici en ze precies beschuldigen van datgeen waar men zichzelf schuldig aan maakt. Het pushen van een ongetest vaccin tot en met aan kinderen. Medische apartheid. Het leren van kinderen dat ze alleen mogen bewegen op de door een autoriteit (de leraar bijvoorbeeld) aangegeven aantal m2. Eerst moeten aantonen dat je geen ongevaarlijke, griep-achtige ziekte hebt voordat je misschien een paar van je grondrechten mag gebruiken. Overal gevolgd worden middels je electronische enkelband oftewel je mobieltje. De kap van bomen op immense schaal misschien niet eens voor energie maar voor ontzieling van het landschap. Het verdwijnen van mooie oude gebouwen voor bordkartonnen mensenhokjes in ‘smart cities’. Het moeten bedekken van het gelaat met een niet-werkend kapje niet ter voorkoming van een ziekte maar voor gedragsverandering. Overal gevolgd kunnen worden met camera’s die precies zien wat je doet, wat je eet, met wie je praat en wat je zegt. Het overbodig worden van miljoenen banen want ‘zo lekker makkelijk die zelfscankassa’s’ en magazijnrobots. Het uitstellen van noodzakelijke operaties met zelfs dood tot gevolg. Het willen afschaffen van cash geld, want ‘besmettelijk’. Het verder afschalen van het aantal IC-bedden. Het meer en meer verbieden van natuurlijke geneesmiddelen en het pushen van medicijnen met een reeks bijwerkingen waar je nog meer medicijnen voor nodig hebt want ‘a patient cured is a customer lost’ en dat moeten we niet willen. De vernedering van mensen insecten laten eten. Het verjagen van de boeren van hun eigen land zodat de voedselvoorziening volledig kan worden gecontroleerd door de overheid. Het verplicht maken van het dragen van een ziekmakend masker. Terreur van politie tegen mensen die gewoon samen op straat zijn. Het verbod op groepsvorming omdat mensen elkaar niet mogen aansteken met revolutionaire ideeĆ«n, want men zou eens doorkrijgen wat er echt gebeurt. Het onder het tapijt vegen van de tienduizenden vaccindoden en honderdduizenden ernstige bijwerkingen, het feit dat gevaccineerde zwangeren spontaan hun baby’s verliezen, het door de strot douwen en tot normaal benoemen van seksuele afwijkingen en deze vieren, het met belastingmaatregelen pesten van kostwinnersgezinnen, de afbraak van het traditionele gezin dat tegelijk ook de beste plek is voor kinderen om op te groeien, het kinderen steeds jonger in aanraking brengen met seksualiteit en het normaliseren van ‘abnormale’ dingen voor zeer jonge kinderen, de demonisering van andersdenkendenā€¦.

Moet ik nog even doorgaan? Kan ik. Ik ben pas net begonnen maar laten we hopen dat dit even genoeg voorbeelden zijn voor de beeldvorming.

‘Een groot deel van de Nederlanders is voor een CO2-paspoort’ las ik op RTL, denk ik. Wie zijn die mensen? Nee, die bestaan niet. Eet je vlees dan mag je niet vliegen maar leef je een heel jaar op linzen en tofu dan mag je misschien een weekendje naar Berlijn met het vliegtuig. En als er al mensen zijn die hiervoor zijn, hebben ze dan al een seconde nagedacht over de totale controle over alle aspecten van het leven die hiervoor nodig is? Of hebben ze ‘niets te verbergen’?

Dit is de maatschappij die mensen blijkbaar willen. Of, de maatschappij waarvan mensen niet zien dat we hem met zijn allen creĆ«ren als we NU niet keihard, met zijn allen, deze gekte stoppen. Maar ik vrees dat de meesten het pas zien als het te laat is. En dan zijn ze misschien zo volledig geherprogrammeerd, dat ze denken dat het goed en fijn is, als drone in de Brave New World zonder cultuur, zonder schoonheid, zonder kunsten, zonder natuur, zonder afkomst, zonder dromen, zonder andere kennis dan die het systeem in je heeft gestopt, zonder levenā€¦.

Het lijkt nu allemaal zo gewoon. Op een enkele idioot na zie ik geen mensen meer met gehoorzaamheidsmaskers. De mensen hebben het zoals altijd in de zomer: ze kletsen op straat, ze lachen, varen in bootjesā€¦. maar onder de oppervlakte broeit iets unheimisch en soms denk ik het letterlijk te kunnen voelen net zoals ik me gedesoriĆ«nteerd voel in een electronicawinkel.

De plannen zijn er die gaan niet weg. De effecten van de experimentele gentherapie zullen de komende jaren duidelijk worden. De schuld van het ziek worden van mensen die na hun jab wandelende spike-eiwit fabriekjes worden wordt in onze schoenen geschoven. ‘Lockdowns alleen nog voor ongevaccineerden’ las ik, in Duitsland.

Bedankt. Aan iedereen die slaapwandelt en aan iedereen die zijn mond houdt. Jullie hebben geen idee wat jullie ontketenen en wat jullie hebben opgegeven uit angst voor een ziekte die vooral mensen ernstig treft die hun hele leven nog noooit hebben nagedacht over hetgeen ze hun taartgat inschoven en of heel de dag zitten wel een goed idee is, gezondheidstechnisch.

De wereld zoals de machthebbers die voor zich zien, is voor mij pure horror. Het is de wereld waarin ik me afvraag of ik mijn kinderen erin wil laten opgroeien maar waarin ik met de huidige stand van zaken, weinig keuze heb.
Maar, dit is nog om te keren. Als we stoppen met het volgen van de regels. Als we massaal ‘ongehoorzaam’ zijn. Als we onze vrijheid terugclaimen. Stoppen met onze mond houden uit angst ‘raar’ gevonden te worden.

Als we eigen systemen opzetten, die niet gecontroleerd kunnen worden door de overheid. Als we stoppen met het systeem constant te voeren met onze energie. Als we weer menselijk worden. Als we zeggen: tot hier en niet verder en dan weer terug. Als we accepteren dat we ons niet tegen elk onheil kunnen beschermen en dat onze vrijheid, niet onze veiligheid het hoogste goed is.

Uiteindelijk, de wereld van 2019 was evenmin de wereld waarin ik wil leven en mijn kinderen laten opgroeien.

We kunnen weer een wereld vormgeven gebaseerd op het goede, het menselijke en het mooie. Althans, dat hoop ik nog steeds. En misschien is hoop inderdaad niet meer dan uitgestelde teleurstelling. Maar zonder hoop is ook alles verloren. Zonder hoop is er niets meer.

Mijn tip voor vandaag:

Ga naar duckduckgo.com. Typ: ‘agenda21’.

Leven in twee werelden.

Het zijn twee zulke totaal andere werelden. De wereld die ik zie. Die met de man en de kinderen en de vogeltjes en de bomen en de boodschappen en de huishoudroutines en de kampvuurtjes en de konijnen en de boeken en de zon en de mensen. We wereld zoals ik hem ken. De wereld waarin ik geboren ben. De wereld die ik ken nooit ‘normaal’ was, maar voor ons wel. De wereld waarin ik plezier haal uit de gewone dagelijkse dingen. Een wandeling met de kinderen, eten maken, minimalistisch leven en hierover schrijven, lange avonden samen met de liefde van mijn leven. Het leven is goed.

Schizofrene tijden

En er is de andere kant. De big black cloud of doom, haha. Het is een beetje schizofrene tijd. Ik zie de framing steeds vaker. Zachtjes (niet zo zachtjes) wordt het schaapvolk klaargestoomd om de schuld van wat ze straks mankeren, op de ongevaccineerden te schuiven.

Argh, ik ben altijd voorzichtig geweest om mensen die alles van hun tv voor zoete koek slikken, schapen te noemen maar ’t is het meest vlijende dat ik kan verzinnen. Inmiddels is praktisch alles wat de ‘aluhoedjes’ voorspelden waarheid geworden (en vervolgens vaak zorgvuldig onder het tapijt geveegd door MSM, FB, IG en Twitter) maar het enige dat de massa doet, is de andere kant op kijken en de mensen die niet meeblaten, verzoeken hun aluhoedje af en mondkapje op te zetten en neem gelijk even een Janssen of een ModeRNA want jouw vaccin beschermt mij. Ja, tegen gezond oud worden.

Kritische experts te over, maar niet op de tv

Als een biologisch-wapenexpert haar vraagtekens heeft omdat het coronavirus nooit geĆÆsoleerd is en er in het longvocht van ernstig zieke covid-patiĆ«nten alleen influenza A en B en geen ‘covid19’ is aangetroffen, ben ik meer geneigd haar verhaal te geloven dan de dierenarts die de whisky opentrekt als er een kind overlijdt aan de Mexicaanse griep zodat hij door middel van angstpropaganda met de vaccins rijkelijk de zakken kan vullen.

Dit was echter slechts als voorproefje van de winsten die hij zou maken met zijn belangen in de Covid-zwendel. Om van de wanpraktijken van de mensen van het OMT maar te zwijgen.
Ik geloof de ex-CEO van Pfizer die alles opgeeft om de waarheid naar buiten te brengen dan dan de verkopers van het gif die in de praatprogramma’s komen verkondigen dat ook de kinderen niet moeten ontkomen aan dat fantastische prikje.

En iedereen die zichzelf een stok in de neus laat poeren voor een PCR-test, zou eerst eens naar de uitvinder ervan moeten luisteren die met klem vertelde dat het NIET VOOR DIAGNOSE BEDOELD IS! En zich eens moeten verdiepen in testcycli en hoe dit werkt want na 45 cycli kan je ook bewijzen dat je de kat van de buren hebt opgegeten omdat je een keer hebt geademd toen je in de buurt van het beest was. Een PCR-test maakt zichtbaar, wat onzichtbaar is.

Robert W. Malone, de uitvinder van de mRNA-vaccintechniek (!) tweette: The spike protein is cytotoxic. That is a fact. Who says so? Multiple peer reviewed references. The Salk Institute. It is the responsibility of the vaccine developers to demonstrate that their expressed version is not toxic. Show us.

Cytotoxisch betekent dat het cellen doodmaakt.

En dan heb je je laten inspuiten met een stof die jouw lichaam aanzet tot het produceren van deze giftige spike-eiwitten. Omdat je te stom of te bang was om verder te kijken dan je neus lang is.

Omdat het heel oncomfortabel voelt als je het idee had dat de overheid jouw belang diende en het blijkt anders. Als je dacht dat die infantiele Jineks en Beaus de waarheid boven water probeerden te halen, en het blijkt anders. Als jouw dokter niet jouw belang blijkt te zien maar die van de 15 euro per gezette spuit, x 5000. Als je erachter komt dat niemand, niemand behalve JIJZELF verantwoordelijk is voor jouw welzijn. Omdat je een overheid die in tijden van ‘pandemie’ de IC-capaciteit nog eens met 300 bedden afschaalt, terwijl Hugo 5 miljard aan bonnetjes kwijt is. Roept dit geen vragen op? Oh goodie.

Mensen kiezen liever de comfortabele leugen dan de ongemakkelijke waarheid.

‘Weet jij het dan soms beter dan de medische experts en onderzoekers?’

Neen. Maar ik weet wel dat de wereld, ook die van artsen en onderzoekers, met name bestaat uit bangeriken die liever hun mond houden uit angst niet meer bij de populaire kinderen te horen of de hypotheek niet meer te kunnen betalen, dan dat ze de waarheid naar buiten brengen.

Ja, de media en de machten erachter zijn niets ontziende krachten. In een pennestreek is de wiki-biografie van de gerenommeerd arts of onderzoeker veranderd in dat van een kwakzalver en complotgek. ‘Zie je wel, hier staat dat ie niet goed wijs is’ roepen de gelovigen dan triomfantelijk, alsof google en wikipedia niet onderdeel zijn van precies dezelfde machine die jou dat vaccin willen laten nemen en elk kritisch geluid monddood maken.

Maar ik herhaal mezelf. Mijn vertrouwen in de mensheid is niet echt toegenomen, de laatste tijd, haha. Het voelt als afwachten maar op wat… Als een stilte voor de storm.

Nu is het goed, nu is het zomer, de dagen zijn lang en licht, er is vitamine D, weinig virussen en andere ziekmakers, mensen zijn buiten (behalve wij want na zessen worden we letterlijk levend opgevreten door de knutten, vreselijk!) in plaats van achter de televisie en wel… even twee maanden rust. De mensen zijn vrolijk, vieren feest…. We moeten opladen. Gezond eten, buiten zijn. Niet veel bezig zijn met wat komen gaat ondanks dat een catastrofe wordt voorspeld door vele onafhankelijke experts, de toekomst is nog altijd ongewis.

In het RD: vaccinatiecampagne profiteert van groepsdruk en framing.

Ook RD: leidende doelen in Great Reset zijn giftig

Ja die titel ‘krant van wakker Nederland’ kan wel van eigenaar wisselen)

Dus. Ik ga eens even fijn douchen en mezelf toonbaar maken en dan een fijne lange avond hebben met man en kindertjes. We hebben vakantie, het weer is zomers zonder dat het zweet me uitbreekt en er staat voor ons allebei een zelfgemaakte Weizenerbier koud.

We moeten het leven leven zo lang we dat kunnen šŸ™‚

Zomerse kleding en fatsoen.

Het is weer zomer en als ik in de zomer onder de mensen kom verlang ik meteen weer naar de winter. De kleding die mensen aantrekken. Of, verzuimen aan te trekken.

‘Je moet toch gewoon aan kunnen trekken wat je wil’ zeggen mensen dan. Argh. Ik kan het moeilijk verbieden maar waarom, waarom moet alles zo open en bloot. Ik wil mensen hun pokdalige bovenarmen, hun cellulitis-bedekte benen, hun spataderen, puisterige ruggen, eelthielen en blote blubberbuiken niet zien. Gewoon, niet. Ik wil mensen overigens ook niet ruiken. Over ongewenste intimiteiten gesproken….

Ik begrijp niet waarom mensen zich er senang bij voelen om deze fysieke onvolkomenheden aan de hele wereld tentoon te stellen. Ik zou me vreselijk voelen als ik mijn lichaam zo zou verwaarlozen en het vervolgens aan anderen te (moeten) laten zien. Of geven mensen zo weinig om hun lijf, dat het ze gewoon simpelweg niet meer uitmaakt?

Verder vind ik het gewoon een teken van fatsoen richting je medemens als je even de moeite neemt om er enigszins ‘decent’ uit te zien en dat hoeft heus niet met allerlei dure en ingewikkelde kledingcombinaties, maar less is not more in het geval van de hoeveelheid stof die je om je heen drapeert.

Een lange rok of sarong is niet warmer dan een piepkort broekje. Een katoenen top met een wijde mouw tot halverwege de bovenarmen is niet warmer dan een polyester worstverpakking van drie maten te klein. Als je je onder de mensen begeeft, ga je echt niet kapot als je even een fris t-shirt over je blote lijf trekt, in het geval van mannen. Een schoen die je hiel bedekt laat je er meteen meer verzorgd uit zien als je voeten dat niet zo zijn.
En waarom kijken vrouwen niet even achteruit in de spiegel? Hoe vaak ik dames zie waarbij de onderbroek overduidelijk zichtbaar is onder de witte capribroek, of de ‘interessante’ vorm van het zitvlak werkelijk tot in detail staat uitgetekend in niet eens de legging, maar de panty die gemakshalve maar als broek gebruikt wordt?

We waren de afgelopen jaren een aantal keren in een katholieke kerk. De ‘gelovige’ dames leken stuk voor stuk het idee te hebben dat hoe korter en strakker hun kleding, des te deftiger ze waren. Ofzo. Ik begreep het niet. Zit ik daar als heiden met mijn zedige jurk -want respect enzo- te kijken naar een berg uitpuilend damesvlees…

Ik keek gisteren een filmpje van youtuber Darci Isabella. Haar (jongere) dochters dragen altijd jurken of rokken, als ze gaan zwemmen dragen ze een ‘modest bathing suit’ en kijk hoe prachtig haar familie is bij de communie van haar zoontje. Zo kan het toch ook?

En het erge is: voor kinderen is zo min mogelijk textiel ook al de norm. Moet allemaal maar kunnen. Soms lees ik verontwaardiging als een schoolbestuur de kinderen vraagt om niet in buiktruitjes en hotpants naar school te komen. Want het leidt af. Ja, logisch dat een puberjongen zijn hoofd niet echt bij Duitse naamvallen kan houden als de helft van zijn klasgenoten op die manier (niet) is aangekleed. Duh.

Natuurlijk leidt dat dan tot hevige protesten. ‘IK MAG DRAGEN WAT IK WIL HET IS MIJN LIJF MANNEN MOETEN ZICH GEWOON GEDRAGEN HET IS NIET MIJN PROBLEEM DAT…. BLaBlabla… etc) Ja, je doet maar wat je niet laten kan. Het is ook je recht om niet beroofd te worden maar je moet het ook niet opzoeken door met je dikke camera en portemonnee donkere steegjes in ongure buurten in te wandelen. Als je niet wil dat de mannen (die wat visueler zijn ingesteld wat dat betreft) naar je kijken moet je geen decolletĆ© tot aan je navel hebben of een strak jurkje dat niet aan de verbeelding overlaat.

‘Ja maar ik draag dat gewoon voor mezelf’. Haha. Natuurlijk.

Ik vertel het mijn oudste ook en gelukkig wil ze zelf ook niet zulke kleding dragen maar: als je je zo aankleedt is het enige dat je bereikt dat je de verkeerde jongens en mannen aantrekt en de leuke juist afstoot. Het feit dat jij blijkbaar je lichaam voor iedereen tentoonstelt, betekent dat je er weinig respect voor hebt. Het is JOUW lijf en je mag luchtige en leuke kleding maar dat betekent niet dat je billen onder je broek uit moeten komen of dat dat anderen je navel moeten kunnen zien.

En nee, ik zeg niet dat ‘een meisje erom vraagt’ als ze bepaalde kleding draagt. Geen een vrouw vraagt daarom. Maar het is nu eenmaal zo dat je met vuur speelt als je er half naakt bijloopt. Daarbij hebben we ook nog eens bepaalde bevolkingsgroepen geĆÆmporteerd die toch een wat andere kijk hebben op de vrije westerse vrouw maar dat is een ander verhaal.
Het is de wereld waarin we leven, een wereld waarin vrouwen geleerd wordt dat ze moeten kunnen doen wat ze willen, zonder consequenties maar het enige dat er gebeurt, is dat vrouwen geschaad worden. Of het nu gaat om vrije seks, abortus of je aankleden als een lellebel.

Ja, ik zie altijd uit naar de herfst.

Een andere houding ten opzichte van huishoudelijk werk

Foto door Monstera op Pexels.com

Soms lopen de dingen niet zoals ze moeten lopen. Alles wat je doet, kost meer tijd dan nodig en de helft van de dingen die je wil doen, doe je niet eens. Want ‘tijdgebrek’. Of het lijkt gewoon te veel om aan te beginnen en dus doe je het maar niet, terwijl het elke dag, bewust of onbewust, meedraait op de achtergrond in je hoofd.

Als je hoofd en huis vol zitten met troep, is het lastig om te focussen op het moment, laat staan om er plezier in te vinden.

Het is lastig om plannen te maken voor de toekomst, omdat al die oude dingen in de weg zitten. Je gaat misschien denken dat je leven een stuk aangenamer zou zijn met nieuwe kleren, een groter huis, makkelijkere kinderen, een meer opmerkzame man… Maar is dat zo? In sommige gevallen: ongetwijfeld. Maar ik merk zelf dat als ik wat te klagen heb, het meestal een kwestie is van mijn eigen instelling. Van mijn eigen manier van denken. Van het feit dat ik mezelf moeilijk maak. Dat ik mijn eigen leven niet genoeg heb georganiseerd, of op de verkeerde manier. Dat ik zelf te weinig besteed aan mezelf, wat alles wat ik doe lastiger maak en wat me juist minder leuk maakt voor man en kinderen.

Marla Cilley schrijft hierover: ‘we gedragen ons te vaak als martelaren. We denken dat zelfopoffering ons dichter bij God brengt, terwijl eigenlijk in veel gevallen dit gewoon je ego is die spreekt. ”Kijk eens wat ik voor je doe” en ondertussen doe je die dingen met boosheid in je hart. ”Niemand anders doet het, dus ik doe het wel weer” en ”niemand kan dit zo goed als ik”. Of: ”kijk mij eens geweldig zijn met alles wat ik doe”. Hierdoor kunnen andere mensen al niets meer bijdragen.

El-ke-dag-weer. Ja, zo gaat dat met huizen en kinderen en echtgenoten en jezelf. Sommige taken moeten elke dag verricht worden en kunnen voelen als ondankbaar werk omdat niemand nu eens vertelt dat de wc zo fijn schoon is en in plaats van te waarderen dat je hun kleren hebt verzameld, gesorteerd, gewassen, opgehangen, afgehaald, gestreken en opgevouwen hoor je zuchten omdat ze het nog even in in hun eigen kast moeten leggen, een taak van 30 seconden.

Maar heb je dat nodig, die constante bevestiging? Natuurlijk niet. Je doet deze dingen voor jezelf en voor je familie. Je weet dat ze van je houden. En het meest houden ze van een moeder of vrouw die op de eerste plek goed voor zichzelf zorgt en zich niet ziet als een martelaar omdat ze doet wat nu eenmaal haar taak is.

(ik hoor feministen knarsetanden nu maar dat is ook juist zo grappig).

Er is maar een pad om te volgen en dat is dat van tevredenheid, van het mooiste ervan maken dat je kan. Wat precies mooi is, is voor iedereen verschillend maar het mooie daarvan is weer, dat je zelf de vrijheid hebt om dat in te vullen, binnen de grenzen van wat mogelijk is uiteraard. Maar het kennen en respecteren van die grenzen, is eveneens iets dat het leven mooier en aangenamer maakt.

We kennen allemaal het gegeven dat je in een vliegtuig wordt verteld dat je eerst je eigen zuurstofmasker op moet zetten, voor je dat van je kinderen bevestigt. Ik vind het een mooie analogie maar ik denk dat het ook verkeerd gebruikt wordt. Een dag naar een spa, ’s avonds uren Netflix kijken, winkelen en te veel geld uitgeven: ‘eigen zuurstof eerst’. Maar het gaat er niet om wat je af en toe doet, het gaat erom wat je dag in, dag uit doet.

Je kan in de loop van de dag veel kleine momenten inbouwen voor ‘eigen zuurstof’. Een paar voorbeelden:

  • Een half uurtje eerder opstaan dan je gezin om te douchen, je mooi aan te kleden, make-up op te doen en koffie te drinken en ontbijt voor te bereiden. Hierdoor begint de dag vloeiend in plaats van frustrerend omdat je nergens tijd voor hebt en om half elf nog in je vuil rondloopt.
  • Een goede ochtendroutine, en een avondroutine om je voor te bereiden op die ochtend. Hoe heerlijk is het om wakker te worden in een opgeruimd huis en je koffie te maken in een schone, opgeruimde keuken?
  • De tijd nemen om je eten te eten, zonder scrollen, lezen of andere afleidende activiteiten.
  • Houd je huis schoon en opgeruimd.
  • Je kinderen leren je niet te storen als je om drie uur een kop thee drinkt en een kwartiertje een boek leest zodat je even een kwartiertje kan opladen.
  • Je dagelijkse bezigheden plannen op een manier die bij jouw leven past zodat je nooit meer laatstemomentoplossingen moet bedenken die veel tijd en geld kosten.

Ik loop ook wel eens te zeuren over het feit dat ik iets vijf minuten geleden gedaan heb en het nu alweer ongedaan is gemaakt. Over dat ze weeeer hun vuile sokken niet opruimen. Over dat er vette vingers op mijn brandschone ramen zitten. En weet je, ik voel me dan altijd zo’n ongelofelijke muts als ik daarover klaag. Want ik maak er een probleem van op dat moment, en ik weet ook dat ik veel betere opties heb: het laten rusten, de overtreder vriendelijk verzoeken het probleem te verhelpen, het zelf doen… Alles is beter dan zucht, zucht, steun, steun.

Als we buitenhuis werken, worden we ook niet (openlijk) chagrijnig als we el-ke-keer hetzelfde moeten doen. We noemen het zelfs ‘afwisselend’, haha. Zeker voor je eigen familie, zou je je ook gewoon zo bij elkaar moeten pakken, even diep adem halen en het goede voorbeeld geven door niet te zeuren of niet boos te worden of niet te verzanden in martelaarschap.

En als we tijd voor onszelf maken, opeisen, dan zijn we ook leuker. En een beter voorbeeld voor onze kinderen en leuker voor onze echtgenoten. Wie luistert er naar een moeder die moppert over onopgeruimde kamers terwijl haar eigen kamer een chaos is? Welke man komt even graag thuis bij een chronisch bozige slons in d’r joggingbroek en d’r haar in een vogelnestje als bij een gezellige, kalme vrouw die zichzelf overduidelijk de moeite waard vind om aandacht aan te besteden?

Vaak zijn het ook gewoontes. We willen niet vervelend doen, zeuren, schreeuwen of ontevreden zijn of onszelf zielig vinden maar we zijn gewend op een bepaalde manier te reageren en onze dagen op een verkeerde manier in te delen zodat alles constant door onze handen lijkt te glippen Bewust worden hiervan, even adem halen en een andere, aangenamere reactie geven is voor iedereen beter. De tijd nemen voor het opzetten van effectieve routines, waarbij we ons eigen welzijn voorrang geven omdat je uit lege vaatjes nu eenmaal niet kan tappen.

Om van je naasten te houden zoals van jezelf, moet je dus eerst van jezelf houden. Je bent het waard om de persoon te zijn die je zou willen zijn.

Reformatorisch Dagblad: Great Reset is in volle gang

Dat een mainstream(achtige) krant hierover schrijft, kan ik alleen maar toejuichen want helaas is er in de Tweede Kamer nauwelijks enige politicus te vinden die hieraan de handen wil branden. Forum doet hier een dappere poging maar krijgt vrij letterlijk nul op het rekest.

De Great Reset is de natte droom van het World Economic Forum en Klaus Schwab, haar voorzitter, schreef er een boekje over met een gelijknamige titel waarin hij uiteenzet er volgens hem uit zal zien, nadat ‘zie coronacrisis’ is gebruikt als ‘very narrow and unique opportunity’ om de agenda er door te duwen.

Hier een link naar het artikel in het RD.

Dit was (en is) volgens velen ‘wappiepraat’ en ‘aluhoedjesverzinsel. Behalve dat het dat niet is, is het ook nog eens dom en onbeleefd om iets af te doen als onzin terwijl Nederlandse politici op de ‘loonlijst’ staan bij datzelfde World Economic Forum en staatshoofden kind aan het zijn bij het hoofdkwartier in Davos.

Hoe moet je ‘erin geloven’ als het gewoon letterlijk voor je neus zich afspeelt? Als alles te checken is bij de bron? Als men er zelf ook absoluut geen enkel geheim van maakt wat de intenties zijn?

De Great Reset is in volle gang en lijkt bovendien onomkeerbaar. Niet per se omdat een elite van enkelingen in het geniep aan knoppen draait, maar meer omdat we te maken hebben met onbeheersbare ontwikkelingen (soms al eerder ingezet) en met mondiaal kuddegedrag.

Dat kuddegedrag, dat gaat ons nog eens lelijk opbreken. Een enkeling durft zich uit te spreken en met gevaar om door ‘de groep’ te verstoten te worden en te worden beschimpt, belachelijk gemaakt en vrienden kwijt te raken. Politici lijken allemaal op de hand van Klaus en consorten. Als de wereld wakker wordt, is er een grote kans dat het te laat is.

We hebben de digitalisering. Die is al een tijdje aan de gang, maar nu onder het mom van ‘besmetttingsgevaar’ in een angstaanjagende stroomversnelling geraakt en wie hiervan profiteren, zijn uiteraard de tech-giganten, die omdat er zo weinig wet- en regelgeving is op dit gebied hun takels immer dieper in de levens van ons mensen hebben. De censuur wordt elke dag heftiger.

Geld bijdrukken in gigantische hoeveelheden, kunstmatig lage rentes, het verdwijnen van cash geld, waarom is er maar een handjevol ‘spelbrekers’ en ‘oproerkraaiers’ en ‘doemdenkers’ dat hier vraagtekens bij zet? De meeste mensen zijn niet meer dan hulpeloze baby’s, roepend om steeds meer overheid. ‘Dat moet de politiek uitzoeken’ zeggen ze dan. Nee, je moet het zelf uitzoeken. Van de politiek hoef je, behalve terreur en controle, niets te verwachten. Het welstandscoma van de laatste decennia heeft mensen zwak en afhankelijk gemaakt.

Mogen we niet meer bij oma op bezoek? Niet meer naar de kroeg? Niet meer naar buiten na negenen? Geeft niets hoor, we doen het voor de zorg en ik bescherm jou en jij mij. De meesten accepteren het gelaten, voor een virus met de sterftecijfers van een flinke griepgolf. Het opzetten van een kapje dat de kans op bacteriele longinfecties duizend keer vergroot? Ja joh, het is maar voor even. Het is maar een mondkapje. Het is maar een reisverbod. Het is maar het schrappen van je grondrechten. Het is maar een testje. Het is maar een prikje.

Daarbij is het naar zijn mening vooral van belang dat er internationaal beter wordt samengewerkt. Oude instituties die onvoldoende functioneren, moeten daarom vervangen worden door nieuwe mondiale organisaties. Daarin moeten niet alleen landen deelnemen, maar alle ā€stakeholdersā€ (belanghebbenden): dus ook grote multinationals, actiegroepen als Greenpeace en charitatieve organisaties als de Gates Foundation. Uiteindelijk komt dit neer op verdere verzwakking van natiestaten, evenals op overdracht van macht naar bureaucratische organisaties waarop burgers nauwelijks directe invloed hebben.

Ondertussen zijn veel van de voorstellen sterk ideologisch gekleurd. Dat geldt ook voor de doelen die nagestreefd worden. Er is geen zinnige reden waarom het bevorderen van gendergelijkheid (SDG 5) gezien zou moeten worden als even belangrijk als het bestrijden van honger (SDG 2). Ook de bijna marxistische nadruk op sociale gelijkheid (SDG 10) is niet logisch, maar alleen ideologisch te onderbouwen. Het is sowieso utopisch om zeventien megadoelen tegelijk na te streven.

Waarom worden al die gelijkheidsagenda’s zo straf doorgedrukt? Omdat een grote massa met minder persoonlijkheden met tegendraadse ideeĆ«n, een eigen identiteit, onderlinge verbondenheid en eigengereidheid veel makkelijker te controleren is en als massa bovendien ‘controlerend’ optreedt tegen dissidenten, die wel twee keer nadenken voor ze hun mond opendoen.

Waarom worden er zo veel kansloze, gemiddeld dommere minderheden geĆÆmporteerd? Om dit zelfde idee natuurlijk. Hoe lager de intelligentie, hoe makkelijker men te controleren is maar ook gevoeliger voor status die wordt verleend door het kopen van bepaalde goederen in plaats van het lezen van boeken. Makkelijker te controleren.

(even een zijsprongetje: google voor de grap eens naar happy black woman, happy asian woman en vervolgens happy white woman en vertel me dan dat er ons niet iets wordt opgedrongen?)

Wat moeten christenen nu? Allereerst bedenken dat Christusā€™ Koninkrijk helemaal niet van deze wereld is. De opdracht is om als Noach te blijven timmeren aan de ark op het droge. Dus eenvoudig te blijven gehoorzamen aan ā€žal wat God geboden heeftā€ (Genesis 6:22), hoe bespottelijk het ook gevonden wordt. Om zo Gods gerechtigheid te verkondigen in een ondergaande wereld, totdat Hij komt.

Wat moeten christenen nu? Allereerst bedenken dat Christusā€™ Koninkrijk helemaal niet van deze wereld is. De opdracht is om als Noach te blijven timmeren aan de ark op het droge. Dus eenvoudig te blijven gehoorzamen aan ā€žal wat God geboden heeftā€ (Genesis 6:22), hoe bespottelijk het ook gevonden wordt. Om zo Gods gerechtigheid te verkondigen in een ondergaande wereld, totdat Hij komt.

Tja. Het eind, is ook altijd weer een nieuw begin maar van wat. Eeuwige groei bestaat niet. Iets ouds moet sterven om plaats te maken voor iets nieuws. Wat mij betreft heeft dat kwaadaardige groepje ‘aan de top’ nu lang genoeg alles geĆÆnfiltreerd en verpest, van de politiek tot religie en zo’n beetje elk aspect van de samenleving. Het is letterlijk des duivels en ik zeg niets over de ‘666’ in het logo van deze club. Echt niet.

Ik ben blij met deze woorden. Ik hoop dat het een grotere groep mensen aan het denken en discussiƫren zet. Het zijn geen leuke berichten, geen leuke vooruitzichten om te denken wat er gebeurt als dit krankzinnige groepje van alle werkelijkheid en redelijkheid losgeslagen technocraten haar zin krijgt maar: het MOET aan het licht komen, voor iedereen. Alleen als we dit onder ogen zien en een weg hieruit willen maken, stopt dit.