Best druk in je eentje.

De laatste volle week voordat iedereen weer naar school gaat. Dat is, als we niet toch thuisonderwijs gaan doen. Argh, twijfels… Ze willen allemaal graag naar school, want vriendjes en vriendinnetjes. Voor nu denk ik dat ik het maar aankijk tot de herfstvakantie. Of tot het moment dat de gekkigheid weer van start gaat en dan is het ferdig med det.

De man was zo lief om een wintergeïsoleerd kippenhok op te halen. Iemand in de buurt gaf het gratis weg en gratis is goed maar hij wist niet dat het een kippenhok was, gemaakt in een tijd dat dingen gemaakt werden om te blijven staan in plaats van om na tien jaar op de schroothoop te liggen.
Dus het kostte wat tijd en de nodige ritjes met de aanhanger om het gevaarte hier te krijgen. De laatste resten haalt hij op met een vriend komend weekend, die daarna gezellig met zijn vrouw meteen blijft grillen en de zelfgemaakte ‘Belgische’ bieren proeven. Heb er nu al zin in 🙂

Ja, we hebben nog wat schoon te maken, te schuren en te verven en oh ja, wederom op te bouwen. En dan moeten we kippen 🙂 De man heeft tien dwergcochins besproken, voorlopig. Niet de beste legkippen, wel makkelijk en lief en dan kijken we wel wat er verder nog bij komt. Het liefst zou ik weer brahma’s hebben. Met 2 bij 3 meter, kan er best nog meer bij. En dan kunnen we eitjes verkopen langs de weg 🙂 Of heel veel eieren eten.

Ik ben bezig met de tuin netjes te maken. De eigenaar vindt veel best maar het moet er wel netjes uitzien. Hij klaagt er nooit over, maar ik weet dat 😉
We houden alle bijgebouwen uit het zicht en rond het huis ben ik begonnen met onkruid verwijderen want dat groeit sneller dan ooit. En de aardbeiplanten die ik tussen de rozen had geplant, want die vermenigvuldigen zich als gekken maar meer dan drie aardbeien hebben we er niet van gehad, de grond is te slecht. Zojuist heb ik een halve kuub grind gesjouwd (handig, de kliko was net geleegd dus ik kon die daarvoor gebruiken) om tussen de rozen te strooien en heb het gras gemaaid. Hopelijk is ie dan kjempefornøyd en zegt ie ‘glimrende!’ (schitterend, zijn stopwoordje)

Vandaag moest ik ook nog even om wat dingetjes. Wat extra geld pinnen. Twee extra gasflessen voor mijn nieuwe gaskachel en het fornuis want prepmodus aan. Even langs de kringloop voor leesvoer. En eigenlijk zou een kruiwagen wel heel handig zijn. En een hark. Kijk, daar gaan we weer. Het houdt nooit op. Verder heb ik ook alweer voor 1500 kronen aan katten- kippen- en konijnenvoer besteld vanmorgen. Uff da! Dag centjes!

Ik was erg productief eigenlijk. Ik deed deze dingen, waste het huis en liet de kinderen hun eigen kamers doen, deed een shitload aan wasgoed, haalde boodschappen en Noorse kronen, verwijderde de braam die op sneaky wijze probeert ons huis binnen te dringen, maakte een stuk rondomhethuis onkruidvrij en maaide het gras met de maaier met drie wielen. Vervolgens verruilde ik mijn legging met trui voor een jurk met kousen voor de man thuis kwam om de illusie hoog te houden dat ik alles hier zonder enige moeite spic en span houd 😀

En nu ga ik lekker helemaal niets meer doen behalve met wijn en man en de serie Virgin River op de bank hangen (ik houd van films en boeken waarin niets gebeurt. Ik kan de ‘Bilbury-serie’ van Vernon Coleman ook van harte aanraden).

Dag!

Meer voorbereiding en de Grote Stad.

Eergisteren voelde zo als het einde van de zomer. Met een van de vrouwen die in het appartement onder ons vakantie vierde kon ik het heel goed vinden en tegen zessen vertrokken ze en was het ‘stil’. Ook de bootjes die drie weken lang zorgen voor herrie, waren vertrokken want de lucht betrok voor het eerst in weken en de temperatuur zakte een paar graden. Vandaag begon het ein-de-lijk te regenen. En onweren. En gisteren ook weer. En nu regent het nog steeds. Het doet de bomen goed, veel stonden al in ‘høstdrakt’, herfstdracht door de intense droogte.

We gingen naar Kristiansand. Ik was daar in geen tijden geweest maar wilde graag langs de toko, de Poolse winkel en de grote supermarkt. We kochten melkpoeder, augurken, 15 soorten ajvar, mayo, kruiden, wasabipoeder en bij de supermarkt truien, sloffen, laarzen, mutsen en andere nuttige zaken met enorme korting: we rekenden 975 kronen af, en er was in totaal 3022 kronen van de originele prijs afgegaan.

Ik schrok wel enigszins van de enge boodschappen boven de winkelstraat. Teksten als: ‘alleen dode vissen gaan met de stroom mee, wijk uit naar zijstraten’, ‘verwissel de knuffel voor een hee hallo’ en ‘was je handen brandschoon’.

’t Had alleen nog op monotone wijze uit luidsprekers moeten dreunen, dan was het plaatje compleet geweest.

Wel heel koselig in Kristiansandsdialect.

Tja.

Ik vroeg DL2 of ze de grote stad leuk vond. Ze keek eens moeilijk, schudde haar hoofd en zei ‘het lijkt op Nederland. Maar de duiven waren wel heel schattig’.

Eens.

gisterenmorgen….

De rest van de dag heb ik gebruikt om de voorraad een beetje om te gooien, wat handiger in te delen en ik heb waarachtig weer een halve kast over. Voor nog meer leuks! Ik ben steeds beter in tetris en dat zonder andere delen van het huis in te pikken met voorraad of kasten erbij te kopen. Wow.

Met alles wat ik doe, komt er wel weer een volgend ‘oh dat is ook handig om te hebben of doen of maken of kunnen’, haha.

Gisterenavond maakte ik komkommers om te fermenteren, nieuwe waterkefir, gazpacho, spinaziesoep, sambal (uien en knoflook bakken, restjes van andere hete saus en gemalen pepers erbij, beetje vissaus en hop, lekker) en er staan komkommers en aardappels geschild en gesneden klaar om morgen verder te verwerken. Overzicht: ik houd ervan. Lekker met de deuren open terwijl het buiten hoosde en onweerde en de warmte uit het huis waaide.

Ik verwijderde ook het beeldscherm uit de woonkamer. We kochten het voor de kinderen voor met de Nintendo maar ze spelen echt nog zelden op dat ding. Ik weet niet of ik hem weg doe, maar het is zo veel aangenamer aan de ogen om naar een plant en een zoutlamp te kijken dan naar een beeldscherm!

En verder… ja. Het wordt nu wel echt herfst hè? Er is geen ontkomen aan. De zomer voelde ook meer als een wachtruimte. Een tussenstation. En ‘we’ weten wat er gaat komen. Althans, we kunnen ons een voorstelling maken als we kijken naar hoe het er in andere landen aan toe gaat en die lijn een beetje doortrekken. Vroeg of laat komt hier dezelfde gekte.

Het wordt een test in hoe standvastig, of flexibel we zijn. Ik wil de wereld alleen maar kleiner maken. Niet meer naar de stad, mijn kinderen niet meer naar de school maar gewoon, thuis ons leven leven. Zoals het bedoeld is. Weg van de indoctrinatie op school, de gekte in de stad, van alles.

‘Ja maar Gerlinde dat is toch ook niet de oplossing?’

Jawel. Zeker wel. Het idee van ‘je aanpassen aan de maatschappij’ is er natuurlijk best wel ingestampt bij ons allemaal. Maar als die maatschappij nu eens compleet knettergek en van het padje is, wat dan? Moet je je dan maar blijven aanpassen?

Stiekem moet ik lachen om de verontwaardigde mensen nu. Dubbel gevaccineerd en oh jee, nu blijkt het opeens niet het pad naar de vrijheid te zijn dat je werd voorgehouden. Dat zeiden we toch.

Ja, mooi wordt het niet. Ik genoot van de video van Sven, ‘voorbereid en vrij‘. Hij heeft het over de zin en onzin van preppen en moestuintjes aanleggen maar a little preparation goes a long way en dat is absoluut waar. Zorgen dat je warm en droog kan blijven dus een goede jas en schoenen. Dat je fijne dingen hebt om te lezen. Dat je kan lachen met fijne mensen en dat je lacht om de situatie. Dat je zorgt voor jezelf met fijne dingen…

Vandaag nog maar eens even hooi maken zo lang de zon schijnt. Ik moet nog om wat nuttige, handige, essentiële zaken die ik gisteren niet heb kunnen kopen. Om een nieuwe gasfles nadat de vorige was leeggelekt, bierpakketten, aanmaamblokjes, vaseline, kinderfeestjecadeautjes, touw en tape en regenbroeken. Onder meer. En ik wil onze houtvoorraad op orde maken nadat mijn mooie (ehm) stapel was ingestort. De ruimte die dan vrijkomt, kan verder opgevuld met nog meer hout.

Zo veel te doen, zo weinig tijd! Dus hop hop, aan den arbeid.

Recente aankopen :)

Oh heerlijk, het is kwart voor zeven en gewoon fris. Als in: ik ga een trui aantrekken. Vandaag wordt het 24 graden maar bewolkt. Heerlijk! Ik dacht, laat ik eens iets luchtigs schrijven en vertellen over recente aankopen.

Allereerst: drie paar Darn Tough sokken. Mijn favoriete sokken, op het feit na dat ze in hysterische kleuren komen maar dat breekt zo lekker mijn all black everything-outfits.

Zes jaar geleden kocht ik een aantal paar, toen waren ze alleen nog in Amerika en Engeland te koop maar inmiddels ook gewoon in Noorwegen. Er zijn twee paar zo opgedragen dat ik ze heb weggegooid maar door foute wassortering draait er wel eens een mee in de hete was met de doekjes en de droger dus dan is het helemaal wonderlijk. De rest is still going strong na zes jaar zo’n tweemaal per week dragen. Ongekend en dus de hoge prijs meer dan waard. Ze worden gemaakt in Vermont, USA.

Ik verving mijn waterkoker door een schattig klein keteltje. Ik wil minder electrische apparaten, dingen die lang meegaan, dingen zonder plastic en geen dubbele zaken. Deze is ideaal: voor anderhalve liter maar dat is genoeg, klein, lichtgewicht en kookt heel snel. Hij is van Hällmark. Hij kan op de bålpanne, op de firebox of gewoon op gas.

En schoenen. Platte schoenen. Ik had Dr Martens maar die droeg ik alleen met een panty want ze trekken mijn sokken uit. Argh!
Dus droeg ik meestal mijn Panama Jack-enkellaarzen maar die zijn wat warm voor temperaturen boven de 10 graden, want gevoerd.

Ik wilde andere laarzen van dit merk maar daar kan mijn kuit altijd twee keer in, helaas. Deze schoenen waren echter met 70% korting en ik las recensies als: mooie schoenen maar te klein voor mij, en: eindelijk laarzen die passen om mijn benen. En ze passen perfect. En lopen lekker. Voor nu overdag nog iets te warm maar dat komt snel genoeg weer goed. Ze zijn gemaakt in Spanje.

Nog meer leuks… want ik wil minder afhankelijk zijn van wat de winkels me verkopen. Het gaat over damesproducten. Ik zeg het maar even erbij.

Helaas is een cup, ondanks dat ik toen even dacht een goede gevonden te hebben, gewoon niet echt meer een optie meer, ondanks dat ik er in 2010 een ben gaan gebruiken en tot mijn 4e zwangerschap een blij gebruiker was.
Maandverband, wasbaar of niet vind ik een gruwel, ik wil er gewoon zo min mogelijk van voelen of merken en mijn gewone knappe ondergoed aan. Iemand raadde me deze sponsjes aan, wat me een fijne optie lijkt maar die je ook weer opnieuw en opnieuw moet kopen. Toen ik verder zocht, bleken er ook gewoon wasbare tampons te bestaan. Zwarte! Ik kon mijn geluk niet op. Ze kregen goede recensies, zo fijn!

Ik bestelde ook nog een pak zwarte herbruikbare wattenschijfjes van hetzelfde merk, Imse Vimse. Ik gebruikte wattenschijfjes en micellair water in combinatie met de oil cleansing method maar ik kan ook prima zonder dat micellair water, blijkt. Weer een ding minder.

Een Feuerhand olielamp. We hadden er eentje, van glas en die heb ik gebroken. Stom, stom, eigen schuld. Was een mooie ouderwetsche. Deze is niet zo ouderwets maar ook prima. En minder kwetsbaar. Ze geven zo gezellig licht en wat meer dan een kaars als het moet. Lont kan je ook maken van oude spijkerbroek of ander stevig katoen.

Verder kocht ik nog wat saaie dingen. Een kilo hennapoeder voor 15 euro, een goede regen- en warme winterjas voor de jongen met 70% korting waar hij wel een paar jaar mee kan doen. Hoop ik, in maat 176.
Een paar laarzen voor de oudste, ook met 70% korting, afgeprijsd van 1600 kr. Ik had ze gekocht samen met de andere met het idee een paar terug te sturen maar was het helemaal precies wat ze wilde en ze had toch schoenen nodig voor de winter dus dan is het een goede koop. Slimme mensen kopen winterspullen als niemand aan winterspullen denkt 🙂 Een aanvulling voor mijn huisapotheek, met vooral natuurlijke middelen.
Verder bestelde ik weer een voorraad losse inkt van Diamine.

Nou en toen was het geld ook weer op. Dat ging snel! Gelukkig zijn het eenmalige uitgaven voor dingen die (hopelijk) lang, lang meegaan.

Essentieel.

(dit verhaal ging een heel andere kant op maar ik laat het maar zo)

Enigszins voorbereid ben ik al jaren. Wat extra eten, kaarsen, zaklampen, een waterfilter… Het gebeurt de laatste tijd nog zelden maar toen we hier net woonden, viel de stroom geregeld uit en dan weet je opeens hoe vreselijk afhankelijk je ervan bent.

Maar natuurlijk is alles in deze tijden kwetsbaar. Nu alles op globaal niveau via internet elkaar verbonden is, is het leven kwetsbaarder dan toen we onze spullen nog bij de boer haalden.

Mijn oma haalde nog groenten bij Floor (de buurman), vers van het land en een beetje van de veiling en melk bij Jan (de overbuurman). At laatste restje plattelandsidylle onder de rook van Rotterdam is al decennia geleden platgebuldozerd voor de aanleg van Maasvlakte II, ook wel ‘de vooruitgang’. ‘Economische groei’.

Ik weet dat ik, als het moet, best een deel zelf kan maar om te denken dat we het redden op taaie brandnetels, een handje frambozen in juli en de mosselen die hier groeien maar die iedereen weet te vinden als SHTF, is naïef. Dus leg ik een voorraad aan, van dingen die we gebruiken en een klein deel echt voor nood, zoals bonen die je eeuwig kan bewaren, die gezond zijn en weinig kosten maar waar ik in het dagelijks leven niet heel dol op ben.

Het doet me wel denken: wat is essentieel? Wat heb ik ECHT nodig, als het erop aankomt. Als het waarop aankomt dan?

Er wordt enen spel gespeeld met ons. Zoals een kat die met een muis speelt. Even denkt de muis de vrijheid tegemoet te kunnen rennen en hup, daar neemt de kat weer een grote sprong en pakt haar even zo makkelijk weer op met zijn scherpe klauwen. Wat dacht je nou, muisje?

Hier ook, de grote steden zijn gesloten geweest. De winkels en de cafés waren dicht (de mac en staatsslijter waren open) en nu mag het volk even buiten spelen, feesten, zuipen en de kronen laten rollen tot in oktober de gehoorzaamheidskapjes weer op gaan en er verder gegaan wordt waar men gebleven was in deze psychologische oorlogsvoering tegen de eigen bevolking.

Veel mensen beseffen het helaas nog niet dat de overheid of regering niet de wil van het volk uitvoert maar dat van de macht-achter-de-macht. Het idee dat de overheid jouw gezondheid, jouw bescherming voor ogen heeft, is een hele gevaarlijke gedachte. Dat het niet zo is, voor velen een zeer angstaanjagende.

Je bent alleen, of je nu in de sprookjes gelooft of niet. Want ook als je je ‘braaf’ hebt laten prikken en acute medische zorg nodig hebt, zijn er nog maar 1350 IC-bedden. Ook als je braaf je mouw opstroopte, moet je je vernederende masker dragen, je laten testen, in quarantaine als je het land inreist….

Wat denken mensen. Het gaat niet om gezondheid, het gaat om controle.

Wat ik vooral nodig heb, is mezelf. En mijn man en mijn kinderen en familie. En mijn idee van wat goed, juist en rechtvaardig is. We moeten niet alleen weerstand bieden tegen een regering die ons wil voorzien van een ziekmakende injecties maar ook tegen een stortvloed aan inclusieve propaganda die seksuele afwijkingen als de norm verkoopt en een ieder die hier niets van moet hebben als fascist wegzet. Tegen als vrouwenbevrijding verpakte verzwakking van beide geslachten.

Een ieder die zich niet wil laten injecteren wordt gebrandmerkt als ziekteverspreidende egoïst, religekkie of antivaxxer wiens grondrechten je nog verder kan beperken door mensen dan ook maar de toegang tot hun werk, voedsel en onderwijs te ontzeggen, naast hun toch al afgenomen rechten op samen zijn met anderen, het zich vrij mogen verplaatsen en het recht op lichamelijke integriteit.

Ik weet niet hoe veel mensen er aan onze kant staan. Ik lees schattingen dat 20% zeer fanatiek pro-regeringsbeleid, 20% vrij fanatiek tegen en 60% lijkt lont maar boeit het alsnog geen hol zo lang ze comfortabel zijn. Ik weet het niet.

Ik weet wel dat ik geen ziektes verspreid, ook al laat ik me niet injecteren. In tegendeel! Ik weet dat ik als gezond mens geen gevaar ben voor anderen. Ik weet dat LGBTBBQ een verzinsel is om ons en onze kinderen nog verder te verzwakken en tegen elkaar uit te spelen en dus vatbaarder te maken voor nog meer giftigheid. Ik weet dat ik een vrij mens ben en dat er geen overheid is die ook maar enige zeggenschap heeft over waar ik me mee laat injecteren of wat ik voor mijn mond bind.

‘Bij jezelf blijven’ is denk ik de grootste kracht die je kan hebben op dit moment. Meedeinen op de stroom was nog nooit zo gevaarlijk. Alleen dode vissen zwemmen met de stroom mee, toch? Daar kan geen kast vol pasta en tonijn in blik tegen op.

De komende jaren zullen een aanslag worden op onze gezondheid. Niet alleen fysiek maar vooral mentaal, zeker voor de wakkere mensch. Uiteindelijk, stress is the root of all evil. Hoe maak je mensen zwakker? Door ze te laten stressen, of het nu is over c.v.d of een great reset of wat dan ook. Stress die bij je is zodra je je ogen open doet en je zelfs in je dromen niet met rust laat. Dodelijk, letterlijk.

Je eigen kalmte en evenwicht bewaren, wat er ook gebeurt, is essentieel. Wees creatief. Lees stoïcijnen. Doe de telefoon uit, trek de wifi eruit, doe je laptop dicht. Vertrouw op je eigen ideeën, je eigen normen en waarden en je eigen verstand ook al lijkt het alsof heel de wereld juist aan dat van jou twijfelt.

Lang voor 2020 wisten we al dat er iets heel erg grondig mis was met de wereld, hoop ik. Houd een ‘low profile’. Houd een dagboek bij. Gooi je tv met Ab en Eva en Marion weg. Probeer het systeem niet te veranderen want dat is te groot maar maak je eigen systeem.

Vertel je eigen kinderen wat waar en goed is als tegenwicht tegen het nieuwe normaal op school. Wees niet bang om ouderwets of raar of ronduit knettergek gevonden te worden.

Niet bij de massa willen horen is zeer bevrijdend. Zoek alternatieven. Vind gelijkgestemden. Bedenk wat essentieel is voor je en probeer daar je leven omheen te bouwen. Gooi alle ballast overboord want de enige manier om te blijven drijven is het lichter maken van je boot. Goede verandering komt nooit van boven of van de massa. Goede veranderingen en verzet komen van een kleine maar dappere groep mensen die op zoek durft te gaan naar de waarheid en zich uit durft te spreken.

We hebben al onze energie nodig om sterk te blijven de komende tijd. Besteed het aan de goede dingen.

En nou ja, dat wilde ik dus zeggen over voorbereiden en minimalisme: focus op wat essentieel en goed is.

Voorbereid zijn

Foto door Sami Anas op Pexels.com

Wat me de afgelopen maanden (onder meer) heeft verbaasd, is dat veel mensen absoluut, volkomen onvoorbereid zijn op welk onheil dan ook. Alsof de wereld waarin we leven, niet kapot kan gaan. Alsof niet tegelijkertijd de fundamenten waarop onze samenleving is gebouwd, wordt afgebroken.

Als je je een beetje voorbereidt, ben je paranoïde, negatief, een onheilsbode, een complotdenker, een overheidswantrouwer en meer. De Noorse overheid raadt mensen met klem aan om voor minimaal drie dagen eten, brandstof, water en medicijnen in huis te hebben. De run op afbakbrood en toiletpapier vorig jaar toonde ook mooi aan hoe simpel veel mensen zijn. Ik zou mijn karretje vol gooien met noten, vis in blik, olijfolie, peulvruchten en rijst en gewoon de washandjes een extra keertje wassen in plaats van met als het erop aankomt vrij nutteloos en zelfs feitelijk overbodig ‘pleepapier’.

Ik denk absoluut niet dat ik me overal tegen in kan dekken met een voorraadje, ik ben net zo goed afhankelijk van kledingmakers in verre landen, dingen die anderen aan de kringloopwinkel hebben gedoneerd en de globale voedselvoorziening maar zo hulpeloos dat er niets anders rest dan de kop in het zand steken zijn we ook weer niet.

Het geeft mij een goed gevoel om op een positieve manier bezig te zijn met me voorbereiden op een mogelijke gebeurtenis waarbij niet alles meer vanzelfsprekend is. Sinds de bankencrisis, toen pijnlijk duidelijk werd hoe kwetsbaar onze systemen waren, heb ik altijd een redelijke voorraad gehad.

We hebben ons telegramgroepje, waarin we dingen delen over ‘huiselijk preppen’ Preppen, of simpelweg: voorbereid zijn, wordt vaak geassocieerd met doomsday-mafkezen met schuilkelders en blikken spaghetti om het tot 2045 uit te houden onder de grond. Het is het clichébeeld; iedereen die zelf denkt en niet blind vertrouwt op de overheid en hun verlengstuk, de massamedia, wordt afgeschilderd als een gekkie.

Wat ik doe om niet compleet aan de goden overgeleverd te zijn is het volgende:

  • Ik heb andere manieren om te betalen dan alleen mijn pinpas.
  • De auto is altijd voor minstens driekwart vol benzine.
  • We hebben een waterput en waterfilter (van Katadyn, voor 30.000 liter)
  • We kunnen stoken en koken op hout met de bålpanne, houtkachel en de firebox.
  • Ik heb een flinke voorraad houdbaar eten. Met keihard stijgende voedselprijzen sowieso verstandig. Ik koop wat we eten en we eten wat op voorraad is, aangevuld met verse dingen.
  • Ik heb kaarsen, lucifers en olielampen met olie en lont.
  • Ik heb een redelijke huisapotheek. Pijnstillers, etherische olie, emla-zalf, anti-wormmiddelen, siroop en meer. En: huismiddelen werken vaak net zo goed als wat je bij de apotheek koopt maar dan zonder de bijwerkingen.
  • We houden ons gezond door weinig rotzooi te eten en veel te wandelen, bewegen, in de buitenlucht te zijn en op tijd te gaan slapen.
  • De man kan ‘alles’ repareren. Dingen kunnen, anders dan nuttig zijn voor je baas, is altijd handig. Als ruilmiddel of gewoon voor jezelf.
  • Ik kan ook dingen 😀 Brood bakken, dingen fermenteren, beetje tuinieren, eetbare planten herkennen, mijn eigen siroop, zalf, olie en tinctuur maken…
  • Ik kan redelijk goed zonder luxe, mijn leven stort niet in zonder droger of vaatwasser. Zonder wasmachine wel een beetje, maar vooruit.
  • Ik probeer mezelf weerbaarder te maken tegen trek en kou door in half bevroren zeewater te badderen, koud te douchen en alleen te eten tussen pakweg 11-12 en 18 uur en overdag ook in de winter vaak zonder kachel te doen overdag.
  • De spullen die we kopen, zijn veelal gemaakt om langere tijd mee te gaan. Schoenen, jassen, bijlen, messen, sokken…. Fijn als alles niet om het half jaar vervangen hoeft te worden.
  • Ik zorg dat ik voor informatie niet volledig afhankelijk ben van internet.
  • We hebben kinderboeken en naslagwerken en wat fictie. En ik heb papier en inkt, genoeg 🙂
  • Ik heb een zonnelader met een USB-dinges maar de ene auto is een halve batterij (hybride) en ook prima geschikt om dingen mee op te laden.
  • Ik heb geen smartphone die me een afhankelijke zombie maakt. Het aantal mensen dat letterlijk in paniek is zonder wifi of smart(haha)phone, is angstaanjagend.

Verder probeer ik me redelijk afzijdig te houden van de maatschappij (dat is niet mij). Afgezien van het feit dat ik mijn familie al 1,5 jaar niet heb gezien, heb ik geen last van welke maatregelen dan ook omdat ik toch niet houd van reizen, andere mensen bezoeken, winkelen of uit eten gaan. Ik trek mijn eigen plan en leef zo veel mogelijk mijn eigen leven, negeer de mainstream media en laat me niet chanteren tot het opzetten van kontmapjes, het nemen van experimentele gentherapie of het ontsmetten van mijn handen terwijl ik niet vies, ziek of kwetsbaar ben.

Dan maar ‘outcast’ hoewel die spuit hier niet zo’n ‘issue’ is als in Nederland en men er ook niet zo massaal om staat te springen.

Ik vind genoeg blijheid en geluk in mijn eigen leven. In wandelingen met mijn kinderen, rustige gezellige kaarsverlichte avonden met de man, zwemmen in zee, in de dieren die ik om het huis zie, in mooie luchten, dingen zelf maken en zelf doen en zelfs in stukjes typen.

Preppen is voor mij gewoon vooral het leven op mijn eigen voorwaarden. Ik heb een aantal dingen voor nood, wat gewoon gezond verstand is. Ik heb plezier in het leven en de dingen die ik doe.

Ik leef niet in angst voor dingen die kunnen gebeuren maar ben evenmin zo naïef om op de overheid te vertrouwen want die is er echt al lang niet meer voor ons. Als je dat beseft, is je eerste stap naar een vrijer leven gezet 😉

Minimalisme en (versus?) voorbereid zijn

Wie mij al een tijdje volgt weet dat ik altijd al aan enige voorbereiding deed voor het geval dat…. Sinds de bankencrisis heb ik altijd wat extra’s in huis qua eten, kaarsen, lucifers, waterzuivering, ruilmiddelen etc. Dat we zo kwetsbaar zijn, daar was ik me voor 2008 niet van bewust. De Noorse regering raadt mensen ook met klem aan om voor minimaal drie dagen eten, water en andere noodzakelijke middelen op voorraad te hebben. Kaarsen, een warmtebron anders dan op stroom, een mogelijkheid om eten en water te koken… En dat doen we dan ook, maar dan niet slechts voor drie dagen.

De laatste tijd staan de dingen natuurlijk helemaal op zijn kop en daarbij komen nu ook nog eens grondstofprijzen die omhoog gaan, vreemde plannen om de onreine mensen toegang tot winkels te verbieden en oh ja, ‘you’ll own nothing, you’ll have no privacy and you’ll be happy”. Oh oh, wat een wereld.

Ik tetter niet rond dat we in deze heel braaf naar de overheid hebben geluisterd. Ja hier op mijn blog, maar voordat jullie met zijn allen voor de deur staan hebben we alles zelf al op.

Ik heb best veel moeite gedaan om mijn huis zo leeg en kalm en efficiënt te maken als ik wilde. Ik ben er blij mee. Het geeft me de rust die ik nodig heb. Maar hoe combineer je dat met jezelf voorbereiden op onvoorziene omstandigheden? Wat met alle spullen die erbij horen, die je moet hebben als je niet compleet aan de ‘goden’ wil zijn overgeleverd?

Mijn insteek is nou net dat ik zo min mogelijk dingen wil bewaren voor stel dat en wat als.

Pasgeleden deed ik iets geks. Ik kocht nieuwe goede hoeslakens voor de kinderen, want die we hadden lubberden nogal over de matrassen en raakten steeds los, in een aantal kwam gaten en scheuren. Normaal zou ik dan de oude lakens hebben gedegradeerd tot poetslap maar ik dacht: misschien moet ik ze behouden voor…. ”stel dat wat als”.

Ja, deze tijden doen rare dingen met mensen.

Want: in de toekomst wordt er ook nog wel beddengoed gemaakt. Zekerheid bestaat niet en zit al zeker niet in oud textiel.

Het is een dunne lijn tussen voorbereid zijn en overbodige spullen verzamelen omdat je bang bent maar je weet niet waarvoor precies. Ik bereid me wel voor op enig ongemak in de vorm van uitvallende voorzieningen of problemen in de voedselvoorziening. Er hoeft maar een vulkaan te hoesten, een bootje scheef te liggen in een kanaal of een goedgelukte hack plaats te vinden en we hebben een probleem maar voor echte survivalsituaties buiten heb ik weinig. Een klein beetje uit de bewoonde wereld is het zo -15 ’s winters, hoe moet ik me daarop voorbereiden met zes man?

Dus wat doe je dan, als zichzelf minimalist noemend mensch?

Grenzen!

Zo belangrijk. Fysieke grenzen. Als ik dingen wil bewaren, heb ik daar een afmeten ruimte voor. Een lade, een boekenkast, een opbergdoos. Als deze vol is, dan zet ik er geen lade, kast of doos bij voor hetzelfde doel maar moet er iets plaatsmaken voor een toevoeging die niet meer past. Of ik moet beter worden in tetris.

Ik heb een boekenkast, een statief met draadmanden en twee lage rekjes voor voorraad. Door creatief opbergen, passen en meten kan er een boel in, maar de voorraden hoeven niet over te vloeien naar onder mijn bed, in badkamerkastjes enzovoorts. Er zijn grenzen. Ik bewaar kleding van mijn dochters nu wel maar er is ook een grens aan die hoeveelheid. Een bak per persoon met ingroeikleding is gewoon genoeg. Dan moet de ‘bulky’ wollen trui misschien plaats maken voor een even warme fleecetrui en drie leggings, maar dat is dan zo. Grenzen moeten er zijn.

En: de spullen blijven beneden. Ik heb meer dan genoeg lege ruimte maar als ik die op ga vullen met pakken met goedkope pasta en gedroogde vis dan ben ik niet juist bezig.

Focus op wat is essentieel

Water, voedsel, warmte. Beddengoed en oude handdoeken: niet zo zeer. Kleding: absoluut. Zes leggings en vijftien shirtjes: nee. Laarzen: ja. Nette schoenen: nee. Kaarsen en lucifers: ja. 20 gloeilampen: nee. Je kan toch niet alles voor zijn, om dat te proberen is gekkigheid. Bekijk wat je ECHT nodig hebt, niet wat je misschien eventueel wie weet nodig zou kunnen hebben. Als het moet, red je je met twee outfits. Je kinderen ook. Toen de kleinste baby was, had ik twee wollen rompertjes voor haar en ondanks d’r niet aflatende gespuug en gekwijl heb ik de back-up in de vorm van een extra katoenen exemplaar, zelden nodig gehad, bijvoorbeeld.

Zorg dat je voor elkaar hebt wat essentieel is en ga vervolgens gewoon door met leven zoals je deed, of hoe je zelf aangenaam acht.

Doe en maak het zelf

Water op voorraad is handig, je kan dat doen door vaten te gebruiken van bijvoorbeeld wijnconcentraat. Vullen met kraanwater, waterzuiveringstablet of beetje bleek erbij (druppeltjes: google voor de juiste verhoudingen). Wat makkelijker werkt: een waterfilter ter grootte van een milkshakebeker, waarmee je 30.000 liter kan zuiveren zodat je geen drie kuub van je huis hoeft te gebruiken voor de opslag van water.

Bergen flessengas versus een plat opvouwbare firebox die heel efficiënt verwarmt met takjes en dennenappels etc. Ook in het geval van nood is kant en klaar kopen geen slim idee. Het neemt te veel ruimte in, kost te veel geld en het is onhandig.

En als het moet, is zichzelf nijver voortplantende konijnen houden voor de slacht, handiger dan een vriezer vol vlees. Nu moet ik wel erg honger krijgen wil ik Prikkie en kornuiten opeten, ik geloof dat ik dan liever bonen eet maar toch. Wat je zelf kan verzorgen met dingen uit de natuur, kan je langer aan de gang houden dan een voorraad.

Dingen die je zelf kan voorzien of maken zijn zo veel handiger dan dingen die je in een winkel moet kopen.

Weet dat je heel veel niet nodig hebt

In geval van nood hoef je niet in elke ruimte licht en warmte te kunnen hebben. Je hoeft niet elke dag te douchen als je je kan wassen met water. Geen drie winterjassen te bezitten: een allround jas van goede kwaliteit volstaat. De dingen die we denken nodig te hebben, overschatten we vaak. Ik ook nog. Hoe vaak het al niet bleek dat ik iets waarvan ik meende dat het essentieel was, helemaal niet nodig had. Natuurlijk kan je dat tot in het extreme doorvoeren en laten we hopen dat dat niet nodig is maar het is wel zo. Als het moet, kunnen zonder minstens 80% van hetgeen we nu nog als noodzakelijk zien. Dat geeft mij in elk geval rust.

Niet bang zijn om dingen te verliezen en gewoon eens een tijdje leven zonder hetgeen je essentieel denkt te vinden kan erg verhelderend en geruststellend zijn.

Er is van alles dat je kan bewaren. Glazen potjes met deksel voor als je gaat wecken? Kans is groot dat de deksels na eenmaal niet meer goed afsluiten en je moeite voor niets is. Allerlei lege blikjes voor als je zelf kaarsen wil maken? Probeer het eens een keer en kijk of je iets kan fabriceren met een vlammetje groter dan een millimeter. Oude handdoeken, wat wilde

Leef met de situatie die je hebt.

Kijk naar de opties die je hebt. Elke situatie heeft zijn voor- en nadelen. Je moet er maar het beste van maken. In een stadsflat kan je andere dingen doen dan op het platteland maar iemand in de stad heeft wellicht weer familie dichterbij… Je sterke punten moet je benutten en aan de minder sterke punten moet je doen wat je kan doen.

Bewaar nuttige dingen.

Dingen waarvan ik vrijwel zeker weet dat ik ze nodig zal hebben, bewaar ik of heb ik op voorraad. Dingen waarvan ik denk: ‘misschien kan ik dat in de toekomst nog wel gebruiken’ niet. Want dat ooit is nooit. Nogmaals, je kan niet alles voor zijn en het komt toch anders dan je denkt.

Drank, sigaretten en zilver of goud nemen weinig plek in en kunnen in geval van nood altijd goed geruild worden tegen de dingen die je wel nodig hebt. Die houden altijd hun waarde, gaan niet kapot mits juist opgeslagen en anders kan je altijd nog zelf roker of alcoholist worden.
Doe dit alleen als het geen risico is voor je. Als ik sigaretten in huis had zou ik ze in een zwak moment zelf oproken, vodka daarentegen gebruik ik alleen voor het maken van tincturen en voor desinfectie dus dat kan prima.

Als je er een doel voor hebt en er letterlijk iets mee kan, dan is het wellicht het bewaren waard. Maar een doos vol oud papier en blikjes omdat je hebt gelezen dat je daar een toorts ofzo mee kan maken is gewoon niet handig als je niet weet hoe je dat precies doet.

Preppen is niet alleen spullen verzamelen

Je geestelijk voorbereiden op veranderende tijden is minstens zo belangrijk als het hebben van voorraden. Creativiteit, je niet uit het veld laten slaan bij tegenslag, om kunnen gaan met verandering en je niet al te druk maken over de toekomst of het verleden helpt meer dan een kelder vol pindakaas en tonijn in blik als je alleen maar doem kan denken. Het belangrijkste zijn dingen die je kan en je mentaliteit.

Het is ook niet goed om er te veel mee bezig te zijn. Ik vind het fijn om te weten dat we niet helemaal afhankelijk zijn van electriciteit, van internet en van de winkels, tot op een zekere hoogte natuurlijk.

Dus om een lang verhaal nog langer te maken: bewaar alleen datgene waar je echt wat aan hebt, dat echt iets toevoegt, bekijk regelmatig of wat je hebt, nog actueel is en ondanks alle gedoe, probeer gewoon je leven te leven en er het beste van te maken. Aan zorgen maken over de toekomst heeft niemand iets.

Niet je kop in het zand steken, maar ook niet tobben over straks want alle donkere gedachten van de wereld, kunnen de toekomst niet veranderen. Zeker niet in positieve zin.

Je acties wel. Je weigering om mee te doen met de klamme lapjes, de wattenstokken en de testmaatschappij en de QR-codes ook. Je kritische vragen. De dingen die je deelt en uitkomen voor je eigen opvattingen, ook al verlies je daar soms mensen mee. Doen wat je kan doen en verder…. lekker gaan wandelen ofzo.