Verandering omarmen

Foto door Ylanite Koppens op Pexels.com

Een van de dingen die ik vervelend vond aan mezelf, was dat ik nogal veranderlijk ben. Ik weet dat ik over een dag, een week of een maand de dingen weer anders zie. Waarom niet wat meer rechtlijnig, wat meer consequent?

Toch, de belangrijke dingen in het leven die staan wel consequent bovenaan. De man, kinderen, gezond eten, naar buiten in de natuur, mijn voorkeur voor eenvoudig en simpel, mijn redelijk afgezonderde leven met zo min mogelijk interactie met de gekke wereld van de mensen…

Maar verder verander ik nogal vaak van inzicht 😉 Van idee hoe ik mijn leven wil leven. In het groot en in het klein. Het irriteerde me soms wel. Waarom kan ik nooit een lijn volgen? Iets besluiten te doen en dat gewoon blijven doen, en doen, en doen?

Tot ik besloot dat dat nergens op slaat. Kunnen veranderen is mijn superpower. Verkoop je huis, gooi je drie kinderen op de achterbank en rijd naar Noorwegen om daar een nieuw bestaan op te bouwen? Geen probleem! Ik kan zeggen dat we dat behoorlijk stressvrij hebben gedaan. Tegenslagen? Ik vind wel een manier om ermee om te gaan. Onverwacht zwanger? The more the merrier! Verhuizen? Hop, spullen in de aanhangwagen en gaan….

Dingen die voor andere mensen een boel stress opleveren, daar navigeer ik redelijk rustig doorheen.

Ik ben ook gewoon niet elke dag dezelfde. De ene dag voel ik me licht en sprankelend en blij, de volgende dag melancholisch en naar binnen gekeerd. Ik heb nooit geweten wat ik wilde worden maar ben blij met mijn leven zoals het nu is. De ene dag draag ik een roze trui en een rokje en hakken, de volgende dag een leren legging met een zwarte trui en boze eyeliner. En ik houd van allebei. Soms koop ik maanden niets, soms gun ik mezelf wat meer dan alleen het noodzakelijke. Soms denk ik: ‘ik moet iedereen wakker schudden!’ en soms denk ik: ‘ik kan alleen mijn eigen postzegel cultiveren en dat is prima’.

Allebei deze dingen hebben een plek in mijn leven. Ik ben het allebei.

Het is zo typisch, alles wat afwijkt van ‘de norm’ (wat dat ook moge wezen) te bestempelen als een weeffout in onze persoonlijkheid. Tenzij je gewoon een manipulatief kreng bent ofzo, is omarmen wie je bent, inclusief de gekkigheid, het mooiste dat je kan doen.