Simpele manieren voor versimpelen.

Foto door Lars Mai op Pexels.com

Soms denk ik: ‘is het, in het licht van alles dat gebeurt, nuttig om te schrijven over een luxe als simpel leven?’ om daarna al gauw te kunnen beamen voor mezelf dat het leven eenvoudiger maken juist in deze tijden extreem belangrijk is. Om te kunnen blijven focussen, om te kunnen blijven ademen, om bij mezelf te blijven, om te zien wat belangrijk is en wat absoluut niet, voor rust in mijn hoofd, voor minder afhankelijkheid van alles waar ik niet van afhankelijk wil zijn, en meer. Want uiteindelijk, als we ons niet massaal hadden laten verleiden tot en drogeren door sneller, beter, groter en meer dan zaten we vermoedelijk niet in deze situatie.

Bovendien, alle grote (en de meeste kleinere) wereldreligies stellen dat een eenvoudig leven, met aandacht, het beste is voor je ‘zielenheil’.

Het bestaat niet alleen uit heel grote dingen veranderen. Althans, als die eenmaal zijn veranderd, kan je je leven alsnog zo ingewikkeld maken als je zelf wil. Als ik kijk hoe mijn leven er twaalf jaar geleden uit zag, is er wel veel veranderd:

  • Ik ben gestopt met werken. Ik werkte gemiddeld drie dagen per week, als moeder van twee jonge kinderen.
  • We hebben geen koophuis meer, maar zijn zeer tevreden huurders. De vrijheid! De geen zorgen!
  • We zijn verhuisd van Nederland naar Noorwegen en wonen hier inmiddels zeven jaar.
  • Ik heb (wilde gok) 90% van mijn spullen weggedaan, een handbagagekoffer is genoeg om alles wat ik het mijne noem, in te vervoeren.

Maar, hoe eenvoudig je leeft en hoe makkelijk je je door de dag heen beweegt, zit toch voor een groot deel in de dingen die je elke dag doet. De dingen die mijn leven echt simpeler maken (en dus beter):

Vaste dagen voor vaste taken.

Ik gebruik doorgaans zondagmorgen om het huis schoon te maken. Ik deed dat op maandag, maar vind het belangrijk dat de kinderen ook hun deel doen en dan gaat het in een moeite door. Op maandag of dinsdag doe ik boodschappen en administratie en verder… heb ik niet zo veel te doen 😉

Vaste boodschappen en menu’s.

Ik koop zelden andere dingen dan normaal: elke week koop ik nagenoeg dezelfde (hoeveelheid) boter, melk, kaas, beleg, kulturmelk etc. Variatie komt uit andere soorten groenten en fruit en andere recepten, hoewel ik wel een aantal gerechten heb die ik elke week maak. Pizza, wraps, nasi en pasta staan elke week wel een keer op het menu. Haalt het giswerk er voor een deel uit. Ik probeer zo veel mogelijk dingen te kopen die uit een ingrediënt bestaan.

Eenmaal per week boodschappen doen is ook (meer dan) genoeg. Het kan met minder maar ik houd ook erg van verse groenten en fruit en handige abonnementen en bezorgers zoals in Nederland zijn er helaas niet voor zulke dingen.

Weinig sieraden.

Ik heb genoeg aan mijn horloge (ik heb zelden een telefoon bij me), mijn trouwring en de ketting die ik kreeg van de man. Ik herinner me de dagen waarop me ernstig kaal en vreemd voelde als ik niet mijn metaalwinkel aan mijn lijf had. Nu vind ik de meeste sieraden vooral hinderlijk. Ik snap dat het een bron van plezier kan zijn voor mensen, dat was het ook lange tijd voor mij en misschien komt het ook weer maar voor nu vind ik het fijn om ze niet te bezitten.

Een minimale garderobe.

Ik heb zo’n 25 kledingstukken voor het hele jaar rond. De man en ik hebben niet echt een specifieke zomergarderobe; die drie korte broeken, luchtige jurk en slippers gaan aan het einde van de zomer in een bak achterin de kast. De man heeft 3 broeken, 7 t-shirts en 5 truien en vesten en doet al jaren met het meeste.
Al mijn kleding past in elk geval bij een substantieel deel van mijn garderobe. Ik herinner me de tijd waarin ik nooit iets ‘fatsoenlijks’ had om te dragen, ook al lagen er 6 maal meer kledingstukken in mijn kast. Het hebben van een eigen stijl is best handig. Ik draag doorgaans een rok met top of een jurk al dan niet met een vest of trui erboven of een legging met een langere top. Als het even kan draag ik laarzen, ergens iets boven de enkel tot iets onder de knie. 95% van mijn garderobe is zwart en dat is heerlijk, al sinds mijn 12e draag ik het liefst zwart.

Ik bedenk ’s ochtends of ik een legging, rok of jurk wil dragen en daarna is er niet heel veel keuze meer maar omdat ik al mijn kleding erg graag draag, maakt het eigenlijk weinig uit wat ik uiteindelijk besluit aan te trekken.

Iets is ook maar zo belangrijk als je het zelf besluit te vinden.

Wandelen.

Kinderen thuis of niet, ik probeer elke dag te gaan wandelen en nu ze allemaal naar school zijn, is langer wandelen makkelijker. Het haalt spinrag uit mijn hoofd, verbetert mijn humeur, doet me ‘aarden’ en maakt me duidelijk wat mijn prioriteiten zijn in het leven. En meer praktisch: Thoreau zei dat we moeten oppassen met alle activiteiten die speciale kleding vereisen. Precies. Joggen zal je me niet zien doen. Nooit.

Zwemmen.

Dat wel. Maar nooit in een zwembad (gruwel de gruwel zo’n lauwwarme chloorpoel waar andere mensen in vervellen, verharen en nog erger…..) en altijd in open water, meestal hier voor de deur in de zee (het ‘land’ hier tegenover is een eiland). Zo lang de zee niet dicht vriest probeer ik elke dag in het water te zijn. Ik heb een online cursus gedaan van Wim Hof, echt geweldig en ik geloof absoluut in de heilzame eigenschappen van kou. Het is koud, ja, maar het ook gewoon ‘mind over matter’. Weten dat je lichaam alleen maar sterker wordt als je tussen de ijsschotsen ligt 😉
Het is ultieme mindfulness, als ik in de zee zwem denk ik echt niet aan boodschappen, mijn haar of hoe de wereld eruit ziet over vijf jaar, of vijf minuten.

Minder cosmetica.

De ene periode gebruik ik wat meer dan de andere, maar over het algeheel houd ik het bij het (voor mij) noodzakelijke. Geen foundation, geen vijf soorten lippenstift, geen oogschaduw, geen crèmespoeling, geen bodylotions maar vooral natuurlijke huis- tuin- en keukeningrediënten die het zelfde werk doen zonder de chemicaliën en het plastic afval. Het scheelt niet alleen ’s ochtends ‘gedoe’ maar ik hoef het ook niet te kopen, weg te gooien, bij te werken en mijn huid raakt niet ‘verslaafd’ aan bepaalde middelen zoals bijvoorbeeld met handcrème: als ik het gebruik zijn mijn handen wellicht iets netter maar zodra ik ermee stop zien ze er niet uit!

Minder technologie

Helemaal zonder is een utopie en hangt natuurlijk af van je definitie van technologie. Ik bedoel vooral de dingen die verbonden zijn met het internet, een GSM-mast en het electriciteitsnet zonder dat daar een goede reden voor is. Ik heb wel nog een smartphone (ik dacht dat ik hem per ongeluk wegopgeruimd had en vond hem weer) maar het ding heeft geen simkaart en ik gebruik hem om mijn moeder zo nu en dan iets te sturen van de kleinkinderen, of om makkelijk een document te kunnen mailen en verder niet. Ik heb een simpele nokia voor noodgevallen waarvan bijna niemand het nummer heeft.

Facebook en Instagram kunnen een enorme hap uit je tijd nemen omdat je nooit ‘even’ iets checkt. Het is een zwart gat, keer op keer dat je je telefoon ontgrendelt. Het dagelijks nieuws is negatief, ‘fake news’ en hysterischn, sensatiebelust junkfood voor je hersens dat de meesten al beginnen te consumeren voordat ze hun eerste been uit bed hebben geslingerd.

Dit uit je leven gooien betekent een simpeler, rijker leven. Waarom zou je willen weten wat oud-klasgenoten voor ontbijt hebben of het hoeveelste vaccin je suffe collega heeft gekregen? Weg met de mindcontrol, als je iets wil weten kan je het zelf opzoeken of vragen.

Simpele financiën.

We hebben een Nederlandse en een Noorse bankrekening. Beleggen is naar mijn idee eigenlijk altijd natuurvernietiging, hoogstens met een groen vernis voor een moreel superieur gevoel maar het is niet mijn ‘ding’. Natuurlijk worden er namens ons genoeg pensioengelden belegd, iets waar ik echter helaas weinig aan kan doen voor zover ik weet.
Als ik iets koop, betaal ik het waar mogelijk altijd meteen. Ik houd er niet van te moeten onthouden dat ik nog x facturen moet betalen aan verschillende mensen. Weinig kopen helpt ook om het allemaal overzichtelijk te houden. De meeste bedrijven hier kunnen een e-faktura sturen en daar maak ik dan ook dankbaar gebruik van.

Simpele post

Ik houd van leuke brieven van penvriendinnen en verder heb ik niet zo veel met post 😉 We krijgen zelden post en een ‘pro-actieve’ houding helpt hierbij. Ongewenste post: terugsturen of mailen. Papieren post: kijken of het digitaal kan. Reclamefolders: krantenjongen in zijn nekvel grijpen als ie de NEE NEE EN NOG EENS NEE-sticker negeert.

Geen sleutels.

Oke, dat kan hier beter dan in Nederland, dat begrijp ik. We zijn een van de weinigen wiens huis niet is volgestickerd met bordjes van ‘sektor alarm’. Ik doe de deuren nooit op slot. Waar verwachten de inbrekers waar meer te halen is? Buiten staan een oude zelfgemaakte tuintafel met wat stoelen die lang geleden hun beste tijd hadden en binnen is ook alles eenvoudig. Het enige dat van enkele waarde is, zijn loodzware luidsprekers. Een autosleutel moet men natuurlijk hebben maar ook deze vergeet ik meestal op slot te zetten. Ik neem toch nooit waardevolle zaken mee in de auto. Het leven met slechts een sleutel vind ik erg prettig, als notoir sleutelkwijtraker.

Simpele portemonnee.

Pinpas, rijbewijs, cash. Meer is niet nodig. En natuurlijk volstaat cash ook. Of een pinpas.

Simpele tas.

Pinpas, rijbewijs, cash, autosleutel, telefoon, water. Meer is niet nodig. Ik ga in het dagelijks leven echt niet sjouwen met pleisters, doekjes, snacks, elastiekjes, lippenstift, schone sokken, kauwgom en wat dies meer zij. Als ik ga wandelen, neem ik alleen mijn telefoon, water en zakjes mee (voor zwerfafval of -leuker- voor bessen. Vanmorgen plukte ik ook weer 1,3 kilo bramen, voor jam. Constant alles meesjouwen voor het geval van dat je het eventueel nodig hebt is meer gedoe dan af en toe even zonder iets moeten doen.

Dezelfde sokken.

Ik ben er nog niet helemaal maar ik heb wel het aantal verschillende soorten sokken naar beneden gebracht wat sorteren makkelijker maakt. Een soort wollen sokken en een soort katoenen sokken… Het ‘probleem’ is dat ze niet allemaal tegelijk verslijten en ik het ook weer zonde vind om de hele bos in een keer te vervangen. Maar sokkenmemory doen met 2 soorten per persoon is makkelijker dan met 8 soorten per persoon…. Voor zwerfsokken heb ik een bak bovenop de wasmachine, als ie vol raakt dan sorteer ik wat erin ligt.

Lege oppervlakken en geen ‘catch all’s’

Ik houd zo heel erg niet van slingerende spullen en er is zelden een goede reden om dingen op een aanrecht, tafel of kast te laten liggen. Post moet worden gesorteerd, spullen opgeruimd… En zodra ik ergens een handige mand neerzet voor alles dat slingert, wordt het een vergaarbak van truien, boeken, speelgoed, knutselwerkjes en ander spul dat ze niet op willen ruimen. Zo min mogelijk van deze plekken werkt het beste tegen rommel en dus extra werk.

Het geldt vast niet voor iedereen maar zodra ik ook meerdere dingen neer ga zetten, merk ik dat ik constant dingen moet ‘beoordelen’. Moet dat hier staan of moet dat in een kast? Gewoon niets (behalve een plant of kandelaar) is veel makkelijker.

Enzovoort!

En zo zijn er natuurlijk nog zo veel dingen. Mijn RVS beker voor water waar ik altijd uit drink maakt het leven simpeler. Geen vloerlampen meer hebben doet dat. Mijn e-reader doet dat. De wifi geregeld uitzetten, doet dat. De auto leegmaken na gebruik, doet dat. Alleen schoonmaken met zeep en azijn doet dat. Geregeld gewoon gaan zitten en staren met een kop thee doet dat. Stoppen met verlangen naar meer, doet dat. Geen restjes eten bewaren die ik niet meer wil eten, doet dat. Vermoeiende mensen buitensluiten, doet dat. Een goed gesprek met iemand over het leven, doet dat. Water drinken doet dat. Enzovoort. Het zijn kleine beetjes, die bij elkaar een groot verschil maken.

Het is een vicieuze cirkel en vaak als ik denk: dit is het wel, qua weinig bezittingen of eenvoudig leven dan blijkt dat het altijd nog anders kan, omdat alles waar ik me niet meer druk om maak, ruimte schept voor andere dingen en zo leef ik steeds meer op mijn eigen voorwaarden, zoals ik het wil en dat was ook de bedoeling van dit alles.